ฉันเห็นวันพรุ่ง...
Group Blog
 
All blogs
 

โยคะ- ภาวนา

ฉันตื่นขึ้นมาตอน ตี 4 หลังจากนั้นก็ไม่หลับอีกเลย
จึงหันมาดูลมหายใจเข้า พอลมหายใจออกก็นับในใจ 100 99 98 97 สลับกับลมหายใจเข้า-ออกไปเรื่อยๆ


กะว่าจะให้นับถึง 0 ถ้าหลับตอนไหนก็ให้หลับไป แต่ใจก็ยังไม่ยอมหลับ
นับไปได้ นิดหน่อย ยังไม่ก้าวพ้นตัวเลข 90 ใจก็พลิกคิดไปเรื่องอื่นไกล-ใจ
ต้องดึงกลับมา เริ่มนับใหม่ สติไม่อยู่กับตัว เพลินออกไปไกลอีก


พลิกตัวสัก 2-3 ทีคิดว่าเช้านี้คงไม่หลับแล้ว
จึงลุกจากเตียงไปดึงแผ่นอาสนะ(แผ่นยางสำหรับทำโยคะ)
ให้คลายออกมาจากที่เคยม้วนเก็บไว้
ปูผ้าสีขาวทาบทับลงไปอีกทีกันเหงื่อไหลแล้วฉันก็เริ่มทำโยคะ


ในห้องอากาศไม่ค่อยถ่ายเท ฉันจึงไปเปิดม่านที่เย็บเองแบบลวกๆ เปิดออก
ลมเย็นๆของฤดูหนาว เริ่มมาเยือนสู่กรุงเทพฯในเช้า 2-3 วันมานี้
...ฉันไปฝึกโยคะมาสักพักหนึ่งแล้ว แต่ก็ยังทำไม่ค่อยสม่ำเสมอเท่าไรนัก
ส่วนใหญ่ฉันมักไปฝึกที่คลาสโยคะที่สมัครเป็นสมาชิกไว้
เวลาเล่น ก็ทำพร้อมกับเพื่อนสมาชิกในคลาส พร้อมๆกัน



การได้ทำโยคะด้วยใจและฟังเสียงร่างกายของตัวเองเป็นสิ่งที่ดีมากๆ
ลมหายใจเคลื่อนไปพร้อมๆกับการเคลื่อนไหวของร่างกาย
ฉันตั้งเป้าหมายไว้ที่ 90 นาที ทำต่อไปเรื่อยๆ อย่างมีสมาธิ และตั้งความแน่วแน่มุ่งมั่นไว้ในใจ


เวลาเป็นแค่ตัวกำหนด แต่เป้าหมายที่แท้จริงคือการเคลื่อนไหวในการฝึกท่าต่างๆให้เต็มที่ ตามกำลังของร่างกาย และพัฒนาการของร่างกายในการฝึกก็จะดียิ่งๆขึ้น หลังจากจบท่าพร้อมกับเวลาที่ได้กำหนดไว้ก็ได้นอนท่าศพ (Savasana)เป็นการปิดท้าย ผ่อนคลายร่างกายทุกส่วน ให้อวัยวะภายในได้ผักผ่อน ผ่อนคลายและ ผ่อนคลาย



เมื่อครบกำหนด ฉันก็ลุกขึ้นมานั่งขัดสมาธิ เพื่อที่จะก้าวเข้าสู่การภาวนา
เป้าหมายของโยคะของฉันแต่ก่อน กับวันนี้ต่างกันในเป้าหมายของการฝึก
แต่ก่อนฉันชอบฝึกโยคะเพราะรู้สึกร่างกายได้เหยียดยืดและมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงขึ้น


