Every ending is a new beginning ....

ความรู้สึกที่ไม่สามารถ ห้ามได้

แล้วเรื่องเดิมๆ ก็เกิดขึ้น ในอ้อฟฟิศ อีกครั้ง ความไม่ยุติธรรม อภิสิทธิ์ การกระทำที่แสนดีจนได้ชื่อว่าดีมากเกินไป ณ.ที่นี้ เราเลือกที่จะเรียกมันว่า ความอ่อนแอน่าจะเหมาะที่สุด ความไม่กล้าที่จะใช้วาจาหรือมาตรการที่เด็ดขาดในการรักษากฏ อย่างที่ควรจะเป็น เราเริ่มรู้สึกเบื่อกับการมองเห็น
คนที่ยังคงทำผิดกฏ ยังคงไม่รู้สึกรู้สาเสมือนว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น หรือเป็นเรื่องที่คนอื่นที่ทำตามกฏ ต้องยอมรับหรือยกให้ เขาไปคนหนึ่ง อะไร ประมาณนั้น เราว่ามันเป็นการเห็นแก่ตัว แบบน่าละอาย แต่ก็แปลกที่คนที่ทำอยู่ ไม่ได้สนใจอะไรเลย ....คนที่สามารถจะตักเตือนได้ ก็ติดปัญหาว่า ดีเกินไป หรือพูดง่ายๆ อ่อนแอ กลัวลูกน้องจะเสียใจ เลยปล่อยไป วันแล้ว วันเล่า วันนี้ เราเลย พูดไป ว่าเพราะคุณมันดี เกินไปไง ใครๆ ถึงไม่เชือถือ
เขาดันตอบเราว่า น่าจะเป็นอย่างนั้น และ เขาก็ไม่ต้องการที่จะเปลียนตัวเองด้วย เราเลยบอกไปว่า so keep on being too good if you are happy and I won't get involved with this anymore
และเราก็ไม่พูดกัน ทั้งวัน เพราะไม่มีอะไรที่จะต้องพูดกันอีก เราก็เบื่อที่จะผลักดัน ให้เขาเป็นเจ้านายที่ทุกคนควรจะยอมรับ เราน่าที่จะคาดหวัง
กับเขามากไปนิดนึง พอเขาทำไม่ได้อย่างที่เราคาดหวังเลยรู้สึกผิดหวังและเสียความรู้สึก อย่างบอกไม่ถูก
รู้สึกเหมือนว่าตัวเองไปยุ่งเรื่องของเขา มากเกินไป แต่จริงๆ แล้วมันเป็นเรื่องของ กฏบริษัท ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว เราแค่สงสัยว่าทำไมเขาไม่สามารถบังคับใช้กฏบริษัทกับพนักงานทุกคนได้หรือมีบางคนยกเว้นเพราะเป็นคนพิเศษ หรืออย่างไร เราเลยตั้งใจว่านับจากนี้เราจะไม่สนใจเขาอีกว่าเขาทำอะไรที่โชว์ความไม่ยุติธรรมให้เราเห็นอีกหรือไม่ ต่อไปนี้อยากทำอะไรก็ทำกันไป ตามสบาย อยากมาทำงานกันกี่โมงก็ตามแต่จะสะดวก

ช่างเป็นบริษัท ที่น่าทำงานซะจริงๆ อิจฉา มั้ยล่ะ เพื่อนๆ ฮ่าฮ่า ฮ่า




 

Create Date : 20 สิงหาคม 2552    
Last Update : 20 สิงหาคม 2552 16:47:39 น.
Counter : 150 Pageviews.  

