Every ending is a new beginning ....

วันพ่อ....คิดถึงพ่อ

หลายปีแล้ว ที่ไม่ได้ซื้อของขวัญให้พ่อใน วันที่ 5 ธันวาคม
ย้อนไป 13 ปี่ที่แล้ว ทุกวันที่ 5 ธันวาคม จะเป็นวันพิเศษสำหรับครอบครัวเรา คล้ายๆ กับวันที่ 12 สิงหาคม เราจะซื้อของขวัญให้พ่อ ส่วนใหญ่จะเป็นกางเกงจีน ตัวโดๆ กับเสื้อกุยเฮง คอกลม ที่พ่อชอบใส่ บางที พวกเราก็ซื้อ เหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย จนพ่อ ต้องบอก ว่า ปีหน้าไม่ต้องซื้อแล้วนะลูก เพราะมันเยอะจนใส่ไม่ทันแล้ว บางตัวพ่อยังไม่ได้ใส่เลย พับเก็บไว้ในตู้เฉยๆ เรายังแอบเก็บไว้ เป็นที่ระลึก 1 ตัวหลังจากที่พ่อจากไป อย่างไม่ยอมกลับมาอีก
เป็นเรื่องเศร้าที่สุดในชีวิตเราเลยก็ ว่าได้ วันที่เราไม่มีโอกาสได้เจอพ่อ อีก วันนั้นจำได้ว่าเป็น วันพุธ ที่ 5 กรกฎาคม 2538 ตอนเช้า พี่สาวเราโทรมาหาเรา ที่หอพักตอนนั้นกำลังเตรียมตัวไปทำงาน พี่สาวโทรมาจากบ้านที่ต่างจังหวัด บอกเราว่า กลับบ้านเถอะ พ่อแย่แล้ว ตอนนี้นเราไม่ ค่อย ตื่นเต้น เพราะบ่อยครั้งที่พี่สาวเรา จะโทรมาในลักษณะ และน้ำเสียงแบบนี้ แต่ พอจริงๆ แล้ว ไม่ได้มีอะไรรุนแรงอย่าง ที่เราคิด แต่ครั้งนี้ผิดคาด เรากลับถึงบ้านตอนบ่าย โทรเข้าบ้าน แม่รับสายและบอกเรา ว่า พ่อเสียแล้ว เราบอกว่าไม่จริง แม่พูดเรื่องอะไรน่ะ จน แม่ส่งโทรศัพท์ให้น้าชายเป็นคนพูด เราถึง ค่อยเชื่อ ขึ้นมาบ้าง แต่ก็ไม่เต็มที่ เพราะ เรายังไม่ได้ เห็นด้วยตาตัวเอง เรารีบนั่งเรือเข้าบ้าน และ ร้องไห้ไปตลอดทาง จนคนขับเรือ มองเราอย่างสงสัยว่าเราเป็นอะไร จนเรือมาจอดเทียบหน้าบ้าน เราสังเกตว่ามีญาติ มารอที่บ้านเราหลายคน แต่เราก็ยังไม่เชื่อ เพราะ เขา ยังไม่ได้รับ พ่อ เรากลับมาจากโรงพยาบาล ปลอบใจตัวเอง ว่า มันไม่จริงหรอก เรายังมีหวัง จนเราเห็นเรือ ที่บรรทุก ร่างพ่อเรากลับจากโรงพยาบาล ตอนน้นเขายังไม่ได้ ดึงอ็อกซิเจน ออกจากจมูกพ่อ จนขึ้นบ้านเรียบร้อย และทุกอย่างก็เป็นเรื่องจริง ไม่น่าเชื่อว่าพ่อจะจากเราไป เร็ว แบบไม่มีโอกาสได้ร่ำลา แบบนี้ ไม่น่าเชื่อจริงๆ
เรางุนงง อยู่เป็นเวลานานมาก ขณะที่นั่งมองพ่อข้างๆ เตียง เราพยายามลุ้นว่า อาจจะมีปาฏิหารณ์ หรือปรากฏการณ์อะไรบางอย่าง มาทำให้พ่อฟื้น หรือนี่จะเป็นเพียงความฝัน เรานั่งอยู่นานจนพี่เรามาไล่ให้ลุกออกไป เพราะเขา ต้องย้ายพ่อออกจากที่ตรงนี้แล้ว
และเราก้ต้องยอมรับความจริง ว่า พ่อไม่ได้อยู่กับเราแล้ว เรารู้สึกถึงความเสียใจอย่างที่สุด ก็คราวนี้เอง
เรากับพี่ๆใส่เสื้อสีดำกันเป็นปี ๆ จนญาติข้างบ้านต้องขอร้องให้เลิกใส่ เพราะพ่อเราจากไปนานมากแล้ว เราไม่ได้ เปิดเพลงฟังภายในบ้าน เป็นเวลานานเช่นกัน รู้สึกเหมือนความสุข มันเลือนหายไปจากบ้านนับแต่วันที่พ่อจากไป