แต่เมื่อฉันได้ศึกษาตำราโยคะเพิ่มเติม ทำให้ความคิดฉันไปไกลกว่านั้นคือ
การเตรียมพร้อมร่างกาย เพื่อการนั่งสมาธิได้อย่างยาวนานขึ้น
ฉันตั้งเป้าของการนั่งสมาธิของเช้าวันนี้ 30 นาที
และดูลมหายใจของตัวเอง กำหนดลมหายใจเข้า – ออก


ฉันรู้สึกช่วงแห่งรอยต่อระหว่างการทำโยคะกับการนั่งสมาธิ เป็นส่วนเดียวกัน
ทันทีที่เริ่มนั่งหลับตา สมาธิและจิตนิ่ง สงบ
ฉันนั่งได้นานขึ้น ไม่รู้สึกถึงความอึดอัดหรือการรอคอยเวลาให้ถึงจุดสิ้นสุดของเวลาเหมือนแต่ก่อน


แต่ใจที่ซนเป็นลิงก็มีเผลอคิดไปไกล จนต้องดึงกลับมาอยู่บ่อยๆ
เวลาผ่านไป....เมื่อใจเริ่มนิ่ง ฉันก็นึกคำภาวนา คือกรรมฐานกอง 5 ที่มีท่านอาจารย์ได้เคยแนะนำไว้


เกศา โลมา นะขา ทันตา ตะโจ ,ตะโจ ทันตา นะขา โลมา เกศา


ท่องไปเรื่อยๆ
บางขณะก็นึกสงสัย และใจก็ยังกังวล ขณะที่ท่องก็เลยลองช้าบ้าง เร็วบ้างและเน้นให้อยู่กับความหมายของคำที่นึกบริกรรม
ในขณะเดียวกันก็นึกสงสัย และได้ตั้งจิตอธิฐานขอความเมตตา
จากครูบาอาจารย์ให้ช่วยแนะนำ สั่งสอน ในสิ่งที่ลูกได้เพียรภาวนา
ความรู้สึกกังวลก็คลายหายไปและเริ่มปฏิบัติอย่างมีสมาธิมากขึ้น


ในระหว่างนั่งนั้น มีสัตว์ตัวเล็กๆมากวน ไต่มาตามตัว แต่จิตก็ระลึกรู้
แต่ไม่แน่ใจว่าเป็นมด หรือแมลง แต่มันก็ไม่กัดหรือทำร้ายฉัน
ฉันได้แต่เฝ้ามองในจิต แต่ไม่ปัดมันด้วยมือ ปล่อยให้มันเดินไปตามร่างกายของฉัน



เมื่อแน่ใจแล้วว่าครบเวลาที่กำหนดแล้ว ก็อุทิศผลบุญกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร คุณบิดามารดา ครูอาจารย์ และตั้งจิตอธิฐานขอให้ลูกได้หมั่นเพียรในการฝึกปฏิบัติให้เจริญก้าวหน้าต่อไป



พอลืมตาขึ้นมาก็รู้ว่า นั่งสมาธิได้เกือบ 40 นาที
และเห็นมดแดงตัวใหญ่ๆ 10 กว่าตัวอยู่รอบๆตัวฉัน แต่พวกมันก็ไม่ได้กัดฉันเลย น่าแปลกที่พวกมันเดินเข้ามาอยู่ใกล้ๆ



ฉันพับเก็บผ้า และม้วนเก็บอาสนะ และปัดชีวิตมดแดงน้อยๆออกไปอย่างบางเบา


ขอบคุณที่มาเป็นเพื่อนกัน ^^


วันนี้จึงเป็นวันเริ่มต้นอีกวันหนึ่งที่ดี จึงขอเล่าจบเพียงเท่านี้...
สิ่งที่เหลืออยู่ของวันเพียรต้องสร้างกิจดีๆต่อไป

ฉันก็หวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้น...







 

Create Date : 12 ธันวาคม 2554    
Last Update : 12 ธันวาคม 2554 12:15:44 น.
Counter : 249 Pageviews.  

