^^LovefotoandTravel^0^ ^^ Destiny blog ^^
Group Blog
 
All Blogs
 

ตอนที่ 2 วันฝนพรำ



ตอนที่ 2

Hostel




ภายในห้องว่างเปล่า....มีแค่กระเป๋าที่วางจับจองเตียงเพื่อบอกให้รู้ว่าเตียงมีเจ้าของแล้วบางเตียงก็คล้องกุญแจระหว่างเตียงกับกระเป๋าไว้ด้วยกัน บ้างก็เป็นกระเป๋าลากวางกระเป๋าไว้ใต้เตียง บ้างก็เป็นเป้เดินทางใบใหญ่ วางไว้บนเตียง ส่วนฉันเลือกที่จะเอาโน๊ตบุ๊คและกล้องเก็บไว้ในล้อคเกอร์ ล้อกเกอร์หมายเลข 10 หมายเลขเดียวกับเตียงที่จะเป็นที่พักสองคืนที่นี้ เมื่อปิดล้อกเกอร์ก็เอากระเป๋าไปวางไว้ตรงบันไดทางขึ้นเตียงที่ตัวเองครอบครอง

Hostel ห้องกว้างพอสมควรมีเตียงสองชั้นห้าเตียงห้องน้ำ 1 ห้อง และห้องส้วม 1 ห้องฉันเดินสำรวจห้องน้ำ และห้องส้วม สะอาดสะอ้านและตกแต่งไว้สวยงาม เตียงนอนแต่ละเตียงมีปลั๊กไฟ โคมไฟและชั้นวางของเล็กๆ ไว้ที่หัวเตียง ฉันปีนขึ้นไปปูผ้าปูที่นอน ใส่ปลอกหมอนและปลอกผ้าห่มนวม ที่ทาง hostel เตรียมพับไว้บนเตียง เตียงของฉันอยู่ตรงข้ามกับหน้าต่างกระจกบานใหญ่ สามารถมองเห็นวิวข้างนอกได้อย่างเต็มตาแบบพาโนรามาเลยทีเดียว แต่ตอนนี้ข้างนอกฝนกำลังตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เพลนวันนี้ที่ว่าจะไปเดินเที่ยวชมเมือง กับ free walking tour ช่วงบ่าย เลยต้องล่ม ลงไปโดยปริยาย คงทำได้แค่เพียง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้ว คุยกับเพื่อน ตั้งใจไว้ว่าพรุ่งนี้จะเที่ยวให้ทั่วอัมเสตอร์ดัม เลยขอความช่วยเหลือให้เพื่อนที่เมืองไทย โทรเปิดสัญญาณโรมมิ่งอินเตอร์เน๊ตให้ เผื่อว่าจำเป็นต้องใช้ ส่วนบัตรขึ้นรถไฟ กับ ซิมการ์ด นัดกับโฮสว่าหนึ่งทุ่มตรง จะเอาไปคืนให้ที่สนามบิน หลังจากนั้นก็ใช้เวลาหมดไปกับโลกโซเชียลจนเผลอหลับไปไม่รู้ตัว สะดุ้งตื่นขึ้นมาตอน ห้าโมงเย็นรีบจัดแจงตัวเองพร้อมทั้งเตรียมออกไปสนามบิน ตามเวลาที่นัดไว้กับโฮส

โฮสเทลที่นี้ค่อนข้างสะดวกสบายอยู่กลางเมืองใกล้กันกับ สถานี Amsterdam centraal  ซึ่งแค่เดินออกมาจากสถานี และขึ้นเรือข้ามฝั่งมาก็ถึง ซึ่งเรือโดยสารจะใช้เวลา แค่ 4 นาทีในการข้ามฝั่ง มีบริการตลอด 24 ชั่วโมง ที่สำคัญฟรี! ไม่มีค่าใช้จ่าย รู้สึกชอบจังเลย ประโยคนี้ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ฉันต้องขึ้นรถไฟไปสนามบินเองฉันใช้เวลาในการหาขบวนรถไฟและชานชลาอยู่กว่า 20 นาที เพราะขบวนรถเยอะมาก ที่สำคัญเวลาในการจอดและออก กำหนดเวลาไว้ แน่นอน ถ้าพลาด แค่ 1 นาทีก็ต้องรอขบวนถัดไป ฉันใช้เวลาในการนั่งรถไฟจากสถานี ไปจนถึงสนามบินประมาณ 35นาที

