Love is like Chocolate, it delights your Heart. 我爱巧克力
Group Blog
 
All blogs
 

แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะเรา...เด็กหญิงที่เกิดวันแรงงาน

อายุ 23 แล้วสินะ รู้สึกว่าแก่ขึ้นแยะเลย 555

วันนี้เมื่อ 23 ปีที่แล้ว แม่บอกว่าเป็นวันที่ทรมานมาก

แต่แม่ก็มีความสุขมากที่ได้เห็นหน้าลูก...ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ที่ให้ชีวิตลูกนะคะ

เมื่อตอนเด็กๆเรามักจะน้อยใจเป็นประจำเวลาวันเกิดเรา เพราะอะไรน่ะเหรอ

ก็เพราะว่า เราเกิดวันแรงงาน มันเป็นวันหยุด และอยู่ในช่วงปิดเทอม

เราก็จะไม่ได้ของขวัญจากเพื่อน เพราะกว่าจะเปิดเทอม ก็ลืมกันหมดแล้ว 555

เด็กๆก็คิดแบบนี้ล่ะเนอะ อยากได้ของขวัญเยอะๆ

แต่พอโตขึ้น ก็เปลี่ยนความคิดไป จริงๆแค่เพื่อนๆหรือคนสำคัญไม่ลืมวันเกิดเรา ส่งเมสเสจมา โทรมาอวยพร แค่นี้ก็ทำให้ยิ้มได้มากมายแล้ว

ของขวัญ หรือเค้กไม่ใช่สิ่งสำคัญเลย

วันเกิดปีนี้ ก็แทบจะไม่มีอะไรพิเศษ แค่ได้รับเมสเสจจากเพื่อนๆที่รัก และคนพิเศษ

ได้รับคำอวยพรจากพ่อแม่ เพื่อนรักที่อยู่ต่างแดนก็อุตส่าห์โทรข้ามทวีปมาอวยพร

แค่นี้ก็มีคุณค่ากับเรามากมายจริงๆ

ยิ่งเข้ามาดูในบล็อก เฮ้ย มีคนเข้ามาแฮปปี้เบิร์ทเดย์กันมากมาย

ดีใจจริงๆ คนที่ไม่เคยรู้จักกัน แต่ก็แสดงความรู้สึกดีๆต่อกันได้

ขอบคุณมากๆนะคะ

ขอบคุณทุกคนที่ทำให้วันธรรมดาๆ เป็นวันพิเศษขึ้นมาได้อีก 1 วัน

ขอบคุณจากใจค่ะ

....สุขสันต์วันแรงงานแห่งชาติ....มีความสุขกันทุกๆคนนะคะ




 

Create Date : 01 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 1 พฤษภาคม 2552 18:23:27 น.
Counter : 140 Pageviews.  

ไม่เข้าใจเลยจริงๆ...ที่ทำไปน่ะเพื่อใคร

ช่วงนี้บ้านเมืองเป็นอะไรนะ มันวุ่นวายมากมายจริงๆ

เปิดทีวีมาก็เจอแต่ข่าวแบบนี้ หดหู่มาก ไม่มีท่าทีว่าจะสงบเลย

ไม่เข้าใจจริงๆ...ว่าจะเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้ทำไม

ทำเพื่อใครเหรอ? เพื่อความถูกต้อง?

เราว่ามันคือข้ออ้างชัดๆ

จริงๆก็ทำเพื่อคนเพียงคนเดียว...คนเดียวจริงๆ

ที่ต้องการจะเอาชนะ...ก็แค่นั้น

ไม่มีใครผิดใครถูกหรอก...แต่มันผิดที่ทำแบบนี้

ผิดที่ทำให้คนอื่นๆที่เค้าไม่เกี่ยวข้องเดือดร้อน

แล้วจะเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงทำไม?