ใครที่ยังมีพ่ออยู่ รักพ่อมากๆ นะคะ เพราะถ้าวันนึงเราไม่มีพ่อ อย่างน้อยเราก็ยังสามารถเก็บช่วงเวลาที่ดี ไว้เป็นเสมือนน้ำหล่อเลี้ยงหัวใจ ในวันที่เราจากกัน








 

Create Date : 06 ธันวาคม 2550    
Last Update : 11 ธันวาคม 2550 16:55:23 น.
Counter : 146 Pageviews.  

คิดถึงทะเล .....อีกแล้ว

วันนี้ยังคงเป็นอีกวันหนึ่งที่อากาศหนาวเย็นในตอนเช้า เกือบจะไม่อยากตื่น ไม่อยากอาบนำ แต่นึกได้ ว่า มีอะไรหลายอย่างที่อ้อฟฟิศ ที่ต้องสะสางในวันนี้เลย
ขี้เกียจไม่ได้
ก็เหมือนกับทุกๆวัน ของชีวิต ที่เราต้องเดินทางมาทำงาน วันนี้รถติดมากจนน่าสงสัย ว่าเกิดไรขึ้น ขนาดออกจาก ห้องแต่เช้า แล้ว ยังมาถึง เวลาเดิม แต่ยังไงซะเราก็มาก่อน คนอื่นๆ ล่ะ เราได้มาไขกูญแจ ที่อ้อฟฟิศเป็นคนแรก รู้สึกดีกว่า เมื่อวานเล็กน้อย เมื่อวานเรามาเป็นอันดับ 2 รองจาก เจ้านาย รู้สึกไม่ภูมืใจเลย จริงๆ

ช่วงบ่าย เป็นช่วงเวลาที่เรามีโอกาสเข้า มาเขีบน บล็อก แล้วก็แอบ อ่าน บล็อกของเพื่อนๆ ได้บ่อยที่สุด แอบอิจฉา บางบล็อก ที่เขียนได้ น่า อ่านมากๆ เราเป็นคนชอบเขียนแล้วก็ชอบอ่านเรื่องของคนอื่นในเวลาเดียวกัน รู้สึกดีมากๆ เลยล่ะ
วันนี้ ไม่รู้จะเขียนเรื่องไร รู้แต่วา พรุ่งนี้ต้องมาทำงาน เพราะพี่ที่เป็นที่ปรึกษาบัญชี จะเข้ามาดูงานพรุ่งนี้ เราคงต้องตื่นเช้าเหมือนกับทุกๆ วัน อาจจะถึงอ้อฟฟิศซัก 10 โมง สายนิดหน่อย คงไม่เป็นไร เพราะเป็นวันหยุด
อยากไปเที่ยว เกาะช้างอีกสักครั้ง รู้สึกคิดถึง เคยไปทำงานที่นั่นมาเกือบๆ 3 เดือน แต่ไม่มีโอกาส ได้เล่นน้ำเลย แค่ได้เดินเล่นริมทะเล ตอนเลิกงาน จำได้ว่าอากาศดี มากๆ รีสอร์ทที่เราเคยทำงาน อยู่ทางด้านหลังเกาะ(น่าจะ) เพราะจะเป็นบริเวณที่เห็น พระอาทิตย์ตกดิน ได้ อย่างชัดเจน เหมือนหระอาทิตย์กำลังตก อยู่ตรงหน้าเรา อะไรแบบนั้นเลย เราเคยเดินขึ้นไปบนจุดชมวิว ด้านหลังรีสอร์ท จะเป็นเนินเขาสูง มองไปในทะเล จะเห็นเกาะเล็กๆ อยู่ตรงหน้าหาด น้ำทะเลสีเขียวเข้ม สวยมากๆ
เราจะต้องกลับไปเที่ยวที่นั่นอีกแน่นอน แต่ว่าเมื่อไหร่ก้ไม่รู้เหมือนกัน







