สอนทำอาหารน้องตุ๊กตา
การสอนทำอาหารให้ "ตุ๊กตา" ควงแขนมาเรียนกับพี่สาวชื่อ "อาหลิน" ถือว่าเป็นชั่วโมงที่บันเทิงมากจริง ๆ เพราะว่า มีสมาชิกในครอบครัวแวะเวียนเข้ามาดูเยอะครับ
ด้วยเหตุที่ ลูกศิษย์คนนี้เป็นน้องคนสุดท้องของ "พี่ฟา" และมีพี่สาวชื่อ"อาฉิ่ง" (เป็นครอบครัวคนจีนอยู่ที่เชียงราย) ญาติ พี่น้อง เยอะครับ
อาฉิ่งแต่งงานกับพี่วุฒิ เปิดร้านขายของอยู่ในหมู่บ้านที่ผมอยู่ ซึ่งจริง ๆ ผมไปซื้อของใช้ที่บ้านอาฉิ่งบ่อยมาก แต่ในช่วงนั้นไม่มีใครทราบว่า ผมเป็นเชฟ และเปิดโรงเรียนสอนทำอาหาร
ต้องเล่าตั้งแต่ต้นว่า ผมมาอยู่ที่หมู่บ้านนี้ได้ประมาณ 1 ปี ส่วนมากจะสนิทกับเพื่อนบ้านในซอย 5/4 ยังไม่ได้ทำความรู้จักคนอื่น ๆ เลย
ตุ๊กตาเรียนคอร์สอาหารไทย และวันรุ่งขึ้นก็เรียนทำซูชิ ,ปอเปี๊ยะ ---ผมถามว่าเรียนไปเปิดร้าน หรือเปล่า เธอตอบว่า "ยังไม่แน่ค่ะ อาจจะเปิดร้าน"
"ตุ๊กตา" ทำอาหารเก่งอยู่แล้ว ดูภาพที่ผมลงประกอบบทความ คือฝีมือลูกศิษย์นะครับ ส่วนอาหลิน เธอชอบกินผัดไทยมาก ตั้งใจเรียนเพื่อไปทำอาหารเลี้ยงกันเองในครอบครัว
และตอนนี้ตุ๊กตาก็เปิดร้านอาหารที่เชียงราย "ไออุ่น สุกี้ยูนาน" ครับ
หลังจากนั้นไม่นาน "น้ำท่วม" ครับ บอกตรง ๆ ว่า ผมงง!! ผมไม่คิดว่าน้ำจะท่วมเยอะ หรือท่วมนาน---แต่ที่ไม่ได้ย้ายไปไหน เพราะมีหมาพันธุ์ปั๊ก 2 ตัว มันซนมาก (ไฮเปอร์) โทร.ติดต่อจะเช่าอพาร์ทเม้น ห้องเช่า ไม่มีใครอนุญาตให้น้องหมาอยู่ด้วยสักราย โชคดีที่พี่นันเอาเรือมาให้ใช้ ----ก่อนที่เพื่อนบ้านจะย้ายออก ทุกคนจะขนสเบียงในตู้เย็นมาไว้ให้ผม บ้านน้องแอน บ้านพี่ต่อม บ้านแม่น้องออมให้กุญแจไว้เลย โดยเฉพาะญาติบ้านตุ๊กตา ทั้งข้าวสาร น้ำดื่ม ไข่ ขนม ผลไม้ ฯลฯ
เวลามีคนพายเรือผ่านหน้าบ้านผม ผมจะตะโกนเรียก และแบ่งสเบียงในตู้เย็นไปให้แทบทุกราย ---จากคนที่ไม่ค่อยรู้จักใคร ---กลายเป็นทุกคนมีเบอร์ผมกันหมด
พอระบบต่าง ๆ เริ่มเซ็ทตัวเองขึ้นมา คือมีเรือรับจ้าง มีรถใหญ่ สามารถไปตลาดไทได้ ก็ค่อย ๆ หายใจหายคอสะดวกขึ้น บ้านของผมก็กลายเป็นโรงครัวประจำซอย ถ้ามีใครแวะมาดูบ้านผมก็จะทำกับข้าวเผื่อด้วย
ผมสารภาพตรง ๆ ว่าตั้งแต่เป็นเชฟมา เคยทำอาหารให้นักการทูต คนดังระดับประเทศ นักธุรกิจพันล้าน ผมก็ทำมาแล้ว แต่ไม่เคยภูมิใจมากเท่ากับเป็นเชฟประจำการช่วงน้ำท่วม เพราะว่า "ครัว" ของทุกบ้าน เลอะเทอะใช้ไม่ได้ สภาพบ้านที่จมน้ำอยู่เดือนกว่า ทุกคนคงจะคิดออกนะครับ ....
พอระดับน้ำเริ่มลด หลาย ๆ ครอบครัวก็ทยอยกลับมา บ้านผมทำความสะอาดง่ายกว่าบ้านคนอื่น ๆ เพราะผมทยอยทำทุกวัน ผมอยู่เฝ้าตลอด จึงง่ายที่จะเก็บของ และขัดฝาผนัง ขัดพื้น จิปาถะครับ---จากประสบการณ์ที่ทำความสะอาดบ้านล่วงหน้าใคร ๆ ผมก็เลยจัดลำดับงานได้ค่อนข้างคล่องแคล่ว ก็เลยกลายเป็น "มือโปร" ในการช่วยรื้อบ้านคนอื่น ๆ
ในสถานการณ์ที่แย่แสนแย่ ท่ามกลางความเสียหายของสภาพบ้านเรือน น้ำท่วม ได้เข้ามาช่วยพัฒนา ความเป็นมนุษย์ให้ดีขึ้น---พวกเราร่วมมือร่วมใจกันมาก ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย เอาใจใส่ต่อกันมากขึ้น กลายเป็นครอบครัวเดียวกัน สัมผัสได้ถึงความเป็น Community จริง ๆ