ภาคภูมิใจประหนึ่งเป็นนักรบที่ยินดีพลีชีพเพื่อปกป้องชาติจากการรุกรานของต่างชาติน่ะหรือ?... ไม่ใช่...เทียบกันไม่ได้เลย

ทำไมไม่อยู่เฉยๆ...ไปยุ่งทำไม...มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรเหรอ

ชีวิตที่เป็นอยู่มันไม่มีความสุขรึไง

การใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่า ได้ทำอะไรในสิ่งที่อยากทำ

ไม่ใช่จะเอาชีวิตมาทิ้งกับเรื่องบ้าๆแบบนี้

ถ้าจะคิดว่าเราไม่เข้าใจ...เฉื่อยชา ก็ไม่ว่าหรอก

เพราะชีวิตเราสำคัญกว่าการมาทำอะไรเพื่อใครแค่คนเดียว

ยิ่งไม่ใช่พ่อเรา แม่เรา คนที่เรารัก...เราจะไปทำเพื่อเค้าทำไม

เค้าทำอะไรให้เรา...มีบุญคุณอะไรกับเราเหรอ

พูดยังไงก็คงไม่เข้าใจหรอกนะ...เพราะยังไงอุดมการณ์ก็ยิ่งใหญ่ที่สุด

และก็คงไม่คิดจะเข้าใจ

เรามันก็เป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง...ที่อยากมีชีวิตที่มีความสุข

ได้อยู่กับคนที่ตัวเองรัก...ใช้ชีวิตให้ผ่านไปแต่ละวันอย่างมีความสุขที่สุด

ไม่ใช่ต้องมาร้องไห้แบบนี้...เพราะต้องคอยเป็นห่วง

ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกะเค้าบ้าง

มันไม่มีความสุขเลย...สักนิด

ถ้ารักกันจริง...ก็เข้าใจกันบ้าง...ว่ารู้สึกยังไง

เหนื่อยนะ...ก็ไม่รู้ว่าจะมีแรงต่อไปสักแค่ไหน

ถ้ามันยังไม่จบซักที....ก็อาจจะต้องเลือกล่ะมั้ง?>




 

Create Date : 13 เมษายน 2552    
Last Update : 13 เมษายน 2552 13:36:21 น.
Counter : 103 Pageviews.  

วาเลนไทน์...ของเรา

เมื่อวาน...วานเลนไทน์ปีที่2ของเรากะหมีอ้วน

แต่ทำงานครึ่งวัน หมีอ้วนมาหาที่ออฟฟิศ

พร้อมดอกไม้ช่อจิ๋วเหมือนไมโครโฟน แต่ก็สวยและน่ารักมากๆ

พร้อมกับตุ๊กตาหมีขนฟูตัวบะเริ่ม

หมีอ้วนบอกว่าปีนี้ไม่ค่อยมีงบ เลยได้ดอกไม้แค่นี้

เราไม่ซีเรียสเลยน้า ดีใจจะตายไป

จริงๆดอกไม้ก็ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดหรอก

เพราะวันนึง มันก็ต้องโรยราไป

ความรักตะหาก ที่มันจะอยู่ยงคงกระพันตลอดไป (ถ้าเป็นไปได้นะ อิๆ)

ส่วนเราก็ให้หมอนนาโนรูปหัวใจสีแดงแปร๊ด กลิ่นหอมๆ (กลิ่นองุ่น)