คิดถึง...ทะเล

ช่วงนี้ เราเริ่มฟุ้งซ่านคิดถึงทะเล ขึ้นมาอย่างไม่มีเผตุผล เปิดเน็ตหาข้อมูล สถานที่ ที่อยากไป แปลกที่เรามักจะคิดถึงแต่ ทะเล เวลาเราอยากพักผ่อน
หาด วณกร จังหวัดประจวบ ที่ๆ เราเคยไปกับเพือนๆ ในกลุ่มอยู่เป็นประจำ
นี่ก็หลายปี แล้ว ที่ไม่ได้ไป ที่นั่น หรือไม่ก็ เกาะช้าง เกาะหมาก เกาะกูด ที่ไหนซักที่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกาะช้าง เราคิดว่าเราหลงมนต์เสน่ห์ อะไรบางอย่างที่เกาะช้าง แปลกที่เราไม่เคยลืมความรู้สึก 3 เดือนของการทำงานที่นั่น
เวลาที่เราเดินกลับ ห้องพัก (เป็นห้องใต้หลังคา) ในขณะที่แสงจันทร์สาดส่องไป ตามทางที่เราเดิน ได้ยินเสียงนก เสียงแมลง ที่ออกหากินตอนดึกๆ
มองไปในทะเล เห็นแสงไฟลิบๆ จากเรือหาปลา เห็นพระจันทร์ดวงโต ลอยอยู่บนศรีษะเรา เพราะ เราทำงานเป็น night audit และเสร็จงานเที่ยงคืน กว่าๆ เกือบทุกวัน ......แปลกที่เราไม่เคยนึกกลัวความมืด ทั้งๆที่มักจะโดนเพื่อนร่วมงาน รุ่นน้องๆ เล่าให้ฟังเสมอว่า มีคนเห็นผี ตรงนั้นตรงนี้ ....ตรงไหนของมันกันน่ะ เราเดินอยู่ทุกวัน ไม่เคยเจออะไรเลย แต่ก็ดี แล้ว ไม่มีใครอยากเจอหรอก ...ไม่อยากเป็นไข้หัวโกร๋น อิๆๆ
เรากลับถึงห้องพัก ที่มีแต่ความเงียบสงบ มากๆ ได้ยินเสียงคลื่นทะเล ยามค่ำคืน เราหลับฝันดีเกือบทุกคืน รู้สึกมีความสุข และสงบมากๆ
หลายๆคนถามเราว่า พี่อยู่ได้ยังไงน่ะ ทีวีก็ไม่มี วิทยุก็ไม่มี รูมเมทก็ไม่มี
จริงๆ เรามีน้องๆผู้หญิง ที่เป็นพนักงาน เสริฟ เข้าใหม่ๆ มาอยู่ด้วยแต่พอเริ่มจะสนิทกัน เขาก็ลาออกไป หลายคน น้องเขาคงไม่ชอบที่เงียบ ๆ หรือไม่ก็ไม่ชอบลักษณะงาน อะไรทำนองนั้น
แต่สำหรับเรา งานที่เรารับผิดชอบตอนนั้น เป็นงานที่เรียนรู้ใหม่ และไม่แน่ใจว่าเราทำมันได้ดีไหน แต่คิดว่าคงไม่ค่อยเข้าท่า เขาถึงเห็นว่าเราไม่เหมาะสมกับงาน ตำแหน่งนั้น ก็เลยบอกเราว่า เราไม่น่าจะเหมาะกับที่แบบนี้ อะไรประมาณนั้น ก็บางทีอาจจะเป็นไปได้ ที่นั่นไม่ใช่ที่ๆ เรา จะอยู่ได้ อย่างที่เราคาดหวังแต่แรก แต่อย่างน้อยเราก็สามารถทำงาน แบบไม่มีวันหยุด เป็นเวลา 3 เดือนเต็มๆ ขอเน้นว่า ไม่มีวันหยุด เพราะถ้าเราหยุดนั่นหมายถึงรายได้จะหายไป เพิ่งรู้สึกถึงคุณค่าของการทำงานทุกวัน .....ก็ ดีน่ะ รู้สึกดี และไม่รู้สึกเหนื่อย เดินไป เดินกลับทุกวัน เหมือนทำงานที่บ้านตัวเอง อะไร แบบนั้นเลย .......และเราก็ไม่ได้รู้สึก เสียใจ หรือโกรธ กับการประเมินผลการทำงานครั้งนั้น กลับรู้สึกขอบคุณมากกว่า ที่ให้ โอกาสเราได้ อยู่ บนเกาะที่เราหลงรัก เป็นเวลา 3 เดือน เต็มๆ โอกาสแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ น่ะ ได้เงิน และได้พักผ่อนในเวลาเดียวกัน เราไม่แน่ใจว่า นี่คือการพักผ่อนในความคิดของคนอื่นหรือไม่ แต่สำหรับเรา การได้อยู่ในที่ๆ ที่เราพึงพอใจ คือการพักผ่อนที่สุดยอดที่สุด ......

คิดถึงเกาะช้าง มากๆ เรามั่นใจว่า เราจะต้องกลับไปที่นั่นอีกครั้งแน่นอน คงได้ไปเล่นน้ำ เดินชมชายหาด นอนฟังเสียงคลื่น อีกซักครั้ง
ภาพชาดหาดสวยๆ ยังอยู่ในความทรงจำแบบว่าสามารถมองเห็นทุกครั้งที่นึกถึงกันเลยทีเดียว

เฮ้อ.....อยากพักร้อน ซัก 1 อาทิตย์ แล้วกลับไปที่นั่น ...เกาะช้าง.....