Create Date : 17 กุมภาพันธ์ 2555
Last Update : 17 กุมภาพันธ์ 2555 21:31:13 น.
Counter : 793 Pageviews.

4 comments
  
น่าทานค่ะ:)
โดย: Nongsaint IP: 110.168.60.144 วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:22:33:58 น.
  
สุดยอดอ่ะเพื่อน ไม่รู้จะพูดยังไงดี แต่ดีใจที่มีเพื่อนอย่างโอ๋ จากช่วงน้ำท่วมที่ผ่านมา เราเองอาจจะไม่ได้โดนไปด้วย แต่คอยดูอยู่ตลอด มันทำให้เห็นว่า"ในความโชคร้าย มักมีสิ่งดีๆซ่อนอยู่ด้วยเสมอ" เพียงแค่เราจะมองมันอย่างมีสติ แล้วใช้มันให้เกิดประโยชน์รึเปล่า? โอ๋เป็นคนนึงที่มอง และใช้สติในการแก้ปัญหา รวมไปถึงน้ำใจที่มีให้กับเพื่อนมนุษย์แม้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนก็ตาม สักวันสิ่งดีๆที่โอ๋ทำไป มันจะย้อนกลับมาหาโอ๋แน่นอน เราเชื่อ ^^
โดย: Chef Chan วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:2:34:42 น.
  
แวะมาให้กำลังใจเชฟโอ๋กับลูกศิษย์ค่ะ ขอให้กำลังใจคนรักงานปรุงอาหาร และขอขอบคุณที่ช่วยสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ ให้กับสังคมค่ะ
ขอให้มีความสุขกับงานที่รักมาก ๆ นะคะ
โดย: Pang-Pouille IP: 114.91.201.191 วันที่: 27 กุมภาพันธ์ 2555 เวลา:19:49:36 น.
  
ประทับใจมากกับ รูปภาพอาหาร พร้อมทั้งครูและศิษย์ ขอให้มีความสุขกับการสอน นะคะ
โดย: ป้าพรรณ (ประนม ) วันที่: 4 มีนาคม 2555 เวลา:2:26:25 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เชฟโอ๋
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]



No one is too old to learn. ไม่มีใครแก่เกินเรียน
เขียนบล็อคนี้ เพราะอยากเล่าให้พี่อู๊ดฟัง