Group Blog
 
All blogs
 

ข้อคิดดีๆ ลุงที่อายุ 82 ปี ในกระเป๋ากอลฟ์มีไม้แค่ 4 อัน

Smiley ข้อคิดดีๆจากคุณ  turning_leaf   http://topicstock.pantip.com/supachalasai/topicstock/S3254724/S3254724.html



สวัสดีคุณ thongprakai คุณ jita (สวัสดีค้างจากกระทู้ก่อน)และทุกๆท่าน...


ดูตามส่วนสูงและน้ำหนักของคุณ thongprakai แล้ว(ขาดไปก็แค่อายุ...)ระยะที่ตีได้แต่ละไม้อยู่ในระดับมาตราฐาน
ตีไกลอย่างคุณวุ้นเส้นซอย 6 ที่กระทู้ข้างล่าง(เหล็ก 7-170หลา)...แต่ขาดความแม่นยำ(Accuracy) ไม่ใช่เป็นผลดีกับกีฬากอลฟ์
(ขอโทษที่ต้องยกคุณวุ้นเส้นฯเป็นตัวอย่าง)...
เพราะถ้าคุณวุ้นเส้นฯตีไกลตรงเป้าหมาย...คะแนนคงไม่อยู่ที่ 40 ปลายๆ(เก้าหลุม?)
แสดงว่าวงสวิงไม่สามารถที่จะทำให้เหมือนเดิมได้ทุกครั้ง(reproducible)
อีกอย่างคุณวุ้นเส้นไม่สามารถตีไดร้เวอร์ได้...เพราะความที่เขาตีแรงมาก(ออกซ้าย และขวาตลอดเวลา)
ถ้าไม่สามารถทำหน้าไม้ให้squareตอนลงมากระทบลูกได้
5 องศา ไม่ว่าจะเปิด หรือ ปิด...เมื่อตีออกไปในระยะไกล
ลูกก็จะออกขวา หรือ ซ้าย เสมอ...


ครั้งหนึ่งในขณะที่กำลังพักสอนลูกศิษย์อยู่
มีนักกอลฟ์ที่ซ้อมอยู่ข้างๆเข้ามาถามว่า...ทำไมเขาถึงscore ไม่ดี?ช่วยดูวงสวิงให้ด้วย
ผมบอกว่า...ให้ตีไปที่ป้าย 150 หลาให้ดูซิ
เขาใช้เหล็ก 8 ...ซึ่งก็ได้ระยะ แต่ลูกออก ซ้ายบ้าง ขวาบ้าง
ในสิบลูกที่เขาตี มีตรงเป้าแค่สองหรือสามลูก(เขาสวิงแรงมาก แถมอายุก็มากพอควร 50+)
ผมเลยแนะนำเขาให้ใช้เหล็ก 7...แต่ให้สวิงแค่ที่ 10 โมง
(full swingปกติแล้ว แขนจะอยู่ที่ 11 โมงครึ่ง)
คราวนี้ลูกเข้าป้าย 8 ใน สิบลูก...เขาพอใจมากๆ
ผมอธิบายให้ฟังว่า เพราะเขาsacrifice power ไป 20% เพื่อไปทดแทน accuracy
โอกาสที่ทำให้หน้าไม้squareลงมากระทบลูกมีมากกว่า...เกิดความแม่นยำมากกว่า