 

Create Date : 30 พฤศจิกายน 2550    
Last Update : 17 มกราคม 2551 17:04:56 น.
Counter : 169 Pageviews.  

ก่อนพระจันทร์จะเต็มดวง

ก็พรุ่งนี้ จะลอยกระทงแล้ว นี่นะ เลยแน่ใจว่าพระจันทร์ต้องเต็มดวง แน่นอน ถ้าฝนไม่ตกซะก่อน เดี๋ยวนี้ไว้ใจดินฟ้าอากาศไม่ค่อยได้ เมื่อ สอง วันก่อน ฝนยังตกตอนเลิกงาน เราก็ไม่ได้เอาร่มมาเพราะแน่ใจว่า นี่คือหน้าหนาว ฝนคงเลิกตกแล้ว แน่นอน ที่ไหนได้ เกือบเป็นไข้หวัดอีกรอบ เซ็งสุดๆ
เมื่อเย็นวาน เพื่อนสนิท สมัยเรียน ชั้น ประถมมานอนค้างที่ห้องของเรา ไม่ได้มามือเปล่า เอาผ้ามาให้ พี่สาวเราตัดเสื้อผ้าหลายผืน และที่สำคัญหนักมากๆ เราต้องเป็นคนแบกผ้าขึ้นรถเมลล์ สงสารเพื่อน อุตส่าห์หอบมาให้ถึง อ้อฟฟิศ ตัวก็เล็กนิดเดียว สุดท้ายเรา เลย หิ้วซะแขนยอกไป ข้างนึง กว่าจะถึง ที่พัก ตอนกลางคืนต้องให้ เพื่อนช่วยนวด แต่ดูจะอาการแย่ กว่าเดิม เพราะเพื่อนมือหนักมาก จริงๆ แล้ว มันมีแต่กระดูก ทำไมถึงนวด ได้ ระบม ขนาดนี้ก้ไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องขอบใจล่ะ ที่อุตส่าห์เอาผ้ามาให้ ตัดกระโปรงได้ หลายตัวเชียว แต่ติดตรงสีนี่ล่ะ แอ๋นสุดๆ กลัว ตัดแล้ว ไม่กล้าใส่ สีงี้เหลือง น่าจะทำ ผ้าม่านซะจะดีกว่า