 

Create Date : 13 สิงหาคม 2552    
Last Update : 13 สิงหาคม 2552 14:32:38 น.
Counter : 171 Pageviews.  

weekend ปลาดุก และ บ้านเกิด

ช่วงที่ผ่านมา ไม่ค่อยมีอะไรใหม่ๆ เข้ามาในชีวิตที่ยังคงดำเนินต่อไป เรื่อยๆ
ทั้งเรื่องงาน และเรื่องทั่วๆ ไป
เราได้กลับบ้าน เมื่อเสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา แวะตลาดนัด ซื้อปลาดุก ที่กำลัง ดิ้นรนอยู่ในกระชัง ของป้าแก่ๆ ไป 3 ตัว (มันเป็นปลาดุก ถ้าเรามองไม่ผิด)
แกบอกว่า โลละ 50 บาท ตอนแรกเราซื้อ 2 ตัว แกจับ ขึ้นมาชั่ง
แล้วบอกเราว่า 45 บาท เราก็เลย คิดว่า น่าจะ ซื้อได้ อีกตัว ก็เลย บอกไป ว่า ป้า เอา อีกตัวนึง แกเลย ชั่งเพิ่มมาอีก 1 ตัว แล้ว บอกเราว่า 65 บาท
เราเลยให้ แกไป 80 บาท แล้ว บอกว่าไม่ต้องทอน
แล้วเราก็ เอาถุงปลาดุก ขึ้นมอเตอร์ไซด์แล้วนั่งเข้าบ้าน ระหว่างนั้นมันดิ้น
จนน่าตกใจ เราได้ แต่ปลอบโยนมัน เบาๆ ว่า ใจเย็นๆ แกจะรอดแล้ว จนกระทั่งถึงบ้าน ประมาณ 5-7 นาที เราว่า มันน่าจะทนได้ แล้วเราก็เอา มันไปปล่อย ในคลองหน้าบ้าน (น้ำดูเหมือนจะดำๆ หรือช่วงนี้ ที่บ้านเราฝนไม่ตก น่าจะเป็นเช่นนั้น ) ทันที่ ที่เราเทถุง ไอ้สองตัวแรก ก็ รีบว่ายหายไป กับตา แต่อีกตัว ท่าทางมันจะเพลีย เลย ลอยนิ่ง แป้บนึง แล้วโผล่หน้ามาสบตาเราเหนือน้ำ แล้วก็มุดหายไป น่าสงสาร
มันคงขอบใจเราน่ะ เราว่า ที่เราช่วยชีวิตมันไว้ไม่ให้กลายเป้น ปลาดุกย่าง
รเรารู้สึกดี น่ะ จริงๆ แล้ว


แล้วเราก็ได้นอนคุยกับพี่สาวคนโต เหมือนทุกครั้งที่กลับบ้าน มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น ระหว่างที่เราไม่อยู่ พี่สาวเราเป็นคนที่มีพรสวรรค์ ในการ สื่อสารอย่างมาก เรารู้สึกสนุกเวลาที่เขาเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เราฟัง
เราสามารถจินตนาการตามไปได้ทุกๆ เรื่อง
กว่าจะได้ มาอีกทีก็ เดือนหน้า ขากลับเราแวะ ซื้อของไป ฝากเพื่อนๆ ที่ตลาด ซื้อกุ้งแห้ง ไข่เค็ม และ หอยดอง ฮ่าฮ่าฮ่า (โห อร่อยสุดๆ )
ก่อนซื้อ เราโทรไปถามเพื่อนเราว่า ถามเมียเอ็งดิ่ กินหอยดองเป็นไหม มันตอบว่า กินได้ (หมายถึงตัวมันเองน่ะ กินได้ ) เราก็เลยบอก เดี๋ยว ซื้อไปให้
ได้ยินเสียงมันโวยวายตามสายมาว่า ไม่ต้องลำบากหรอก แต่เราไม่ได้สนใจฟังมัน เพราะตั้งใจจะเอาไปให้อยู่ แล้ว แค่แน่ใจว่า มันกินได้ ก็ โอเค แล้ว

วันนี้ ว่างๆ อ่ะ ไม่มีไรทำมาก เลยมีเวลาเขียน แต่เช้า
เดี๋ยว แอบเข้าไปดู บล้อกเพื่อนๆ ก่อนดีกว่า มีใครเขียนอะไร ใหม่ๆ บ้าง





 

Create Date : 11 สิงหาคม 2552    
Last Update : 11 สิงหาคม 2552 11:17:30 น.
Counter : 153 Pageviews.  

วันพุธ ...กลางสัปดาห์ มาถึงเร็วมากๆ

เวลาผ่านไปเร็วเกินหรือเปล่านี่ เราเขียน บล้อกเกี๋ยวกับวันพูธ เป็นครั้งที่ สาม แล้ว จนแล้วจนรอด ที่ตั้งใจว่าจะกลับบ้านก็ไม่ได้ กลับซะที
เมื่อคืนฝันถึงพ่อกับแม่ อยู่ด้วยกัน มีเราไป แจมอยู่ด้วย ท่าทางเราจะคิดถึง พ่อแม่มากไป แหงๆ เฮ้อ ชีวิต.............

