สิ่งมหัศจรรย์ลำดับที่ 0

" พ่อ ๆ มาดูนี่เร็ว ! "
" อะไรเหรอ ? "
" มาเร็ว ๆ สิ เดี๋ยวมันหนีไปก่อน "
" แล้วมันอะไรเล่า ? "
" ไม่รู้ ! รีบ ๆ มาดูซี่ ! "

ผมถอนหายใจเฮือกหนึ่งก่อนจะวางสายยางที่กำลังใช้ฉีดรดน้ำต้นไม้ไว้ที่พื้นหญ้า
เดินไปที่ก็อกน้ำ ปิดน้ำ เสร็จแล้วก็เดินไปหาเจ้าลูกชายที่กำลังนั่งยอง ๆ พร้อมกับ
ก้มหน้าก้มตามองบางสิ่งอยู่

" ดูนี่สิพ่อ ๆ เนี่ยตัวอะไร ? "
พูดพร้อมกับชี้นิ้วไปที่พื้น ผมมองตามนิ้วhป้อม ๆ สั้น ๆ

ที่ตรงพื้นมีก้อนกลม ๆ ดำ ๆ แต่มีประกายเลื่อมเเวววาวล้อแสงอาทิตย์ ซึ่งดูเหมือน
ว่าจะเป็นแร่ชนิดหนึ่ง ไม่น่าจะมีอะไรแปลกประหลาดมากมายนัก ก็แค่เจ้าก้อนนี้
กำลังคืบคลานไปบนพื้นแค่นั้นเอง

คลานบนพื้น ?

???
!!!

" ตัวอะไรพ่อ ? "
เจ้าลูกชายถามซ้ำอีกครั้ง

ผมนั่งยอง ๆ ข้างลูกชาย สองตาเพ่งพิเคราะห์เจ้าก้อนดำ ๆ เลื่อม ๆ อย่างตั้งใจ
เจ้าก้อนนี้กำลังคืบคลานไปบนพื้นก่อนจะหยุดตรงหยดสีเหลืองใสกองโตที่พื้นดิน
จากนั้นมันก็เอาตัวของมันไปแช่ในหยดสีเหลืองนั้น แล้วก็หยุดนิ่งอยู่นาน ผมนั่งเพ่ง
ดูก็สังเกตเห็นหยดสีเหลืองนี้ค่อย ๆ ลดขนาดลงเรื่อย ๆ ดูคล้ายกับว่าเจ้าก้อนดำ ๆ นี้
กำลังดูดหยดสีเหลืองเข้าไป

" ไอ้เหลือง ๆ นี่อะไร ? "
" น้ำผึ้งน่ะพ่อ "
" มันมาจากไหน "
" ชินเอามาน้ำผึ้งมาทาหนมปังกินน่ะ "
" หื๋อ ? "
" นี่ไง "
ลูกชายยื่นมืออีกข้างที่ถือขนมปังที่ละเลงหน้าด้วยน้ำผึ้งจนเยิ้มไปหมดให้ดู

" แล้วปิดฝาแน่นไหมเนี่ย เดี๋ยวมดมันจะขึ้น "
" แน่น ! "
พยักหน้าอย่างแรงเหมือนจะย้ำให้กับคำพูดของตัวเอง แล้วก็จ้องหน้าเหมือนจะยืน
ยันซ้ำว่า ปิดแน่นแล้วจริง ๆ นะ แต่ถึงยังไงผมก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี

" อ๊ะ ! หนีไปแล้ว ! "
ลูกชายอุทานออกมา ผมหันหน้ากลับไปมองสิ่งลึกลับอีกครั้ง คราวนี้มันหนีจู๊ดหาย
ไปจากเราเสียแล้ว

" หนีเร็วจังเลย ! มันตัวอะไรพ่อ ?! "
" เหล็กไหลน่ะลูก "
" เหล็กไหล ? "
" อื้อ เหล็กไหล เขามากินน้ำผึ้งน่ะ ไม่ต้องกลัว ไม่มีอะไรหรอก "
" เหรอ ? "
" อื้อ "

