Group Blog
 
All Blogs
 

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 25



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 25

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฟงสิงเลี่ยจับตัวเอี๋ยนจิ้งอันไปกักขังไว้ จิ้นปิงหวินพยายามอธิบายให้ฟัง นางก้อไม่ยอมฟัง

เอี๋ยนจิ้งอัน: เจ้าไม่สามารถแยกถูกผิด นำความเสื่อมเสียมาให้แก่สำนัก ข้ามันตาบอดที่รับเจ้าเป็นศิษย์
จิ้นปิงหวิน: อาจารย์ ท่านเข้าใจข้าผิด นายท่านเพียงแค่อยากให้ชาวมองโกลได้อยู่อย่างมีศักดิ์ศรี
เอี๋ยนจิ้งอัน: ขืนชาวมองโกลได้กลับมาครองแผ่นดิน ชาวฮั่นอย่างพวกเราไม่ต้องถูกเหยียดหยามรังแกอีกหรือ
เจ้ามันลุ่มหลงผังปานจนตามืดบอด เสียดายที่ข้าไม่ฆ่าเค้าตั้งแต่แรก
ฟงสิงเลี่ย เจ้าจะฆ่าข้าก็เชิญ แต่ข้าจะบอกให้ เมิ่งเหยาไม่เหมือนจิ้นปิงหวิน
เจ้าไม่มีวันหลอกลวงนางได้ตลอดไป นางจะต้องรู้ความจริงไม่ช้าก็เร็ว
ฟงสิงเลี่ย: ซือไท่ ข้ารู้ว่าพูดอะไรไปตอนนี้ ท่านคงไม่ฟัง แต่ปิงหวินกับข้าไม่เคยคิดทำร้ายท่านเลยแม้แต่น้อย





ฟงสิงเลี่ยกับจิ้นปิงหวินต่างวิตกกังวล ไม่รู้ว่าจะทำยังงัยกับเอี๋ยนจิ้งอันดี พี่สิงเลี่ยช่างใจอ่อนดุจอิสตรีจริงจริ๊ง อันนี้นู๋ป่าวว่าพี่นะ ในนิยายเค้าก้อเขียนหยั่งงี้แหละ ก้อพี่ใจอ่อนแม้กระทั่งศัตรู แล้วจะเป็นใหญ่กะเค้าได้งัย



จิ้นปิงหวินนำอาหารไปให้อาจารย์ ปรากฎว่านางคลายจุด หนีออกไปได้ซะแล้ว
หูอุ้ยหยงไม่พอใจที่ฟงสิงเลี่ยไม่เด็ดขาด เกิดเอี๋ยนจิ้งอันรอดไปได้ มีหวังตายกันหมด





ปิงหวินรู้ว่าอาจารย์นางตั้งใจฆ่าผังปานให้ได้ นางกลัวว่าอาจารย์จะหาที่รักษาตัวของผังปานเจอ นางจึงไปตรวจสอบดู




ปิงหวินไม่รู้ตัวว่านางถูกอาจารย์ซ้อนแผน อาจารย์สะกดรอยตามนางมาพบผ้งปานจนได้

เอี๋ยนจิ้งอัน: เจ้ารักผังปานมากนัก ถ้ามันไม่ตาย เจ้าคงไม่ยอมตายใจ
วันนี้ข้าจะกำจัดมารร้ายเพื่อความสุขของยุทธภพ ถ้ามองโกลเป็นใหญ่ ชาวฮั่นจะมีแต่เดือดร้อน ตื่นซะทีเถอะ
จิ้นปิงหวิน: ไม่ว่าผังปานหรือฟงสิงเลี่ย พวกเค้าไม่เคยคิดทำเพื่อลาภยศ หรืออำนาจ
เอี๋ยนจิ้งอัน: อย่าพูดถึงฟงสิงเลี่ย เค้าหลอกข้าและเมิ่งเหยา เค้าหักหลังคนที่เชื่อใจเค้า
ถ้าเค้าบริสุทธิ์ใจจริง ทำไมต้องปิดบังฐานะที่แท้จริงด้วย
ทำเป็นคนสัตย์ซื่อ ที่แท้ก็เจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าผังปาน รอให้ข้าฆ่าผังปานได้ก่อน ข้าจะจัดการกับเค้า





ปิงหวินต้องการปกป้องผังปาน นางยอมให้อาจารย์ทำร้ายโดยไม่ตอบโต้ นางถูกอาจารย์ทำร้ายบาดเจ็บทำให้ผังปานไม่สามารถควบคุมสมาธิในการรักษาตนได้





เอี๋ยนจิ้งอัน: ทำไมเจ้าไม่ตอบโต้ อย่าคิดนะว่าไม่กล้าข้าเจ้า
จิ้นปิงหวิน: ข้าขอร้อง อย่าทำร้ายนายท่าน
เอี๋ยนจิ้งอัน: เจ้าเรียกมันว่านายท่าน เจ้าก็ไม่ใช่ศิษย์ของข้า
จิ้นปิงหวิน: ต่อให้ข้าต้องตาย ข้าก็ไม่ยอมให้ท่านทำร้ายเค้า
เอี๋ยนจิ้งอัน: ได้ เจ้ารับข้าสามฝ่ามือแล้ว เราไม่ใช่ศิษย์อาจารย์กันอีก





เอี๋ยนจิ้งอันซัดผังปานตกลงมาจากใยแมงมุมยักษ์ จิ้นปิงหวินกลัวอาจารย์ทำร้ายชายคนรัก นางจึงพลั้งมือแทงเอี๋ยนจิ้งอัน




ปิงหวินช็อคที่ฆ่าอาจารย์ตาย นางเป็นลมสลบไป




ตอนนี้เราสงสารปิงหวินมาก เรารู้สึกว่าเอี๋ยนจิ้งอันเป็นพวกมีอคติ ไม่มีเหตุผล ไม่ฟังความคิดคนอื่นไปหน่อยอ่ะ ในนิยายจะดีกว่านี้เยอะ





ปิงหวินเศร้าเสียใจเพราะในใจนางยังคงรักและนับถืออาจารย์อยู่

จิ้นปิงหวิน: อาจารย์ ข้าขอโทษ
ฟงสิงเลี่ย: ปิงหวิน มันเป็นอุบัติเหตุ เจ้าอย่าโทษตัวเองเลย
จิ้นปิงหวิน: อาจารย์เลี้ยงข้า และอบรมสั่งสอนข้ามา ข้ากลับตอบแทนด้วยการทรยศ
ข้าไม่สามารถเปลี่ยนความคิดอาจารย์ได้ ไม่วันใดวันหนึ่งพวกเราก็ต้องแตกหักกันอยู่ดี
ข้าเพียงอยากให้อาจารย์รู้ว่า พวกเราไม่ใช้คนเลว สิ่งที่เราทำเพื่อประชาชน
ถ้าถึงตอนนั้นแล้วอาจารย์ยังไม่เข้าใจ ข้าจะคุกเข่ายอมให้นางลงโทษ แม้อาจารย์จะฆ่าข้า ข้าก็ไม่เสียใจ
แต่ข้ากลับสังหารอาจารย์

จิ้นปิงหวินปรารถนาจะส่งศพอาจารย์กลับไปเรือนฌาณเมตรไตรย
หลี่เช่อเม่ยคัดค้าน เพราะเกรงความลับเปิดเผย แต่ผังปานเห็นใจปิงหวิน จึงยอมให้นางทำตามใจชอบ






ฉินเมิ่งเหยาเสียใจกับการตายของอาจารย์ พี่สิงเลี่ยทำอารัยไม่ถูกเลย
ฉิมเมิ่งเหยาเข้าใจว่าผังปานเป็นคนสังหารอาจารย์ นางจึงสาบานจะแก้แค้นให้ได้





