ชีวิตคงจะน่ารื่นรมย์มากขึ้น หากเราสามารถโปรแกรมสมองของเราให้จำได้เฉพาะสิ่งที่น่ารื่นรมย์ แต่มันเป็นไปไม่ได้ เราจึงต้องเรียนรู้ที่จะอยู่กับความจริงที่เกิดขึ้นในชีวิตของเรา
Group Blog
 
All Blogs
 

แก่แล้ว ใครว่าแก่เลย - ดูคุณตาคุณยายกลุ่มนี้สิคะ ยังออกอัลบั้มเพลงได้เลย



พักก่อนตั้งคำถามไว้ในบล็อกว่า ถ้าอายุ 104 ปี เราจะทำอะไร หากยังมีเรี่ยวมีแรงอยู่ วันนี้ได้อ่านพบไอเดียเด็ดเข้าแล้วค่ะ มีผู้สูงอายุชาวอังกฤษกลุ่มหนึ่งออกอัลบั้มเพลงขึ้นมา คุณตาคุณยายกลุ่มนี้ อายุไม่น้อยเลย นักร้องนำ อายุ 90 ส่วนสมาชิกในวงที่อายุมากที่สุดก็ปาเข้าไป 100 ปีแล้ว..ไม่ได้โม้เลยนะคะ คงไม่มีใครมาแย่งชิงตำแหน่งวงอายุมากที่สุดในโลกไปจากวง the Zimmers ได้แน่ๆ เลย

เรื่องนี้ชวนให้นึกถึงญาติผู้ใหญ่นะคะ ถ้าเราดูแลท่านดีๆ ท่านก็คงจะมีสุขภาพดีๆ เมื่ออายุมากขึ้น ที่สำคัญ ควรหากิจกรรมให้ท่านทำเป็นประจำด้วย ท่านจะได้ไม่เหงา แม้ท่านจะอายุมากๆ กันแล้ว แต่ความรู้และประสบการณ์ที่สั่งสมในตัวท่านมีมากมายมหาศาลเลยทีเดียว เรียกว่า เมื่องัดออกมาใช้เมื่อไหร่ ก็เกิดประโยชน์มากมายมหาศาลเมื่อนั้น

ไม่ทราบว่าอัลบั้มนี้มีขายในบ้านเราหรือยังนะคะ ใครทราบช่วยบอกทีนะคะ ช่วยๆ กันอุดหนุนของแท้ก็ดีนะคะ จะได้ทำให้คุณตาคุณยายมีกำลังใจ

อ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

Thinkingshift: Pensioners with attitude

หรือจะลองแวะไปที่ Official Site ของ the Zimmers เลยก็ได้นะคะ





 

Create Date : 03 มิถุนายน 2550    
Last Update : 3 มิถุนายน 2550 11:31:09 น.
Counter : 185 Pageviews.  

นิ้วมือบอกศักยภาพของเรา

อ่านมติชนวันนี้ พบเรื่องนี้ค่ะ

ความยาวของนิ้วมือ บ่งบอกศักยภาพในตัว
คอลัมน์ Think Tank

โดย เสกขภูมิ วรรณปก

ความยาวของนิ้วมืออาจจะสามารถบ่งบอกได้ถึงทักษะทางด้านภาษาและคณิตศาสตร์ของบุคคลนั้นได้

ผลการวิจัยที่ตีพิมพ์ลงในวารสารจิตวิทยาอังกฤษฉบับเดือนพฤษภาคม ปี 2550 ซึ่งศึกษาเด็กอายุระหว่าง 6-7 ปี จำนวน 75 ราย พบว่าความยาวของนิ้วมือมีความสัมพันธ์กับผลคะแนนที่เด็กได้รับจากแบบทดสอบมาตรฐานในวิชาคณิตศาสตร์และวิชาที่เกี่ยวกับภาษา โดยเด็กผู้ชายที่มีนิ้วชี้สั้นกว่านิ้วนางมีแนวโน้มที่จะมีพรสวรรค์ทางด้านตัวเลข ส่วนเด็กผู้หญิงที่มีนิ้วชี้และนิ้วนางยาวพอๆ กันนั้นมีแนวโน้มที่จะทำได้ดีกว่าในวิชาที่เกี่ยวกับภาษา

สนใจเรื่องราว อ่านต่อได้ที่ http://www.matichon.co.th หรือ อ่านภาคภาษาอังกฤษได้ที่ http://www.medicinenet.com/script/main/art.asp?articlekey=81319




 

Create Date : 02 มิถุนายน 2550    
Last Update : 2 มิถุนายน 2550 8:45:45 น.
Counter : 200 Pageviews.  

