Welcome to Paul Bear & Bamboo Home Sweet Home

Group Blog
 
All blogs
 

1 คืน ใน พนมเปญ...ถ้าข้าน้อยมีเวลาจะกลับไปเที่ยวอีกๆ ^ _^


One night in Phnom Phen,Cambodia



This's my Vietnam trip..might be a good time review it
As you guy know I'm not an expert in English language
you just enjoy my blog and laugh with me ok

Before Chirstmas last year my Paul bear asked me
"Where do you want to travel in South East Asia Babe?"
He might thought a girl like me will say
I want to go to Singapore or Hongkong Honey!!
but he got a different answer
My Vietnam trip began in BKK
next day we got early flight to Phompenh Cambodia
Our Vietnam trip was different from the others
because my Paul bear loves to do boat trip
from Cambodia to Vietnam and I agree with him
Not many Thai do boat trip as long as I know
I didn't find any information from Thai website



because we had just only one night in Phom Penh
that's why we didn't visit Cambodia that much
We stayed at Holidau Villa Hotel
after we checked in we took taxi to "Royal Palace"





After that we had lauch at Tonle Sap River
and make plan to go visit "Toul Sleng Musem"
we spent a time at Toul Sleng about 3 hours
cause so many history about Cambodia that
we interesting and feel sad when we saw many
photos of political prisoners..and they way the die
it was cruel intention..it should not happen
then we went to "Russian market" but it was hot day
we couldn't shopping and head back to hotel immediately
Night time we had dinner at nice restaurant close to the river



Next day we got up early after breakfast we walked to
"Central market" kinda like JJ market in BKK
many styff here as clothes,Watch,shoes etc...
I took many pics for you guy!!hope you enjoy them















after shopping at Central market we back to hotle
packed our back and took taxi to Pier
took boat to Chau Doc Vietnam







It was time to say goodbye to Phnom Phen
although it was a short time in Cambodia
but it was another memories in Our heart

Bamboocrossing









 

Create Date : 28 ตุลาคม 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2551 8:07:44 น.
Counter : 218 Pageviews.  

Vietnam in My Dream : ท่องอ่าวฮาลองในวันฟ้าครึ้ม



Paul Bear and Bamboo in Halong Bay


วันนี้แบมบูนั่ง up blog ที่ดองมานาน
เพื่อจะได้จบทริปเวียดนามซะที
ตั้งแต่มีนาร่ายยาวมาจบ blog สุดท้ายเอากันยา
วันนี้เอาเป็นว่าตามแบมบูไปล่องเรือที่อ่าวฮาลองนะคะ

Trip ของหมีพอลกะแบมบูเริ่มต้นจาก
พนมเปญ สู่แจ๋วด็อก ไซง่อน ดานัง
ฮอยอัน เว้ ฮานอย และสุดท้ายที่ฮาลอง

หมีพอล กะ แบมบู ตะลุย เวียดนาม


แผนที่ในการเดินทางครั้งนี้

เช้าวันถัดหมีพอลกะแบมบูตื่นแต่เช้า
วันนี้ฝนตกแบมบูกังวลอยู่ว่าถ้าฟ้าไม่เปิด
ความงามของอ่าวฮาลองอาจจะลดหายไป
รถตู้จะมารับเรานัดไว้ประมาณ 8.30 น.
รถมารออยู่นานแล้วแต่ว่าตามหาเรา 2 คนไมเจอ
ในรถมีแค่เรา 2 คน..ดีจังนั่งสบายไม่อึดอัด
อาจจะเป็นเพราะไม่ใช่หน้า High season ก็ได้ค่ะ
แต่เพื่อนชาว BP บอกว่าไปฮาลองช่วงนี้ดี
อากาศไม่ร้อนและคนก็ไม่เยอะมาก

