สี่แยกปทุมวันยามค่ำคืน


แม้ว่าผมจะไม่ได้เป็นคนกรุงโดยกำเนิด แต่ก็มีโอกาสได้มาแวะเวียนแถว ๆ ปทุมวัน ตั้งแต่เด็ก

จำได้ว่าเมื่อสี่ซ้าหาขวบ ผมรู้จัก มาบุญครองเป้นครั้งแรก
เวลาที่ แม่กับพ่อพามาเยี่ยมบ้านปู่ย่าที่กรุงเทพทีไร อา ๆ ก็จะพามาเที่ยว ที่ตรงแถว ๆ ปทุมวัน (ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่รู้เรื่องหรอกว่า เขาเรียกว่าอะไร)

สถานที่ ๆมาบ่อย ก็คงเป็นมาบุญครอง
ตอนนั้นจำได้ว่า เกมส์กดฮิตมาก

เดินแถวชั้นสองชั้นสามจะมีเกมส์กดวางขาย

นอกจากเกมส์กด แล้วก็จะมี "วีดีโอเกมส์" ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นชนิด ก่อนที่จะมีเครื่องนินเทนโดนะ

แบบ เป็นเกมแพกแมน หรือไม่ก็เป็นเกม ที่มียานอวากาศ แล้วยิงๆ กัน

ทุกครั้งที่เห็น ผมก็จะร้องให้แม่พาไปเล่น
แม่ก็จะพาไปเล่น แล้วจ่ายตังค์ค่าเกมไว้ แล้วก็ไปช้อปปิ้งตามประสาแม่ ปล่อย ให้ผมเล่นเกมไปตามเรื่องของผมไป

พอโตขึ้นมาหน่อย
ความทรงจำที่จำได้เวลาที่มากรุงเทพ ก็คือภาพของ "สยามสแควร์" เวลาอาๆ พามาเดินเที่ยว ก็จะพามาเดินแถวโรงหนังสกาลาร์
จากนั้น ก็จะพาไป กินน้ำที่ "เอแอนด์ดับบลิว" แต่ตอนนี้ เดินไปเดินมาแถวนั้น พยายาม ย้อนความทรงจำ ก็จำไม่ได้ว่า "เอแอนด์ดับบลิว" ที่เห็นปัจจุบันมันใช้ร้านเดียวกับที่กินตอนเด็กรึเปล่า

ช่วงที่เข้ามากรุงเทพชุก ๆ นั้นจำได้ว่าน่าจะเป็น 8-9 ขวบ
ผมจำได้วาตอนนั้น แพ้กลิ้งค์เข้ามาเมืองไทยใหม่ ๆ คุณอา ๆพกกันเต็มไปหมดถ้าจำไม่ผิด รู้สึกว่า มีวันนึง ที่มีรายงานผลฟุตบอลโลก ปี 90 เข้ามาแพ็กลิ้งค์ด้วย

รู้สึกว่าวันนั้นเป็นวันที่อังกฤษชนะแคเมอรูน 3-2 รึเปล่าไม่แน่ใจ

จากนั้นทิ้งช่วงไปอีกห้าหกปี ผมก็แทบไม่ได้เข้ามากรุงเทพ อีกเลย
กว่าจะได้เข้ามา บริเวณสี่แยกปทุมวัน ก็เปลี่ยนไป ในระดับหนึ่ง

คือเริ่มมีร่องรอย "ตอหม้อ" ของรถไฟลอยฟ้าที่เป็นความหวังใหม่ของชาวกรุงเทพมหานครในการแก้ไขปัญหารถติด

หรือไม่ก็ภาพสยามดิสคัฟเวอรี่ที่เพิ่งเปิดให้บริการ
ผมก็เข้าไปเดินเล่นในนั้น และก้ตื่นเต้นมากที่ได้เห้นร้าน เอเชียบุ๊ค

ตามประสาเด็กศิลป์ฝรั่งเศสที่มาจากโรงเรียนต่างจังหวดัสุดขอบสยามประเทศ
การได้มาเดินร้านหนงสืออย่างเอเชียบุ๊ค แล้วพบเห็น Phrasebook ภาษาฝรั่งเศส เป็นเรื่องตื่นเต้นมาก ผมยืนอ่านอยู่นานสองนาน จนแม่อดรนทนไม่ได้ ต้องซื้อให้ ไม่งั้นไม่เดินออกไปพร้อมแม่ว่างั้นเหอะ

ในยุคที่เมืองไทยต้องประสบสภาวะวิกฤตจากพิษ "ต้มยำกุ้งไครสิส" ห้างสยามดิสคัฟเวอรี่ไม่ใช่ที่เดียวที่ผมตื่นเต้นเมื่อมาเห็น

นอกจากนี้ ถัดจากแยกปทุมวันไปหนึ่งแยก ก็ยังมี "เวิร์ลดเทรดเซ็นเตอร์" ที่ ๆ ผมทึ่งในความกว้าง แบบว่าเดินทั้งวันยังไม่หมด