ให้หมีอ้วนไปนอนกอดแล้วคิดถึงเรา หุๆ


...สถานที่เดทวันนี้คือ MBK คนเยอะมาก

ไปถึงก็รองท้องด้วย Swensen's กันก่อน

แล้วก็ไป SF Music เพื่อร้องเกะ

แต่ไม่รู้เป็นไงมาไง ดันทะเลาะกันในห้องเกะซะงั้น

ทำเอาเราบ่อน้ำตาแตก เหอๆ เพลงก็ไม่ร้อง เสียดายตังค์จริง

แต่ในที่สุด...หมีอ้วนก็มาง้อ ทำเอาเรายิ้มได้

แต่ก็ได้ร้องมะกี่เพลงเอง รู้งี้ไม่ทะเลาะกันดีกว่าเนอะๆๆ 555

แล้วเราก้ไปรอคิวบุฟเฟต์ KOBE กัน คนเยอะนะ

ตอนแรกหมีอ้วนอารมณ์เสีย เพราะเค้าไม่ย้อนคิวให้ ต้องกดคิวใหม่

กะไปกิน Shabushi แต่เราว่าก็รอคิวนานอยู่ดี สรุปก็เอานี้แหละ

รสชาติอาหารก็ไม่เลวนะ ใช้ได้ แต่เรากระเพาะเล็ก กินแป๊บเดียวก็อิ่ม อิๆ

จากนั้น เราก็ไปเดินเล่นกัน หมีอ้วนชวนร้องเกะอีกรอบ

สงสัยจะไม่จุใจ เราเลยไปร้องกันที่ร้าน Black Light ณ สยาม

ถิ่นอันคุ้นเคย (แต่หลังจากเรียนจบก็ไม่ค่อยได้มาเลย เปลี่ยนไปแยะ)

ก็ร้องกันจนอิ่มหนำ เราก็กลับบ้าน โดยมีหมีอ้วนมาส่ง

วันวาเลนไทน์ของเราก็สิ้นสุดอย่างแฮปปี้ๆ

ก็อยากให้เรามีวาเลนไทน์ด้วยกันไปตลอดนะ

จริงๆวันทุกวันของเราก็เป็นวันพิเศษเนอะ แค่เราได้มาเจอกัน

ถึงไม่เจอก็คิดถึงกัน รักกันทุกๆวัน แค่นี้วันไหนๆก็ไม่สำคัญแล้ว

รักหมีอ้วนนะคะ




 

Create Date : 15 กุมภาพันธ์ 2552    
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2552 21:46:48 น.
Counter : 100 Pageviews.  

ภารกิจ...พิชิตไขมัน(คุณแฟน)

หลังจากได้ยลรูปเก่า(เก็บ)สมัยคุณแฟนไปเรียนไฮสคูล(ประมาณ7ปีที่แล้ว)

ก็เคลิ้มมมมมมมซะ ตกหลุมรักชายหนุ่มในรูปทันที อิๆ

เพราะมันช่างต่างกะไอ้คนปัจจุบันจริงๆ

แถมยังมีการมาน้อยใจ ประหนึ่งว่าอิจฉาตัวเองในอดีตซะงั้น

(แหม ก็พ่อคุณเล่นปล่อยตัวซะ...เฮ้อ แล้วมาทำเครียด)

หลังจากโดนเราไซโคทุกวี่วัน ให้ลดน้ำหนักได้แล้ว

เพราะน้ำหนักเกินพิกัดแล้ว...รวมถึงคนรอบข้างที่ช่วยประนาม เอ้ย ไซโค

(จริงๆทุกคนเค้าก็หวังดีแหละ อย่างเราไม่ใช่ว่าคบคนที่รูปลักษณ์ภายนอกหรือไร (เพราะตัวเองก็ใช่ว่าสวยเลือกได้ 555) เพียงแต่เป็นห่วงในแง่ของสุขภาพมากกว่า เพราะเฮียแกเล่นกินซะ เหอๆ

หลังจากที่ผัดวันประกันพรุ่งมานานพอควร

บัดนี้ ก็ถึงเวลาอันสมควรแล้วที่จะเริ่มปฏิบัติการลดน้ำหนัก

ตอนนี้คุณแฟนก็ไปสมัครฟิตเนสของมหาลัย (แต่มันจะใช้บริการป่าวว้า)

ส่วนเราก็ช่วยในการควบคุมอาหารเวลาไปทานข้าวด้วยกัน

แต่ก่อนนี่กินพิซซ่า แมคโดนัลด์ น้ำอัดลมงี้ ตอนนี้ ห้ามเด็ดขาดดดด

แกกินเมื่อไหร่... ตายยยยย 5555 (ไม่ขนาดนั้น)

ก็นะ ช่วงนี้หมีอ้วนคงทรมานไม่น้อย เพราะต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมใหม่

บางทีก็สงสาร เพราะรู้ว่าอยากกินนั่นนี่ แต่ก็นะ...