ใช้ระยะเวลาในการเดินทางประมาณ 3-3.5 ชั่วโมง
ระหว่างทางแวะพักที่ศูนย์นักท่องเที่ยวซึ่งรถตู้หลายคัน
แวะมาจอดที่นี่ซึ่งก็มีของที่ระลึกขายให้กับนักท่องเที่ยว
สักประมาณ 15 นาทีเราก็เดินทางกันต่อ..ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ง่ะ
พอมาถึงท่าเรือปรากฎว่ามีรถตู้มาจอดเยอะแยะมากมาย
วุ่นวายสับสนไปหมดซึ่งแบมบูมา get ทีหลังว่ามีทั้งรถตู้
มารับนักท่องเที่ยวที่จะกลับและส่งนักท่องเที่ยวที่กำลังจะลงเรือ
ซึ่งเรือนั้นมีทั้งที่เป็น One Day Trip และนอนค้างคืนในเรือสำเภา
ก่อนที่เรือจะออกเดินทางก็จะมีการขนของใช้ต่างๆ
ไปไว้ในสำเภาเพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยว
กว่าที่เรือจะออกจากท่าได้ก็ประมาณเที่ยงกว่าๆ
เรือของเราชื่อ Jewel of The Bay ค่ะ
กัปตันยืนบัญชาการอยู่บนเรือก่อนออกจากท่า







การได้นอนในสำเภาสักคืนเป็นความปรารถนาของแบมบู
หมีพอลจึงทำหน้าที่รับผิดชอบในการจอง Trip ทั้งหมด
ไกด์ที่มาดูแลเรานั้นชื่อ Vite ท่าทางจะอายุน้อยกว่าแบมบู
ก่อนหน้านั้นในเรือมีคู่สามีภรรยาชาวแคนาดา
และครอบครัวชาวอังกฤษ 5 คน และพี่เลี้ยงชาวสิงค์โปร์
รวมนักท่องเที่ยวมีทั้งหมด 10 คน ไม่รวมลูกเรือ
พอไปถึงก็เริ่มเสริฟอาหารกลางวันมื้อแรกบนเรือ



หลังอาหารกลางวันเราออกมาชมทิวทัศน์บนดาดฟ้าเรือ
และได้มีโอกาสได้คุยกะสามีภรรยาชาวแคนนาดา
ซึ่งเค้าก็บอกว่าคืนนี้เป็นคืนที่ 2 ที่นอนในเรือ
เค้าเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วตั้งแต่ อินเดีย จีน ไทย
และเวียดนามเค้าประทับใจอ่างพังงาบ้านเรามากกว่า
เมื่อถามความคิดเห็นของแบมบู..
แบมบูตอบไม่ได้จนกว่าจะจบ Trip นี้ค่ะ







ล่องเรือไปเรื่อยๆประมาณ 3 โมง น้อง Vite ก็มาเรียก
ให้เราไปพายเรือคะยักชมความสวยงามของอ่าว
เกาะแก่งต่างๆที่ไกด์สารพัดจะบอกเราว่ามันดูเหมือนอะไร
ระหว่างพายเรือแบมบูเห็นว่าน้ำที่นี่สกปรกมาก
มีขยะเยอะแยะไปหมด และคราบน้ำมันลอยเป็นระยะ
แต่เพราะกำลังสนุกกับการพายเรือจึงไม่ได้สนใจมากนัก
พายเรือจนมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง(จำชื่อไม่ได้)ตรงนี้เราต้องเดินขึ้น
สูงมากทำเอาหมีพอลเหนื่อยและหยุดพักหลายรอบกว่าจะถึงยอด







จากนั้นเราก็กลับลงมาแล้วพายเรือกลับไปที่เรืออีกครั้ง
พอมาถึงเรือสักพักแม่ค้าก็พายเรือมาขายของ
แบมบูกะว่าจะได้เห็นเรือทีขายผลไม้แระมาณนั้น
แต่ผิดหวังเพราะส่วนใหญ่เป็นขนมขบเคี้ยวมากกว่า
จากนั้ก็ไปพักและกลับมาทานอาหารเย็นตอน 1 ทุ่ม