วันนี้ ไม่มีอะไรตื่นเต้น ชีวิตไม่ต่างจากวันที่ผ่านมาเท่าไหร่
อ้อ วันนี้มาสาย ไป 15 นาที มาถึงเจ้านายกับเพื่อน มาถึงก่อนแล้ว รถค่อนข้างติดเมื่อเช้า และอีกอย่าง เรามัวแต่เลือกรถ เลยไม่ได้ขึ้นซะที สมหน้า
เลือกดีนัก พรุงนี้คง ต้องตื่นเช้ากว่าเดิมหน่อย อยากมาทำงานคนแรก
รู้สึกดี ที่เห็น เพื่อนร่วมงาน กับเจ้านายเดินผ่านหน้าเราไปมา ตอนเช้าๆ
ฮ่าๆๆๆ เรามาเร็วกว่า ...ดีใจ จริงๆ (โรคจิต บางอารมณ์ )

แต่วันนี้คงกลับเร็ว เพราะรู้สึกเหมือนพักผ่อนน้อยยังไงไม่รู้ ก็สมควรอยู่หรอก เรานอนเที่ยงคืนเกือบทุกคืน ก็ ควรที่จะรู้สึกง่วงงุน ตอน บ่ายๆ

เตรียมตัวกลับบ้าน ดีกว่า ...เข้ามาเขียน แก้ ง่วง อิๆๆ
เพื่อนๆ สบายดี กันทุกคน นะคะ




 

Create Date : 29 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 29 กรกฎาคม 2552 17:29:19 น.
Counter : 144 Pageviews.  

วันศุกร์ มาแว้วววววววว

เขียนกันทุกวันเลย บล้อกแก้งค์ ดอทคอม ฮ่าๆๆ ช่วงนี้ไม่ค่อยยุ่งมาก เพราะกลางๆ เดือน เลยมีเวลา ง่วงตอนบ่ายๆ และแอบหลับในห้องน้ำ ตามธรรมเนียมปฏิบัต (โห มีความสุขสุดๆ )

แล้วก็มีเวลา คุยกับเจ้านายทางไสกด์ ทั้งๆ ที่ก็นั่ง ห่างกัน ไมถึง 10 เมตร
ก็แกมาชวนเราคุยก่อน คงเห็นเรานั่งตาปรือ ปากซีด (เพราะลืมทา ลิปสติกตอนบ่าย) เลยหาเรื่องคุยให้ตื่นขึ้นมาทำงานต่อ เขียนกันไป เขียนกันมา แกเล่นเขียนประโยคยาว จนเกือบแปลไม่ทัน (เวร จริงๆ สมองยิ่งเบลอๆ อยู่ )
แล้วก็สรุปว่า ปีนี้ แก จะไม่กลับไปเยี่ยม พ่อแม่ ที่ต่างประเทศ แต่จะอยูเมืองไทย เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย เพื่อประโยชน์ของพวกเราทุกคน อะไร แบบนั้น เราเลยบอกว่า เขาเป็นเจ้านายที่น่ารักที่สุดในโลกเลย ไม่เคยทำให้พวกเราผิดหวัง แกเลยเขิน เลิกเขียนไปเลย สมน้ำหน้า ฮ่าๆๆๆ

น่ารักดี อยู่ด้วยแล้วรู้สึกมีความสุข ทำงานสบายใจ ไม่เครียด
อย่างหนึ่งที่เราจะรู้อยู่ตลอดคือ เขาไว้ใจเรา เลยทำให้รู้สึกมีความสุขในการทำงาน
ก็หวังว่า ความรู้สึกแบบนี้ จะยังคงอยู่กับเราตลอดและเขาเองก็น่าจะรู้สึก แบบเดียวกับเรา ....เพราะเราไม่ได้ เป็นแค่ เจ้านายกับลูกน้อง หรือเพื่อนร่วมงาน เท่านั้น แต่เราคือ เพื่อน ที่รู้จักกันมานาน นับ 10 ปี นั่นเอง

กลับบ้านดีกว่า.....วันศุกร์ สนุกสุดกลั้น




 

Create Date : 24 กรกฎาคม 2552    
Last Update : 24 กรกฎาคม 2552 18:09:06 น.
Counter : 112 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  

chawarin
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Hello friends,

This should be my long diary ....now it's third years for me to be member of this blog....
Thanks all of you to visit my diary :-)

[Add chawarin's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.