Life without love is like a tree without blossoms or fruit. Kahlil Gibran
Group Blog
 
All blogs
 
ความสุขที่หล่นหายตามรายทาง

ใครหลายคนชอบเดินทาง

เดือนนี้ฉันเองก็มีโอกาสสลับเท้าซ้ายขวาไปยังจุดหมายปลายทางหลายแห่ง
การอยู่ท่ามกลางมนุษย์แปลกหน้า กลับให้ความรู้สึกดีบางอย่าง
ที่หาไม่ได้จากคนคุ้นเคยที่ต้องเจอหน้ากันในทุกๆวัน

และดูเหมือนว่าการเปลี่ยนบรรยากาศจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่ง
คงจะบันดาลความสุขไม่น้อย มิเช่นนั้นหลายคนคงไม่เลือกทำเช่นนั้น

บางคนไปเพื่อเติมเต็มความสุข
บางคนไปเพื่อตามหาความสุข

หลายๆปากเสียงว่ากันว่า ความสุขของการเดินทาง
อยู่ในระหว่างทาง...
จุดหมายปลายทางอาจไม่ใช่เรื่องสำคัญ
แต่สำหรับฉัน นอกจาก ระหว่างทาง
ฉันว่าเพื่อนร่วมทางสำคัญกว่า

ไม่ใช่ใครก็ได้ แต่ต้อง เป็น ใครสักคน

ใครสักคนที่พร้อมจะยิ้มให้กับสิ่งที่เรายิ้มให้
ใครสักคนที่ยินดีเดินไปด้วยแม้ว่าจะหลงทาง

แต่ถ้าหาใครสักคนที่ว่าไม่ได้
การเดินคนเดียวดูจะเป็นหนทางไปสู่ความสุขมากกว่าด้วยซ้ำ

วันวุ่นวายที่ผ่านๆมา ฉันเพิ่งกลับจาก สปป.ลาว
ไม่ได้ไปเที่ยว คนนำทางว่าอย่างนั้น
แต่ไปเพื่อเรียนรู้อะไรบางอย่าง

ฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจไปเรียนรู้อะไรที่ว่าตามประสานิสิตห่วยๆ
แต่กลับได้มันมาเต็มกระเป๋า โดยไม่ได้ตั้งใจ

ไม่ต้องใครว่าหรอก ฉันว่าการเดินทางหลายวันกับคนจำนวนมาก
ทำให้ ลาย บางสิ่งบางอย่างที่แอบซ่อนไว้ออกมาอวดโฉม

มันไม่ได้หนักหนา แค่ฉันถึงกับต้องเก็บคำว่า เพื่อน เอามาพิจารณาดูใหม่

เราอาจไม่ได้แสวงหา ไม่ได้คาดหวัง
แต่เราผิดหัวงได้ เพราะเราไม่เคยกลัวกับสิ่งที่ไม่คิดว่ามันจะเกิด

การเดินทาง 24 ชม.แล้ว 24 ชม. เล่าผ่านไปช้าๆ
ความสุขที่ก่อนไปมีไม่มากเท่าไหร่
ตอนกลับมาเปิดออกดู ฉันว่ามันไม่พอใส่ด้วยซ้ำ
ถึงแม้ว่าจะเจอความผิดหวังบางอย่าง
แต่มันเทียบไม่ได้หรอก กับมิตรภาพรายทางรอยยิ้มเล็กๆน้อยๆ
และที่สำคัญ ฉันสุขขึ้นที่คิดจะปรับมุมมองอะไรบางอย่างใหม่

และที่ใครบางคนว่า
เรารักอิสระท่ามกลางคนแปลกหน้านั้น
ฉันเพิ่งเข้าใจว่า อย่างน้อยคนแปลกหน้าก็ไม่ได้ทำให้เราต้องคาดหวังและผิดหวัง

และถึงที่สุดแล้ว บางทีความสุขอาจไม่ได้หล่นหายตามรายทางก็ได้
มันซุกซ่อนอยู่ตามหนังสือเล่มโปรดของเรา
เพลงที่เราชอบฟัง หนังที่เราชอบดู
เพื่อนที่เราคุยด้วยแล้วสนุก
บ้านที่เราอิงแอบหลับสบาย
มื้อเย็นแสนอร่อยของแม่
หรือต้นไม้ในสวนหน้าบ้านของพ่อ

แต่ที่หล่นหายไปโดยไม่รู้ตัว
อาจเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า คน ต่างหาก
ในทุกๆวันที่เวลาหมุนไป
เราลืมที่จะคิดถึงใครที่เคยคิด
หรือมีใครกำลังมาเคาะประตูเพื่อเปิดใจเราหรือเปล่า

เพราะการเดินทางยังคงต้องดำเนินต่อไป
สนุกบ้างไม่สนุกบ้าง
อิ่มเอมบ้าง เหนื่อยล้าบ้าง
เห็นทีคงเป็นเรื่องของใจล้วนๆ
ว่าจะปล่อยให้อะไรหล่นไปตามรายทางหรือเปล่า..



Create Date : 28 พฤษภาคม 2551
Last Update : 28 พฤษภาคม 2551 13:25:20 น. 11 comments
Counter : 251 Pageviews.

 
หวัดดีจ้ะ...

ระหว่างทางที่เดินไปสู่จุดหมาย ขอให้มีความสุข เก็บเกี่ยวความสุขรายทางให้มากที่สุดนะจ๊ะ เมื่อถึงจุดหมายปลายทางสมความตั้งใจแล้วจะได้ไม่มาย้อนนึกเสียดาย วันเวลาเพราะมันไม่อาจจะย้อนกลับมาได้อีกเน๊อะ

ขอให้มีความสุขกับการใช้ชีวิตในทุก ๆ วันค่ะ


โดย: บ้านดินริมสวน วันที่: 28 พฤษภาคม 2551 เวลา:20:59:04 น.  