อาหารคืนนี้เป็นอาหารทะเลทั้งหมด
และมีผัดผักที่รสชาดจืดมากจน
แบมบูต้องอาศัยเติมซอสอยู่คนเดียว
สงสัยฝรั่ง...ไม่ทานเค็ม...
หลังอาหารเราก็ย่อยอาหารโดยการตกปลา
3 คนพี่น้องสนุกกันใหญ่แม้ว่าจะไม่ได้ปลาเลยสักตัว
ในขณะที่ผู้ใหญ่จับกลุ่มดื่มและคุยกันออกรสชาติ
แล้ววกมาที่แบมบูว่าชอบฮาลองหรืออ่าวพังงามากกว่ากัน
ทำให้แบมบูจำได้ว่าตลอดระยะทางที่พายเรือวันนี้
มองเห็นแต่ขยะ คราบน้ำมันจนไม่อยากให้น้ำทะเลถูกตัวเอง
แต่ไม่ได้ตอบสามีภรรยาคู่นั้นไปว่าชอบที่ไหนมากกว่า
กลับชวนคุยเรื่องความรักของคนไทยที่มีต่อในหลวงของเรา
ซึ่งทั้ง 2 คนรู้สึกทึ่งมากเพราะไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่รูปในหลวง
ดึกพอประมาณอีกทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้ตาแบมบูหรี่ลง
แม้ว่าจะมีเรือลำอื่นๆอีกหลายลำที่จอดใกล้ๆเรา
เสียงเครื่องปั่นไฟดังทั้งคืนแต่ก็ไม่รู้สึกรำคาญ
ตรงกันข้ามหมีพอลและแบมบูนอนหลับสบายทั้งคืน





รุ่งเช้าเราตื่นตั้งแต่ 7 โมงเดินไปสำรวจรอบเรือ
และบนดาดฟ้าอีกครั้งก่อนทานอาหารเช้า
9 โมง Viet ก็มาเรียกให้เราไปเที่ยวถ้ำ
ซึ่งมีหินงอกและหินย้อยที่สวยงามมากเลยค่ะ
เดินชอบจนเพลินในที่สุดก็ออกมาด้านนอกถ้ำ
ด้านบนของถ้ำเราสามารถถ่ายภาพของอ่าวฮาลอง
เป็นภาพพานอรามาทีใหญ่สุดลูกหูลูกตา









หลังจากสำรวจถ้ำแล้วเราก็กลับมาที่เรือ
เพื่อเก็บของและรับประทานอาหารกลางวัน
ถึงตอนนี้แบมบูมานั่งนึกทบทวนและสามารถบอกได้แล้ว
ว่าชอบที่ไหนมากกว่ากันระหว่างอ่าวพังงาและอ่าวฮาลอง
แบมบูคิดว่าที่อ่าวพังงาบ้านเราแม้จะไม่มีเกาะแก่ง
มากมายเท่าอ่าวฮาลอง แต่น้ำทะเลบ้านเรา
ใสสะอาดมากกว่ามีการดูแลให้ความสำคัญ
กับทรัพยากรธรรมชาติมากกว่า เช่น มีการปิดเกาะ
เพื่อให้ธรรมชาติฟื้นฟูสมดุลย์และพร้อมที่จะต้อนรับ
นักท่องเที่ยวอีกครั้งแบมบูรู้สึกดีใจมากที่บ้านเรา
ไม่เปิดให้นำเรือขนาดใหญ่ล่องและค้างคืนเหมือนอ่าวฮาลอง
มาถึงตรงนี้เข้าใจแล้วค่ะว่าทำไมฝรั่งถึงชอบมาเที่ยวบ้านเรา
"รักเธอประเทศไทย"


Bamboocrossing









 

Create Date : 22 กันยายน 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2551 8:08:26 น.
Counter : 252 Pageviews.  

Vietnam in My Dream : เที่ยว Hanoi แบบ ฮาไม่ออก



Paul Bear and Bamboo in Hanoi


แบมบูไม่ได้ up blog นานมากๆเลย
เพราะมัวแต่วุ่นวายกับวิทยานิพนธ์
วันนี้ขอเอาทริปเก่าๆที่ดองเค็มมานาน
มาเล่าให้ฟัง ตอนนี้ก็มาถึงฮานอยแล้ว

Trip ของหมีพอลกะแบมบูเริ่มต้นจาก
พนมเปญ สู่แจ๋วด็อก ไซง่อน ดาหนัง
ฮอยอัน เว้ ฮานอย และฮาลอง