ฉันมองไปเห็นโฮสหนุ่มนั่งมองนาฬิกา สลับกับมองทางออกรถไฟเพื่อขึ้นมาสนามบิน เหมือนกำลังรอคอยใครสักคน เขาเปิดยิ้มกว้าง และรีบลุกขึ้นยืน เมื่อเห็นฉันเดินก้าวขึ้นมา เขาเดินตรงมาหาฉันแล้วถามเรื่องที่พักและถามว่าฉันไปไหนมาบ้าง เหมือนกังวลกลัวว่าฉันจะลำบาก ฉันรีบตอบเขาว่าทุกอย่าง ok ไม่มีอะไรต้องห่วง แล้วฉันก็คืนซิมการ์ดและบัตรขึ้นรถไฟให้เขาพร้อมทั้งกล่าวขอบคุณ ฉันยืนคุยกับเขาอยู่ซักพัก จึงบอกลาเขา เพราะวันนี้ฉันพลาด free walking tour แต่ฉันจะไม่ยอมพลาดนั่งเรือชมเมืองแน่ๆ ฉันเดินไปซื้อบัตร GVB TravelTicket 2-Day ไว้ใช้เดินทางในอัมเตอร์ดัมสำหรับสองวัน แล้วก็รีบนั่งรถไฟกลับไปยัง centralstation ด้วยความหวัง ว่าวันนี้คงไม่โชคร้ายทั้งวันหรอกน่า




 

Create Date : 02 มิถุนายน 2559    
Last Update : 2 มิถุนายน 2559 23:34:56 น.
Counter : 293 Pageviews.  

ตอนที่ 1 การตัดสินใจ





ตอนที่ 1

การตัดสินใจ


หลังจากลงเรือรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งลากกระเป๋าใบโตและข้าวของพะรุงพะรัง ไปตามถนน ....มืออีกข้างถือโทรศัพท์เพื่อดูเส้นทางไปยังที่พัก....แบตเตอรี่ก็ใกล้หมด...และในที่สุดก็แน่นิ่งไปเจ็บใจตัวเองที่ไม่ชาร์ทไฟให้เต็มไว้ก่อน...ตอนนี้ คุณ แอ็ปเปิ้ล ก็เลย...กลายเป็นเพียงแค่ เครื่องอิเล็กทรอนิกส์ที่ไร้ประโยชน์เมื่อหมดไฟ

ฝนเม็ดโตบวกกับอากาศ หนาวเย็น หยดลงมาที่ใบหน้า รีบจ้ำอ้าวต่อไป....จากเม็ดฝน เปลี่ยนกลายเป็นเหมือนก้อนน้ำแข็งสาดลงมาที่ใบหน้า...ทนความหนาวไม่ไหว..เลยต้องรีบเดินเข้าคอฟฟี่ช้อปร้านที่ใกล้ที่สุด.....ภายในร้านมีลูกค้าอยู่ 3-4 คน แต่ละคนจับจองมุมเล็กๆ ของตัวเองพร้อมทั้งมีแก้วเครื่องดื่มร้อนวางอยู่ข้างๆ ซักพักเจ้าของร้านเดินมาถามว่าต้องการเครื่องดื่มอะไร ฉันสั่งช้อกโกแล๊ต 1 แก้ว สั่งเสร็จก็รีบหยิบ โทรศัพท์ ขึ้นมาชาร์ทแบต และ ดูเส้นทางไปยังที่พักทันที โชคดีจัง ที่พักอยู่ใกล้ๆแค่นี้เองออกจากร้านแล้วเดินข้ามสะพาน แล้วเลี้ยวซ้ายก็ถึงละ 600 เมตรเอง

ก็ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิด...ที่ยอมทิ้งความสะดวกสบายบอกลาโฮส เพื่อเข้ามาพักย่านใจกลางเมือง...ด้วยเหตุผลที่ว่า อยากอยู่ใจกลางเมืองจะได้เดินเที่ยวสะดวกๆ ทั้งๆ ที่เขาขันอาสา ที่จะพาไปทุกที่ ที่อยากไป....แต่ลึกๆ ข้างในรู้แก่ใจดีว่า สิ่งที่ต้องการคือ “ความอิสระ...ในการเดินทาง..เท่านั้นเอง” แววตาของโฮสเศร้ามากเหมือนอยากถามฉันว่า เขาดูแลไม่ดีหรือทำอะไรผิด...แต่ก็ยังไม่วายเป็นห่วง ให้บัตรเดินทางรถไฟ และซิมโทรศัพท์พร้อมอินเตอร์เน้ต มาใช้ จนกว่าจะกลับ ไม่รู้จะตอบแทนยังไง ได้แต่ กอดเขาเบาๆ กล่าว ขอบคุณหลังจากเขาขับรถมาส่งที่สถานีรถไฟ......

สมองสั่งให้หยุดคิด....เมื่อเดินมาหยุดที่หน้าHostel ...เหลือเวลาแค่สองวันสองคืนเท่านั้นในอัมเสตอร์ดัม...นี้เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว..สำหรับตัวเราเอง

............................




 

Create Date : 28 พฤษภาคม 2559    
Last Update : 28 พฤษภาคม 2559 21:45:27 น.
Counter : 337 Pageviews.  


Journey_jung
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




Friends' blogs
[Add Journey_jung's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.