Group Blog
 
All blogs
 
^ * ^ ....ทริปส่งท้ายปี 53 แบ็คแพ็คไปลาวใต้คนเดียว (ดอนเดด-ตาดคอนปลาสร้อย)

lozocatlozocat


วันพุธที่ 8 ธ.ค. 53

วันนี้ตื่นแต่เช้าอีกเช่นเคย แต่เมื่อคืนตอนนอนมีรู้สึกกลัวอยู่เหมือนกันตอนได้ยินเสียงคนเดิน แล้วเอ๊ะทำไมมันเหมือนอยู่หน้าห้องเรา แล้วก็เสียงเหมือนผ้าซวบ ๆ อะไรสักอย่าง หรือมาแอบเปิดผ้าม่านชั้น หรือแอบมานอนเปลเล่นหน้าห้องเรา แต่ก็ช่างเหอะล็อคประตูดีแล้ว เข้ามาไม่ได้หรอก ถ้าจะเปิดเสียงมันต้องดังกว่านี้ คิดไปคิดมาจนคิดว่าไม่มีอะไรน่ากลัวแล้วก็ลืมไปเลยหลับต่อค่ะ

พอตื่นเช้ามาถึงได้รู้ว่าดอนมานอนเปลหน้าห้องเรานี่เอง นอนทั้งคืนเลยค่ะไม่ได้นอนเล่น ๆ ไม่โดนยุงกัดด้วย ตอนแรกก็ได้ยินดอนพูดอยู่เหมือนกัน แต่คิดว่าพูดเล่น นอนจริง ๆ ได้ด้วยหรอ เก่งจัง รู้ตั้งแต่แรกจะได้ไม่คิดกลัวอยู่ตั้งพักใหญ่

เช้าวันนี้ตื่นมาก็ได้ถ่ายรูปบรรยากาศตอนเช้าอีกแล้ว



ถ่ายจากหน้าที่พักกันเลยค่ะ บอกแล้วว่าที่นี่เค้าวิวสวย ส่วนภาพที่ดอนกำลังเกี่ยวข้าวเค้ากำลังช่วยครอบครัวทำงานอยู่ค่ะ

วันนี้ ดอน ตาล นิด ก็จะไปปากเซกันแล้ว เชอร์รี่เองก็พึ่งตัดสินใจได้เมื่อวานตอนเย็นว่าจะอยู่ต่ออีกคืน เพราะชอบที่นี่จังเลยค่ะ ความจริงเชอร์รี่กะจะหาที่พักใหม่ ไปถามเฮือนสุขสันต์เอาไว้แล้วด้วย แต่คิดไปคิดมามันดูเงียบเกินไป ห้องละ 200 บาท แต่ห้องน้ำแยกเหมือนกัน กับอีกทีนึงห้องละ 200 มีห้องน้ำในตัวแต่ว่าเป็นหลัง ๆ ไม่ติดใคร หน้าห้องที่ว่างนั้นก็วิวไม่สวย คิดไปคิดมาอยากอยู่เป็นห้องแถวมีเพื่อนอยู่ข้าง ๆ ห้องดีกว่า สรุปพักที่เดิมมันนี่แหละ วิวก็สวยที่สุดแล้ว

ความจริงตอนเช้ายังลังเลเดินหาที่พักใหม่อยู่เลย แต่เห็นสภาพห้องแล้ว เดินกลับมาจะย้ายของแล้ว เจอบรรยากาศแบบสบายไม่ร้อน เพราะห้องเชอร์รี่อยู่ด้านใน นอนเล่นที่เปลอากาศก็ดีเลยสรุปพักที่เดิมดีกว่า