ฉินเมิ่งเหยาจัดการปลงศพอาจารย์ ฉากนี้เศร้าแต่ก้อซึ้งอ่ะ






ฉินเมิ่งเหยารักษาการณ์เจ้าสำนัก นางประกาศจุดยืนในการช่วยเหลือราชวงศ์หมิง และจะแก้แค้นให้อาจารย์ให้ได้



ฉินเมิ่งเหยา: ข้าต้องหาตัวการสังหารอาจารย์ ข้าไม่สามารถเห็นแก่ความสุขส่วนตัวละทิ้งสำนักได้
ฟงสิงเลี่ย: ข้าเข้าใจ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าไม่มีทางเลือก ได้แต่เลื่อนการแต่งงานของพวกเราออกไปก่อน

พี่สิงเลี่ยกลืนไม่เข้าคายไม่ออก น้องเมิ่งเหยาเธอเล่นบอกว่าต้องแก้แค้นให้อาจารย์ก่อน จึงจะแต่งงานด้วย แล้วชาตินี้จะได้แต่งเรอะ

ฉินเมิ่งเหยา: ตอนอาจารย์ยังอยู่ เคยบอกว่านางเชื่อว่าศิษย์พี่และผังปานยังไม่ตาย
ข้าไม่อยากจะเชื่อว่าศิษย์พี่จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของอาจารย์
แต่บาดแผลของอาจารย์บ่งบอกว่า นางต้องไม่ได้ระวังคนแทง แถมศพของนางยังได้รับการแต่งอย่างเรียบร้อย
ข้าทำใจให้เชื่อไม่ได้ว่าศิษย์พี่ไม่ได้ทำ แต่ข้าก็ไม่อยากจะเชื่อว่าศิษย์พี่จะทำได้ลง ข้าไม่เหลือใครอีกแล้ว
ฟงสิงเลี่ย: มีสิ เจ้ามีข้า






ข่าวเอี๋ยนจิ้งอันเสียชีวิต ทำให้ราชสำนักโศกเศร้า



พ่อบุญธรรมของหานป๋อ เห็นรูปฮูหยินซวี เค้าจำได้ว่านางคือแม่แท้ๆ ของหานป๋อ อึ้งล่ะสิงานนี้

ในอดีต หานเทียนเต๋อเคยเป็นโจร และเป็นต้นเหตุทำให้แม่ของหานป๋อต้องตาย
เค้าเสียใจที่ทำให้หานป๋อกับพ่อไม่ลงรอยกัน แต่ถ้าสารภาพตอนนี้ ก้อกลัวจะถูกประหารชีวิต





ซวีเยี่ยเวี่ยยังดื้อไม่ยอมรับการแต่งงาน หานป๋อต่อว่าซวีเย่ออู๋อย่างรุนแรง
ซวีเย่ออู๋ประกาศเร่งงานแต่งงานมาเป็นเดือนหน้า เพื่อให้หานป๋อเลิกฝันซะที
หานป๋อ: ท่านชอบอ้างว่าทำเพื่อลูกสาว ที่จริงแล้วท่านทำเพื่อตัวเอง
ท่านมันโลภ อยากประจบเอาใจเจ้าเอี้ยนอ๋อง ตายไปแล้วจะเอาชื่อเสียงเกียรติยศลงโลงไปได้หรือไง






พ่อบุญธรรมหานป๋อ ไม่อยากให้เค้าเป็นลูกอกตัญญู แต่ไม่กล้าบอกหานป๋อว่าซวีเย่ออู๋เป็นพ่อแท้ๆ ของเค้า ซวีเยี่ยเวี่ยจึงเป็นน้องสาว พี่กะน้องจะแต่งงานกันได้ยังงัย




ฮ่องเต้จูหยวนจากสั่งลดธงครึ่งเสา เอ๊ย ไม่ใช่ สั่งไว้อาลัยให้เอี๋ยนจิ้งอันทั่วประเทศ เพื่อคลายความโศกเศร้าทรงจัดงานล่าสัตว์ขึ้น หานป๋อกับฟงสิงเลี่ยก้อได้รับเชิญด้วย

ฟงสิงเลี่ย: ตราบใดที่แม่นางซวียังไม่ได้แต่งงาน เจ้าก็ยังไม่หมดโอกาส
เหมือนการล่าสัตว์วันนี้ เรายังไม่รู้ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ
หานป๋อ: ข้าไม่เห็นด้วย ข้าว่าเจ้าเอี้ยนอ๋องชนะขาดลอย





เจ้าเอี้ยนอ๋องกับจูหวินเหวินต่างแข่งกันล่าสัตว์
ฝีมือจูหวินเหวินไม่เอาอ่าว ยิงอะไรก็ไม่โดน
ฟงสิงเลี่ยเตือนสติให้จูหวินเหวินได้คิด

ฟงสิงเลี่ย: คนชนะไม่จำเป็นต้องยิงสัตว์ได้มากกว่าเสมอไป





จูหวินเหวินทำตามที่ฟงสิงเลี่ยแนะนำ โดยไม่ยิงสัตว์เลยแม้แต่ตัวเดียว เค้าอ้างว่า

จูหยวนจาง: ใจอ่อนเช่นนี้ จะปกครองประเทศได้อย่างไร
จูหวินเหวิน: จะปกครองประเทศ ขอเพียงได้ใจประชา สิ่งที่หม่อมฉันจะยิงไม่ใช่สัตว์ แต่เป็นหัวใจของประชาชน





ถึงยังไง เจ้าเอี้ยนอ๋องก็ล่าสัตว์ได้ถึงสามร้อยกว่าตัว ฮ่องเต้จึงจะพระราชทานรางวัลให้
เจ้าเอี้ยนอ๋องขอให้ยกเลิกสมรสพระราชทาน ฮ่องเต้ไม่ยินยอม




หมดหนทางแก้ไข งานแต่งงานก็ใกล้เข้ามาทุกที

ซวีเยี่ยเวี่ย: หาทางออกได้รึยัง
หานป๋อ: ได้แล้ว ฆ่าท่านอ๋องซะ
ซวีเยี่ยเวี่ย: บ้ารึเปล่า
หานป๋อ: งั้นฆ่าฮ่องเต้แล้วกัน อยากพระราชทานสมรสดีนัก

เมื่อไม่มีทางออก ก็หนีตามกันแล้วกัน
หานป๋อ: ถ้าบิดาเจ้ารักเจ้าจริง เค้าต้องอภัยให้พวกเรา






หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยหนีออกจากจวนกลางดึก ถูกเจ้าเอี้ยนอ๋องเห็นเค้า เจ้าเอี้ยนอ๋องยอมปล่อยทั้งคู่ไป




พ่อบุญธรรมพบจดหมายของหานป๋อ ถูกซวีเย่ออู๋จับได้ เค้าส่งคนออกตามล่าหานป๋อทันที



หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยถูกตามทันที่ริมหน้าผา
ซวีเยี่ยเวี่ย: ท่านพ่อปล่อยพวกเราไปเถอะ เรารักกันจริงๆ
อย่าบังคับข้า ข้าเป็นคนของอาป๋อ ถ้าบังคับข้า ข้าจะโดดลงไป
แต่เดี๋ยวก่อน พ่อบุญธรรมกับเจ้าเอี้ยนอ๋องตามมาทัน
หานเทียนเต๋อยอมเปิดเผยว่าหานป๋อเป็นลูกชายของซวีเย่ออู๋











 

Create Date : 11 มีนาคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:31:50 น.
Counter : 538 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 24



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 24

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว เจ้าเอี้ยนอ๋องเตือนสติฮ่องเต้ว่า หากคิดแต่จะเอาชนะ ทำให้อีกฝ่ายยอมสู้ตาย แม้สุดท้ายจะเป็นฝ่ายชนะ แต่ก็ต้องเสียค่าตอบแทนไม่น้อย