ถ้าคุณอายุยืนถึง 104 ปี ตอนนั้นคุณจะทำอะไร



คิดไม่ออกเหมือนกันนะคะ ต่างคนก็อาจมีคำตอบแตกต่างกันไป ตอนนี้คิดไวๆ ก็คิดว่าถ้าเรี่ยวแรงยังมีก็คงเข้าวัดเข้าวาบ่อยขึ้น สงบจิตสงบใจ ศึกษาธรรมะมากขึ้น

แต่สำหรับคุณปู่ Jim Webber แล้ว เขายังคงทำสวนอยู่กับลูกสาวของเขา แล้วก็นำผลผลิตจากสวนของเขาไปขายเป็นรายได้อยู่ทุกวันค่ะ ทำจริงๆ จังๆ เลยนะคะ ตื่นตั้งแต่ตีสี่ก็ทำสวนกันเลยล่ะค่ะ (อ่านเรื่องนี้แล้วก็เขินๆ อยู่เหมือนกัน ไม่กล้าเปิดเผยเลยว่าตัวเองตื่นกี่โมง)

ลองคิดดูว่าคุณปู่ทำสวนมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยจนปูนนี้แล้ว ท่านจะสั่งสมความรู้ไว้มากขนาดไหน เดาว่าต้นไม้ชนิดไหนชอบสภาพแวดล้อมแบบไหนคุณปู่คงจะตอบได้หมด

สงสัยเหมือนกันว่า เพราะอยู่กับใบไม้ใบหญ้าเช่นนี้หรือเปล่าหนอ คุณปู่จึงอายุยืน เรานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์วันละหลายๆ ชั่วโมงในห้องแอร์ทุกวัน ท่าทางจะแย่แฮะ

อ่านเรื่องราวของคุณปู่แบบเต็มๆ ภาคภาษาอังกฤษได้ที่นี่นะคะ
http://thinkingshift.wordpress.com/2007/04/21/garden-knowledge/

Technorati Profile




 

Create Date : 29 เมษายน 2550    
Last Update : 2 พฤษภาคม 2550 23:53:13 น.
Counter : 212 Pageviews.  

วันนี้มีคน Forward เรื่องดีๆ แบบนี้มาให้

Subject: a touching story



My wife called, 'How long will you be with that newspaper? Will you come here and make your darling daughter eat her food?'

I tossed the paper away and rushed to the scene. My only daughter Sindu looked frightened.

Tears were welling up in her eyes. In front of her was a bowl filled to its brim with Curd Rice. Sindu is a nice child, quite intelligent for her age.She has just turned eight. She particularly detested Curd Rice. My mother and my wife are orthodox, and believe firmly in the 'cooling effects' of Curd Rice!

I cleared my throat, and picked up the bowl. 'Sindu, darling, why don't you take a few mouthful of this Curd Rice?Just for Dad's sake, dear. '

Sindu softened a bit, and wiped her tears with the back of her hands. 'OK, Dad. I will eat - not just a few mouthfuls, but the whole lot of this. But, you should...' Sindu hesitated. 'Dad, if I eat this entire curd Rice, will you give me whatever I ask for?'

'...........Oh sure, darling'....

'Promise?'.................

'Promise.' I covered the pink soft hand extended by my daughter with mine, and clinched the deal.

'Ask Mom also to give a similar promise', my daughter insisted. My wife put her hand on Sindu's, muttering 'Promise'.

Now I became a bit anxious. 'Sindu dear, you shouldn't insist on getting a computer or any such expensive items. Dad does not have that kind of money right now. OK?'

'No, Dad. I do not want anything expensive'. Slowly and painfully, she finished eating the whole quantity.