ออกมาเดินเล่นแต่เช้า ร้านยังปิดกันอยู่เลยค่ะ



นี่ค่ะร้านพี่หนิงที่พวกเราไปอุดหนุนกันทุกมื้อ

ร้านเน็ตที่ดอนเดดก็มีหลายร้านนะคะ แต่ราคายังแพงอยู่มาก ๆ เลยค่ะ นาทีละ 400 กลีบแน่ะ ก็เกือบ 2 บาท ช่วง 3 วันแรกเลยไม่ได้ติดต่อกับเพื่อน ๆ เลย แต่ก็มีรับโทรศัพท์จากพี่ชาย จากพ่อบ้าง
ความจริงมื้อเช้านี้เชอร์รี่กะจะหาของชาวบ้าน ๆ กินซะหน่อย แต่ไม่มีเลยค่ะ ส่วนมากเค้าจะทำกินกันเอง สำหรับนักท่องเที่ยวก็กินร้านอาหารไป เดินเล่นเข้าไปที่เก็ตเฮ้าส์นี้ ร้านอาหารน่านั่งมากเลยค่ะ มาคราวหน้าต้องไปลอง จะมีอยู่ 2 ร้านที่เชอร์รี่ติดค้างไว้ เป็นร้านริมโขงทั้งคู่

กินข้าวเช้ากันดีกว่า เจอดอนพอดี เลยชวนกินข้าว มื้อสุดท้ายของทริปนี้ที่จะได้กินข้าวร่วมกันค่ะ ค่าเสียหายมื้อนี้จ่ายเป็นเงินบาทค่ะ คนละ 48 บาท มีผักสด ๆ ที่เพื่อน ๆ ซื้อจากแม่ค้า แล้วให้พี่หนิงผัดให้ เค้าใจดีไม่คิดค่าผัดด้วยค่ะ พี่เค้าผัดอร่อยค่ะ แต่ผักคงไม่เหมาะกับเอามาผัดเพราะขมค่ะ

และแล้วก็ถึงเวลาที่เราต้องแยกจากกันแล้วค่ะ (เศร้าไม๊เนี๊ยะ)





แต่ดีใจมากค่ะที่กลับมาห้องแล้วมีเพื่อนมานอนข้างห้องแล้ว เป็นผู้ชายญี่ปุ่นมาคนเดียวเหมือนกัน

ยืนรอตั้งนานเพื่อได้บ๊ายบายเพื่อน ๆ แล้วก็ให้ได้ภาพนี้ค่ะ



เดินกลับที่พักด้วยความรู้สึกเหงาเข้ามาแว๊บๆ แต่ก็หายไปภายในพริบตาด้วยน้องเหมียวตัวนี้ค่ะ เล่นต้นคริสต์มาสตัวเดียวหนุกหนานเชียวนะ

และจากที่คิดกันไปกันมาเรื่อง การจะไปเที่ยวคอนพะเพ็ง และไปปากเซ โดยการซื้อตั๋วเหมา กับนั่งเรือเหมารถ ต่อรถไปกันเอง สรุปว่าซื้อตั๋วเหมาราคาถึงจะสูงกว่าหน่อย แต่ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องกระเป๋าเวลาไปเที่ยวกับจะมีที่นั่งไม๊ จะได้ขึ้นรถเมื่อไหร่

เชอร์รี่ก็เลยซื้อซะเลยค่ะกับเจ้านี้ เพราะจากที่ถามหลาย ๆ เจ้าราคาที่ถูกที่สุดก็คือ 400 บาท คือมีค่าเรือ ค่ารถเหมาไปคอนพะเพ็ง ค่าเข้าคอนพะเพ็งแล้วรอรับเรากลับมาขึ้นรถทีนากะสังไปปากเซ ถึงปากเซแล้วถ้าเราจะให้ส่งในเมืองก็ได้ ต้องมาที่ท่าเรือตอน 8 โมงหรือ 8 โมงครึ่งนี่แหละลืมแล้ว
ลืมบอกว่าชื่อพี่บุญ เค้าก็ดีค่ะ ไม่ผิดคำพูด แต่เรื่องการรอรถนี่ต้องทำใจค่ะขนาดซื้อตั๋วเหมาแล้วก็ยังต้องรอ แต่ก็ยังดี ยังรอแบบมีจุดหมายค่ะ คุยกับเค้าอยู่ตั้งนาน เพราะเค้าบอกว่าเค้ามีพี่สาวมาทำงานที่ระยองแล้วหายไปไม่ติดต่อกลับบ้านเกือบ 10 ปีแล้ว