ฮ่องเต้เริ่มเข้าใจว่าที่เขตปกครองของเจ้าเอี้ยนอ๋องเจริญรุดหน้าในระยะเวลาเพียงแค่สิบปี
เพราะเค้าปกครองแบบใช้พระคุณมากกว่าพระเดช




จูหวินเหวินเกรงฮ่องเต้จะเปลี่ยนพระทัย ยกบัลลังก์ให้กับเจ้าเอี้ยนอ๋อง จะทำยังงัยได้นอกจากหารือกับเสนาบดีคนสนิทหูอุ้ยหยง

หูอุ้ยหยงทำทีเป็นทำเพื่อชาติ แต่ก้อแอบยุให้หวินเหวินระวังเจ้าเอี้ยนอ๋อง




หูอุ้ยหยงก้อนำเรื่องไปปรึกษาฟงสิงเลี่ยกับผังปานอีกที พวกเค้ากังวลว่าเจ้าเอี้ยนอ๋องจะเป็นอุปสรรคสำคัญในการขึ้นครองบัลลังก์ของจูหวินเหวิน

ผังปาน: เราต้องช่วยจูหวินเหวินแน่ แต่ไม่ใช้ตอนนี้
ฟงสิงเลี่ย: ทำไม
ผังปาน: ถ้าเราให้อาหารม้าป่าก่อนที่มันจะหิวโหย ไม่นานมันจะลืม และจะไม่เชื่องกับเรา
ฟงสิงเลี่ย: ท่านหมายความว่า เราควรรอให้จูหวินเหวินสิ้นหวังก่อนจึงค่อยลงมือช่วย
ผังปาน: ให้เขารู้ว่าขาดพวกเราแล้ว เขาจะสูญสิ้นทุกอย่าง เมื่อนั้นเราจะควบคุมเขาได้อย่างง่ายดาย





ระหว่างนั้น ลมปราณของผังปานเกิดย้อนทวน ทำให้อาการบาดเจ็บกำเริบขึ้นมาอีก



ผังปานประมาทพลัง 40 ปีของเช่อจุนซิ่นไปหน่อย จึงบาดเจ็บกว่าที่คิด

จิ้นปิงหวิน: รู้อย่างนี้ไม่น่าไปเสี่ยงเลย น่าจะให้นายน้อยเป็นคนลงมือ ท่านจะได้ไม่บาดเจ็บเช่นนี้
ผังปาน: เช่นนั้น ล่างฟานหวินอาจสงสัย และจับผิดพวกเราได้
ฟงสิงเลี่ย: มีวิธีไหนจะรักษาอาการท่านได้
ผังปาน: พลังมารคุณธรรมของข้าถึงขั้นสูงสุดแล้ว ถ้าข้ารักษาตัวเองไม่ได้ ข้าก็ไม่รู้จะทำเช่นไรอีก

ปิงหวินรู้ว่าเรือนฌาณเมตรไตรยมีคัมภีร์ที่จะรักษาอาการของผังปานได้ นางอาสาไปขโมยคัมภีร์ แต่ผังปานไม่อยากให้นางต้องเดือดร้อน

บาดเจ็บหนนี้เป็นครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิตของผังปาน







ฉินเมิ่งเหยามั่นใจว่าผังปานหาทายาทฟูบีเลี่ยพบแล้วแน่ๆ นางตัดสินใจเดินทางไปมองโกเลียเพื่อสืบหาความจริง นางชวนพี่สิงเลี่ยให้เดินทางไปด้วยกัน

ฟงสิงเลี่ย: มันสำคัญนักหรือที่ทายาทฟูบีเลี่ยจะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่
ถ้าเขายังอยู่ เจ้าจะทำอย่างไร ฆ่าเขางั้นหรือ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าไม่เคยเห็นด้วยที่ฮ่องเต้คิดถอนรากถอนโคนทายาทฟูบีเลี่ย
แต่ข้าก็เป็นกังวลว่าเขาอาจจะใช้ทวนประจำพระองค์ในการรวบรวมชาวมองโกลก่อการกบฎ
ไม่ว่าอย่างไร ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าทายาทฟูบีเลี่ยยังมีชีวิตอยู่หรือไม่




สิงเลี่ยคิดหนัก ระหว่างสาวคนรัก กับคนในชาติ เค้าลำบากใจจนบอกไม่ถูก




พี่สิงเลี่ยนอนไม่หลับทั้งคืน เอาล่ะ ยังงัยก้อเดินทางไปก่อน ไว้ค่อยแก้ปัญหาเฉพาะหน้า แค่เพิ่งจะออกเดินทางเมิ่งเหยาได้พบกับพี่เฉินซึ่งเป็นสามีของอดีตศิษย์พี่นาง




แวะเยี่ยมอดีตศิษย์พี่ก่อนคงไม่เสียเวลาเท่าไหร่ เห็นมะแต่งงานมีลูกสอง แฮปปี้กว่าอยู่เป็นโสดอีก
พี่สิงเลี่ยชักเริ่มมีความหวัง จับน้องเมิ่งเหยาแต่งงาน เลี้ยงลูกดีกว่า





ฉินเมิ่งเหยา: น่าอิจฉาศิษย์พี่ ถึงใช้ชีวิตอยู่ในกระท่อม นางก้อยังมีความสุข

ฟงสิงเลี่ย: เจ้าเองก็สามารถอยู่อย่างเรียบง่าย เหมือนศิษย์พี่ได้
ที่จริงข้าไม่เห็นด้วยที่เจ้าจะไปทะเลทราย ไม่ว่าผังปานจะอยู่หรือตาย ก็ไม่สำคัญ เค้าไม่มีพรรคพวกอีก
ถึงทายาทฟูบีเลี่ยจะได้ทวนไป หากไม่มีผังปานช่วยเหลือ เค้าจะทำอะไรได้
ข้าเป็นชาวมองโกล ข้าก็ไม่ต้องการให้ทวนของชาวมองโกล ถูกชาวฮั่นเก็บไว้เช่นกัน
ไม่แปลกที่เค้าจะอยากได้สมบัติของบรรพบุรุษกลับไป
ถ้าเจ้ายังดื้อจะสืบต่อ รังแต่จะทำให้เรื่องราวสับสนมากขึ้น
ถ้าเจ้าเต็มใจ ข้ายินดีไปพบอาจารย์เจ้าทุกเมื่อ
ท่านใจกว้างพอจะอนุญาตให้ศิษย์แต่งงานได้ ท่านคงไม่บังคับให้เจ้าทำในสิ่งที่ไม่อยากทำ
หากเจ้าอยู่กับข้า ข้าจะทำให้เจ้าเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก






จิ้นปิงหวินกลับไปขโมยคัมภีร์ที่เรือนฌาณเมรตไตรย เอี๋ยนจิ้งอันจำนางได้



พี่สิงเลี่ยกับเมิ่งเหยาเปลี่ยนใจไม่ไปทะเลทราย พี่สิงเลี่ยกลับมาเตรียมตัวเดินทางไปพบเอี๋ยนจิ้งอัน เพื่อสู่ขอนางกับอาจารย์
และได้พบกับเอี้ยนจิ้งอันที่มาหาเมิ่งเหยาเพื่อสืบข่าวปิงหวินพอดี

หมดกัน แผนแต่งงานของพี่สิงเลี่ย ไม่ทันซะแล้ว




วันเกิดของซวีเยี่ยเวี่ย หานป๋ออุตส่าห์รอกินข้าวกับนาง แต่นางมัวไปเดินเที่ยวกับเจ้าเอี้ยนอ๋อง แถมยังทำสร้อยข้อมือที่หานป๋อให้ตกน้ำ เจ้าเอี้ยนอ๋องไม่รู้เรื่องรู้ราว ยังอุตส่าห์โดดลงไปเก็บให้อีก