วันศุกร์อีกแล้ว เวลาผ่านไปเร็ว มากๆ ศุกร์ที่แล้วยังตื่นเต้น ที่จะได้ดูพี่ป้อม อยู่เลย พอมาวันนี้ได้ตื่นเต้น อีกแล้ว พรุ่งนี้จะลอยกระทง ตื่นเต้นตรงไหนเนี่ย
จริงๆ แล้ว เราไม่ชอบออกไป เดิน เวลามีเทศกาลแบบนี้ ไม่ชอบเสียงพลุ ดัง หนวกหู ตกใจด้วย ส่วนใหญ่ จะลอยกระทง หน้า บ้านตัวเอง มากกว่า คลองที่หน้าบ้านเรา จริงๆ ก็ยังงาม อยู่ไม่น้อย ยิ่งตอนดึกๆ ช่วงที่ พระจันทร์เต็มดวง จะมีกระทงของ ชาว บ้าน ลอยผ่าน หน้า บ้านเราไป ต้องคอยระวัง ไม่ให้ กระทง มาติด หัวกระได หน้าบ้าน ไม่งั้นเทียนอาจลุกไหม้ บ้านเรือนเสียหายได้ อิๆๆ ยิ่งสมัยเด็ก ๆ บ้านมุงจาก ต้องระวังให้จงหนัก
คิดถึงพ่อจังเลย ไม่ได้ เจอพ่อมา 12 ปีเต็มๆ แล้ว ไม่รู้เป็นไงบ้าง พ่อจะลืมเราไหมนะ แต่คงไม่หรอก เราเป็นลูกสาวที่พ่อ น่าจะภาคภูมิใจและเป็นห่วงมากที่สุด เราแตกต่าง จาก พี่สาว ทั้ง2 คน พ่อเคยบอกว่าเราเป้นคนไม่ อ่อนโยน ถ้ามีครอบครัวไป แล้วอาจจะไม่ราบรื่น ในขณะที่เดียวกัน พ่อก็บอกอีกว่าพ่อไม่ห่วงพี่สาวทั้ง 2 คน เพราะพวกเขา มีคุณสมบัติ ที่ลูกผู้หญิงควรจะมีอย่างเพียบพร้อม พ่อรู้จักเราดี ที่สุด รู้ว่าเราไม่สามารถ เปลี่ยนแปลง นิสัย ส่วน ตัว ของเราได้ แต่อย่างน้อยเราก็ยังพอใจกับ ความแตกต่างนี้ เราพึ่งตัวเองได้ โดยไม่จำเป็น ต้องมีครอบครัว แค่นี้พ่อก็น่าจะภูมิใจในตัวเราแล้ว ใช่ไหมจ้ะพ่อ






 

Create Date : 23 พฤศจิกายน 2550    
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2550 16:49:05 น.
Counter : 111 Pageviews.  

ฮีโร่ 2

ในที่สุด คอนเสิรืตพี่ป้อม ก็จบไป อย่างร่ำไร จริงๆ เพราะ พี่ แก กว่าจะเล่นได้ ปาเข้าไป 2 ทุ่ม เลย ต้องเลิกดึกเป็นธรรมดา พี่ป้อมตัวเล็กมากๆ เลยล่ะ เพราะ เราอยู่ห่าง ซื้อได้ ตั๋วยืน ด้านขวา ไกลสุดๆ เหมือน ไปดู จอมอนิเตอร์ อะไรประมาณนั้น แต่ก็ได้ บรรยากาศจริง เพราะอยุ่ในเหตุการณ์ พี่ป้อม พูด น้อย เหมือนเดิม นึกอะไรไม่ออกก็ " โย่ๆ วู้ฮู " คนดูก็รับมุข ให้ทำไรก็ ยินยอม เพราะเป้น ศิลปิน สุดที่รัก ยิ่ง พี่โต๊ะ พูด ยิ่งไม่ได้ยินใหญ่เลย ไม่รู้แก บ่นอะไรของแก คนที่ได้ ยิน ก็ กรี้ว ก้าว แต่ เรา ไม่ได้ ยิน ต้อง ถาม เพื่อน ว่า ตะกี้ พี่โต๊ะ พูดอะไรน่ะ แล้ว ยังมีพี่แอ้ด มาแจม ด้วยดูในมอนิเตอร์ หล่อเชียว ไม่แตกต่าง จาก ดุทีวีเลยตู อิๆๆ แต่โดยรวม แล้วก็ สนุกล่ะ ต้องพยายามทำให้ สนุก คุ้มค่ากับเงิน ที่เสีย ไป ส่วนเพื่อนเรา ที่ไป ด้วย คนที่เป้น นายตำรวจหญิง บ่นพึมพำ ว่า พี่ป้อมไม่เห็นใจกันเลย ปล่อยให้ยืนรอนาน ไม่รู้เลยหรือว่า แฟนเพลง พี่ป้อม อายุไม่ใช่ น้อยๆ กัน แล้ว ส่วนเพื่อนอีกคน บ่นเหมือนกัน ว่า ไม่มีวินัยเลย บอกจะเริ่ม 1 ทุ่ม เลท เกือบ ชั่วโมง แบบนี้ มันไปหาลูกค้าไม่เคยให้ลูกค้า ต้อง นั่งรอนาน แต่ภรรยา มัน เต้น ไม่หยุด บอก ไหนๆ มาแล้ว ต้องให้ คุ้ม ส่วนเรา ขนาดพี่แกร้องเพลง ช้า เรา ยังเต้นได้เลยล่ะ ก็เพราะรักไง ถึงมาช้าแค่ไหน ก็ รอได้ อยู่ แล้ว