แล้วก็เดินไปดูห้องใหม่ที่นัดไว้ สภาพห้องก็พอกัน แต่เป็นหลังเดี่ยวไม่ติดใคร บอกเค้าว่าขอคิดดูก่อนถ้าย้ายก็จะขนของมาเลย พอกลับถึงห้องเจอเจ้าตัวนี้ (ตอนกลางคืนก็นอนแถวนี้) เจอบรรยากาศดี ๆ เย็นสบาย แดดไม่ส่อง ก็อยู่ที่เก่าแหละคะ นอนๆ อยู่มีฝรั่งมาดูห้อง ครั้งแรกมากัน 2 คนผู้ชาย แล้วก็ไป อีกครั้งเป็นฝรั่งผู้ชาย 1 คน มาดูห้องแล้วก็ไป จนอีกครั้งเป็นผู้ชายญี่ปุ่นมาดูแล้วก็ตัดสินใจอยู่เลย ค่อยยังชั่วหน่อย ไอ้เราก็แอบลุ้นซะ ว่าชั้นจะมีเพื่อนนอนข้าง ๆ ห้องไม๊

ตอนแรกคิดว่าอยู่คนเดียวคงจะเหงา คงจะได้อ่านหนังสือ ได้เขียนไดอารี่ ไปด้วยกินขนมไปด้วย อุตส่าห์ซื้อเรื่องปั่นจักรยานรอบโลกมาอ่านด้วย เพื่อเป็นแรงบันดาลใจเวลาที่เหงา ว่าที่เค้าไปมาโหดกว่าเราหลายร้อยเท่า แต่สุดท้าย ไม่เห็นจะมีเวลาเหงาเลยค่ะ นอนเปลได้สักพัก ก็เปลี่ยนชุดแล้วก็ออกเดินทางต่อเลยค่ะ ตั้งใจไว้อยู่แล้วว่าตอนเช้าขอไม่อาบน้ำ (จะบอกทำไมเนี๊ยะ)

เปลนี้แหละที่ดอนนอนทั้งคืน เก่งเนอะ



ความจริงยังไม่หายปวดก้นเลยค่ะ แต่ลองดูตามที่ลูกตาลบอก ลูกตาลบอกว่าต้องไปถอนถึงจะหาย ไปกันแบบปวด ๆ มันอย่างงี้แหละค่ะ คราวนี้ปั่นทางเรียบแม่น้ำจริง ๆ แล้ว ไม่ร้อนเลย ตั้งแต่วันนี้ก็หายปวดหัวแล้วค่ะ

อืมค่าเช่าจักรยาน 10 พันกีบ (40 บาท) วันนี้ได้จักรยานคันใหม่เชียว

ปั่นมาได้สักพัก ก็เจอร้านเบเกอรี่ ขอเข้าไปดูหน่อยซิเผื่อจะได้ลองเบเกอรี่เค้าบ้าง แต่ที่ไหนได้เค้าบอกว่าไม่ได้อบเลยค่ะ ไม่มีสักอย่าง แต่ที่นั่งดูน่าจะสบายดี เลยสั่งน้ำปั่นผลไม้รวม 1 แก้ว 10 พันกีบ (40 บาท)



รสชาติแปลก ๆ อร่อยดี ที่นี่เค้าจะใช้กล้วยน้ำว้า ไม่ใช่กล้วยหอม ถามสูตรน้องเค้าดู น้องเค้าก็ไล่ให้ฟัง มีหมากอะไร เป็นศัพท์ของเค้าจำไม่ได้ แต่เราแปลไปมั่ว ๆ เค้าก็ว่าใช่ ถ้าจำไม่ผิดมี กล้วย น้ำมะพร้าว มะละกอ แตงโม มะม่วง รึเปล่าไม่รู้ เพราะน้ำมันสีอ่อน ๆ



ร้านนี้เค้าเป็นร้านเบเกอรี่จริง ๆ นะ มีเตาอบด้วย แต่ไม่มีขนมอะไรเลย สงสัยคนอบไม่อยู่
ได้น้ำหมากรวมปั่นเพิ่มพลังแล้วก็ออกเดินทางต่อค่ะ แต่ปั่นไปได้สักพักก็เจออุปสรรคตัวเบ้อเร่อเลยค่ะ