ผมมีลูกศิษย์คนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงอายุ 12 ขวบ Smiley สูงประมาณ 155 ซม. หนัก 36-37 กก.(ประมาณ 80 พาวด์)
Sand wedge 75-80 Pitching wedge 85-90
...and so on
Driver 175-200...แต่ตีออกมาคะแนนจะอยู่ที่ 80-83
เล่นอยู่ในสนามที่ระยะ 6210-6480 หลาของผู้หญิง
ลูกที่เธอตีนั้น in play ตลอดเวลา...
par 3 กับ par 5 (ถ้าไม่เกิน 560 หลา) ไม่มีปัญหา...ส่วนมากจะเบอร์ดี้พัตท์
par 4 ...Driver...second shot...and then rely on short games for up and down...
...
เมื่อสัก 10 กว่าปีที่ผ่านมา ผมเคยเล่นกับคนแก่อายุ 82 ปีคนหนึ่ง
แกสูงประมาณ 165 ซม. หนักเท่าไรไม่ทราบ แต่รู้ว่าผอม หลังโกงเล็กน้อย
แกแบกถุงกอลฟ์ที่เป็นเหมือนกระบอกไม้ไผ่( tube bag)
ในกระเป๋ากอลฟ์มีไม้ 4 อัน...Driver...7 iron...pitching wedge...putter
สนามที่เราเล่นเป็นสนามที่ busy ที่สุดในประเทศ...เคยใช้แข่ง PGA มาแล้วระยะหนึ่งในอดีต
แต่เพราะปัจจุบันมีสนามใหม่ๆสร้างขึ้นมาก...ก็เลยเลิกใช้ไป
ลุงแกตีเหมือนกับลูกศิษย์ของผมที่ได้บอกไว้ข้างบน
par 4 ...Driver...7 iron...pitching...putt
par 3 หรือ par 5 ...ไม่มีปัญหา...ลูกของแกไม่เคยไปอยู่ที่ในหญ้าสูงๆ
แกมีgame plan หรือ course management ในการเล่น...ที่สำคัญคือวงสวิงที่สามารถทำให้เหมือนเดิม
เช่นเดียวกับลูกศิษย์ของผม  Smiley
เราพาร์ แกพาร์...เราโบกี้ แกพาร์...:-)


ที่เล่ามาทั้งหมดนี้...ไม่ได้ตอบปัญหาคุณ thongprakai เลย
แต่เชื่อแน่ว่าคุณก็เข้าใจว่า...หมายความว่าอะไร?
ถ้าเรามีวงสวิงที่มีความมั่นคง(consistency)และ reproduce ได้...ก็จะทำคะแนนได้ดี
ไม่จำเป็นที่จะต้องตีได้ไกลๆ... ในscore card ไม่มีบอกว่าหลุมนี้ หลุมนั้น ตีไกลมาก
แต่บอกว่าหลุมนี้ 3...4...5...จริงไหมเอ่ย?
...


อ้อ...มีอย่างเดียวที่อยากแนะนำ ไหนๆก็เขียนมาเสียยาว
ส่วนมากนักกอลฟ์จะมองข้ามความสำคัญของข้อนี้ไปบ้าง
เปลี่ยนgripบ่อยๆ...กริปที่เราจับๆอยู่นี่ มันจะมีคราบดินหรือหญ้า เกาะติดหมักหมม...ทำให้ลื่น จับไม่ติดมือ
ยิ่งกริปลื่นเท่าไร เราก็ต้องจับแน่น...ซึ่งผิดหลัก ทำให้เสียระยะไป
ถ้าเล่นบ่อยก็ 6 เดือนเปลี่ยนที...ถ้าเดือนนึงเล่นครั้งสองครั้งก็ ปีนึงเปลี่ยนที
อย่างผมนี่ทำเองได้ก็เปลี่ยนบ่อย...นี่ก็เพิ่งเปลี่ยนใหม่
คราวที่แล้วใช้ Winn grips อย่างดี...ที่ไหนได้ ตีไปๆระยะสั้นลงๆ กริปมันนุ่มเกินไป พอเก่าก็ต้องจับแน่นขึ้น
พอเปลี่ยนกลับมาเป็น Velvet (ยาง)เหมือนเดิม...ได้ระยะเดิมที่เคยตี


ถ้าไม่อยากเสียเงินเปลี่ยน ก็ควรล้างด้วยน้ำผสมสบู่เล็กน้อย(soapy water)
เอาscothbright ถูให้สะอาด เช็ดให้แห้ง...ก็จะได้ tacky feeling (หนึบๆ)กลับมา
เล่นเสร็จกลับมาบ้านล้าง...อย่าให้คนใช้ล้างละ(เดี๋ยวคนใช้ก็เก่งกอลฟ์กว่า...


สุดท้ายนี้ อยากบอกว่า...ไม้ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ใช้มาแล้ว 12 ปีเป็น Yonex A.D.X. tour blade ( 3 กับ 4 เลิกใช้ไปนาน เปลี่ยนเป็น utility wood แทน)
แต่Driver นี่ต้องเปลี่ยนเพราะไดร้เวอร์นี่วิวัฒนาการไปไกลมาก
จากpersimmon...laminated...metal...titanium...composite
แต่ก็คงหยุดที่ titanium เพราะก็คิดว่าคงตีไม่ไกลมากไปกว่านี้แล้ว


คิดจะซื้อชุดเหล็กใหม่หลายครั้ง เพราะมีของใหม่ๆออกมาล่อตาล่อใจตลอดเวลา
แต่พอนึกถึงลุงที่อายุ 82 ขวบทีไร...เปลี่ยนใจทุกที


...