ผมหยัดตัวเองลุกขึ้นยืน ตั้งใจจะกลับไปรดน้ำต้นไม้ต่อ แต่พอจะออกเดินตาก็ไป
สังเกตเห็นสิ่งปกติเข้าจึงเดินเข้าไปหาสิ่งนั้นแทน

" รอยอะไรน่ะพ่อ ? "
เจ้าลูกชายที่เดินตามก้นโพล่งถามขึ้นมา

ผมหยุดตรงหน้าหนูมินท์ ยืนเพ่งรอยคราบดินที่อยู่ตรงกระโปรงหน้าของเธอ มัน
เป็นรอยดินคดไปคดมายังกับมีงูมาเลื้อยผ่านไป เเต่คงคงจะเป็นงูตัวใหญ่เอามาก ๆ
เพราะรอยเลื้อยมีขนาดใหญ่เกินกว่าขนาดของงูเหลือมตัวโต ๆ เสียอีก

ผมยังไม่ตอบคำถามเจ้าชินแต่หันมองดูรอบ ๆ ตัวแทน เมื่อคืนผมไม่ได้จอดหนูมินท์
ในโรงรถเพราะว่าพี่ชายขับรถมาเยี่ยมแล้วก็อยู่คุยกันจนดึกดื่น พอแกกลับไป ผมก็
เลยลืมเอาหนูมินท์กลับเข้ามาในโรงรถ จอดไว้ตรงลานหญ้าข้างบ้านแทน

" สงสัยจะเป็นรอยพญานาคน่ะ "
" เหรอ ? "
บนหน้าของเจ้าชินยังมีความสงสัยอยู่

ผมมองหน้าลูก ยิ้ม แล้วก็อธิบายต่อ
" เมื่อคืนลุงตุ่นมาเยี่ยมใช่ไหม ? "
" อื้อ พี่เอ็มก็มาด้วย "
" แล้วทีนี้พ่อก็ไม่ได้เอาหนูมินท์ เข้าโรงรถ เพราะลุงตุ่นจอดรถของลุงตุ่นในโรงรถ
ของเรา พ่อเลยจอดหนูมินท์ไว้ตรงนี้ "

ผมหยุดนิดหนึ่ง ลูกชายยังจ้องตาแป๋วอยู่ ก็เลยต้องพูดต่อ
" แล้วทีนี้ ที่ ๆ หนูมินท์อยู่อาจจะเป็นทางผ่านของท่านพญานาค ท่านก็เลยเลื้อย
ข้ามผ่านหนูมินท์ไปน่ะ "
" เหรอ ? "
" อื้อ แต่ก่อนพ่อก็เคยจอดรถไว้ตรงนี้แล้วก็มีรอยพญานาคแบบนี้เหมือนกัน ที่ตรง
นี้คงจะเป็นทางผ่านของท่านประจำน่ะ "
" งั้นเราก็จอดหนูมินท์ตรงนี้ไม่ได้น่ะซิ "
" ใช่แล้ว "
พอผมพูดจบ ลูกชายก็ไม่ได้ต่อความเพิ่มอีก ออกวิ่งเล่นของมันต่อ ไม่ได้สนใจ
อะไรอีก ส่วนผมก็เดินไปลากสายยางมาฉีดอาบน้ำให้หนูมินท์ พออาบเสร็จก็เดิน
เข้าไปในบ้าน หยิบพวงกุญแจออกมา สตาร์ทหนูมินท์แล้วก็พาไปพักผ่อนที่โรงรถ
แล้วจึงกลับมารดน้ำต้นไม้ต่อ

" พ่อ ! พ่อ ! บ้านลุงแดงมีคนเต็มเลย ! "
เจ้าชินตะโกนเรียกพร้อมกับวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหา

