Dinner31
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add Dinner31's blog to your web]
Links
 

 
ท่านผู้ชมคราบ

เคยเห็นกุ้งลอกคราบไหมครับ?
ผมกลับมาถึงบ้าน หลังจากที่ปล่อยให้กุ้งที่เลี้ยงอยู่ในตู้เฝ้าบ้านอย่างลำพังหลายวัน
ไฟห้องถูกเปิด หันไปมองในตู้ ด้วยระยะสายตาพบซากสิ่งมีชีวิตสีฟ้านอนแน่นิ่งอยู่ในชามอาหาร
“ชิปหาย” - ขออภัย แต่อุทานในใจว่าอย่างนี้จริงจริง

ใช้เวลาตั้งสติอยู่ราว 10 วินาที ก้มเงยดูใต้ซอกหินริมซอกไม้อีกครั้ง
ก็พบว่ากุ้งตัวเดิมยังมีชีวิต ยังไกวหนวดเหมือนทักทายอยู่ใต้ขอนไม้กลางตู้
ในชามนั่นเป็นแค่ ‘คราบ’ ที่มันทิ้งไว้เพื่อเป็นหลักฐานแห่งการเจริญเติบโต

ใช้เวลาโล่งอกอยู่นานกว่าครึ่งนาที รู้สึกอิจฉากุ้งขึ้นมาตงิดใจ
เพราะหลังจากการลอกคราบแต่ละหน ตัวมันจะพบสิ่งใหม่ที่ปรากฏบนร่างของตัวเองทุกครั้ง
ก้ามอาจมีขนาดปูดโปนขึ้นแสดงถึงความสมบูรณ์ของวัย หนวดสัมผัสยาวเหยียดงามสง่าที่พลิ้วไหวไปกับน้ำ
หรือไม่ก็เป็นสีที่เด่นชัดขับเน้นขึ้นจนสะดุดตาเหนือกว่าธรรมชาติอย่างอื่นเสียอีก
เรียกง่ายง่ายว่าหล่อขึ้นเป็นกอง
แต่บางตัวก็ซวยหน่อยที่ต้องกลับกลายเป็นอัปลักษณ์ เหตุเพราะลอกคราบผิดวิธี
หรือไม่บรรยากาศแห่งการเจริญเติบโตมันแย่ จนทำให้อะไรอะไรในชีวิตของมันต้องไม่สมบูรณ์
และโตขึ้นอย่างไม่สมบูรณ์ไปตลอด
เช่น ก้ามที่อาจหลุดวิ่นออกจากกันคล้ายคนพิการ หนวดสั้นกุด บางตัวมีหนวดเพียงข้างเดียว
หรือมันอาจได้สีที่จืดจางราวผ้าสีเจนราวตาก เหมือนคนโดนน้ำกรดสาดน่าอัปลักษณ์
ถึงแม้ก้ามพิการ หนวดที่ขาดออกจากกัน สีที่ซีดเซียวเหล่านั้นจะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ แต่มันก็กินเวลานานยาว
ต้องลอกคราบอีกนับสิบครั้งกว่าจะเข้าที่เข้าทาง…

ยืนอยู่หน้ากระจก จ้องตากับตัวเอง
“นี่มันแค่คราบของเรารึเปล่านะ?” - ผมถามตัวเองขณะแปรงฟัน

เคยคิดเล่นเล่นเมื่อนานมาแล้ว ว่าตัวตนที่แท้จริงของคนเรา ‘หน้าตา’ มันเป็นยังไง
ผมหมายความว่า ไอ้สิ่งที่เราเข้าสิงอยู่เนี่ย มันไม่ใช่เนื้อตัว-หนังหน้า ของเราหรอก
อธิบายง่ายง่ายจากภาพติดตาที่พอจะเข้าเค้าได้คือ มนุษย์ต่างดาวในหุ่นมนุษย์จากหนัง M.I.B
แต่ภาพ X-ray ก็บอกกันโจ่งว่าไม่มีตัวอะไรอยู่ใต้หนังเนื้อของมนุษย์เรา
(เว้นแต่ว่าใครมีพยาธิ หรือเผลอกินแมลงสาปเข้าไปเป็นเป็น
ซึ่งผมคิดว่ามันน่าจะปรับตัวมีชีวิตอยู่ได้ด้วยนะ-สยองว่ะ-
แต่ก็นั่นอีก เราอาจเป็นเพียงพยาธิที่เข้ายึดครองร่างทารกหุ่นมนุษย์ก็ได้!)