จากคุณ : turning_leaf  - [ 26 ม.ค. 48 02:46:57 ]





Free TextEditor




 

Create Date : 28 กรกฎาคม 2551    
Last Update : 28 กรกฎาคม 2551 10:36:13 น.
Counter : 206 Pageviews.  

=== การเบรค 100 ===

จากคุณ : จุ๊ - [ 31 พ.ค. 49 10:12:18 ]

ผมเคยเขียนยุทธวิธีการเบรคร้อยมาสองสามครั้งแล้ว แต่เซฟไว้ที่ไหนจำไม่ได้ จนเมื่อเร็วๆ นี้ได้อ่านสถิติจากเวปหนึ่งว่า คนที่เบรคร้อยได้มีเพียง 50% เบรคเก้าสิบมีเพียง 30% และเบรคแปดสิบมีเพียง 3% จึงเกิดแรงบันดาลใจที่จะเขียนยุทธวิธีในการเบรคร้อยอีกสักครั้ง

การ "เล่น" กอล์ฟให้ได้คะแนนดี จำเป็นต้องมีสองส่วนประกอบกัน ส่วนหนึ่งคือการสวิง และอีกส่วนหนึ่งคือยุทธวิธีการเล่นในสนาม โดยเมื่อพิจารณาการทำคะแนนให้ได้ต่ำกว่าร้อยจะพบว่า

1. มีโควต้าในการทำโบกี้เก้าหลุม ดับเบิ้ลโบกี้เก้าหลุม (72+9+18 = แต้มรวม 99)
2. หากได้พาร์สักหลุมหรือสองหลุมก็เป็นกำไรแต่ไม่ใช่สิ่งจำเป็น

ดังนั้นจึงสามารถกำหนดคุณสมบัติสำหรับผู้ต้องการเบรคร้อยได้ดังต่อไปนี้

คุณสมบัติในการสวิง
1. ทีออฟด้วยอะไรก็ได้ให้ได้ระยะ 170 หลา และอยู่ในแฟร์เวย์
2. ตีเหล็กยาวที่สุดได้ระยะ 130 หลา (อาจเป็นเหล็ก 6 ก็ได้) โดยมีแป้กมีฉึกไม่เกิน 2 ใน 10 ครั้ง
3. ตีเหล็กสั้นสักเหล็กหนึ่งที่จะพาลูกออนได้ในเปอร์เซนต์สูงที่ระยะเต็มวงสวิง (เช่นแซนด์เวดจ์ 70 หลา)
4. เมื่อใกล้หลุมในระยะ 70 หลาลงมาจนถึงข้างกรีนสามารถตีออนได้ แม้ว่าจะออนไกลหลุมเท่าไหร่ก็ตาม
5. ระเบิดทรายขึ้นได้ในหนึ่งครั้ง แม้ว่าระเบิดแล้วจะไม่ออน
6. ทำสามพัตต์ไม่เกิน 6 หลุมใน 18 หลุม
7. ก่อนไปออกรอบเพื่อเบรคร้อย ให้เอาไดร์ฟเวอร์ (หัวไม้ 3 ด้วยหากตีแล้วไม่ค่อยอยู่ในแฟร์เวย์) เหล็ก 3 เหล็ก 4 เหล็ก 5 ออกจากถุงเก็บไว้บ้าน