ไอ้เราก็ใส่เสื้อแดงซะด้วยสิ ไม่กล้าปั่นค่ะ กลัวน้องเค้าตกใจ ลงเข็นค่ะ เดินกันตัวลีบเลย ก็ดูหน้าน้องเค้าซิไม่รู้อารมณ์ไหน ต่างตัวต่างคนไม่ไว้ใจค่ะ



และแล้วก็ผ่านพ้นมาด้วยดิค่ะ แน๊ยังหันมามองอีก

จุดพักรถที่ 2 ที่ วิวเค้าออกจะสวย



เห็นป่าว



เห็นขัวข้ามไปดอนคอนอยู่ลิบๆ



ตาดคอนปลาสร้อยก็อยู่ฝั่งดอนคอน แต่อยู่คนละฟากกับตาดหลี่ผี พอข้ามสะพานแล้วตาดหลี่ผีจะอยู่ทางขวา แต่คอนปลาสร้อยจะอยู่ทางซ้าย จะเจอเจ้าหน้าที่ขายตั๋วอีก เค้าจะขายเชอร์รี่ก็เลยบอกกับเค้าว่าไม่ต้องซื้ออีกไม่ได้หรอค่ะ เมื่อวานก็ซื้อไปหลี่ผีมาแล้ว เค้าบอกว่าซื้อตั๋วใบเดียวไปได้ 2 ตาด เชอร์รี่ก็เลยขอเค้าบอกว่าก็เมื่อวานซื้อแล้วค่ะ แต่ไม่ได้ไป ลุงเค้าก็ใจอ่อน เมื่อวานเป็นผู้ชายหนุ่มค่ะ ดีจังไม่ต้องเสียเบี้ยอีก

แล้วก็ถีบอ้อมเพื่อลอดใต้สะพานค่ะ หรือใครจะเข็นจักรยานลงบันไดก็ได้ แต่เชอร์รี่กลัวจะกลิ้งกันไปทั้งคนทั้งจักรยานเลยยอมปั่นอ้อมดีกว่า แต่คราวนี้ขอตัดทางหัวรถจักรนี่เลยละกัน เลยได้ภาพหัวรถจักรกันใกล้ ๆ เลยค่ะ



นี่เป็นร้านขายส้มตำค่ะ มีส้มตำด้วย ตั้งแต่มาลาวได้ 3 วัน ยังไม่ได้ลองส้มตำลาวเลย เลยต้องลองแล้วค่ะ ขอแวะเดี๋ยวเดียวนะคะ



เชอร์รี่สั่งเค้าว่าส้มตำจานนึงค่ะ ถามราคาเค้าบอกว่า 7 พันกีบ (28 บาท) แต่ด้วยความที่ยังอิ่มน้ำหมากรวมปั่นอยู่ ก็เลยถามเค้าว่าตำครึ่งราคาได้ไม๊ค่ะ คือเอาน้อย ๆ น่ะค่ะ อยากลองชิมแต่อิ่มอยู่ เค้าก็บอกว่ามีอีกราคา 5 พันกีบ เชอร์รี่ก็เลยให้เค้าตำ มีการให้ใส่พริก 2 เม็ด แต่ลืมไปว่าเม็ดใหญ่ ก็เลยเผ็ดซะ ไว้ไปทีหลังเอาเม็ดเดียวพอ

แต่อร่อยมากเลยค่ะ เห็นหน้าตาดูจืด ๆ แต่แซ่บหลายจริง ๆ หรือจะแซ่บผงชูรสก็ไม่รู้



เวลาปั่นจักรยานไปเที่ยวคอนปลาสร้อยนี่ต้องพยายามถามคนมาเรื่อย ๆ ค่ะ เพราะเชอร์รี่เห็นหลงกันมาเยอะแล้ว น้ำตกนี้ไม่ค่อยมีคนมากันด้วยช่วงแรก ๆ จะผ่านบ้านคน แล้วก็ผ่านทุ่งนา พอเจอบ้านคนก็ต้องรีบถามค่ะ ก่อนจะหลงซะก่อน ล่าสุดเชอร์รี่ก็ถามพี่ผู้ชายบ้านหลังสุดท้ายเค้าก็บอกทางได้ดีค่ะ ไม่หลง และพอขากลับเจอเค้าอีกเค้าก็ยังถามเลยค่ะว่าไปถูกไม๊ ชอบไม๊