" แขกลุงแดงเหรอ ? "
" ป่าว เขามาไหว้ลูกแก้วสวรรค์กัน "
" ลูกแก้วสวรรค์ ? "
" อื้อ ลูกแก้วสวรรค์ พี่นัทบอกว่า เมื่อสองวันก่อนตอนดึกแล้ว ลุงแดงกำลังจะกลับ
เข้าบ้าน อยู่ ๆ ลูกแก้วสวรรค์ก็ตกลงมาโดนตัวลุงแดง ลุงแดงก็เก็บเอามาดูแล้วก็
เอาเข้ามาไว้ข้างเตียงนอน แล้วทีนี้ลุงแดงก็ฝันแล้วก็เลยซื้อหวยตามฝัน แล้วก็ถูก
หวยด้วยน่ะพ่อ "
เจ้าชินเห็นผมทำหน้างงก็เลยอธิบายยาวยืด

" เหรอ ? "
" อื้อ พี่นัทก็บอกว่า วันนี้พี่นัทเพิ่งได้โควต้าด้วยแน่ะ แถมป้ารุ่งก็เปียแชร์ได้เงิน
ด้วย พ่อ เปียแชร์ คืออะไรเหรอ ? "
คราวนี้เจ้าชินทำหน้างงพร้อมกับถามผมกลับ

ผมยิ้มอย่างนึกสนุก
" แล้วแชร์แปลว่าอะไร "
" โต๊ะ "
" ไม่ใช่ "
" .... เก้าอี้ ? "
" อือ เปียแชร์ ก็แปลว่าแกได้เก้าอี้ไง "

" ป้ารุ่งจะได้เก้าอี้เหรอ ? "
" อื้อ "
โดนหลอกเรียบร้อยแล้ว

" ดีจัง รู้งี้ชินขอพรลูกแก้วสวรรค์ก็มาซะก็ดี "
" หื๋อ ? "
" ก็ชินมุดเข้าไปดูลูกแก้วสรรค์ในบ้านลุงแดง คนมาขอพรเยอะแยะเลย ชินดูลูกแก้ว
เสร็จก็รีบมาหาพ่อ ยังไม่ได้ขอพรเลย "
" เหรอ ? "
" อื้อ "
เจ้าชินพยักหน้ายืนยันอย่างแรง

ผมยิ้มพร้อมกับมองลูกแล้วก็ถามต่อ
" แล้วลูกแก้วสวรรค์รูปร่างเป็นยังไงบ้าง "
" เหมือนกับเม็ดน้ำหอมของแม่เลย "
" งั้นเหรอ ? "
" อื้อ "

ผมหยุดคิดครู่หนึ่ง แล้วก็ถามต่ออีก
" แล้วชินจะขอพรอะไรล่ะ ? "

เจ้าชินมองหน้าผม ดวงตาเป็นประกาย
" ไม่บอก "

" อ้าว "
ลูกไม่ยอมบอก ผมก็เลยเหวอ

เจ้าชินยังคงมองผมอยู่ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แล้วก็เอ่ยปากถาม
" พ่อคิดว่า ลูกแก้วสวรรค์ศักดิสิทธิ์ แล้วก็ให้พรชินเหมือนที่ให้ลุงแดง ป้ารุ่งกับ
พี่นัทรึป่าว ? "

" ศักดิสิทธิ์สิ ถ้าชินเชื่อแล้วก็ตั้งใจขอพรมาก ๆ "
ผมตอบลูก

" งั้นชินรีบไปขอพรดีกว่า "
พูดจบเจ้าชินก็วิ่งตื๋อไปบ้านลุงแดงทันที พอลูกวิ่งจากไป ผมก็ยืนมองตามหลัง
น้อย ๆ ของลูก

ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงเกินไป พ่อก็จะช่วยให้สมหวังอีกแรงนะ


Create Date : 09 ธันวาคม 2553
Last Update : 9 ธันวาคม 2553 20:23:27 น. 0 comments
Counter : 284 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

garnet19th
Location :
ขอนแก่น Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add garnet19th's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.