ปลอกกระเทียม

หลังทำวัตรเช้าฉันเข้าไปถามแม่ชีที่โรงครัว “มีอะไรให้ช่วยมั้ยครับ

”ท่านบอกให้ไปช่วยแกะกระเทียม”

ฉันคว้ามีดแกะกระเทียม

ในใจก็ภาวนาพุทโธ!สติรู้ตัวบ้างเผลอไผลไปก็เยอะ.....ปลอกไปได้ค่อนถ้วย

หญิงคนหนึ่งผมสีดอกเลาเดินตรงเข้ามา "ปลอกเป็นมั้ย"

ในใจฉันตอบทันควัน ”ก็ปลอกได้ตั้งเยอะแล้วนี่นะ”

จากนั้นเขากล่าวอย่างสุภาพพลางขอโทษก่อนที่จะสอนฉันถึงวิธีง่ายๆ
ในการปลอกกระเทียม

มีดตัดหัว-ดึงกลีบลง ตัดส่วนท้ายดึงเปลือกขึ้น เปลือกมันก็คลายแกะได้ง่าย
“ใช่!!มันเป็นวิธีที่ง่ายกว่าสิ่งที่ฉันทำ!!”

ฉันนึกขอโทษที่ใจแอบปรามาสเขา

ปลอกเปลือกกระเทียมในวันนั้นเป็นธรรมะสอนใจ..

ไม่ให้ปรามาสใครเขา ซ้ำยังเป็นการปิดกั้นการเรียนรู้

แม้สิ่งเล็กๆเช่น ปลอกกระเทียม!!

ที่สำคัญมันช่วยแกะใจหยาบๆของฉันออกไปด้วย


ณ วัดถ้ำผาปล่อง เชียงดาว




 

Create Date : 30 พฤศจิกายน 2554    
Last Update : 30 พฤศจิกายน 2554 1:14:50 น.
Counter : 251 Pageviews.  

ย้ายร้าน.....!!!! ตั้งสติ

ชีวิตของคนเราต้องเดินหน้าต่อไป อยู่ที่เราจะเรียนรู้จากประสบการณ์ของเราแล้วนำกลับ มาปรับใช้อย่างไรให้เกิดประโยชน์
ไม่อย่างนั้นประสบการณ์ในวันเก่าก่อนอาจไม่ได้ช่วยสอนอะไร
ให้เรามีสติ จนเกิดปัญญาในการแก้ไขปัญหา หรือวางแผนอนาคตของตัวเราเองได้เลย หากเรายังเหลวไหล กับสิ่งที่ตัวเองเป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของตนเอง เรายังเอาชนะจิตใจตัวเราเองไม่ได้ แล้วเราจะชนะใจผู้อื่นได้อย่างไร



ในวันปีใหม่หรือสิ้นปี มักมีคนตั้งใจที่จะวางแผนว่า
ในปีใหม่นี้เราจะทำอะไรดีๆให้เกิดขึ้นกับชีวิตของเราบ้าง ฉันก็เป็นคนหนึ่งเหมือนกันที่วางแผนและวาดฝันอย่างนั้น แต่แล้วลองทบทวนดู สิ่งที่เราคิดเราฝัน แต่เรายังทำไม่สำเร็จสักที มันอยู่เหตุใดหนอ



เราเองเท่านั้นที่รู้ เพราะชีวิตของเรา เราเป็นผู้ขีดเขียนและเลือกเดินทางเดินของเราเอง หากแต่เราเองนั้นไม่ได้ประเมินการกระทำใดๆของเราเลย
เราทำได้เพียงแค่ปล่อยให้เวลาผ่านร่างเราไปเฉยๆ