เพื่อประโยชน์ของตัวเค้าเองนั่นแหละ

ตอนนี้...มันแค่เริ่มต้น ค่อยเป็นค่อยไปละกันนะ

อย่าท้อล่ะ สู้ๆๆๆๆ

แล้วจะมารายงานผลค่ะ หุๆ

(ป.ล.ใครมีวิธีเด็ดๆน่าสนใจ ลองแนะนำมาหน่อยนะคะ ขอบคุณค่า)




 

Create Date : 25 มกราคม 2552    
Last Update : 25 มกราคม 2552 0:17:58 น.
Counter : 130 Pageviews.  

เมื่อฉันโดนกระชากกระเป๋า...เซ็ง


ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง......

เรื่องมันเกิดเมื่อวานตอนเช้า(14 พ.ย.51) ขณะที่เรานั่งใต้ดินมาลงที่สถานีพระราม 9 เพื่อจะมาทำงานที่ออฟฟิศ

ขณะที่กำลังเดินเรื่อยเปื่อยอยู่นั้น ก็มีความรู้สึกเหมือนมีใครมาจับกระเป๋า แล้วชั่วเวลาเพียงแว้บเดียว มันก็ถูกกระชากไปจากแขนเรา มองไปอีกที เห็นมอไซต์คันนึงวิ่งไปอย่างเร็ว มี 2 คน คนขับใส่หมวกกันน็อก แต่ไอ้คนหลังไม่ใส่

ในมือมันมีกระเป๋าของเรา เรามองตามด้วยความอึ้ง+ช็อก ตะโกนออกมาแค่ว่า "เฮ้ย" มันไม่เห็นเหมือนในหนังเลย ที่จะมาร้องว่า "ช่วยด้วยค่าๆ มีคนกระชากกระเป๋า" คือในตอนนั้น มันทำอะไรไม่ถูก ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากๆๆๆ ทะเบียนก็ดูไม่ทัน

เราลองหันไปดูคนรอบข้างที่เดินๆอยู่ ทุกคนก็ดูเหมือนไม่รู้เรื่อง ไม่มีใครสนใจเลย เราก็ไม่รู้ว่ามีใครเห็นเหตุการณ์บ้างรึป่าว

แต่ที่งงคือ ไม่น่าเชื่อว่ามันจะกล้าทำในเวลาแบบนี้ กลางวันแสกๆ (8.40 น.) คนที่กำลังมุ่งหน้าไปทำงานก็เดินกันเยอะ แถมบนถนนรถก็เยอะมากๆ แบบว่ารถติดด้วยซ้ำอะ มันยังกล้า ...เลวมาก

จากนั้นรีบเดินไปออฟฟิศ น้ำตาคลอ พี่ๆในออฟฟิศตกใจกันใหญ่ ก็โทรอายัติบัติบัตรเอทีเอ็มและก็ซิมการ์ด จากนั้นก็ไปแจ้งความที่สน.ห้วยขวาง

ขำมากอะ ร้อยเวรถามว่าโดนกระชากที่ไหน เราก็บอกว่าถนนพระราม9ค่ะ เค้าก็บอกว่า ไม่ได้นะ ถ้าโดนบนถนนต้องไปแจ้งความที่สน.มักกะสัน แต่ถ้าบนฟุตบาทก็แจ้งที่นี่ เอ่อ ตลกมั้ย แล้วใครจะบ้าบอกว่าบนถนนล่ะค้า (ที่สำคัญ ตูก็ไม่บ้าเดินบนถนนหรอกเฟ้ย)