แต่แม้ฉายรังสีไม่เห็น หรือไม่ใช่พยาธิอย่างในวงเล็บ
ผมก็ยังแอบคิดว่าหรือเราอาจเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่เล็กระบบนาโน
มีมันสมองระดับพิโคกว่าพิโค แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ประเภทที่สติกเกอร์ Intel Inside เห็นเป็นต้องเขิน
ไอ้แขน ไอ้ขา กล้ามท้อง ม้าม ตับ ปอด เป็นแค่กันดั้มรุ่น ‘มนุษย์’ ไว้ให้สิ่งมีชีวิตอย่างเราเราขับเคลื่อน
เพื่อ…เพื่ออะไรก็ไม่รู้

ทำเป็นเล่นไป เวลาที่สมองของเราสั่งให้ร่างกายขับเคลื่อนแต่ละหน
‘ไฟฟ้า’ ล้วนเป็นตัวกลางเชื่อมต่อให้ทุกอย่างมันเคลื่อนไหว-ตัวเราเต็มไปด้วยกระแสไฟฟ้า
เหมือนหุ่นยนต์ดีไหม…

แต่ถ้าไม่ใช่…
หรือที่อยู่ตรงหน้าผม มันเป็นแค่คราบอย่างที่คิด
คราบที่เมื่อหมดอายุชัย สิ้นสุดการใช้งานก็ถูกสลัดทิ้ง
-อีกนัยหนึ่ง ปล่อยให้ผุพังไปเพื่อให้ตัวเราไปกำเนิดเกิดใหม่
เกิดใหม่อีกที่หนึ่ง ที่ซึ่งแสนไกล เมื่อตื่นขึ้นใหม่อีกหน เราจะมีกล้ามใหญ่ขึ้น มีสีผิวใหม่ที่สวยสง่ากว่าเดิม
หรือจะแขนพิการขาดหวิ่น ผิวขรุขระน่าชัง หรืออย่างไรก็เกินใครจะรู้…

เดาจนยาสีฟันจืด บ้วนน้ำทิ้งไป ความสงสัยเท่าเดิม

ถ้าคนเราล้มตัวลง เมื่อทิ้งร่างไร้ลมหายใจไว้แนบดินนั้นมันเป็นเพียงการลอกคราบ
ถ้าโลกนี้ถูกป้อนข้อมูลความจริงในที่สุดว่า การ ‘ตาย’ เป็นเพียงการ ‘ลอกคราบ’ เพื่อให้ไปมีชีวิตในอีกที่หนึ่ง
เป็นการพัฒนา เป็นการมุ่งสู่ความเจริญเติบโต เป็นอีกโลกที่น่าจะทำให้ทุกอย่างง่ายดายขึ้น
ผมอยากรู้ว่าวันนั้นเรายังจะร้องไห้ร้องห่มให้ใครสักคนที่ตายลงไปไหม
ถ้าไม่, หมายความว่าทุกวันนี้ที่ทุกคนน้ำตาริน
เพราะเสียใจที่คนตายลงไปแล้วจะไม่มีชีวิตอยู่ต่อเหมือนกับเขาหรือ?

ขี้อิจฉาจังเลยนะ


Create Date : 15 ตุลาคม 2551
Last Update : 15 ตุลาคม 2551 22:46:24 น. 2 comments
Counter : 170 Pageviews.

 
ผ่านมาทักทายค่ะ



อยากกินกุ้งจังแฮะ ^^


โดย: katiib IP: 124.122.245.114 วันที่: 17 ตุลาคม 2551 เวลา:21:21:19 น.  

 
ท่านเลี้ยงกุ้งด้วยเหรอคราบบบ

ดูเหมือน blog นี้จะดูซีเรียสๆ กว่าที่ผ่านๆ มานะ
แต่ก็อ่านเพลิน นึกภาพตามได้ชัดเจนดี
ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ตอนหลังจากลอกคราบแล้ว
มันจะจำอะไรได้เหมือนเดิมมั้ย หรือว่ามันจะลืมหมด
เหมือนกับตอนที่มนุษย์ลอกคราบครั้งใหญ่
ที่พอไปเกิดในคราบใหม่ก็จำอะไรไม่ได้เลย


โดย: gluhp วันที่: 18 ตุลาคม 2551 เวลา:9:45:29 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.