ณ ตอนนี้ ฉันตั้งใจไว้ว่า ฉันจะมีสติในการใช้ชีวิตไม่หลงใหลไปกับสิ่งที่ไม่ใช่สาระสำคัญในชีวิต ชีวิตของคนเราสั้นจริงๆนะ เมื่อเข้าสู่วัยกลางคนอย่างฉัน เพื่อนหรือ ญาติผู้ใหญ่ ของเราก็เริ่มตายจากไปหลายคนแล้ว
เวลาเดินไปช้าๆแต่สม่ำเสมอ หากเราเพียรพยายามเหมือนกับกาลเวลา
ทำหน้าที่ สม่ำเสมอ ไม่ช้าเราก็จะถึงความสำเร็จ ณ จุดที่เราใฝ่ฝัน



พระพุทธเจ้า สอนไว้ว่า “วิริยะวะโต ภิกขะเว กิง นามะ นะสิชฌะติ “ เป็นคำที่ฉันท่องหลังจากที่สวดมนต์ก่อนนอน แปลว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จงบอกมาซิว่ามีอะไรบ้างที่ผู้มีความเพียรทำแล้วไม่สำเร็จ”
ส่วนเรื่องสาระสำคัญในชีวิตหรือเป้าหมายความฝันของแต่ละคน
ก็ต้องมาดูกันว่า เรามีชีวิตอยู่เพื่อการณ์ใด ฉันเคยตั้งคำถามและตอบคำถามให้กับตัวเองหลายครั้ง แต่มันก็เปลี่ยนไปตามวัยตามประสบการณ์ชีวิต
ในช่วงเวลานั้น ก็เหลือแค่ว่า คำตอบของสาระชีวิตที่เราตั้งเป้าไว้นั้นมันถูกทิศทางแล้วหรือยัง มีสิ่งใดบ้างหากเราจะกระทำการณ์สิ่งใด
จากเสี้ยววินาทีต่อจากนี้ไป สิ่งนั้นมันช่วยทำให้ใกล้ความฝันหรือยัง
ถ้าไม่ใช่ ก็จงตัดกิจกรรมอันคล้ายกับขยะในชีวิตออกไป



อย่าลืมว่าคนใกล้ชิด หรือคนที่รอให้เราประสบกับความสำเร็จอยู่กับเราไม่นานนัก ตรงจุดนี้หมายถึง พ่อและแม่ของเรานานวันเข้าท่านก็อายุมากขึ้น ฉันไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย รวมถึงตัวของเราเองด้วยว่า เราไม่มีทางรู้เลยว่า เราจะใช้ชีวิตบนโลกนี้ ด้วยจิตดวงนี้ ด้วยกายร่างนี้ ได้อีกนานแค่ไหน


การย้ายร้าน ที่ฉันตั้งหัวข้อหัวเรื่องนี้ก็คล้ายๆกับการย้ายไปอยู่ที่แห่งใหม่
เมื่อเราตายไปแล้ว อาจมีเพียงจิตของเราที่ดำรงอยู่ แต่การที่จะไปจุติ ณ ที่แห่งใดหรือไปอยู่ในมวล รูปใดนั้น จิตของเราก็ยังคงเป็นเรา


การย้ายร้านของฉัน จึงมีนัยยะว่า การเดินทางไปที่แห่งใหม่
ไม่ต่างกับกายและจิตของเราในปัจจุบันที่เราเป็นและดำรงอยู่



ปล.ได้แรงบันดาลใจจากการที่ฉันต้องย้ายร้านขายเสื้อผ้าไปยังสถานที่แห่งใหม่เหมือนกับต้องเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง



ช่วงนี้ได้ฝึกปฏิบัติธรรมะมากขึ้น ได้อ่านหนังสือธรรม
พยายามรักษาศีล 5 สวดมนต์ และนั่งสมาธิ เพื่อขัดเกลาจิตใจของตนให้งดงามยิ่งขึ้นไม่ว่า วันหนึ่งข้างหน้าจิตของฉันจะย้ายไปอยู่ที่กายใดก็ตาม (หมายถึงว่าได้ตายไปแล้ว) จิตนั้นก็ยังคงอยู่ในความเป็นตัวฉันที่ได้ขัดเกลาให้งดงาม สว่าง สะอาดขึ้นแล้ว และความพยายามของฉัน ณ เวลานี้ก็คือ
การพยายามเอาชนะใจตัวเองให้ได้ เพื่อที่เราจะได้ประสบความสำเร็จกับสิ่งที่ปรารถนา โดยทุกสิ้นปีเราจะได้ไม่ต้องนึกเสียใจในภายหลังเหมือนปีก่อนๆอีกต่อไป