หมีพอล กะ แบมบู ตะลุย เวียดนาม


แผนที่ในการเดินทางครั้งนี้

หมีพอลและแบมบูบินจากเว้ไปฮานอย
หลังจากเจอประสบการณ์ร้ายๆที่เว้
เราสองคนก็ระวังมากขึ้นจะนั่งแท็กซี่เข้าเมือง
เราพยายามต่อรองราคากับคนขับให้ชัดเจน
จะได้ไม่เกิดปัญหาเดิมๆ 10 USD เป็นราคาปกติ
สิ่งแรกที่แบมบูเห็นก็ คือ ความวุ่นวาย
ของเมืองหลวง..รถราเยอะแยะมากมาย
เมื่อไปถึงโรงแรม Guoman Hotel
แบมบูก็เห็นความแตกต่างได้ชัดว่าผู้คนที่นี่
ไม่ค่อยยิ้มแย้มเหมือนอย่างที่เพื่อนชาว BP
เตือนแบมบูเอาไว้ตั้งแต่เริ่มต้น Trip

เราไปถึงเย็นมากแล้ว...จึงพักผ่อนสักระยะก่อนนั่งแท็กซี่
ไปทานอาหารที่ทะเลสาบดาบหวนคืน(Hoan Kiem Lake)
วันรุ่งขึ้นหมีพอลกะแบมบูจึงเริ่มต้นทริป
เราเดินไปจนถึง Military History Museum
เช้านี้แบมบูเจอเรื่องหงุดหงิดใจแต่เช้า
เพราะว่าหมีพอลสั่งอาหารแล้วเด็กเสริฟสับสน
อาหารที่หมีพอลสั่งทำไม่ถูกต้องแต่ของแบมบูถูกแล้ว
พอบอกให้เด็กเสริฟวางจานลง..ดันถืออาหารของแบมบู
เดินไปเฉยแล้วเดินมาจนอาหารเย็นชืด..มันน่าโมโหไม๊เนี่ย!
ฟังภาษาอังกฤษไม่รู้เรื่องจ้างให้เป็นพนักงานเสริฟได้ไง
หลังอาหารเช้าเราก็เริ่มต้นที่สำรวจ Museum นี่เลยค่ะ







จากนั้นเราจึงตัดสินใจไปที่สุสานโฮจิมินห์ ที่จัตุรัสบาดิงห์
โดยเราเดินไปเรื่อยๆซึ่งความจริงไม่ได้ไกลอย่างที่คิด
ที่นี่นี่เองที่ที่หมีพอลตัดสินใจจ้างซิโล่(ยังไม่เข็ด)
ไปดูเครื่องบิน B52ถูกที่ทหารเวียดกงยิงตก
ต่อรองราคาโดยพาเราไป 3 ที่ ราคา 150,000 ดอง
หมีพอลกะแบมบูก็คิดว่าคงจะไม่เจอปัญหาอีก
แต่จนแล้วจนรอดซิโล่อันธพาลก็เอาเรามาทิ้งไว้ที่ Museum
แล้วก็ทำท่าหาเรื่อง..หมีพอลโกรธมากจนเกือบมีเรื่องกัน
จากนั้นเราก็เลยสรุปว่าต่อไปจะไม่ขึ้นซิกโล่อีกแล้วค่ะไม่ไหว











มีพี่มอ'ไซด์วินที่เห็นเหตุการณ์มาถามว่าจะไปที่ไหน
เราก็ไม่ตอบเค้าจึงบอกว่าเค้าเป็นคนดีไม่เหมือนซิกโล่อันธพาล
แต่เราก็ยังขยาดอยู่จึงไม่ว่าจ้างเค้า..แต่กลับเลือกที่จะเดินไป
นี่แหละน้าที่โบราณว่า"ปลาตายตัวเดียวเหม็นไปทั้งข้อง"
ถ้าเกิดว่านักท่องเที่ยวเจออย่างนี้บ่อยๆคงจะเล่าต่อกันไป
อีกไม่นานคงจะไม่มีใครอยากมาเที่ยวเวีดนามอีกแน่ๆ

เราเดินมาเรื่อยๆไม่ได้ถามทางใครแต่อาศัยแผนที่
เพราะคนเวียดส่วนใหญ่ก็พูดภาษาอังกฤษไม่ค่อยได้
เดินมาเรื่อยๆก็ถึง 36 streets ใกล้กับทะเลสาบดาบหวนคืน
ที่ 36 streets เป็นศูนย์ร่วมช่าง 36 ตามถนนต่างจะขายของ
เช่น รองเท้า กระเป๋า เสื้อผ้าต่างๆ เดินจนเหนื่อย
หมีพอลกะแบมบูก็ถือโอกาสทานอาหารเย็นซะเลย