ยุทธวิธีในการเล่น
1. ให้ถือว่าโบกี้คือพาร์ของเรา และดับเบิ้ลคือโบกี้ของเรา หากเราทำพาร์และโบกี้ของเราในโควต้าได้ (9 พาร์ เก้าโบกี้) เราก็เบรคร้อยได้ (ไม่ยากและไม่ง่าย ให้ได้ลุ้น)
2. GIR (Green in regulation การตีออนตามปกติ) สำหรับหลุมพาร์สี่ของเราคือ 3 ครั้ง พาร์ห้าคือ 4 ครั้ง พาร์สามคือ 2 ครั้ง หากทำได้ทุกหลุม และสองพัตต์ทั้งหมด เราจะทำคะแนนได้ 90 !!!
3. ให้เหลือระยะช็อตสุดท้ายก่อนขึ้นกรีนเป็นระยะที่ต้องการเสมอ เช่นหากสามารถตีจากระยะ 70 หลาให้ออนได้ค่อนข้างมาก (ซ้อมมาเยอะ) ก็ให้เล่นหลุมพาร์สามโดยตีช็อตแรกไปวางตรงกลางทางให้เหลือ 70 หลา หลุมพาร์สี่ตีสองช็อตให้เหลือ 70 หลา และหลุมพาร์ห้าตีสามช็อตให้เหลือ 70 หลา เพื่อตีช็อตขึ้นกรีนให้ได้เปอร์เซนต์สูงสุด (เช่น ก่อนตีช็อตสองในหลุมพาร์สี่ ให้ถามแค้ดดี้ว่าเหลือระยะเท่าไหร่ หากเหลือ 180 ก็ให้เอาเหล็กที่ตีได้ 110-120 หลามาตี อย่าพยายามตีให้ไกลที่สุดทุกครั้ง มันเป็นการทำร้ายตัวเอง)
4. หากทำ GIR ของเราไม่ได้ ก็ยอมเสียโบกี้ของเราไป (ดับเบิ้ลของคนเก่งแล้ว) อย่าเน้นลูกสั้นข้างกรีนให้ใกล้ธงเพื่อแก้ตัว เพราะมักจะทำให้ฉึกหรือท้อป จะกลายเป็นทริปเบิ้ลได้
5. แบ่งหลุมที่เล่นเป็นกลุ่มละ 3 หลุม (ลุ้นไปทีละ 3 หลุม) หากทำโบกี้ โบกี้ ดับเบิ้ล ได้ทุกสามหลุม ก็เบรคร้อยได้แน่นอน (หากทำ โบกี้ ดับเบิ้ล ดับเบิ้ล ไม่เกินสามครั้ง ก็เบรคร้อยได้เช่นกัน)
6. ในการเล่น 3 หลุมแรกของวัน จงอย่าคาดหวังมาก ให้เริ่มเล่นสบายๆ เพื่อให้ร่างกายค้นพบวงสวิงที่เราเคยทำได้ดีตามปกติ ให้เวลาร่างกายได้ปรับตัว อาจทีออฟหลุมแรกด้วยไม้ที่ตีสั้นกว่า 170 หลาก็ได้
7. ในการเล่น 3 หลุมแรกให้ใช้ยุทธวิธี "ตีไปข้างหน้าเรื่อยๆ" ไม่ต้องรีบเค้นช็อตที่ยอดเยี่ยมออกมา เล่นตามยุทธวิธีที่เราเตรียมมา แล้วจะพบว่าเราจะทำ "พาร์ของเรา" ได้ไม่ยากเลย
8. เมื่อเครื่องร้อนแล้วขอให้ยึดยุทธวิธีในการเล่นของเราไว้ก่อน อย่าเพิ่งเล่นนอกแผน เพราะเราต้องการเบรคร้อยเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ต้องการเบรคเก้าสิบ
9. เมื่อเล่นผ่านไป 12 หลุม เรามักเริ่มแรงตก จึงรู้สึกอยากออกแรงตีให้แรงขึ้น เลยพาลให้จับกริพแน่นขึ้น ซึ่งมักทำให้พังในหลุมท้ายๆ ดังนั้นเมื่อเริ่มเล่นหลุม 13 ขอให้ท่องไว้บ่อยๆ ว่า "จับกริพเบาๆ" จนกว่าจะเล่นจบ
10. เมื่อเบรคร้อยได้แล้ว อย่าลืมพาเพื่อนๆ ไปเลี้ยงด้วย

คำแนะนำสุดท้าย หากต้องการเบรคร้อยที่สนามไหน ขอให้ไปออกรอบที่สนามนั้นสักหนึ่งครั้ง จดทุกช็อตว่าเราตีด้วยไม้อะไร ได้ระยะเท่าไหร่ ได้ผลอย่างไร แล้วกลับมาวางแผนการเล่นด้วยยุทธวิธีที่ให้ไว้ แล้วไปออกรอบอีกครั้งเพื่อพิชิตแต้มร้อยให้ได้

ระยะที่ให้ไว้ทั้งหมดเป็นระยะสำหรับผู้ชายสำหรับคุณผู้หญิงขอให้ทอนระยะลงไป 20- 30 หลานะครับ

ขอให้มีความสุขกับกอล์ฟครับ

แก้ไขเมื่อ 31 พ.ค. 49 10:27:57





 

Create Date : 02 มิถุนายน 2549    
Last Update : 2 มิถุนายน 2549 11:06:09 น.
Counter : 247 Pageviews.  

