Group Blog
 
All blogs
 
นิทานก่อนนอน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...



นี่คงเป็นคำขึ้นต้นคลาสิกมากๆ ที่ไม่ว่ายุคไหน สมัยใดก็จะได้ยินคนเล่า เริ่มต้นด้วยประโยคนี้ เวลาเล่านิทาน ใช่แล้วค่ะ ฉันเล่านิทานในปันปันฟังในบางคืนที่ฉันมีโอกาส

ตอนฉันเป็นเด็ก ฉันจำไม่ได้ว่าแม่ฉันเล่านิทานให้ฟังก่อนนอนหรือเปล่า แต่ฉันจำได้แม่นยำว่าแม่ฉันชอบซื้อนิทานให้ฉันกับพี่สาว เรามีนิทานหลายเล่มมากเลย ก็บอกแล้วว่าฉันหนะ หนอนหนังสือแต่เด็ก ของเล่นเราไม่ค่อยจะมี นัยว่าจนค่ะ แต่ถ้าเป็นหนังสือขอให้บอก แม่ฉันซื้อให้ และที่จำได้แม่นคือ พวกฉันจะอ่านกันเอง ฉันกับพี่สาวเรียนรู้อะไรหลายๆ อย่างจากนิทานเล่มเล็กนั่นแหละค่ะ พวกนิทานอีสปก็นับว่าคลาสสิกมาก นิทานที่ฮิตๆ ก็กระต่ายกับเต่า หนูน้อยหมวกแดง หมูสามตัว และลูกหมีฟันผุ เรื่องลูกหมีนี้แม่ฉันชอบหลอกว่า ถ้าไม่แปรงฟันจะเป็นเหมือนลูกหมีที่พวกฉันอ่าน แมงกินฟันกินฟันลูกหมีเป็นรูหมดเลย ประมาณนั้น ทำให้ฉันกับพี่สาวฟันดีมากๆ

ปันปันเป็นเด็กชอบอ่านหนังสือเหมือนฉัน ชอบให้เล่านิทานให้ฟัง คืนก่อนนั้นเราผลัดกันเล่า ปันปันเล่านิทานเหมือนผู้ใหญ่เล่าให้เด็กฟังเลยนะ จะบอกให้ แต่ที่หนักอกหนักใจฉันก็คือ เวลาฉันเล่านิทานทีไร ปันปันจะตาโตแป๋วแหวว ไม่เห็นจะตาละเหี่ย เพลีย ง่วงนอนเลยอ่ะ พี่เขยฉันแอบเหน็บว่า ฉันเล่านิทานไม่ได้เรื่อง เล่ายังไงไม่รู้ ปันปันไม่หลับเลย ตาโตฟังนิทาน ไอ้คนเล่าอ่ะ จะหลับเอง เพราะฉันเล่าไป หลับตาจินตนาการไปด้วย

ฉันเป็นคนเล่านิทานแบบแต่งเอง ยืมเค้าโครงเรื่องมาจากนิทานหลายๆ เรื่อง อย่างปันปันเป็นเด็กที่ชอบรถมากกกกก ถึง มากกกกที่สุด โดยเฉพาะ แมคควีนนี่ขวัญใจเค้าเลยหล่ะ ฉันก็จะเอาแมคควีนมาวิ่งไปเรื่อยๆ แล้วตามทางก็เจอ สุนัขจิ้งจอกที่จะไปกินหมูสามตัว เจอรถไฟที่รูปร่างและลักษณะไม่เหมือนแมคควีนเอาซะเลย เจอเต่าที่มีความอดทนเดินไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็ชนะกระต่าย วิ่งเข้าเส้นชัยไปพร้อมกับแมคควีน ก่อนที่แมคควีนจะบ๊าย บาย ขอเดินทางต่อไป ฉันเล่าแล้วต้องขอเบรคว่า เอาไว้ต่อวันพรุ่งนี้ เพราะนิทานฉันมันไม่มีจบ อิ อิ

แถมเด็กความจำดี บอกว่าวันก่อนบอกว่าจะเล่าเรื่องแมคควีนต่อไง ฉันก็ถามว่าถึงไหนแล้วววว แหม ปันปันเล่าได้เป็นฉากๆ ก็ตอนที่แมคควีนเจอรถไฟไง แล้วรถไฟก็ขบวนย๊าว ยาว แมคควีนรอตั้งนานกว่ารถไฟจะหมดขบวน