หานป๋อเกิดอาการงอนแตก ดูดิ๊คนเค้าเก็บน่องไก่ไว้ให้ ก้อไม่กลับมากิน เชอะ
แถมยังมีหน้ามาชมว่าเจ้าเอี้ยนอ๋องดีอย่างโง้นอย่างงี้ เออ ชั้นมัน จน เครียด กินเหล้าว้อย





ซวีเยี่ยเวี่ยหงุดหงิดที่หานป๋อใจแคบ นางดื่มเหล้าจนเมา
มาพูดกันให้รู้เรื่องไปเลยดีกว่า ชั้นไม่เคยสนใจท่านพี่ท่านอ๋องซะหน่อย





ก้อคนมันหึงอ่ะ เข้าใจมั่งดิ
ซวีเยี่ยเวี่ยกำลังคิดจะเปิดเผยความสัมพันธ์ของนางกับหานป๋อให้คนอื่นรู้ ก้อดันโดนพ่อจับได้ซะก่อน





ฮึ่ม จับได้คาหนังคาเขา อย่างนี้ต้องโดนเตะโด่งออกจากจวนซะแล้ว แหม ใครเข้าหาใคร ไม่ดูให้ดีๆ

หานป๋อ: ข้าจะพิสูจน์ให้ท่านเห็นว่าข้าไม่ใช่คนไร้ชื่อเสียง
นอกจากเยี่ยเวี่ย ข้าจะไม่แต่งงานกับใครทั้งนั้น





เก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋า



เจ้าเอี้ยนอ๋องมีน้ำใจนักกีฬา เมื่อเยี่ยเวี่ยรักกับหานป๋อ ก้อไม่คิดจะฝืนใจนาง
แต่ซวีเย่ออู๋เห็นว่าเรื่องแต่งงานเป็นเรื่องที่พ่อแม่เป็นคนกำหนด เยี่ยเวี่ยยังเด็กไม่รู้ว่าอะไรคือความรัก
เค้าไม่ต้องการให้นางเสียใจในอนาคต

เจ้าเอี้ยนอ๋อง: ท่านไม่ใช่ปลา ท่านจะรู้ได้อย่างไรว่าปลาไม่มีความสุข
ซวีเย่ออู๋: ปลาน้ำจืดกับปลาน้ำเค็มอยู่ร่วมกันไม่ได้หรอก




หานป๋อไปไหนได้ไม่ไกล นอนมันหน้าจวนเนี่ยแหละ ทำเป็นพวกม้อบหน้าทำเนียบไปได้
หานป๋อไม่ยอมแพ้ เพื่อเยี่ยเวี่ย เค้าต้องทำให้ได้





ซวีเย่ออู๋เล่นแผนสูง ให้ฮ่องเต้มีพระราชโองการ พระราชทานสมรสให้เจ้าเอี้ยนอ๋องกับซวีเยี่ยเวี่ย
หานป๋อเจ็บใจที่ซวีเยี่ยเวี่ยมาไม้นี้ จึงคิดเข้าเฝ้าฮ่องเต้ให้ถอนพระบรมราชโองการ





แม้ฮ่องเต้จะทรงเห็นพระทัยหานป๋อ แต่เรื่องแต่งงานเป็นสิทธิ์ของพ่อแม่
ฮ่องเต้ตรัสแล้วไม่คืนคำ ทำใจเถอะหานป๋อ ลูกผู้ชายเรื่องความรักไม่ใช่เรื่องใหญ่ หน้าที่การงานต้องมาก่อน
ตั้งใจทำงานรับใช้ราชสำนักไปเถอะ





ผังปานต้องหาที่เงียบๆ เพื่อรักษาอาการบาดเจ็บเป็นเวลา 3 วัน
ไม่ต้องห่วง เรื่องอื่นพี่สิงเลี่ยจัดการให้





เอี๋ยนจิ้งอันตามรอยจิ้นปิงหวินจนพบรังลับของผังปาน นางหารู้ไม่ว่าความเคลื่อนไหวของนางอยู่ในสายตาของฟงสิงเลี่ยหมดแล้ว




เอี๋ยนจิ้งอัน: ที่แท้ผังปานก็ซ่อนตัวอยู่ในจวนเสนาบดี ข้าจะต้องหารือกับเมิ่งเหยา
เจ้ามาก็ดีแล้ว เราลองสำรวจรอบๆ ดูก่อน

หลงเชื่อใจว่าที่ศิษย์เขย เลยโดนซะ






เพื่อป้องกันไม่ให้ความลับเปิดเผย ก้อเรื่องยังแค่ตอน 24 มันจะรู้กันเร็วเกินไป สิงเลี่ยเลยจับเอี๋ยนจิ้งอันไปขังไว้ก่อน เอี๋ยนจิ้งอันเสียใจที่หลงไว้ใจคนผิด




หลี่เช่อเม่ยคิดฆ่าปิดปากเอี๋ยนจิ้งอัน แต่พี่สิงเลี่ยห้ามไว้ ยังงัยนางก้อเป็นอาจารย์ของปิงหวินกับเมิ่งเหยา







 

Create Date : 06 มีนาคม 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:30:49 น.
Counter : 420 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 23



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 23

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฮ่องเต้ตัดสินใจไม่เอาเรื่องล่างฟานหวิน และยังจะตั้งป้ายสรรเสริญให้กับบรรดาผู้เคยมีความดีความชอบต่อราชวงศ์
ล่างฟานหวินสงสัยว่าผังปานจะยังมีชีวิตอยู่ จึงตกลงช่วยเหลือฮ่องเต้




ล่างฟานหวินชื่นชมหานป๋อที่ไปช่วยฮ่องเต้ทันเวลา และเสียดายที่ฟงสิงเลี่ยไปช้า ไม่งั้นคงช่วยจับตัวมือสังหารไว้ได้ โฮะโฮะ ป๋าล่างช่างไม่รู้อะไรบ้างเลย
ซวีเย่ออู๋ยอมรับว่าตัวเองผิดที่ไม่เชื่อหานป๋อ แต่ยังไม่ยอมเปลี่ยนความคิดที่มีต่อเค้า
หานป๋อเซ็งจิต





ซวีเยี่ยเวี่ยให้กำลังใจหานป๋อ คู่นี้ทำไมต้องขึ้นไปคุยกันบนหลังคาเรื่อย สงสัยจะหลบสายตาว่าที่พ่อตา

ซวีเยี่ยเวี่ย: รู้แล้วล่ะ ต่อไปนี้เจ้าก้อตั้งใจเล่าเรียน ทำตัวให้สุภาพหน่อย
หานป๋อ: คนโง่อย่างข้าจะเรียนอะไรได้
ซวีเยี่ยเวี่ย: เจ้าไม่อยากอยู่กับข้างั้นหรือ
หานป๋อ: ต้องอยากสิ

ฟั่นเหลียงจี๋ได้ยินเสียงทั้งคู่คุยกันเลยตามมาแซว โดนเหล้าสาดซะเลย





ฟงสิงเลี่ยต้องผิดหวังที่แผนการล้มเหลว ทำให้ไม่อาจสังหารจูหยวนจางได้
หูอุ้ยหยงเสนอให้ระมัดระวังเจ้าเอี้ยนอ๋อง เพราะเหตุการณ์นี้มีเพียงเค้าที่ตัดสินใจได้อย่างเยือกเย็น
ต่อให้จูหยวนจางตายไป แต่เจ้าเอี้ยนอ๋องยังอยู่ คงยากที่จะโค่นล้มราชวงศ์หมิง พี่สิงเลี่ยตัดสินใจรอดูสถานการณ์ไปก่อน






ฉินเมิ่งเหยามารอคอยพี่สิงเลี่ยจนโรงเตี๊ยมปิด เค้าได้แต่โกหกว่าไปฝึกวิชาที่นอกเมือง