=== การเบรค 90 ===

จากคุณ : จุ๊ - [ 31 พ.ค. 49 12:47:35 ]

(บทความนี้ผมก้อปมาจากบทความเบรคร้อย แล้วแก้ไขเนื้อความ ดังนั้นหากดูซ้ำกับกระทู้ข้างล่างบ้างก็โปรดให้อภัย เพราะกะเซฟเก็บไว้โพสต์ในโอกาสหน้าอีก)

แม้ผมจะเบรค 90 มาสี่ปีแล้ว ก่อนจะหยุดเล่นไปเลี้ยงลูกซะ 3 ปี แต่ก็ไม่เคยเขียนยุทธวิธีการเบรคเก้าสิบมาก่อน จนเมื่อเร็วๆ นี้ได้อ่านสถิติจากเวปหนึ่งว่า คนที่เบรคร้อยได้มีเพียง 50% เบรคเก้าสิบมีเพียง 30% และเบรคแปดสิบมีเพียง 3% จึงเกิดแรงบันดาลใจที่จะเขียนยุทธวิธีในการเบรคเก้าสิบสักครั้ง หากผิดพลาดประการใด ขอให้ผู้รู้ช่วยแนะนำแก้ไขให้ด้วย

การ "เล่น" กอล์ฟให้ได้คะแนนดี จำเป็นต้องมีสองส่วนประกอบกัน ส่วนหนึ่งคือการสวิง และอีกส่วนหนึ่งคือยุทธวิธีการเล่นในสนาม โดยเมื่อพิจารณาการทำคะแนนให้ได้ต่ำกว่าเก้าสิบจะพบว่า

1. หากทำโบกี้สิบเจ็ดหลุม ทำพาร์หนึ่งหลุม ก็เบรคได้ (72+17+0 = แต้มรวม 89) แต่ยาก
2. เป้าหมายที่น่าลองตั้งคือทำโบกี้ 12-14 หลุม ทำพาร์ 3-4 หลุม ทำดับเบิ้ลไม่เกิน 3 หลุม

ดังนั้นจึงสามารถกำหนดคุณสมบัติสำหรับผู้ต้องการเบรคเก้าสิบได้ดังต่อไปนี้

คุณสมบัติในการสวิง
1. ทีออฟด้วยอะไรก็ได้ให้ได้ระยะ 200 หลา และอยู่ในแฟร์เวย์
2. ตีไม้หรือเหล็กยาวที่สุดได้ระยะ 170 หลา (อาจเป็นไม้ 5 หรือเหล็ก 4 ก็ได้) โดยมีการตีสั้นไม่เกิน 4 ใน 10 ครั้ง ตีเลี้ยวไม่เกิน 3 ใน 10 ครั้ง
3. ตีเหล็กกลางได้ค่อนข้างเปอร์เซนต์สูงที่ระยะ 140 หลา โดยมีการตีสั้นไม่เกิน 3 ใน 10 ครั้ง ตีเลี้ยวให้ไปฝึกเบสิคมาใหม่
4. ซ้อมตีเหล็กสั้นสักเหล็กหนึ่งที่จะพาลูกออนได้ในเปอร์เซนต์สูงที่ระยะเต็มวงสวิง (เช่นพิชชิ่งเวดจ์ 110 หลา)
5. เมื่อใกล้หลุมในระยะ 30 หลาลงมาจนถึงข้างกรีนสามารถตีออนได้ 100%
6. ระเบิดทรายขึ้นมาออนกรีนได้ในหนึ่งครั้ง แม้ว่าจะออนไกลหลุมเท่าไหร่ก็ตาม
7. เมื่อลูกอยู่ข้างกรีน สามารถชิพไปเหลือไม่เกิน 7 ฟุต (หนึ่งคันธง) ได้อย่างน้อย 5 ใน 10 ครั้ง
8. ทำสองพัตต์จากระยะ 20 ฟุต (7 ก้าวเท่ากับ 21 ฟุต) ได้มากกว่า 70%
9. ทำพัตต์เดียวจากระยะ 3 ฟุตได้มากกว่า 70%
10. ทำสามพัตต์ไม่เกิน 3 หลุมใน 18 หลุม
11. ก่อนไปออกรอบเพื่อเบรคเก้าสิบ ควรซ้อมชิพและพัตต์อย่างน้อยครึ่งชั่วโมง