ขากลับเรียกแท็กซี่เพราะพรุ่งนี้เราจะไป ฮาลองเบย์
แล้วก็จะกลับมานอนที่ฮานอยอีก 1 คืนก่อนกลับบ้านเรา
อย่า!!เพิ่งนึกว่าฤทธิ์พี่เวียดจะจบแค่นี้นะคะ
ก็เท็กซี่นี่แหละค่ะมิเตอร์ขึ้นเร็วมาก 80,000 ดอง
เมื่อวานนั่งจากโรงแรมมาทะเลสาปประมาณ 500,00 ดอง
พอท้วงๆอีตาแท็กซี่ก็ทำท่าหาเรื่องอีก
หมีพอลไม่อยากมีเรื่องค่ะก็จ่ายไปแค่ 50,000
แล้วบอกไปว่าจะเรียกตำรวจว่าโกงมิเตอร์ค่ะ
เป็นไงล่ะค่ะวันเดียวเจอความแสบของพี่เวียดไปถึง 3 ครั้ง

หลังจากเราไปเที่ยวฮาลอง เบย์มาแล้ว
ก็อิ่มเอมกับความงามของธรรมชาติ
เราก็กลับมาฮานอยพักที่ Zephyr Hotel
ซึ่งอยู่ใกล้ๆกับทะเลสาบดาบหวนคืน
เราเดินเที่ยวที่ 36 streets ก่อนจะดูหุ่นกระบอกน้ำ
คนไทยมาเที่ยวเยอะค่ะได้ยินพูดไทยกันเต็มไปหมด
ขากลับเรียกแท็กซี่กลับโรงแรมก็ไม่วายเจอโกงมิเตอร์อีก



รุ่งเช้าเราก็ออกไปตามหาฮานอย ฮิลตั้น
ซึ่งเป็นที่ขังนักโทษอเมริกันในช่วงสงครามเวียดนาม
หมีพอลอยากไปก่อนที่กลับแต่ถามใครก็ไม่มีใครรู้จัก
เดินมาเรื่อยๆก็เจอโรงละครยาฮัดโลนที่ได้บูรณะขึ้นใหม่
มีคู่บ่าวสาวมาถ่ายรูปแต่งงานกันด้วยค่ะสวยไม่หยอก





เราสองคนพยายามถามทางไป ฮานอย ฮิลตัน
ซึ่งผู้คนเวียดส่วนใหญ่ก็ชี้ให้เราไปโรงแรมฮิลตัน
สุดท้ายแบมบูอ่านเจอหนังสือคู้ท่องเที่ยวถึงรู้ว่า
คนเวียดเค้าจะเรียกว่าคุก "ฮโลวา"
แต่ทหารอเมริกันเค้าตั้งชื่อคุกให้เท่ๆว่า Hanoi Hillton







ในที่สุดหมีพอลก็สมหวังและบินกลับเมืองไทยอย่างมีความสุข
นี่ไงคะทริปของหมีพอลแบมบู..เที่ยวฮานอยแบบฮาไม่ออก

Bamboocrossing










 

Create Date : 22 กันยายน 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2551 8:08:52 น.
Counter : 261 Pageviews.  

Vietnam in My Dream : ซิกโล่อันธพาลในเมืองเว้ ~*O*~



Paul Bear and Bamboo in Hue


ตอนนี้แบมบูกำลังแก้วิทยานิพนธ์อยู่ค่ะ
อัพ blog นี้ไว้นานแล้วแต่ยังไม่ได้ Publish
...หุหุหุ...ถือโอกาสวันที่เครียดๆ Publish ซะเลย
Trip ของหมีพอลกะแบมบูเริ่มต้นจาก
พนมเปญ สู่แจ๋วด็อก ไซง่อน ดาหนัง
ฮอยอัน เว้ ฮานอย และฮาลอง

