จงใช้ชีวิตเสมือนวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต

Certain_Shade_of_Green
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เราเกิดเป็นคน จงทำตัวให้เป็นคน

ชีวิตไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เกิดมาชาตินึง มีเวลาไม่นานนัก จงใช้ชีวิต อย่าให้ชีวิตใช้เรา

... อะไรคือความสุข จงทำเถิด อย่าได้รอ
Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Certain_Shade_of_Green's blog to your web]
Links
 

 

การเป็นคนโง่ บางทีมันก็ดีกว่าเป็นคนฉลาดมากนัก

หลายครั้ง หลายเวลาที่ผมรู้สึกท้อแท้ และ สับสันในตัวเอง จะไม่สามารถจัดการชีวิตตัวเองได้

ด้วยหน้าที่การงาน การศึกษา หรือ พื้นฐานทางบ้าน ผมค่อนข้างเชื่อมั่นว่า ได้สร้างตัวตนของผมมา โดยมีความฉลาด และ ทันคนเป็นต้นทุน

มาวันนี้ ผมกลับมองตัวเองในกระจกเหมือนคนไม่รู้จัก ไม่สามารถอธิบายถึงเป้าหมายต่างๆที่ผมต้องการจะไปในชีวิตได้อีกต่อไป

ผมอาจจะอยากรวย... แต่ก็ไม่ใช่

ผมอาจจะอยากมีลูกเล็ก...แต่ก็ไม่ใช่

ผมอาจจะอยากมีเวลาเยอะ... แต่ก็ไม่ใช่

ผมอาจจะอยากกินอาหารดีๆ...แต่ทั้งหมดทั้งปวงมันก็ไม่ใช่

เมื่อเช้าผมได้มีโอกาสไปบ้านพ่อกับแม่ พ่อกับแม่ผมได้ซื้อบ้านใหม่ และ กำลังจะย้าย มาอยู่ใกล้ๆผม

ผมเพิ่งสังเกตุอย่างจริงจัง ว่าพ่อผมไม่ได้แข็งแรงเหมือนเมื่อตอนผมยังเด็ก หรือ วัยรุ่น

แม่ผมก็แก่ลงเยอะ

วันนี้พ่อผมเกษียนแล้ว เป็นข้าราชการบำนาญ ผมเห็นพ่อชอบเล่นอินเตอร์เน็ต อ่านข่าวการเมือง ดูช่องการเมือง และ ดูหนังมากๆ

พ่อบอกว่าชีวิตหลังเกษียนไม่ต้องห่วง เพราะเค้ามีอะไรที่ชอบทำ ทำอีกเยอะ

... ผมสะดุ้งเลยนะ เจอคำแบบนี้

... แล้วตัวผมล่ะ ผมชอบทำอะไร และ มีความสุขกับอะไรในชีวิต ผมเลือกใช้ชีวิตแบบไหนกันนะ

ความคิดแล่นมาก และ วกวนน่าดู ผมตอบตัวเองไม่ได้ ว่าผมเหลือเวลาอยู่ในโลกใบนี้อีกมากหรือน้อยแค่ไหน ผมอาจไม่ได้อยู่จนถึงวันที่ผมได้อยู่กับสิ่งที่ผมชอบทำ แบบที่พ่อผมทำ

....เคยอ่านหนังสือ ของคุณโหน่ง อเดย์ เค้าบอกให้ลองคุยกับตัวเองดูว่ามีเป้าหมายการใช้ชีวิต และ วิธีการดำเนินชีวิตอย่างไร และ ค้นหาตัวเอง

วันนี้ผมอายุ 30 แล้ว แต่ผมยังค้นหาตัวเองไม่เจอเลย ... นี่ตกลงผมฉลาดหรือโง่กันแน่

การเงินล่ะ...พอไหว
ความรักล่ะ...ไม่มีปัญหาเลย
ครอบครัวล่ะ...ก็ยิ่งไม่มีปัญหา

แล้วทำไมผมยังค้นหาตัวเองไม่เจออีกล่ะ 30 ปีที่ผ่านไป ไม่ช่วยอะไรเลยเหรอ

...หลับตานึก...

ความจริง ผมควรจะวิ่งเตะบอลอยู่ที่ไหนซักแห่งในโลก เป็นนักบอลสโมสร เล่นบอลเลี้ยงชีพ คงเป็นโลกที่มีความสุขนะ..

...พอลืมตา...

ตอนนี้ผมไม่อยู่ในฐานะที่จะทำอย่างนั้นแล้ว ผมเหลือแต่เพียงครอบครัว และ ตัวเองที่ต้องดูแลต่อไป เพื่อให้มีความสุขที่สุด

สุขของครอบครัวเป็นที่ 1 แล้วตัวผมเองด้วยนะ ต้องมีความสุขด้วยสิ

ไม่รู้ว่าช้าไปมั้ย ถ้าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต ผมจะเจอชีวิตตัวเองก่อนจะหมดลมหายใจมั้ย

... คำตอบของความสุขของชีวิตส่วนตัวของผม หลังจากที่ครอบครัวและคนรอบข้างผมมีความสุขแล้ว คือ ฟุตบอล และ ต้นไม้ใบหญ้า

ผมตัดสินใจสมัคร blog และ เริ่มใช้มันเป็นโลกส่วนตัวของผม เพื่อความสุขของผม กับคนโง่ๆอย่างผม ที่หาตัวเองไม่เจอมา 30 ปี

ผมอาจต้องทิ้งอะไรบางอย่าง เพื่อทิ้งความฉลาดทางสังคม และ มาใช้ชีวิตอย่างโง่ ที่มีแต่ความสุขในชีวิตของผม




 

Create Date : 04 เมษายน 2553    
Last Update : 4 เมษายน 2553 16:22:21 น.
Counter : 116 Pageviews.  

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.