ก็นะ กลับมาถึงออฟฟิศ เรื่องที่เราโดนกระชากกระเป๋าก็กลายเป็น ทอล์ค ออฟ เดอะ ทาวน์ ทันที 555 เป็นคนดังไปในบัดดล ก็ดีนะ มีแต่คนเป็นห่วง

วันนั้น เรากลายเป็นยาจกไปในทันที รู้สึกอนาถตัวเองมาก มีแต่ตัวจริงๆ...โกรธไอ้โจรบ้ามากๆๆๆๆๆๆ ไม่คิดบ้างรึไงว่าคนอื่นเค้าเดือดร้อน แต่ก็เอาเถอะ บ่นไปก็คงไม่มีประโยชน์ เพราะของก็คงไม่ได้คืนมา ก็นะ เราเชื่อว่าเวรกรรมมีจริงแหละ ใครทำไรไว้ วันนึงกรรมก็คงตามทันเอง....สาธุๆๆๆ

ป.ล. สำหรับทรัพย์สินที่หายไป เงินในเป๋าตังค์ โจรมันเปิดแล้วคงอยากจะเขวี้ยงทิ้ง เพราะมีอยู่ 200 (ดีนะ ที่ไม่กดเพิ่ม)

แต่ที่สำคัญ มือถือสุดที่รัก Dopod M700 ใช้ยังไม่ถึงปีเยยย แงๆๆๆ

แล้วก็กล้องดิจิตอล SONY ที่แม้จะใช้มานาน แต่ก็เสียดายมากๆๆๆๆๆๆๆ

รวมถึงเครื่องสำอางทั้งหลาย ทั้งแป้ง ลิปกลอส กระดาษซับมัน ยารักษาสิวราคาแสนแพง

ยังมีบัตรรถไฟฟ้ารายเดือน ราคา 950 บาท ที่ใช้ไปได้แค่ 10 วัน แงๆๆๆๆๆ

ก็นะ มูลค่าทรัพย์สินที่หายไปกะสายลมก็ประมาณ 2 หมื่นกว่าน่ะ สำหรับเรามันไม่น้อยเลยนะ ฮือๆๆๆ

ที่สำคัญ ของที่เราเสียดายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แม้มันจะไม่ได้มีราคาอะไร แต่มันก็มีค่ากับจิตใจเรามาก นั่นคือรูปถ่ายเรากะแฟน ตั๋วหนังที่สะสม กระดาษโน้ตที่แฟนเราให้เราเมื่อตอนขอเราเป็นแฟน และกลอนที่เค้าแต่งให้เรา เฮ้อ หายไปหมดแล้วสินะ

สำหรับพวกโจรบ้า...มันเห็นมันก็คงทิ้งลงถัง แต่หารู้ไม่ว่า มันมีความหมายกับคนอีกคนนึงมากมายแค่ไหน

เอาเถอะ ขึ้นชื่อว่าเป็นโจรแล้วนี่นะ จะไปคาดหวังอะไรจากมันล่ะ เอาเถอะ ก็ถือว่าฟาดเคราะห์ละกัน ดีที่ไม่เป็นไร เดี๋ยวว่างๆจะไปทำบุญซะหน่อย

ก็นะ อยากฝากเตือนเพื่อนๆทุกคนนะคะ ว่าอย่าประมาท อย่าคิดว่าเป็นเรื่องไกลตัว เพราะจริงๆแล้วภัยพวกนี้มันอยู่รอบตัวเราค่ะ ที่สำคัญมีสตินะคะ จะได้ไม่ตกเป็นเหยื่อมิจฉาชีพแบบเรา หุๆ




 

Create Date : 14 พฤศจิกายน 2551    
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2551 23:46:04 น.
Counter : 112 Pageviews.  

1  2  3  4  5  

mimoza
Location :
Shanghai China

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้หญิงอารมณ์อ่อนไหว ที่รักการกินช็อกโกแลตเป็นชีวิตจิตใจ
Friends' blogs
[Add mimoza's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.