อย่างตรงนี้ทางเข้าน้ำตกต้องเลี้ยวซ้าย ส่วนมากคนจะไม่สังเกตป้ายมักจะปั่นจักรยานเลยไปค่ะ (เพราะขากลับเชอร์รี่เห็นฝรั่งเค้าปั่นเลยกันแล้วกลับมาใหม่)
ปั่นตามทางนี้ไปอีกนิดค่ะ เริ่มจะได้ยินเสียงน้ำตกแล้ว
ที่นี่คนมาเที่ยวกันน้อยค่ะ มีร้านขายอาหารอยู่แค่ร้านเดียว ตอนแรกเชอร์รี่กะว่าจะมากินน้ำมะพร้าวซะเต็มที่เลย แต่เค้าไม่มีขายค่ะ
น้ำตกคอนปลาสร้อยจะมีสะพานแขวนด้วย



มาที่นี่เชอร์รี่ก็อยู่แค่ตรงสะพานนี่แหละค่ะ ลองข้ามไปก็เห็นมีทางเล็ก ๆ อยู่ 2 ทาง แล้วก็ไม่มีคนเลย ไม่รู้จะเป็นทางไหน กลัวด้วย ถ้าเจอฝรั่งกลุ่มอื่นมาเที่ยว ค่อยกล้าเดินไปหน่อย ก็เลยอยู่แค่ตรงสะพานค่ะ

น้ำไหลแรง เสียงดัง น่ากลัวมากเลย พื้นสะพานก็เป็นไม้ร่อง ๆ ยืนไปก็ตื่นเต้นไปค่ะ
เจออะไรแบบนี้ทีไร ทำไมเราชอบคิดว่าถ้าเราตกลงไปมันจะเป็นยังไงนะ ทุกทีเลย คิดไปเองให้เสียวเล่น ๆ ซะงั้น
ต้องถ่ายรูปไว้เป็นที่ระทึกก่อนคะว่ามาถึงแล้วจริง ๆ



มาที่คอนปลาสร้อยได้แค่นี้แหละค่ะ พอเจอคนก็ถามเค้าว่าถ้าข้ามสะพานไปมีทางเล็ก ๆ เดินไปจะมีอะไร เค้าบอกว่ามีที่หาปลา กับน้ำตกค่ะ อืม ถูกของเค้าแหละเนอะ

ผ่านโรงเรียนเด็กโตมีคนหลอกเด็กอยู่ค่ะ



เค้าเป็นคนญี่ปุ่น มาเที่ยวคนเดียวเหมือนกัน(รู้ได้จากยืนคนเดียว กับตอนกลับปากเซก็เห็นเค้าอยู่คนเดียวค่ะ) ไม่ได้คุยอะไรกันมากหรอก แค่รู้ว่าต่างคนต่างเป็นคนชาติอะไร แล้วเค้าก็ให้ถ่ายรูปให้เค้า หลังจากนั้นก็ยิ้มค่ะ ใบ้รับประทาน (เชอร์รี่เอง) เค้าเอาลูกกลม ๆ ใส ๆ มาเล่น แบบเหมือนกับว่ามันติดมือ ไม่หล่น ไม่รู้เค้าทำยังไงเหมือนกันค่ะ เด็ก ๆ รุม ชอบกันใหญ่เลย

ชมบรรยากาศระหว่างปั่นจักรยานกลับกันเลยนะคะ






มัวเถลไถล แต่ก็มาทันชมบรรยากาศตอนเย็นที่ร้านซันเซ็ทค่ะ



มื้อนี้สั่งข้าวราดแกงกระหรี่ผัก 10 พันกีบ (40 บาท) กับน้ำกล้วยปั่น 8 พันกีบ (32 บาท) ค่ะ เค้าใช้กล้วยน้ำว้ามาปั่นค่ะ สรุปว่าถ้าสั่งน้ำกล้วยปั่นที่เกาะนี้คงจะได้แต่กล้วยน้ำว้าแหละค่ะ แปลกดี กลับมาบ้านว่าจะลองทำเองดูบ้าง