ปัญหาคือว่า ปันปันไม่มีทีท่าว่าจะง่วง แต่หลังจากเล่านิทานจบในตอนไปแล้ว ต้องบอกว่าค่อยต่อวันถัดไป ตอนนี้ถึงเวลานอนแล้วววว ไอ้ฉันก็นึกไปถึงภาพในทีวี ที่แบบเล่านิทานไป หันมาอีกที เด็กนอนหลับตาปุ๋ย ฮะ ฮะ ฮะ ปันปันหาเป็นเช่นนั้นไม่ บางทีหันมาถามฉันว่า ลูกหมีโดนหมอกรอฟัน กรอฟันแปลว่าอะไร แล้วแมงกินฟันอยู่ที่ไหนอ่ะ และอื่นๆ อีกมากมาย ทำให้ฉันลืมไปว่า จริงๆ แล้ว เด็กๆ จินตนาการของเค้ากว้างไกล แต่คำศัพท์เค้ายังถูกจำกัดด้วยวัยที่เค้าเพิ่งเกิดมาบนโลกใบนี้ เลยต้องเลือกคำที่เข้าใจง่าย

ปันปันเคยถามฉันว่า เผลอแปลว่าอะไร ก็ตอนที่เค้าเล่นจั๊กกะจี้กับแม่เค้า แล้วฉันเป็นกรรมการนี่แหละ ฉันก็บอกว่า เย้ เย้ ปันปันสู้ๆ มา เดี๋ยวอี้จะบอกเคล็ดลับ เวลาม่าม้าเผลอก็จั๊กกะจี้เลยนะ ปันปันถามกลับหน้าตาซื่อมากว่า เผลอแปลว่าอะไร ตอนที่ฉันฟังหลวงพ่อปราโมทย์เทศน์ว่าเด็กสมัยนี้ไม่รู้จักหรอกว่าเผลอแปลว่าอะไร ฉันยังแอบคิด เอ ฉันก็รู้นะ ลืมคิดไปว่า ฉันหนะเลยวัยเด็กไปนานแล้ววว ปันปันนี่ซิ ของจริง เผลอแปลว่าอะไร ฮะ ฮะ ฮะ

ไม่ว่านิทานจะขึ้นต้นและลงท้ายว่ายังไง แต่ฉันเชื่อว่านิทานแต่ละเรื่องมีความสำคัญกับเด็ก เพราะบางครั้งนิทานนี่แหละสอนให้เราเป็นคนดี อาจเพียงเพราะเราประทับใจในสิ่งที่ตัวละครนั้นแสดงออก เราเลยจดจำว่าเราจะทำแบบในนิทานเรื่องนั้นๆ หรือถ้าทำไม่ดี เราก็จะจำไว้และบอกกับตัวเองว่า จะไม่ทำแบบตัวละครนั้นๆ แบบที่ปันปันมักชอบถามฉันว่า นี่ตัวดีหรือตัวร้าย



Create Date : 05 พฤศจิกายน 2552
Last Update : 5 พฤศจิกายน 2552 16:01:03 น. 3 comments
Counter : 507 Pageviews.

 

ขอเจิมนะคะ และแล้ว >>>>>.

ป้ากุ๊กก็ ….รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม รีบเจิม .. รีบเจิม …. รีบเจิม .. รีบเจิม
รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม … รีบเจิม .. รีบเจิม
รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม … รีบเจิม .. รีบเจิม
รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิม .. รีบเจิมจ้า จ้า จ้า จ้าาาาาาา




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 5 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:20:24 น.  

 


ให้โอกาส กับคนที่ด้อยโอกาส
ดีกว่าให้โอกาส กับคนที่ฉวยโอกาส



โมทนาบุญกฐินค่ะคุณเดซี่
ปิติแช่มชื่นใจค่ะปีนี้ได้หลายบุญกฐิน
อายุมากแล้วต้องเร่งสะสมเสบียงจนกว่าจะถึงวาระที่ต้องเดินทางค่ะ
……………………….


เข้ามานั่งเจี๋ยมเจี้ยมขอฟังนิทานด้วยคนค่ะ

อากาศทางนี้เปลี่ยนแปลงมากไหม
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ


คมคำ : คนดี ต้องรุ้จักให้ รู้จักพอ รู้จักรอ รู้จักเกรงใจ





โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 5 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:24:30 น.  

 




สวัสดีค่ะคุณเดซี่

มาเยี่ยมด้วยความคิดถึงค่ะ
สภาพอากาศทางนี้เป็นอย่างไรบ้าง …….คงสบายดีนะคะ


ระยะนี้ป้าเข้าบล็อกไม่สม่ำเสมอ ผลุบๆโผล่ๆอยู่เป็นประจำ
เหตุเพราะอายุมากแล้วต้องระวังสุขภาพ
แต่ก็ยังระลึกถึงกันอยู่เสมอค่ะ


รักษาสุขภาพ และอยู่กับใจที่อิ่มเย็นนะคะ


คมคำ : หยุดเดินเมื่อไหร่ ทางที่ใกล้ก็ไกลออกไปเมื่อนั้น




โดย: ร่มไม้เย็น วันที่: 9 พฤศจิกายน 2552 เวลา:19:52:56 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

daisyntulip
Location :
California United States

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add daisyntulip's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.