 
สวัสดีค่ะ
อย่างน้อยการเดินทางแต่ละวัน
เราสองคนคงจะเดินสวนกันบ้างนะค่ะ


โดย: ดอกฝิ่นในสายลมหนาว วันที่: 29 พฤษภาคม 2551 เวลา:14:01:41 น.  

 
ในบางครั้ง
ก็เหนื่อย และท้อเหมือนกันค่ะ


โดย: เจ้านายหัวใจ วันที่: 30 พฤษภาคม 2551 เวลา:7:53:37 น.  

 
เจนนี่แวะมาทักทายค่ะ สบายดีค่ะ ขอบคุณมากน่ะคะ ที่แวะไปทักทายและเยี่ยมชมบล็อคไดอารี่ของเจนนี่ ว่างๆก็แวะไปทักทายเจนนี่อีกน่ะคะ วันนี้เจนนี่เอารูปเมื่อครั้งไปเที่ยวชมนกนางนวลที่บางปู มาโพสท์ให้ชมกันค่ะ ดองไว้นานแระ อย่าลืมแวะไปชมน่ะคะ


โดย: สาวอิตาลี วันที่: 30 พฤษภาคม 2551 เวลา:11:24:29 น.  

 
มุมมองในการเดินทางของคุณสวยงาม
และเขียนได้ชวนอ่าน
พูดจริงๆนะครับ ไม่ได้แกล้งชม

ผมก็ชอบเดินทางเหมือนกันครับ
คิดว่าพอจะเข้าใจความรู้สึกของคนเดินทาง
ซึ่งในรายละเอียดของนักเดินทางอาจจะแตกต่างกันไป


โดย: พ่อพเยีย วันที่: 30 พฤษภาคม 2551 เวลา:21:06:48 น.  

 
ถ้าเกิดเป็นอะไร แต่เปิดออกมาไม่ได้ จะทำไงดีคะ

น่าจะภูมิในออกนะ บางครั้งที่เราสามารถเก็บงำความลับได้ จนวินาทีสุดท้ายของชีวิต น่าลุ้นจะตาย อย่าบอกใครเลย เรื่องบางเรื่องครับ


โดย: Bear leader วันที่: 31 พฤษภาคม 2551 เวลา:3:42:02 น.  

 
เขียนดีมากๆเลยค่ะ ชอบจัง
ปล. เราก็อยากไปลาวค่ะ ยังไม่เคยไปเลย


โดย: อะ-โล-ฮ่า วันที่: 3 มิถุนายน 2551 เวลา:21:26:47 น.  

 
เขียนได้ดูอบอุ่นดีจังเลยอ่ะค่ะ


โดย: PADAPA--DOO วันที่: 14 มิถุนายน 2551 เวลา:19:38:40 น.  

 
มันซุกซ่อนอยู่ตามหนังสือเล่มโปรดของเรา
เพลงที่เราชอบฟัง หนังที่เราชอบดู
เพื่อนที่เราคุยด้วยแล้วสนุก
บ้านที่เราอิงแอบหลับสบาย
มื้อเย็นแสนอร่อยของแม่
หรือต้นไม้ในสวนหน้าบ้านของพ่อ

ชอบประโยคเหล่านี้มากเลยค่ะ
เขียนดีนะคะ ชอบๆๆ
แล้วจะแวะมาเที่ยวอีกค่ะ งุงิsrc=http://www.bloggang.com/emo/emo35.gif>


ของฝากค่ะ




โดย: Butterflyblog วันที่: 24 มิถุนายน 2551 เวลา:14:17:21 น.  

 
อยากมีใครสักคนเดินร่วมทางบ้างจังเลย

เดินคนเดียวมานานรู้สึกเหงาจังเลย


โดย: ก้อง (pigandpig ) วันที่: 28 มิถุนายน 2551 เวลา:9:56:13 น.  

 
คนเราก็เดินทางอยู่ทุกวัน
จากห้องนอนไป...ห้องน้ำ
จากประตูหน้าบ้านไป...ประตูรถเมล์
จากบ้านไป...โรงเรียน มหาวิทยาลัย ที่ทำงาน ...

บางวันรถติดมากๆ
มองไปที่ทางเท้าเห็นนกกระจอกมากินเมล็ดข้าว
ที่แม่ค้าร้านข้าวแกงมาเทกระจายๆไว้ข้างๆร้าน
พอคนเดินใกล้ๆเข้ามา นกก็บินหนีกันพรึบ
พอคนผ่านไปแล้ว ก็บินกลับมาใหม่
เห็นแล้วอยากกลับเป็นเด็กๆ
แล้ววิ่งไล่จับนกพวกนั้น
นาทีนั้นเก็บความสุขใส่กระเป๋าจนแน่นเอียดเลย


โดย: chauphya วันที่: 29 มิถุนายน 2551 เวลา:14:31:45 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

HowLentissimo
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Traveler
Bakery Seeker
I'm Everywhere as my heart wanna be.
A friend who is far away is sometimes much nearer than one who is at hand. Is not the mountain far more awe-inspiring and more clearly visible to one passing through the valley than to those who inhabit the mountain? 'Kahlil Gibran'
One friend in a lifetime is much, two are many, three are hardly possible. Friendship needs a certain parallelism of life, a community of thought, a rivalry of aim. 'Henry B. Adams'
PIXEL1EVENT on Facebook
Friends' blogs
[Add HowLentissimo's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.