พี่สิงเลี่ยโกหกซ้ำโกหกซ้อน เฮ้อ เหนื่อยใจแทน
เค้าบอกว่าที่ไปช่วยฮ่องเต้ช้า เพราะถูกคนร้ายหลอกให้หลงทาง
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าสงสัยว่ามือสังหารจะเป็นคนเดียวกับที่ต่อสู้กับข้าที่เจดีย์
ข้าสังหรณ์ใจว่าข้าจะรู้จักคนผู้นี้

เอาล่ะสิ พี่สิงเลี่ย





ฉินเมิ่งเหยาชวนพี่สิงเลี่ยไปตรวจอาวุธของฟูบีเลี่ยให้หายข้องใจ
นางทดสอบคมทวนของฟูบีเลี่ยจึงรู้ว่าทวนจริงถูกสับเปลี่ยนไปแล้ว
พี่สิงเลี่ยพยายามบ่ายเบี่ยงว่าทวนจริงอาจถูกสับเปลี่ยนไปนานแล้ว
แต่เมิ่งเหยามั่นใจในลางสังหรณ์ของตัวเอง นางรู้สึกได้ถึงตัวตนของบุรุษลึกลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังแผนการร้าย





เมิ่งเหยาเดาว่าบุรุษลึกลับผู้นี้ต้องเป็นทายาทฟูบีเลี่ย (เดาแม่นมากน้อง)

พี่สิงเลี่ยชักใจคอไม่ค่อยดีแล้วล่ะสิ น้องเมิ่งเหยาเธอไม่ใช่นางเอกหนังไทยใสซื่อนะ อยากได้ทั้งประเทศและสาวงาม มันจะเป็นไปได้เร้อ




ฟั่นเหลียงจี๋กระตุ้นให้หานป๋อหมั่นฝึกยุทธ์ดีกว่าอ่านตำรา
ฝึกไปฝึกมาก็ท่าเดิมๆ





ล่างฟานหวินผ่านมาเห็นเข้าโดยบังเอิญ เห็นกระบวนท่าหานป๋อดูขัดเขิน จึงช่วยชี้แนะ
ฟั่นเหลียงจี๋ชักไม่พอใจ ขอท้าประลองยุทธ์ด้วยซะเลย
ล่างฟานหวินเสนอให้ประลองผ่านหานป๋อ





ป๋อโชว์ป๋าเค้าหน่อยซิ ว่าพี่ใหญ่ฟั่นสอนเก่งแค่ไหน ไม่อยากจะคุย เอ่อ แต่ไอ้ท่าหัวหกก้นขวิดหน้าทิ่มหน้าตำเนี่ย ไปจำมาจากไหนหว่า



ป๋าล่างแค่แนะให้นิดหน่อย หานป๋อก้อลงมือโจมตีพี่สิงเลี่ยได้แล้ว
เนี่ย ไม่ทันระวังหรอกนะ ถึงพลาดท่าให้น้องป๋อ





ซวีเยี่ยเวี่ยอยากให้ป๋าล่างรับหานป๋อเป็นศิษย์ แต่หานป๋ออ้างว่าจะมีอาจารย์สองคนได้ยังงัย
กลับเป็นฟั่นเหลียงจี๋ที่ใจกว้าง ยอมรับว่าหานป๋อไม่ได้คำนับอาจารย์ซักหน่อย จะมานับว่าเป็นศิษย์อาจารย์จริงๆ ได้งัย





ที่จริงหานป๋ออยากให้ป๋าล่างรับสิงเลี่ยเป็นศิษย์ จึงหาเรื่องบ่ายเบียง

ซวีเยี่ยเวี่ย: ไม่เห็นยากเลย ก็ขอให้จอมยุทธล่างรับพวกเจ้าทั้งคู่เลยสิ




พี่สิงเลี่ยกำลังขอคำชี้แนะจากป๋าล่างอยู่พอดี
หานป๋อเข้ามาขอให้ป๋าล่างรับทั้งคู่เป็นศิษย์





ส่วนสิงเลี่ยเองก้อไม่อยากเป็นลูกศิษย์ป๋าล่าง เพราะได้รับการถ่ายทอดยุทธ์จากผังปานอยู่ ฝึกสองวิชาพร้อมกัน ตีกันตาย แถมป๋าล่างอาจจับได้ว่าเค้าฝึกพลังมาร
สิงเลี่ยหาทางปฏิเสธป๋าล่างได้อย่างนิ่มนวล โดยอ้างว่าตนเองรักและเคารพหลี่โนไห่มาก ไม่อาจคำนับผู้อื่นเป็นอาจารย์ได้อีก ป๋าล่างโกรธไม่ลง





หานป๋อคำนับอาจารย์



ผังปานเสียดายแทนฟงสิงเลี่ยที่ไม่ได้เป็นศิษย์ล่างฟานหวิน
แหม พี่สิงเลี่ยเค้าไม่เห็นเสียดายเลย ชิลชิล




หานป๋อฝึกยุทธ์แบบเก้ๆ กังๆ แถมยังเฟอะฟะทำกระบี่หลุดมือ เกือบพลาดไปโดนฟั่นเหลียงจี๋เข้า




อยากจะเอาใจว่าที่พ่อตา เก่งยุทธ์อย่างเดียวไม่พอ หานป๋อต้องอ่านหนังสือเป็นตั้ง
เซ็งจนไม่รู้จะว่ายังงัย แต่พอเห็นซวีเย่ออู๋มาก้อทำเป็นเก๊กตั้งใจ





เป็นนายพลปราบมาร ก้อต้องเรียนรู้พิชัยสงครามมั่ง ไม่งั้นอายเค้า
อ้อ ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ยว่าชอบอ่านหนังสือขนาดนี้ งั้นเอาไปอ่านอีกซักห้าหกตั้งก้อแล้วกัน เวงซะมั้ยล่ะ หานป๋อ





อารัยฟระ มาให้กำลังใจหน่อยเดียวก้อหนีไปเที่ยวแล้ว เด๋วปัดแต่งกับตำราแทนซะเลยนี่



หานป๋อเดินอ่านหนังสือไปถึงหอบูชาบรรพบุรุษของตระกูลซวี มีป้ายหนึ่งที่ตั้งแยกออกมาทำให้เค้าสงสัยว่าเป็นป้ายของใคร ถามซวีเย่ออู๋ก้อไม่ยอมบอก



หานป๋อจึงถามซวีเยี่ยเวี่ย นางบอกว่าป้ายนั้นเป็นป้ายของพี่ชายนางที่เสียชีวิตตั้งแต่ยังเล็ก นางพาหานป๋อไปดูห้องของพี่ชายที่พ่อรักษาเอาไว้ในสภาพเดิม
ตอนพี่ชายนาง 4 ขวบ แม่กับพาสองพี่น้องไปไหว้พระ ปรากฎว่าเกิดเพลิงไหม้ที่พัก แม่และพี่ชายเสียชีวิตในกองเพลิง ส่วนเยี่ยเวี่ยรอดมาได้
หานป๋อจำได้ว่าพ่อบุญธรรมเก็บเคามาเลี้ยงตอน 4 ขวบ ตอนนั้นเค้าป่วยไข้ขึ้นสูง เมื่อหายก็จำอดีตไม่ได้ จึงไม่รู้ว่าพ่อแม่เป็นใคร





หานป๋อตั้งใจศึกษาตำราจนฟั่นเหลียงจี๋เบื่อหน่าย เค้าเซ้าซี้ให้หานป๋อไปเที่ยวด้วย



หานป๋อหลบฟั่นเหลียงจี๋ไปอ่านหนังสือในห้องพี่ชายของเยี่ยเวี่ย เค้าเกิดหิวจึงออกไปหาผลไม้กิน ไม่รู้ตัวว่าวางเชื้อไฟไว้บนหนังสือ ทำให้เกิดไฟไหม้ อภิมหาซวยแน่ป๋อ
หานป๋อตั้งใจจะเข้าไปเอาของในห้องออกมาก็ไม่สำเร็จ ไฟแรงเกินไป