ข้าวราดแกงกระหรี่ผักก็เยอะมาก รสชาติอร่อยแบบอ่อน ๆ แปลกดีค่ะ



สะพานที่เห็นนี่ตอนแรกเชอร์รี่ก็คิดว่าเค้าลืมทำที่กั้นรึยังไง คิดว่าเป็นจุดยืนชมวิว เพราะมันสูงจากพื้นน้ำมาก แล้วตอนนี้น้ำน้อยก็ยิ่งสูง แต่นั่งไปนั่งมาถึงได้รู้ว่าเป็นที่กระโดดน้ำของฝรั่งที่ชอบความท้าทาย เค้าวิ่งมาแต่ไกล เพื่อกระโดดให้ได้ไกล ๆ จะได้ถึงน้ำลึก ๆ เพราะถ้าไม่ไกลพอขาคงหักแน่ ๆ แล้วเค้าก็ว่ายไปถึงเกาะกลางน้ำกัน กล้าจริง ๆ



นั่งกินจนมืดเลยค่ะ ภาพสุดท้ายของวันนี้ลากันด้วยภาพนี้เลยนะคะ พรุ่งนี้จะต้องลาดอนเดดกันแล้วล่ะค่ะ



lozocatlozocat



Create Date : 13 มีนาคม 2554
Last Update : 13 มีนาคม 2554 16:48:43 น. 5 comments
Counter : 897 Pageviews.

 
สวัสดีค่ะ ขอตามมาเที่ยวด้วยคนนะคะ เห็นหัวบล้อกบนนู้น บอกว่าคุณเชอรี่ไปเที่ยวลาวใต้คนเดียวด้วย เก่งจังค่ะ เป็นเราคงปอดแหกตั้งแต่ก้าวออกจากบ้านแล้ว 555+

แล้วจะเข้ามาอ่านอีกเรื่อย ๆ นะคะ


โดย: i'm not superman วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:17:39:52 น.  

 
คิดถึงอนันดาที่ปากเซเลยค่ะ


โดย: Tick Juntavaro วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:19:00:40 น.  

 
แวะมาทักทายครับ เห็นภาพบรรยากาศแล้ว อยากลองไปเที่ยวลาวใต้ดูบ้าง


โดย: กัปตันลูกชุบ วันที่: 13 มีนาคม 2554 เวลา:19:13:17 น.  

 
ตามมาเที่ยว ประเทศลาว ครับผม


โดย: Kavanich96 วันที่: 14 มีนาคม 2554 เวลา:11:05:11 น.  

 
ชอบภาพใบสุดท้ายจังเลยคะ แสงสวยดี


โดย: ASDK_MK วันที่: 14 มีนาคม 2554 เวลา:12:48:11 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ลูกสมอเรือ
Location :
ระยอง Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]






ชื่อเชอร์รี่ค่ะ เกิดที่สัตหีบ แต่เคยย้ายไปอยู่สงขลาเป็นระยะ ๆ เลยมีความรู้สึกว่าตัวเองเป็นทั้งคนสงขลาและสัตหีบ ตอนนี้ทำงานและใช้ชีวิตอยู่ที่จ.ระยองค่ะ



ลูกสมอเรือ ค่ะ

Create Your Badge




เพื่อนชอบทำกับข้าว
แม่สลิ่ม
wee_nong
ปูขาเก เซมารู
jjbd
กระเพราไก่ไข่ดาว
ผ้าไหมไทย
popang
narellan
Il Maze
ดวงใจพ่อแม่
ลักกี้


เพื่อนชอบทำขนม

Ab Psy ReinDEAR
กิน ๆ เที่ยว ๆ
Tiny Bakery



เพื่อนแจกของแต่งบล็อก
เนยสีฟ้า
kung
oranung_sri
lozocat
แพรวขวัญ
PS_PRINCESS
thattron

เพื่อนพาเที่ยว
chalawanman
แมวจอมกวน
thattron
baby bonus
ชานไม้ ชายเขา
ann
อยากเป็นไกด์
NuAeaw
คุยกันได้นะคะ



: Users Online

CursorsFree Cursors
New Comments
Friends' blogs
[Add ลูกสมอเรือ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.