หมีพอล กะ แบมบู ตะลุย เวียดนาม


แผนที่ในการเดินทางครั้งนี้



เช้าต่อมาเราตื่นแต่เช้าเพื่อขึ้นรถบัสไปเมืองเว้
รถบัสมาที่แวะมารับพวกเราถึง Life Resort
ก้าวแรกที่แบมบูเหยีบขึ้นบนรถบัส คนขับรถ
พยายามพูดภาษาเวียดให้แบมบูหาที่นั่ง
แบมบูก็ตอบว่าขอโทษนะคะไม่ใช่คนเวียด
เล่นเอาหนุ่มอเมริกัน 2 คนในรถขำกลิ้งไปตามๆกัน
แถมบอกว่าให้ใส่เสื่อเรารักในหลวงจะได้รู้ว่าเป็นคนไทย
พอนั่งรถมาได้สักพักก็จะผ่านอุโมงค์ลัดที่ยาวกว่า 6 กม.
แล้วรถก็แวะพักหมีพอลกะแบมบูมีโอกาสเก็บรูปมาฝาก

ทะเลหลังพายุช้างสานถล่มไปไม่นาน ไม่สวยเท่าไหร่แต่ได้อารมณ์


ซากเรือเก่าๆไม่รู้หมีพอลทำไมอยากแบมบูถ่ายกับเรือนี้


ประมาณ 1 ชั่วโมงต่อมาเราก็มาถึงเมืองเว้
ที่สนามบินเงียบมากเราไปถึงก่อนเวลา 3 ชั่วโมง
ตอนไปถึงมีสาวญี่ปุ่นเพียง 1 คนเท่านั้น
หมีพอลกะแบมบูจึงเดินออกมาหาแท็กซี่
เข้าไปเที่ยวในเมืองเว้ และที่นี่แหละค่ะ
ที่เราสองคนเจอฤทธิ์คนเวียดเข้าอย่างแรง

สนามบินเมืองเว้..ไม่มีแม้แต่น้องหมาวิ่ง


เมืองเว้ เป็นเมืองที่ตั้งพระราชฐานโบราณของกษัตริย์
ราชวงศ์เหวียน ห่างจากชายฝั่งทะเล 12 กม.
เมืองเว้อยู่กึ่งกลางระหว่างฮานอยกับโฮจิมินห์

บรรยากาศในเมืองเว้


มหาวิทยาลัยเว้



ยังปั่นจักรยานบนสะพานกันอยู่เลย


แบมบูได้พบกับเพื่อนคนไทยที่ทำงานที่ไซง่อน
มากว่า 3 ปี แม้ว่าจะยุ่งมากแค่ไหนเค้าก็พยายาม
เจียดเวลามาพบหมีพอลกะแบมบูจนได้ค่ะ
คนไทยไม่ทิ้งกันจริงๆค่ะเค้าเอาแผนที่
พร้อมกับเล่าความแสบของคนเวียดให้แบมบูฟัง
เช่น คนเวียดจริงๆขี้เกียจจะมีก็เพียงคนเวียดเชื้อสายจีน
ที่ขยันและพูดคุยกันรู้เรื่อง อีกอย่างคนเวียดขี้โกง
ให้ระวังมากๆยิ่งขึ้นทางเหนืออย่างฮานอย
เนื่องจากเค้าเป็นคอมมิวนิสต์มาหลายชั่วอายุคน
แตกต่างจากไซง่อนที่เพิ่งจะเป็นคอมมิวนิสต์ได้ไม่นาน