ยุทธวิธีในการเล่น
1. ให้ถือว่าโบกี้คือพาร์ของเรา และพาร์คือเบอร์ดี้ของเรา ให้เลือกหลุมที่มี HS (Handicap Scale ความยากของหลุม) ต่ำสุดหกหลุม (13-18) เป็นเป้าหมายในการทำเบอร์ดี้ของเรา (พาร์ของคนเก่ง) ตั้งเป้าทำให้ได้อย่างน้อย 50%
2. GIR (Green in regulation การตีออนตามปกติ) ไม่ใช่เป้าหมายหลักของเรา แต่การทีออฟอยู่ในแฟร์เวย์ทุกหลุม และการตีช็อตสองตรงไปที่กรีนและตกหน้ากรีนแน่ๆ คือเป้าหมายหลัก การตกน้ำตกทรายเป็นสิ่งต้องห้าม
3. ในหลุมพาร์ห้า ให้เหลือระยะช็อตสามก่อนขึ้นกรีนเป็นระยะที่ต้องการเสมอ เช่นระยะ 480 หลา เมื่อทีออฟมา 200 หลาแล้ว ให้ตีไปอีกแค่ 170 หลา ให้เหลือ 110 หลา เพื่อตีช็อตขึ้นกรีนให้ได้เปอร์เซนต์สูงสุด (นี่คือโอกาสทำพาร์ที่ดีที่สุด อย่าโยนมันทิ้งไปด้วยความไม่รู้ อย่าพยายามตีให้ไกลที่สุดทุกครั้ง มันเป็นการทำร้ายตัวเอง) เพราะการได้ตีขึ้นกรีนในระยะที่เราถนัด คือโอกาสดีที่สุดในการทำพาร์ ยังไงลองพิจารณาพาร์สี่สั้นบางหลุมแบบนี้ด้วยนะ
4. ในหลุมพาร์สี่ หากเหลือระยะที่ตีออนได้เกิน 140 หลา แต่มีอุปสรรครอบกรีนมาก (มีน้ำซ้าย ทรายลึกขวา หลังเท) ให้ยอมเลือกเหล็กที่ตีระยะสั้นกว่ากรีน ตีไปตกหน้ากรีนแล้วชิพเข้าไปทำโบกี้ชัวร์ๆ หากชิพดีอาจได้พาร์เป็นโบนัส
5. ในหลุมพาร์สามระยะเกิน 140 หลา จงตีไปวางหน้ากรีน แล้วชิพเข้าไปทำโบกี้ หากชิพดีจะได้พาร์ (ลองถามมือซิ่งเกิ้ลทุกคนจะตอบตรงกัน ว่าหลุมพาร์สามคือหลุมยากที่สุด)
6. เมื่อตีออนขอให้เล่นพัตต์แรกด้วยยุทธวิธีเล่นหมากรุก คือมองข้ามช็อตไปว่าเราต้องการทำพัตต์ที่สองจากตรงไหน ไม่ใช่พยายามพัตต์แรกให้ลงทุกครั้ง หรือพยายามพัตต์ให้กีฟโดยไม่กำหนดจุดที่จะไปถึงให้แน่นอน
7. พัตต์แรกทุกครั้ง "น้ำหนัก" สำคัญกว่าทิศทางเสมอ