 

Create Date : 24 ธันวาคม 2553    
Last Update : 24 ธันวาคม 2553 0:57:43 น.
Counter : 151 Pageviews.  

กิจกรรมรายวัน

วันนี้ได้ตื่นสายๆ สบายๆไม่ต้องไปเฝ้าร้านเอง

กว่าจะออกจากห้อง ก็สายบ่ายแล้ว


บ่าย 2 ไปซื้อของเข้าร้าน

17.20 น. นั่งรถแท็คซี่ฝ่ารถติดไปที่ ตลาดหลังการบินไทย
รีบจัดของ เพราะกุญแจต้องให้รุ่นน้องไว้ เปิดร้านในวันพรุ่งนี้
18.00 ไปเซ็นทรัล ลาดพร้าว
จ่ายค่าโทรศัพท์ เน็ท เบอร์บ้าน ค้างไว้ 2 เดือน
4070 บาท โอ้วววววววม่ายยจริงงงงงงงง

19.45 เล่นโยคะร้อน ต่อที่ชั้น 13
แอบมีเคือง ไม่ได้เล่นนาน ตารางฝึกเล่น เหลือ 60 นาที
จากแรก 90 นาที รู้สึกว่าโดนเอาเปรียบ เพราะได้ซื้อคอร์ส
ราคาเต็มไปแล้ว ครั้งก่อนก็มีปรับ ตารางเรียนลดลงไปแล้ว ชิส์

ฝึกเสร็จ ก็เดินดูตารางหนัง สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก แต่ดึกเกินไป
ขี้เกียจรอ


ก่อนกลับแวะซื้อของเข้าห้อง เยอะแยะเลย หนักมากด้วย

กลับถึงห้องก็ห้าทุ่มล่ะ ครัวที่พักปิดแล้วเลยต้อง หาอะไรกินไป
พลางๆ

ตั้งใจว่า จะทำห้องให้สะอาดให้ได้

พรุ่งนี้จะไปหาช่างตัดเสื้อ แต่ดูเหมือนว่าช่างจะไม่รับโทรศัพท์เราซะที
จะได้เรือ่งไหมเนี่ย


ตั้งใจว่าจะตัดชุดออกมาขายให้ได้สัก 50 แบบ ดีมะ
ต้องตั้งกำหนดการไว้

ต้นเดือนตุลาคม....เจอกัน

ปล.เพิ่งหายจากอาการไข้
ช่วงนี้ท้องอืดมาก ท้องพองๆมีลม
มีพุงด้วย อะไรก็ไม่รู้ เหมือนจะอ้วนด้วย

น้ำหนักขึ้น ตั้งใจว่าจะเล่นโยคะเพื่อสุขภาพของตัวเราเอง....




 

Create Date : 07 กันยายน 2553    
Last Update : 7 กันยายน 2553 1:36:25 น.
Counter : 160 Pageviews.  

"Carmen" การแสดงค่ำคืนนี้

เกริ่นนำ....