ตลาดเมืองเว้..แม่ค้านั่งขายของริมทางเท้า


ในที่สุดทริปของหมีพอลกะแบมบู
ก็มาถึงจุดนี้ค่ะ..เรานึกว่าผ่านมากว่า
ค่อนทริปแล้วเราคงจะไม่เจอกับเรื่องเหล่านี้
สุดท้ายความรู้สึกดีๆที่มีต่อคนเวียดก็หายไปบ้าง
ตอนเราลงแท็กซี่แล้วก็คิดกันว่าจะเดินเที่ยว
แต่มีซิกโล่ มาถามว่าจะนั่งรถเที่ยวรอบเมืองไหม
แบมบูเคยได้รับข้อมูลว่านั่งรถซิกโล่ในฮานอย
ค่อนข้างอันตรายจึงชวนหมีพอลนั่งซะที่เมืองเว้
ตกลงราคากันที่ 80,000 ดอง ประมาณ 200 บาท
สำหรับ 2 คน หมีพอลอยากจะไปสะพานอเมริกัน
จึงต่อรองราคาที่ 120,000 ดอง ซึ่งสะพานนี้
ก็อยู่ไม่ไกลจากบริเวณที่เราไปกัน
อีกอย่างเราไปเพียง 30 นาทีเท่านั้น
แต่พอพาเที่ยวครบแล้วคนขี่ซิกโล่ก็ทำท่าโมโห
บอกว่าคนละ 300 บาท..โห่ดูดิกะใจพี่จะกะปั่นแล้วรวยเลย
ทะเลาะกันอยู่นาน..ตาคนขับซิกโล่พูดจาหยาบคายมาก
คนขับแท็กซี่ก็ไม่รู้ทำไงแต่ดูเหมือนจะเข้าข้างคนเวียดเหมือนกัน
สุดท้ายหมีพอลจึงโยนเงิน 100,000 ดองไปให้เอาก็เอา
จากนั้นเราก็แจ้นมาถึงสนามบินตอนนี้มีคนเยอะมาก
ไม่รู้ว่ามาจากไหนแตกต่างจากตอนที่เรามาถึงครั้งแรก
เรารู้สึกไม่ดีมากเพราะราสองไม่เคยคิดเอาเปรียบใคร
พอมาเจอคนแบบนี้ก็เลยซึมทั้งที่ไม่ใช่ปัญหาของเราแท้ๆ
ถ้าคนเวียดทำแบบนี้กับนักท่องเที่ยวมากๆเข้า
นักท่องเที่ยวคงเข็ดและเล่าต่อๆกันฟัง
และอีกไม่นานอาจจะไม่มีนักท่องเที่ยวไปเที่ยว
เวียดนามกันอีกเลยค่ะ..ทำให้หมีพอลกะแบมบู
คิดถึงเมืองไทย คนไทยมากๆๆยังไงคนไทย
ก็อ่อนน้อมถ่อมตน มีความเป็นมิตรมากกว่า

จำหน้าตาของคนขี่ซิโล่นิสัยแย่ๆคนนี้ไว้ให้ดีนะคะ
ระวังอย่าไปหลงกลเหมือนหมีพอลกะแบมบูล่ะ


เพราะแบมบูแท้ๆที่อยากนั่งซิกโล่ จึงเกิดเรื่องกะคนเวียดเข้าจนได้


เอาเป็นว่าจบเรื่องซิกโล่อันธพาลในเมืองเว้
เท่านี้ก่อนนะค่ะ..เรื่องแสบๆของคนเวียด
ยังมีอีกเยอะไม่หมด...ที่ฮานอยก็ใช่ย่อยนะคะ
อย่างเพิ่งเบื่อกันนะจ๊ะ...ตามไปอ่านกันก่อนละ

Bamboocrossing









 

Create Date : 12 กรกฎาคม 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2551 8:09:19 น.
Counter : 224 Pageviews.  

Vietnam in My Dream : ดานัง..เมืองที่อยู่ในหนังเรื่องโปรด*~



Paul Bear and Bamboo in Danang


แบมบูกำลังรออาจารย์ที่ปรึกษาตรวจวิทยานิพนธ์
ก็เลยทำให้มีเวลาว่างมาอัพ blog ...หุหุหุ...
Trip ของหมีพอลกะแบมบูเริ่มต้นจาก
พนมเปญ สู่แจ๋วด็อก ไซง่อน ดาหนัง
ฮอยอัน เว้ ฮานอย และฮาลอง

หมีพอล กะ แบมบู ตะลุย เวียดนาม


แผนที่ในการเดินทางครั้งนี้



ระหว่างการท่องเที่ยวในเมืองฮอยอัน
แบมบูกะหมีพอลมีโอกาสแวะไปเที่ยวเมืองดานัง
แม้ว่าเป็นระยะเวลาสั้นๆแต่แบมบูก็ได้เอารูป
และความทรงจำที่ประทับใจมาฝากกัน

หลังจากนอนที่ฮอยอัน 1 คืนเช้าต่อมาหมีพอลกะแบมบู
เช่ามอเตอร์ไซด์ขี่รอบเมืองและล่องเรือในแม่น้ำ Tubon
เราสองคนจึงตัดสินใจซิ่งมอไซด์ไปเมืองดานัง
ซึ่งห่างจากฮอยอันไปประมาณ 25 กิโลเมตร
ถ้าเพื่อนๆอ่านblog เกี่ยวกับ trip เวียดนาม
ของแบมบูตั้งแต่ตอนแรกๆจะทราบเหตุผลที่
แบมบูอยากเดินทางมาเที่ยวเวียดนามค่ะ
เล ลีย์ เป็นตัวละครในหนังเรื่อง Heaven and Earth
เป็นชาวดานัง ซึ่งช่วงสงครามเวียดนาม
ทหารอเมริกันได้สร้าง Base ที่เมืองดานัง
เพื่อป้องกันการคุกคามของกองทหารเวียดนามเหนือ
และที่นี่ เล ลีย์ได้พบรักกับทหารอเมริกัน