แนวทางการเล่น
1. แบ่งหลุมที่เล่นเป็นกลุ่มละ 3 หลุม (ลุ้นไปทีละ 3 หลุม) หากทำโบกี้ โบกี้ โบกี้ได้เป็นส่วนมาก และมีโบกี้ โบกี้ พาร์สักครั้งสองครั้ง ก็เบรคเก้าสิบได้แน่นอน (อย่าเสี่ยงทำอะไรให้ออกดับเบิ้ลเลย ขอเบรคเก้าสิบให้ได้สักครั้งก่อน)
2. ในการเล่น 3 หลุมแรกของวัน จงอย่าคาดหวังมาก ให้เริ่มเล่นสบายๆ เพื่อให้ร่างกายค้นพบวงสวิงที่เราเคยทำได้ดีตามปกติ ให้เวลาร่างกายได้ปรับตัว อาจทีออฟหลุมแรกด้วยไม้ที่ตีสั้นกว่า 200 หลาก็ได้
3. ในการเล่น 3 หลุมแรกให้ใช้ยุทธวิธี "ตีไปข้างหน้าเรื่อยๆ" ไม่ต้องรีบเค้นช็อตที่ยอดเยี่ยมออกมา เล่นตามยุทธวิธีที่เราเตรียมมา แล้วจะพบว่าเราจะทำ "พาร์ของเรา" ได้ไม่ยากเลย
4. เมื่อเครื่องร้อนแล้วขอให้ยึดยุทธวิธีในการเล่นของเราไว้ก่อน อย่าเพิ่งเล่นนอกแผน เพราะเราต้องการเบรคเก้าสิบเป็นครั้งแรก ไม่ใช่ต้องการเบรคแปดสิบ
5. เมื่อเล่นผ่านไป 12 หลุม เรามักเริ่มแรงตก จึงรู้สึกอยากออกแรงตีให้แรงขึ้น เลยพาลให้จับกริพแน่นขึ้น ซึ่งมักทำให้พังในหลุมท้ายๆ ดังนั้นเมื่อเริ่มเล่นหลุม 13 ขอให้ท่องไว้บ่อยๆ ว่า "จับกริพเบาๆ" จนกว่าจะเล่นจบ
6. เมื่อเบรคเก้าสิบได้แล้ว อย่าลืมพาคุณพ่อคุณแม่และแฟนไปเลี้ยง ที่เขาให้โอกาสเราเล่นกอล์ฟขนาดนี้

คำแนะนำสุดท้าย เมื่อเริ่มเบรค 90 ได้แล้วขอให้ใช้สกอร์การ์ดให้เป็นประโยชน์ ใช้ช่องในแต่ละหลุมโดยหากตีลงแฟร์เวย์ (F) ให้ติ๊กถูกในช่องแรก หากตีได้ GIR ให้ติ๊กถูกในช่องสอง หากตีไม่ออนแต่ชิพดี (S) ให้ติ๊กถูกในช่องสาม และจดจำนวนครั้งที่พัตต์ (P) ในช่องที่สี่ ทั้งนี้เพื่อเตรียมเบรค 80 ต่อไป

ระยะที่ให้ไว้ทั้งหมดเป็นระยะสำหรับผู้ชายสำหรับคุณผู้หญิงขอให้ทอนระยะลงไป 20- 30 หลานะครับ

ขอให้มีความสุขกับกอล์ฟครับ

หมายเหตุ ขอขอบพระคุณพี่พลภัทรที่เคี่ยวเข็ญสอนสั่ง ขอบคุณพี่ทองประกายที่ให้ความรู้อันจำเป็น ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกท่านที่ช่วยแนะนำ ขอให้มีความสุขกับชีวิตมากๆ ทุกคน

ขอขอบคุณหลายบทความจากเวปกอล์ฟออนไลน์ด้วยครับ http://www.golfonline.com/golfonline/instruction/privatelessons/index.html

แก้ไขเมื่อ 31 พ.ค. 49 13:52:46

แก้ไขเมื่อ 31 พ.ค. 49 13:43:48




 

Create Date : 02 มิถุนายน 2549    
Last Update : 2 มิถุนายน 2549 11:04:41 น.
Counter : 380 Pageviews.  


Gadget
Location :
ชลบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ชีวิตคือการเรียนรู้ ได้อยู่ดูโลกอีกวัน ก็นับเป็นโชคดีแล้ว

เอะอะอะไรก็หาด้วย "กูเกิ้ล"
กอล์ฟ 90% เล่นด้วยอวัยวะ ที่อยู่เหนือไหล่ขึ้นไป

เพียงจับกริปดี มีความสามารถเล็กน้อย ใครๆก็เป็นนักอล์ฟที่ดีได้

จงยึดมั่นในหลักการ แต่อย่ายึดติดในวิธีการ

กอล์ฟเป็นกีฬาของสุภาพบุรุษ
Friends' blogs
[Add Gadget's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.