วันนี้มีนัดกับคุณครู 2 ท่านที่เคยสอนฉันมาไปดูการแสดงด้วยกัน
และทานอาหาร(กาย)มื้อค่ำหลังจากดูละครจบ
นานแล้วที่ไม่ได้เจอคุณครู... แต่ถึงจะนาน ความห่วงใยอาทร
ความเป็นศิษย์และครูก็ไม่ได้หายไปตามกาลเวลาที่ผ่านล่วงมาเลย


88888888888888888888888888888888888888888888888888



"Carmen" แสดงที่สมาคมฝรั่งเศล

เป็นอาหารสายตา อารมณ์ บันเทิงใจดีเยี่ยมสำหรับการแสดงในค่ำคืนนี้
นักแสดง นักร้อง นักเต้น ได้ขับเคลื่อนความคิด ความรู้สึกมาสู้ผู้ชมได้อย่าง
งามตา.... ฉันนั่งแถวหลังๆสุด ก็พลอยคล้อยไปตามท่วงท่า
ลีลาของนักแสดง ที่น่าปรับปรุงแก้ไขบ้างก็ช่วงรอยต่อระหว่าง
ฉากกับฉากอาจจะช้า ไปบ้าง .....

(สงสัยฉากที่มีงูมาเล่นด้วยคงใช้เวลานานกว่าจะปลุกเจ้างูออกมาได้
ดูมันนิ่งๆชอบกล...น่าจะเลื้อยกว่านี้หน่อย ผู้ชมได้สะท้าน!!)
รวมถึงบทพูดหรือบทร้อง นักแสดงยังใช้เสียงเบาไปฟังไม่ค่อยได้ยิน

โดยรวมแล้ว เป็นการแสดงที่น่าประทับใจเรื่องหนึ่งครับ
ช่วงแรก....ฉากแรกๆยังเนือยไปหน่อย น้ำไฟ พลังลมปราณ
ของนักแสดง รวมถึงผู้ชมคงยังไม่เข้าที่
ส่วนผสมของผู้ชมกับคนดูจึงยังไม่ไปด้วยกัน
มาเข้มข้น....เร้าตรึงสายตา......
หูฟัง -จนคุ้นชินภาษาก็ใช้เวลาสักครู่


ชอบฉาก และองค์ประกอบของเวที และเสียงดนตรีที่พาใจให้ไปตามเรื่อง
ราวของการเข้าลึกท่วงลีลาของนักแสดง เสียงเสียดแก้วไวน์ด้วยปลายนิ้ว
ทำให้ใจวาบไปกับเสียงที่กังวาล

"ราวกับเสียงสวรรค์ ชะงักตรึงมัดใจ
ให้หลงใหล เรียบคีย์ตามบันไดเสียงสูงล้ำ-ต่ำลาด ไปกับเสียงที่ฉันได้ยิน"
ทั้งตอนเปิดเรื่อง และก่อนจบการแสดง ช่วงขึ้นเครดิตนักแสดงก็
สวยมาก... ทำให้เห็นว่า งานศิลปะการละคร ถูกคิดขึ้นและสร้างมันขึ้นมา
ด้วยบุคลากรหลากหลายแขนง ขอปรบมือร่วมยินดีในงานชิ้นนี้ด้วยครับ

ปรบมือๆๆๆๆๆๆ........
ขอเล่าเพียงบางฉากนะครับ...

แม้ในความมืด แสงไฟอ่อนๆสาดซัดไปที่โต๊ะเครื่องแก้วที่วางระนาด
เบียดกันหลายสิบใบ ตั้งอยู่บนโต๊ะสี่เหลียมเล็กๆข้างเวที
ทำให้นึกถึงบรรยากาศยามฝัน แสงอาทิตย์สีทอง ฉาบย้อมฉากกำแพงปูน
เปลือยสีเทา ให้ต่างไปจากฉากอื่นๆ นักดนตรีงามสง่าในชุดสีขาว
ไล้นิ้วของตนเรียบชิดขอบปากแก้ว บัดดลเสียงดนตรีก็ขับกล่อมใจ

ตอนแรกว่าจะเขียนเพียงสั้นๆ เมื่อนึกถึงตอนนี้
ใจฉันก็พาปลายนิ้วของตน
ให้ขยับกดทับแป้นพิมพ์ ร่ายตัวอักษร พิมพ์สัมผัสให้ได้อย่างใจนึก
ให้ได้อย่างปลายนิ้วของนักดนตรีท่านนั้น คล้ายบรรเลงเพลงไพร

ชอบนักแสดงชาย คริๆ แอบคิดในใจพอ
อันที่จริงข้อเขียนหลังจากนี้เพียงแค่คิดในใจกรุณาอ่านข้ามย่อหน้าถัดไป
ได้เลย...