นอกจากนี้ยังมีร้านดี ๆ อยู่ข้างในหลายร้านผมมักจะใช้เวลาอยู่ใน
ร้านอมาเดอุส ที่ขายโน้ตเปียโนมากมาย ที่ตอนนี้หายไปไหนแล้วก็ไม่รู้

ตอนนั้นรู้สึก ว่าเวิร์ลดเทรดเซ้นเตอร์เป็นห้างสรรพสินค้าที่แปลกสำหรับผม เพราะคนญี่ปุ่นเดินเยอะแยะยั้วเยี้ยไปหมด
ในความคิดของเด็กม.ปลายคนหนึ่งที่ไม่ค่อยได้เจออะไรแบบนี้ คิดยังไง ก็คิดไม่เข้าใจว่า จะมีห้างร้านที่ทำมาเพื่อคนญี่ปุ่นเยอะขนาดนี้

ปลายปี 42 ผมก็มีโอกาสได้กลับมาเดินสยามสแควร์อีก
คราวนี้รถไฟฟ้าเปิดให้บริการแล้วแฮะ
ตอนนี้เริ่มมองอะไรเข้าใจมากขึ้น

พอได้เข้ามาเรียนมหาลัยในกรุงเทพจริง ๆ จัง ๆ ก็ยิ่งเดินผ่านแถวนี้มากขึ้น
เริ่มรู้จักตรอกซอกซอยมากขึ้น

เวิร์ลดเทรดเซ็นเตอร์ ก็เปลี่ยนชื่อเป็นเซ้นทรัลเวิร์ลด
จำได้ว่าตอนมีเหตุการณ์ 9/11 ที่มีข่าวบอกว่า "เครื่องบินของผู้ก่อการร้ายบินชนตึกเวิร์ลดเทรด"ผมนึกว่า มันมาชนแถว ๆ ราชประสงค์นะ

ตอนนั้นเวลารอรถไฟฟ้าจากสยามไปหมอชิต ก็จะยืน ให้ลมพัด แล้วมองออกไปยัง สยามเซ็นเตอร์ ติดกับสยามเซ็นเตอร์มีโรงแรมสักแห่งหนึ่งจำชื่อไม่ได้

ซึ่งหลังจากผมเรียนจบเขาก็ทุบโรงแรมนี้ทิ้ง
แล้วสร้างใหม่เป็นสยามพาราก้อน

ทุกสิ่งทุกอย่างเหลือเป็นแค่ความทรงจำสีจาง ๆ

มีแต่ปัจจุบันและอนาคตที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า









Create Date : 11 สิงหาคม 2552
Last Update : 11 สิงหาคม 2552 15:06:06 น.
Counter : 576 Pageviews.

7 comments
  
ถ่ายรูปสวยค่ะ ให้แสดงสีฟ้าสดดี เหมือนรูปถ่ายของเมืองนอก...
ปกติก็ผ่านประจำ แต่ไม่ได้อารมณ์นี้อ่ะค่ะ อิอิ
โดย: CindyD วันที่: 11 สิงหาคม 2552 เวลา:15:50:29 น.
  
โรงแรมที่เคยอยู่ข้างๆสยามเซ็นเตอร์น่ะ สยาม อินเตอร์คอนติเนนตัลค่ะ จำได้ เพราะอาไปแต่งงานที่นั่น
โดย: Tukta21 วันที่: 11 สิงหาคม 2552 เวลา:23:51:12 น.
  
ไม่ทันช่วงนั้นอ่ะครับ แบบว่าไม่ใช่คนกรุงเทพฯอ่ะ

อย่าบอกนะว่าอายุยังไม่ถึง 18 อ่ะ

แซวเล่นนะครับ
เบื่อเมืองไทยจัดเรตแต่ไม่ปฏิบัติตามทั้งคนดูและโรงหนัง
หนังเรต 18+ แต่ให้เด็กเข้าไปดูได้ แถมยังไม่ตรวจบัตรอีก เซ็งจิต
โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 5 กันยายน 2552 เวลา:13:00:44 น.
  


เขียนแล้วให้ความรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของสถานที่บริเวณแถบนั้นเลยค่ะ เผื่อใคร ๆ นึกไม่ออกแล้วมาย้อนวันวานที่นี่
ภาพสวยมากค่ะ
โดย: รัขขี่ (รัชชี่ ) วันที่: 25 กันยายน 2552 เวลา:13:43:17 น.
  
สุขสันต์วันเกิดครับ ขอให้มีสุขภาพร่างกายที่เเข็งเเรง คิดสิ่งใดก็ขอให้สมปรารถนา ร่ำรวยเงินทองเเละมีความสุขยิ่งๆขึ้นไปทุกวันครับ

โดย: Don't try this at home. วันที่: 26 มกราคม 2553 เวลา:0:11:22 น.
  

โดย: nokkizang วันที่: 26 มกราคม 2553 เวลา:12:30:04 น.
  
ขอให้มีความสุขมากๆ นะค่ะ

myspace layouts

myspace layouts

โดย: แจกัน (Jaekan ) วันที่: 26 มกราคม 2553 เวลา:20:20:43 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

เชษฐภัทร
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 3 คน [?]



New Comments
All Blog
MY VIP Friend