พาหนะในการเดินทางไปดานัง


โปสเตอร์หนังเรื่องโปรดของแบมบูค่ะ


เมืองดานัง อยู่ทางตอนกลางของประเทศ
จึงเป็นเมืองที่ถูกแบ่งแยกในสมัยสงครามเวียดนาม
หลายคนเข้าข้างเวียดนามใต้ในขณะที่อีกหลายคน
แอบทำงานให้กับฝ่ายเวียดกงอย่างลับๆ
ปัจจุบันเมืองดานังยังคงมีกลิ่นไอของสงคราม
หลงเหลืออยู่ดังจะเห็นได้จากBase ขนาดใหญ่
ของทหารอเมริกันที่หลงเหลือให้เห็นตลอดทาง

ตอนที่แบมบูไปถึงก็ 5 โมงเย็น
รถมอเตอร์ไซด์เยอะมากๆ


บรรยากาศในเมืองดานัง


เมืองดานังมีพื้นที่ติดกับทะเลตลอดแนว
ทหารอเมริกันจึงเรียกที่ว่า"ไชน่า บีช"
ตลอดทางที่หมีพอลกะแบมบูขี่มอไซต์มา
เห็นโครงการโรงแรม รีสอร์ทพุดขึ้นมากมาย
เวียดนามนับว่าเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวของประเทศเรา
แต่สภาพบ้านเมืองของเค้ายังสกปรกอยู่มาก
ต้องใช้ระยะเวลาสักพักหนึ่งที่จะทำให้ชาวเวียด
ตระหนักถึงความสำคัญของความสะอาด
ขากลับหมีพอลกะแบมบูแวะที่ Maple Mountain
คือหมู่บ้านแกะสลักหยกส่วนใหญ่รถบัสที่นำ
นักท่องเที่ยวจากเว้ไปฮอยอันก็จะได้แวะพักที่นี่ค่ะ

หมีพอล กะ Happy Buddah


แบมบูกลับมาถึงฮอยอันก็เย็นมาก
เพราะมีบางคนขี่มอไซต์หลงทางง่ะค่ะ
มาถึงก็อาบน้ำแล้วไปทาอาหารที่ร้าน Cargo Club
ร้านนี้ poppular มากค่ะเรานั่งรอโต๊ะเกือบชั่วโมง
คืนนี้ต้องเข้านอนแต่เช้าเพราะพรุ่งนี้ต้องขึ้นรถบัส
ต้อน 7.00 น. ไปเมืองเว้ เพื่อต่เครื่องไปฮานอย
ค่ารถบัสคนละ 4 USD ก็ถือว่าไม่แพงค่ะสภาพรถ
ก็สมราคา เอาเป็นว่าเป็นทางเดียวที่จะไปเว้
ให้ทันตามเวลาเครื่องน่ะคะแบมบูไม่เกี่ยงอยู่แล้ว

หมีพอล กะแบมบู ที่ร้าน Cargo Club


เอาเป็นว่าจบเรื่องเมืองดานัง เท่านี้ก่อนนะคะ
ตามไปอ่านเรื่องแสบๆของคนเวียดที่เมืองเว้นะคะ
อย่างเพิ่งเบื่อน้า...ตามไปอ่านกันก่อนละจ๊ะ

Bamboocrossing









 

Create Date : 12 กรกฎาคม 2550    
Last Update : 16 สิงหาคม 2551 8:06:59 น.
Counter : 160 Pageviews.  

1  2  3  4  

Bamboocrossing
Location :
เชียงใหม่ Australia

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






Life is Like a box of chocolate

You never know

what are you going to get






ChiAngmAi ThaiLand




GoLd Coast AuStraLia



Be togetheR aGain







Friends' blogs
[Add Bamboocrossing's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.