ซวีเย่ออู๋โกรธจัด ถึงกับคิดฆ่าหานป๋อ โชคดีที่ล่างฟานหวินมาห้ามไว้ทัน เกือบไปแล้ว
ซวีเย่ออู๋เห็นแก่ล่างฟานหวิน และเจ้าเอี้ยนอ๋องจึงไม่ลงมือ แต่ขับไล่หานป๋อไปจากจวน






หานป๋อไม่สบายใจที่ตัวเองเป็นต้นเหตุ



ล่างฟานหวินรับหน้าที่เป็นกาวใจระหว่างพ่อตาลูกเขย

ซวีเย่ออู๋หวนคิดถึงบุตรชาย ตอนแรกเกิดหมอดูเคยทำนายไว้ว่าเค้ากับลูกชายดวงไม่สมพงศ์กัน




หานป๋ออยากทำอะไรบ้างเพื่อชดเชยความผิด เค้าพยายามซ่อมม้าไม้ให้กลับมาเหมือนเดิม



หานป๋อจะเอาใจยังงัย ซวีเย่ออู๋ยังไม่หายโกรธง่ายๆ ป๋าล่างมาอำลาเพื่อเดินทางกลับพรรคมังกรพิโรธ และฝากฝังหานป๋อให้ซวีเย่ออู๋ ช่วยดูแล
ซวีเย่ออู๋ยอมไว้หน้าป๋าล่าง แต่หนหน้าชะตาชาดแน่





ไหนจะต้องฝึกยุทธ์ ไหนจะต้องอ่านตำรา หานป๋อยังมีเวลาพาเยี่ยเวี่ยมาเที่ยวตลาดอีก




หานป๋อซื้อสร้อยข้อมือให้เยี่ยเวี่ยใส่





พ่อบุญธรรมกลับมาจากจวนเจ้าเอี้ยนอ๋อง



ฮ่องเต้เล่นหมากล้อมกับเจ้าเอี้ยนอ๋อง
เจ้าเอี้ยนอ๋องฉวยโอกาสใช้หมากเสนอแนะความคิดเห็น
การต้อนผู้อื่นจนตรอก มีแต่ทำให้เกิดการต่อสู้ ต้องเว้นทางถอยบ้าง








 

Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:30:08 น.
Counter : 476 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 22



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 22

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว ฮ่องเต้ถูกล่างฟานหวินจับตัวไป จูหวินเหวินเชิญเจ้าเอี้ยนอ๋องกลับมาคุมสถานการณ์ในวังหลวง เจ้าเอี้ยนอ๋องเรียกประชุมขุนนางที่รู้เรื่องนี้ และให้ประกาศออกไปว่าฮ่องเต้ทรงเสด็จประพาส
ส่วนหมายกำหนดการให้ทูตฮอลแลนด์เข้าเฝ้าในวันรุ่งขึ้น ทรงมอบหมายให้จูหวินเหวินรับหน้า






ซวีเย่ออู๋อยากส่งทัพไปปราบพรรคมังกรพิโรธ แต่ฉินเมิ่งเหยาคัดค้าน นางคิดว่าล่างฟานหวินคงไม่พาฮ่องเต้กลับพรรค
หานป๋อพยายามจะเสนอความคิดเห็น แต่ซวีเย่ออู๋ไม่ยอมฟัง เมิ่งเหยาจึงเสนอว่านางจะกลับเรือนฌาณเมตรไตรย เผื่อล่างฟานหวินจะไปพบอาจารย์นาง




หานป๋อน้อยใจ ยังงัยก้อเป็นนายพลปราบมารนะ น่าจะฟังกันมั่ง
เค้าเชื่อว่าล่างฟานหวินคงไม่พาฮ่องเต้ไปเรือนฌาณเมตรไตรยแน่




ฟงสิงเลี่ย: เจ้าว่าท่านล่างจะพาฮ่องเต้ไปฟ่งหยางหรือ
หานป๋อ: ข้าคิดว่าท่านล่างคงอยากให้ฮ่องเต้ระลึกถึงอดีต เพื่อจะได้เปลี่ยนใจเรื่องล้มล้างพรรคมังกรพิโรธ
ฟงสิงเลี่ย: ที่เจ้าพูดมาก็มีเหตุผล แต่ทำไมต้องเป็นฟ่งหยาง
หานป๋อ: ฟ่งหยางเป็นบ้านเกิดของฮ่องเต้
หานป๋อขอให้ฟงสิงเลี่ยช่วยตามหาฮ่องเต้ เค้ารับปาก ทั้งคู่ออกเดินทางไปยังบ้านเกิดของจูหยวนจางเพื่อตามหาเค้า






หานป๋อไม่รู้ตัวเล้ย ว่ากำลังจะส่งเนื้อเข้าปากเสือ ที่ฟงสิงเลี่ยรับปาก เพราะเค้าจะได้มีโอกาสลอบสังหารฮ่องเต้ก่อนกลับวัง
หลี่เช่อเม่ยอาสาติดตามฟงสิงเลี่ยไปฟ่งหยาง
ส่วนผังปานจะอยู่ดูสถานการณ์ที่เมืองหลวง
ฟงสิงเลี่ยมองว่าขณะนี้ในวังแบ่งแยกออกเป็นสองฝ่าย คือฝ่ายเจ้าเอี้ยนอ๋อง และจูหวินเหวิน
พวกเค้าควรจะเข้าหาจูหวินเหวินเพื่อเป็นแผนสำรอง





ผังปานจึงส่งเสนาบดีหูอุ้ยหยงไปหยั่งเชิงจูหวินเหวิน
ต่อหน้าหูอุ้ยหยง จูหวินเหวินก้อทำเป็นปฏิเสธ
สุดท้ายก้ออดใจไม่ไหว ขอแอบนั่งบัลลังก์ฮ่องเต้ซะหน่อย






ล่างฟานหวินพาฮ่องเต้กลับไปบ้านเกิดของพระองค์ ฮ่องเต้เคยชินกับชีวิตในวังย่อมไม่พอพระทัยกับหมั่นโถวชาวบ้าน
ล่างฟานหวินเห็นชาวบ้านตีหมู และถ่มน้ำลายใส่ จึงไถ่ถามเหตุผล
ชาวบ้านเผยว่าทำเพื่อสาปแช่งฮ่องเต้ ที่อกตัญญูสังหารผู้ร่วมก่อตั้งแผ่นดินทั้งครอบครัว ไม่เว้นลูกเล็กเด็กแดง
ชาวบ้านต่างหวาดผวาสายลับของราชสำนัก ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะถึงคราวตน





ล่างฟานหวินบังคับให้ฮ่องเต้ใช้ชีวิตในอาราม เพื่อจะได้สัมผัสชีวิตของปวงประชา ฮ่องเต้หวนนึกถึงตนเองในอดีตที่เคยเป็นเด็กข้างถนนอดอยากมาก่อน
ฮ่องเต้พบกับเจ้าอาวาส ซึ่งจำได้ว่าเค้าเคยมาผนวชที่วัด
เจ้าอาวาสแสดงปริศนาธรรมทำให้ฮ่องเต้เกิดสำนึก






หานป๋อกับฟงสิงเลี่ยอยู่ระหว่างการเดินทาง

ฟงสิงเลี่ย: อาป๋อ ฮ่องเต้ทรงมีพระราชโองการให้เจ้าเอี้ยนอ๋องกำจัดล่างฟานหวิน และพรรคมังกรพิโรธ
เค้าทำเรื่องไร้ศีลธรรมออกอย่างนี้ ทำไมเจ้ายังห่วงใยเค้าอีก
หานป๋อ: ใช่ ฮ่องเต้ท่านอาจจะทำเกินไป แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพระองค์ ประชาชนจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย
ข้าไม่อยากให้เป็นเช่นนั้น
ฟงสิงเลี่ย: อาป๋อ ถ้าวันนึง ข้าทำผิดต่อเจ้า เจ้าจะอภัยให้ข้าหรือไม่
หานป๋อ: ท่านจะทำอะไรผิดได้
ฟงสิงเลี่ย: สมมติเช่น ข้าหลอกเจ้า
หานป๋อ: เรื่องอะไรล่ะ
ฟงสิงเลี่ย: เจ้าก็ลองสมมติเอาดู
หานป๋อ: ข้าคิดไม่ออก
ฟงสิงเลี่ย: เอาเถอะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคต เราจะเป็นพี่น้องที่ดีตลอดไป