I was silently angry with my wife and my mother for forcing my child eat something that she detested.
After the ordeal was through, Sindu came to me with her eyes wide with expectation. All our attention was on her...

'Dad, I want to have my head shaved off, this Sunday!' was her demand.

'Atrocious!' shouted my wife, 'A girl child having her head shaved off?
Impossible!'

'Never in our family!' my mother rasped.' She has been watching too much of television. Our culture is getting totally spoiled with these TV programs!'



'Sindu darling, why don't you ask for something else? We will be sad seeing you with a clean-shaven head.'

'No, Dad. I do not want anything else', Sindu said with finality.

'Please, Sindu, why don't you try to understand our feelings?' I tried to plead with her.

'Dad, you saw how difficult it was for me to eat that Curd Rice'. Sindu was in tears. 'And you promised to grant me whatever I ask for. Now, you are going back on your words. Was it not you who told me the story of King Harishchandra, and its moral that we should honor our promises no matter what?'

It was time for me to call the shots. 'Our promise must be kept.'

'Are you out your mind?' chorused my mother and wife.

'No. If we go back on our promises, she will never learn to honor her own.
Sindu, your wish will be fulfilled.'

With her head clean-shaven, Sindu had a round-face, and her eyes looked big and beautiful.
On Monday morning, I dropped her at her school. It was a sight to watch my hairless Sindu walking towards her classroom. She turned around and waved.

I waved back with a smile.

Just then, a boy alighted from a car, and shouted, 'Sinduja, please wait for me!'
What struck me was the hairless head of that boy. 'May be, that is the in-stuff', I thought.

'Sir, your daughter Sinduja is great indeed!' Without introducing herself, a lady got out of the car, and continued,' That boy who is walking along with your daughter is my son Harish. He is suffering from... ... leukemia.'

She paused to muffle her sobs.

'Harish could not attend the school for the whole of the last month. He lost all his hair due to the side effects of the chemotherapy. He refused to come back to school fearing the unintentional but cruel teasing of the schoolmates.'

'Sinduja visited him last week, and promised him that she will take care of the teasing issue. But, I never imagined she would sacrifice her lovely hair for the sake of my son! Sir, you and your wife are blessed to have such a noble soul as your daughter.'

I stood transfixed. And then, I wept. 'My little Angel, you are teaching me how self-less real love is!'

*The happiest people on this planet are not those who live on their own terms but are those who change their terms for the ones whom they love..*

Love Touch And Inspire others

ขอบคุณพี่ปิ่มที่ Forward มาให้ อ่านแล้วอยากร้องไห้ตามที่พี่ว่าจริงๆ ค่ะ แต่น้ำตาที่ออกมาจะเป็นน้ำตาแห่งความตื้นตันนะคะ




 

Create Date : 25 เมษายน 2550    
Last Update : 26 เมษายน 2550 10:08:39 น.
Counter : 226 Pageviews.  

คนไทยใช้เวลา 2 ชั่วโมง เพื่อเดินทางไปทำงานทุกวันจริงหรือ??



สองวันก่อนมีโอกาสได้อ่านบทความเรื่องแผนภาพที่แสดงข้อมูลต่างๆ ของโลก ที่ http://thinkingshift.wordpress.com/2007/04/03/the-wonderful-world-of-cartograms/ เขาบอกว่า...
.. Here’s the cartogram for commuting time to work, with the world average being 40 minutes per day. But the Thai people spend 2 hours per day travelling to and from work....

เฉลี่ยแล้วคนทั้งโลกใช้เวลาเดินทางไปทำงานและกลับบ้านสี่สิบนาที ในขณะที่คนไทยใช้เวลาเดินทางถึงสองชั่วโมง

คิดแล้วเศร้า เพราะตัวเองก็ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ เหมือนกัน ขนาดอยู่ในเมืองนะเนี่ย แถมปิดเทอมปีนี้ ก็ไม่เหมือนปิดเทอมเอาเสียเลย รถยังคงติดทุกเช้าเหมือนเดิม




 

Create Date : 05 เมษายน 2550    
Last Update : 5 เมษายน 2550 19:13:03 น.
Counter : 321 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  

Franc
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Franc's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.