นักแสดงชาย
...รูปโฉมงามทั้งกายและใบหน้า ท่วงท่าลีลาก็น่าจะงามไม่แพ้
ใจเช่นกัน ที่ฝึกฝน เคี่ยวกร่ำร่างกาย ควบคุม จังหวะ คอนโทรล
กายและจิตให้ได้ขยับไหวไปพร้อมๆกัน เรียกว่า ขยับได้อย่างใจคิด
ขยับน้อยแต่ได้มาก....วางเท้าที่ใด ไม่มีผิดจังหวะหรือระยะ
อันนี้เขียนแบบเข้าข้าง(ใจตนเอง)เห็นๆ


ร่างกายเปลือยเปล่าท่อนบน เห็นมัดกล้ามเนื้อแน่นเปรี๊ยะ แต่ก็ไม่ทำให้
รู้สึกแข็งกร้าว ยามเมื่อท่อนแขนของชายหนุ่มผู้นี้ ดึงรัดหญิงสาว(นักแสดง)
ให้ทะยานลอยคว้าง กลางอากาศ แล้วลากเหวียงด้วยลิ่วล้ออารมณ์รัก
แม้จะปล่อยกายเธอลอยไป แต่ก็ยึดกลับมากอดมารัด มัดเป็นเจ้าของ...
ดังคล้ายร่างกายของคนทั้งสองเป็นส่วนที่ขาดจากกันไม่ได้
อิจฉาสุดๆๆๆๆ อยากมีฉากนี้ในชีวิตบ้าง 5555
เกรงว่า...จะโดนเหวี่ยงโยนให้เจ็บกลิ้งล้มจริงๆนะซิ...


แหม่....นี่ก็เพ้อพร่ำไปคะนึง....


นักแสดง นักเต้น นักร้องก็ทำได้ดีเยี่ยมนะครับ
เมื่อขณะดูก็ทำให้คิดไปว่า..ผู้กำกับมีภาพและจินตนาการเรื่องราว
วางลำดับ ภาพ การเคลื่อนไหว องค์ประกอบได้ดีจริงๆนะครับ

.....ขอจบแบบห้วนแบบนี้แหละ....... (ง่วงนอน)

ถือคติ หัดเขียนบันทึกวันละนิดจิตแจ่มใส สมองปลอดโปร่ง
คนอ่านใช้เวลาไม่นาน...

*** นอกเรื่อง อยากมีโอกาสไปฝรั่งเศลบ้างจัง เป็นเมืองศิลปะ
ที่อยากพาชีวิตเล็กๆตนนี้ไปเยื้องย่างบ้างจัง ตอนนี้ก็ได้แต่หัดฉีกขา
ยกแข้ง...ตัวเองไปพลางๆก่อน...







 

Create Date : 05 ตุลาคม 2552    
Last Update : 5 ตุลาคม 2552 3:42:50 น.
Counter : 186 Pageviews.  

1  2  

จ็อบ
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ขอบคุณที่เข้ามาดู profile นะครับ คงคิดว่า เอ๊...ไอ้เจ้าของความคิดนี้...มันคือใครหว่า

... ตอนนี้ขอยังไม่เปิดตัวนะครับ...

ที่ผ่านมาอาจสร้างศัตรูไว้เยอะ 555

พร้อมเมื่อไร แล้วจะเปิดตัวน๊า
Friends' blogs
[Add จ็อบ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.