All Blog
Osozaki no Himawari ซีรีส์ให้พลังชีวิต



Osozaki no Himawari ~Boku no Jinsei, Renewal~

ห่างหายไปนานเพราะติดภารกิจหลายอย่าง หลายวันที่ผ่านมามีโอกาสพักผ่อนดูซีรีส์สามเรื่องรวด แต่ละเรื่องมีแนวไม่เหมือนกันเลย แต่จะเล่าเรื่องที่ชอบมากที่สุดก่อนนะคะ



เรื่องนี้ที่ชอบเพราะมันสร้างพลังให้เจ้าของบ้านค่ะ จากที่รู้สึกท้อ เหนื่อย และเบื่อหน่าย กับสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน เรื่องนี้เป็นเรื่องของ โจทาโร่ ที่แสดงโดยโทมะ(หนุ่มน่ารักในฮานะคิมิ) ทำงานเป็นพนักงานชั่วคราว สัญญาคราวละสามปี จนเขาได้สมัครเข้าทำงานเป็นอาสาสมัครฟื้นฟูสภาพชนบท ที่อำเภอหนึ่่ง เป็นงานชั่วคราวสามปีเช่นกัน พอไปถึง ด้วยความเป็นชนบท ที่นั่นจะมีแต่คนแก่และเด็ก เป็นส่วนใหญ่ของประชากร เจ้าหน้าที่อาสามีหน้าที่พาชาวบ้านที่เป็นคนแก่ไปหาหมอ ไปดูแลคนแก่ตามบ้าน เรียกว่าเป็นพัฒนาชุมชนเหมือนบ้านเราแต่บ้านเราไม่ได้ทำงานจริงจังเข้าไปคลุกคลีขนาดนี้ โจทาโร่มาทำงานด้วยความรู้สึกไม่คิดอะไร ทำตามหน้าที่เท่านั้นเอง จนวันหนึ่งป้าที่อยู่ตรงข้ามที่คอยดูแลโจทาโร่ป่วย เขาพาไปหาหมอแต่ไม่ทัน หมอช่วยชีวิตไม่ได้ หมอเป็นนางเอกอะนะ แต่นางเอกชื่อ คาโอริ เป็นหมอแต่ไม่เคยมีประสบการณ์การรักษาคนไข้เลย เพราะตั้งมั่นอยากทำงานวิจัยโรคมะเร็งมากกว่า เธอเองก็เสียใจที่ทำให้คนไข้ตายต่อหน้าต่อตา ทั้งคู่ช็อกกับเหตุการณ์นี้มาก

โจทาโร่ชวนคาโอริไปพายเรือเพื่อปลดปล่อยความรู้สึกออกไป โจทาโร่ได้เห็นสิ่งใหม่ๆ ความสวยงามระหว่างการพายเรือ (อยากบอกว่าเรื่องนี้วิวสวยมากกกกกกกกกกก ชอบมากจริงๆค่ะ)
ทั้งคู่แม้จะมองไม่เห็นเป้าหมายจริงๆ ในชีวิตแต่ก็ทำหน้าที่ตัวเองและปรับตัวให้ได้มากที่สุด



ยิ่งทำงานช่วยเหลือคนอื่นไปเรื่อยๆ โจทาโร่ก็ยิ่งเริ่มมองหาความฝันและความต้องการตัวเองเพิ่มมากขึ้น เขาทุ่มเทกับงานของตัวเองมาก เนื้อเรื่องมีเรื่องราวมากมายค่ะ เป็นปัญหาของชุมชนและปัญหาความรักของเขา โจทาโร่ไปชอบนางพยาบาลคนหนึ่ง แต่เธออยู่กับแฟนเก่านางเอก โดยที่คบซ้อนสองคน นางเอกรู้แต่ไม่บอกพระเอกเพราะคิดว่าเป็นปัญหาของสามคน จนตอนโมโหก็พูดให้ปมพระเอกไปคิดบ้างแต่มันไม่ได้คิดค่ะ ฮ่าๆๆๆ แล้วก็เจอเองเข้าจังๆ เรื่องความรักของพระเอกนางเอกนี่เป็นการพัฒนาจากความเป็นเพื่อนค่ะ คุยกันด้วยความสบายใจ อยู่ด้วยกันแล้วสบายใจ ไม่ร้อนแรงแต่อบอุ่น ^________^



ช่วงที่พระเอกเข้าไปทำงาน เขารื้อฟื้นเทศกาลศาลเจ้าเก่าและยังช่วยเพื่อนทำโครงการย่านการค้าเก่าที่เศรษฐกิจซบเซาอีกด้วย แต่มีช่วงหนึ่งที่ตาซึ่งทำนาเกิดขาเจ็บเกี่ยวข้าวไม่ได้ เจ้าหน้าที่อาสาสมัครเลยต้องไปเกี่ยวข้าวให้แทน แต่กว่าจะเสร็จนานมากและนี่เองที่ทำให้พระเอกได้เรียนรู้การทำนา

จนสุดท้าย พระเอกตัดสินใจที่จะลาออก เพื่อที่อยู่ที่นี่ตลอดไป เขาตั้งใจที่จะเป็นชาวนา ปลูกข้าวอยู่ที่นี่ ส่วนนางเอกกลับไปทำงานวิจัยตามที่ตัวเองฝันแต่ทำด้วยความตั้งใจและมุ่งมั่นของตัวเองโดยไม่รอคอยความหวังจากอาจารย์อีก แต่ทั้งคู่ก็คบกันต่อไปค่ะ ระยะทางไม่ใช่ปัญหา เมื่อเข้าใจกัน

เรื่องนี้ทำให้รู้สึกว่า ถ้าเราหาฝันตัวเองเจอก็จงมุ่งมั่นทำมันให้สำเร็จค่ะ เติมพลังชีวิต ชอบเนื้อหาที่ช่วยเหลือคนอื่น รักและเอาใจใส่กัน ไม่ว่าฝันของแต่ละคนจะเล็กหรือใหญ่ต่างกันแค่ไหนก็ตาม อย่างไรเส้นทางที่ก้าวไปมันก็ยิ่งใหญ่ไม่ต่างกันค่ะ



เพลงประกอบที่ชอบมากอีกเช่นกัน





Create Date : 08 พฤศจิกายน 2556
Last Update : 8 พฤศจิกายน 2556 8:49:08 น.
Counter : 1357 Pageviews.

3 comments
  
สวัสดีค่ะ
แวะมาทักทายค่ะ
โดย: Banana Muffin วันที่: 11 พฤศจิกายน 2556 เวลา:0:07:40 น.
  
ลืมบอกไปว่า เข้ามาอ่านรีวิวหลายครั้งแล้ว
ก็เลยขออนุญาตมาทักทายค่ะ ^_^
โดย: Banana Muffin วันที่: 11 พฤศจิกายน 2556 เวลา:0:10:31 น.
  
สวัสดีค่ะ ^^ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
โดย: ดนตรีในสายลม วันที่: 11 พฤศจิกายน 2556 เวลา:10:31:36 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

ดนตรีในสายลม
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



ฟังดนตรีไม่มีเสียงร้อง..บ่นเป็นตัวหนังสือมากกว่าพูด..