บันทึกไม่ลับหน้าแรก


 แล้วฤดูใบไม้ก็มาถึง แดดส่องแต่เช้าทำให้ใบไม้สีเหลืองของใบไม้ที่
  หมนพริ้วร่วงหล่นราวกับเกร็ดทอง ปรายโปรยลงสู่พื้นดิน หมามอลลี่
  วิ่งเห่ากรรโชก มันเห่าอะไรนักหนา อ๋อ คณย่านั่นเอง แกจะมาทาน
  อาหารเช้า คุณนายเมียฝรั่งเดินหัวกระเซิอะกระเซิงไปเปิดประตู "อ้าว
  ยังไม่ตื่นกันเหรอ" คุณย่าถาม "พึ่งตื่นจ่ะย่า แล้วย่าทำไมมาแต่เช้าจัง
  หละคะ หมุนนาฬิกา กลับรึยัง" คุณย่าถึงบางอ้อ ลืมหมุนนาฬิกา มิน่า
  มาทานอาหารก่อนเวลาตั้งหนึ่ง ชม  "ให้ฉันกลับไปบ้านก่อนได้ไหม
  แล้วฉันจะมาใหม่"  "ไม่หรอกจ่ะย่า มาแล้วก็มา ไม่ต้องเดินกลับไปกลับ
  มา" ฉันตอบไป หมามอลลี่ยังเข่า พลางวิ่งไปเลียมือคุณย่า



Create Date : 31 ตุลาคม 2559
Last Update : 31 ตุลาคม 2559 1:48:51 น.
Counter : 271 Pageviews.

1 comments
  
โดย: สมาชิกหมายเลข 2232059 วันที่: 31 ตุลาคม 2559 เวลา:1:51:15 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 2232059
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]