ฮ่องเต้เริ่มมีท่าทีอ่อนลง แต่ยังไม่ยอมรับผิด

ล่างฟานหวิน: ถ้าข้าทำเพื่อตัวเอง ป่านนี้ท่านคงตายไปนานแล้ว
หากท่านยังดื้อดึงต่อไป ประชาชนคงไม่เอาท่าน

ล่างฟานหวินพาเค้าไปเยี่ยมหลุมศพของเหล่าเพื่อนร่วมอุดมการณ์ที่เสียสละชีวิตเพื่อจูหยวนจาง
มีทั้งคนที่ตายในสงคราม และคนที่ถูกจูหยวนจางฆ่าตายหลังครองราชย์





หานป๋อกับฟงสิงเลี่ยได้เบาะแสจากชาวบ้าน ทั้งคู่แยกย้ายกันออกตามหา



หานป๋อพบฮ่องเต้จนได้ พระองค์เริ่มมีอาการป่วย
ล่างฟานหวินจึงให้หานป๋อพาฮ่องเต้ไปพักรักษาตัว





ฟงสิงเลี่ยจับตาดูพวกเค้า โดยไม่ยอมเผยตัว ฟงสิงเลี่ยเชื่อว่าล่างฟานหวินจะต้องลงเขาไปหาหมอ
ถึงตอนนั้น หลี่เช่อเม่ยจะรับหน้าที่สกัดล่างฟานหวินไว้ เพื่อให้ฟงสิงเลี่ยได้ลงมือสังหารฮ่องเต้






ล่างฟานหวินตัดสินใจลงเขาไปตามหมอ

ฮ่องเต้: ทำไมเจ้าจึงช่วยเหลือข้า เจ้าเกลียดข้าไม่ใช่หรือ
ล่างฟานหวิน: จุดยืนของข้าไม่เคยเปลี่ยน แม้ข้าจะไม่ยอมรับใช้ราชสำนัก แต่ไม่ได้หมายความว่าข้าจะเป็นปฏิปักษ์กับท่าน




ฟงสิงเลี่ยฉวยโอกาสที่ล่างฟานหวินไม่อยู่ ลงมือลอบสังหาร



ล่างฟานหวินคิดได้ว่าหลงกลแผนล่อเสือออกจากถ้ำ
เค้ารีบรับมือกับหลี่เช่อเม่ยทำให้อาการบาดเจ็บกำเริบขึ้นมาอีก





ฟงสิงเลี่ยเกือบลงมือสำเร็จ เสียดายล่างฟานหวินกลับมาขัดขวางได้ทัน




ล่างฟานหวินเกรงว่าพรรคพวกของผังปานจะลงมืออีก แล้วเค้าจะป้องกันฮ่องเต้ไม่ได้ จึงยอมให้หานป๋อนำเสด็จฮ่องเต้กลับวัง

จูหวินเหวินเสนอให้ฮ่องเต้สั่งประหารล่างฟานหวินที่ทำการอุกอาจ
ซวี่เยี่ยเวี่ยกับเจ้าเอี้ยนอ๋องต่างขอให้ทรงอภัยโทษ
ฮ่องเต้ปัดไปว่ารอให้พระองค์หายดีก่อนค่อยตัดสินพระทัย





ทุกคนต่างห่วงใยอาการบาดเจ็บของล่างฟานหวิน พี่สิงเลี่ยก้อทำหน้าตายมาร่วมวงด้วย น่าได้ตุ๊กตาทองเหมือนกันนะเนี่ย
เจ้าเอี้ยนอ๋องสงสัยว่าผังปานตายไปแล้ว ชาวมองโกลยังมีผู้เก่งยุทธ์อยู่อีกหรือ





เอี๋ยนจิ้งอันหวนคิดถึงจิ้นปิงหวิน



จูหวินเหวินเอาหน้า แอบอ้างความดีความชอบในการจัดการราชสำนักระหว่างที่ฮ่องเต้ไม่อยู่



ฮ่องเต้ทรงเปี๊ยนไป๋ ทรงถอนรับสั่งการปราบปรามพรรคมังกรพิโรธ ทำให้หานป๋อดีใจมาก







 

Create Date : 22 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:29:15 น.
Counter : 457 Pageviews.  

เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 21



Lethal Weapon of Love and Passion
เทพมารสะท้านภพ ตอนที่ 21

===SPOILERS===

จากตอนที่แล้ว หานป๋อโดนไล่ออกจากจวนไปแล้ว ซวีเย่ออู๋กำลังสบายใจที่ไม่มีตัวป่วน หานป๋อก้อย้ายกลับเข้ามาแล้ว โดยอ้างว่ากว่าจวนของตัวเองจะสร้างเสร็จก้อเป็นปี จวนภูตบดีอยู่ใกล้วัง ฮ่องเต้จะได้ตามตัวง่าย
เยี่ยเวี่ยรีบส่งซิกให้เจ้าเอี้ยนอ๋องเข้าช่วย





ฮ่องเต้ส่งคนมาตามจริงๆ แต่มาตามเจ้าเอี้ยนอ๋องต่างหาก ทรงอยากฟังความเห็นของเจ้าเอี้ยนอ๋องและจูหวินเหวิน ในการดำเนินการขั้นต่อไป
จูหวินเหวินฉวยโอกาสเสนอให้เกณฑ์พรรคมังกรพิโรธของล่างฟานหวินเข้ามาอยู่ในสังกัดทางการ
เจ้าเอี้ยนอ๋องไม่เห็นด้วย แต่ฮ่องเต้เห็นชอบและสั่งให้เจ้าเอี้ยนอ๋องไปหาวิธีจัดการ






ในงานเลี้ยง ล่างฟานหวินยังเชื่อว่าผังปานยังไม่ตาย ฟงสิงเลี่ยพยายามโน้มน้าวใจเค้า
ทั้งหมดพบว่า อาการบาดเจ็บของล่างฟานหวินยังไม่หายขาด





ขอคั่นเรื่องเครียดๆ ด้วยฉากสวีทของสองคู่
ฉินเมิ่งเหยา: บรรยากาศริมแม่น้ำฉินไหวช่างสวยงามนัก
ฟงสิงเลี่ย: ยังเทียบกับ 10 สถานที่ท่องเที่ยวของทะเลสาบตะวันออกไม่ได้หรอก
ฉินเมิ่งเหยา: มีที่เที่ยวอีกมากมายในแผ่นดินที่ข้ายังไม่เคยไป ถ้าสามารถท่องเที่ยวไปได้อย่างเสรี จะดีแค่ไหน
ฟงสิงเลี่ย: ถ้าเจ้าอยากไป เราก็ไปกันได้ทุกเมื่อ




ฉินเมิ่งเหยา: ใครบอกว่าข้าจะไปกับท่าน
ฟงสิงเลี่ย: ไม่อยากไปก็ช่างเถอะ
ฉินเมิ่งเหยา: ข้าพูดเล่นน่ะ ถ้าข้าไม่ได้ไปเที่ยวกับคนที่ข้ารัก ต่อให้สถานที่นั้นสวยงามเพียงใดก็ไร้ความหมาย
ข้าไม่อยากไปไหน โดยไม่มีท่าน




กำลังจะหวานได้ที่ มีโอบกันด้วย ฟั่นเหลียงจี๋ก้อว่าจะมาชวนดื่มเหล้าซะหน่อย ยังดีที่รู้จักกาละเทศะ ไม่เข้าไปขัดจังหวะ เลยไปเจออีกคู่ก้อหนุงหนิงกันซะอีก ฟั่นเหลียงจี๋ผู้โดดเดี่ยวต้องมานั่งก๊งเหล้าคนเดียว



แหม สหายกันจะทิ้งกันได้ยังงัย เล่นเอาฟั่นเหลียงจี๋ซึ้งใจ



ล่างฟานหวินรู้เรื่องจากเจ้าเอี้ยนอ๋อง เค้ารู้ดีว่าฮ่องเต้คงไม่ยอมปล่อยเค้าไปง่ายๆ แต่ก็ไม่อยากให้เจ้าเอี้ยนอ๋องลำบากใจ
ล่างฟานหวินตัดสินใจจะเข้าเฝ้าเพื่อปฏิเสธฮ่องเต้เอง อย่างนี้ก้อเข้าทางพี่สิงเลี่ย





ล่างฟานหวินเข้าวังไปพบฮ่องเต้ เค้านำป้ายวิญญาณของอดีตทายาทราชวงศ์ก่อนที่จูหยวนจางลอบสังหาร จนตัวเองได้มีโอกาสเป็นฮ่องเต้แทนไปด้วย
ล่างฟานหวินแสดงเจตนารมย์ว่าสำหรับเค้าแล้วมีนายได้เพียงคนเดียว





ล่างฟานหวินตั้งป้ายวิญญาณอดีตเสี่ยวหมิงอ๋อง
แถมยังด่าซะจนฮ่องเต้เลือดขึ้นหน้า ดีที่ไม่เส้นเลือดในสมองแตก





ฮ่องเต้สั่งให้เจ้าเอี้ยนอ๋องและซวีเย่ออู๋ยกทัพไปปราบปรามพรรคมังกรพิโรธ และจับตัวล่างฟานหวินกลับมารับราชอาญา



หานป๋อได้ยินเสียงก๊อกแก๊กที่หน้าต่าง จึงเปิดไปดูแต่ไม่พบใคร จริงๆ แล้วตัวเองเปิดหน้าต่างไปกระแทกเอาศีรษะเยี่ยเวี่ยเข้าให้ เจ็บมั้ยล่ะนั่น




คู่นี้ก้อน่ารักดีเนาะ



เยี่ยเวี่ยไม่ค่อยสบายใจที่บิดานางไม่ชอบหน้าหานป๋อ นางจึงขอให้หานป๋อช่วยทำตัวดีๆ เอาใจบิดานางหน่อย



หานป๋อพยายามทำดีกับซวีเย่ออู๋แต่เค้าก้อทำเมินเฉย โด่ ถ้าไม่เห็นแก่เยี่ยเวี่ยคิดเหรอว่าจะง้อ




ตื๊อเข้าไปป๋อ ซวีเย่ออู๋ไปไหน หานป๋อก้อตามไปด้วย




ทั้งคู่เหมือนกันมากกว่าที่คิด ชอบกินอย่างเดียวกัน วิธีการกินแบบเดียวกัน
หานป๋อได้รู้ว่าซวีเย่ออู๋และเจ้าเอี้ยนอ๋องจะนำทัพไปปราบพรรคมังกรพิโรธ เค้าจึงมีปากเสียงกับซวีเย่ออู๋




เสียเวลาไปทั้งวัน ความสัมพันธ์ไม่ดีขึ้นเลย ป๋อหมดปัญญาแล้วนะ
ซวีเยี่ยเวี่ยรู้เรื่อง นางก็ไม่เข้าข้างบิดา





ฮ่องเต้ส่งคนมาตามหานป๋อไปเข้าเฝ้า หานป๋อพยายามทัดทานเรื่องปราบพรรคมังกรพิโรธ แต่ฮ่องเต้ไม่ยอมฟังเค้า



ฉินเมิ่งเหยาขอเข้าเฝ้า ฮ่องเต้ก้อไม่ยอมให้เข้าเฝ้า



หูอุ้ยหยง ฟงสิงเลี่ยและผังปาน พอใจที่เห็นแผนการเดินหน้าไปด้วยดี
หูอุ้ยหยงคิดว่าจูหยวนจางใช้โอกาสนี้ เพื่อให้เจ้าเอี้ยนอ๋องลำบากใจที่ต้องสู้รบกับสหาย ถ้าเกิดเค้าทำพลาดจะได้มีเหตุผลในการลงโทษ
แต่ฟงสิงเลี่ยคิดตรงข้าม เค้าคิดว่าจูหยวนจางให้โอกาสเจ้าเอี้ยนอ๋องทำความชอบ เพื่อจะได้แต่งตั้งเป็นรัช่ทายาท
หากเจ้าเอี้ยนอ๋องผ่านการทดสอบครั้งนี้ไปได้ ก็จะกลายเป็นอุปสรรคสำคัญในการกอบกู้ราชวงศ์หยวน






เจ้าเอี้ยนอ๋องยังไม่รู้ว่าฟงสิงเลี่ยวางแผนอยู่เบื้องหลัง ยังไปปรึกษาสิงเลี่ยอีก แล้วจะได้อะไรล่ะเนี่ย
พี่สิงเลี่ยอ้างว่าคิดหาแผนการไม่ออกจริงจริ๊ง
เจ้าเอี้ยนอ๋องหนักใจ ไม่รู้จะทำอย่างไรดี นั่นก็บิดา นี่ก็สหาย






หานป๋อกับซวีเยี่ยเวี่ยพยายามกล่อมให้เจ้าเอี้ยนอ๋องเลิกสู้รบกับล่างฟานหวิน แต่เจ้าเอี้ยนอ๋องขัดพระราชโองการไม่ได้ ทั้งคู่ชนผู้หญิงท้อง ทำให้เจ้าเอี้ยนอ๋องได้ไอเดีย




ถึงวันออกเดินทาง




ทั้งสองฝ่ายเตรียมพร้อมสู้รบ




ถึวเวลาปรากฎว่าเจ้าเอี้ยนอ๋องส่งทหารแก่กับทหารพิการออกมารบ
เจ้าเอี้ยนอ๋องชี้ให้เห็นว่าผู้นำบางครั้งต้องเหี้ยม เข้มแข็งและเด็ดขาด หากใจอ่อนเช่นล่างฟานหวินที่ไม่ยอมรบกับทหารแก่และพิการ ก็จะต้องแพ้สงครามในที่สุด





ล่างฟานหวินเข้าวังไปลักพาตัวฮ่องเต้


<

ราชองครักษ์ไม่กล้าขัดขวาง เพราะกลัวฮ่องเต้ทรงเป็นอันตราย



ทุกคนต่างตื่นตระหนก จูหวินเหวินเรียกตัวเจ้าเอี้ยนอ๋องกลับวัง หลี่เช่อเม่ยเสนอให้ฉวยโอกาสล้มราชบัลลังก์ แต่ผังปานยังกังวลว่าเจ้าเอี้ยนอ๋องจะขัดขวาง ฟงสิงเลี่ยจึงตัดสินใจให้ดูสถานการณ์ไปก่อน







 

Create Date : 19 กุมภาพันธ์ 2549    
Last Update : 5 กรกฎาคม 2552 20:27:38 น.
Counter : 494 Pageviews.  


magarita30
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Myspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace GlitterMyspace Glitter
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์พ.ศ. 2539 ห้ามมิให้นำไปเผยแพร่และอ้างอิงส่วนหนึ่งส่วนใดหรือทั้งหมดของข้อความในสื่อ คอมพิวเตอร์แห่งนี้เพื่อการค้า โดยไม่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้ละเมิดจะถูกดำเนินคดีตามที่กฎหมายบัญญัติไว้สูงสุด
Friends' blogs
[Add magarita30's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.