และเราก็กลับมาทำงาน อย่างมีความสุข ใน วันจันทร์ รุ้สึก ปวดเมื่อยเล้กน้อย แต่ก็ดี ที่ได้ ออกกำลังกาย และที่สำคัญ ที่สุด ได้ ทำความฝันเล้กๆ ให้เป็นจริงจนได้
แต่คงไม่ได้ไปดูอะไร แบบนี้ อีกนานล่ะ เพราะจริงๆ แล้ว เราก็ไม่ได้ชื่นชอบการดูคอนเสิร์ต เท่าไหร่ พอดีเป้น พี่ป้อมเลยยกเว้น

ใกล้จะถึงวันลอยกระทง แล้วนะ ปี่นี้เราจะกลับไปลอย ที่ริมคลองหน้าบ้านเรากับแม่ ว่าจะทำกระทงเองด้วยล่ะ แถวบ้านต้นกล้วยเยอะ ต้องใช้เวลาอยู่กับแม่ให้มากที่สุด เพราะแม่เราอายุมากแล้ว

แล้วจะไปลอยกระทงที่ไหน กัน บ้างจ้ะ เพื่อนๆ




 

Create Date : 20 พฤศจิกายน 2550    
Last Update : 20 พฤศจิกายน 2550 17:51:22 น.
Counter : 124 Pageviews.  

ฮีโร่

เหลืออีกไม่กี่วันแล้ว ที่เราจะได้ เจอผู้ชาย คนหนึ่ง ซึ่ง อยาก เจอมาตลอด แต่ไม่มีโอกาส เขาโด่งดังสุดๆ ตอนที่เราเป็น นักศึกษา เท่ห์ แล้ว ก็ เสียงดี สงสัยล่ะสิ ว่า ใคร เขาคนนั้น ก็คือ พี่ป้อม อัสนียื โชติกุล ชายในฝันอีกคนหนึ่งของเรา นั่นเอง เป็นครั้งแรก ที่เรา ยอมซื้อ บัตรคอนเสิร์ท พี่ป้อม หลัง จาก อยากดูมานานแต่ไม่กล้าลงทุน สมัยก่อน เคย ไป เกาะขอบประตูอินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก เวลา ที่ป้อม กับ พี่โต๊ะ มาเล่นคอนเสิรืท เราคิดเสมอ ว่า สักวัน เรา ต้องเข้าไปดู บรรยากาศสดๆ ในนั้น ให้ได้ เวลาผ่านไปหลายปี จนมาปีนี้ ถ้าไม่ได้ไปดู ปีหน้า แก หรือ เราคงร้องเพลงไม่ไหวแล้ว เพราะแก่ ไปตามๆ กัน เลยได้ฤกษ์ ต้องเจอ กันสักที มีใครชอบพี่ป้อม บ้างคะ เราว่าคนที่แต่ง เพลง ให้พี่ป้อมร้อง นี่เก่ง มากๆ ทุกเพลงร้อง ออกมาได้ ถูกใจเรา หมดทุกเพลง เป็นศิลปิน ที่เรา ชอบมาก ที่สุด ไม่เคยเปลี่ยน ไม่ว่า จะผ่านมากี่ปีก็ตาม หวังว่า วันเสารืนี้คงเป็น วันที่สนุกที่สุด ของเรา เพราะมีเพื่อน เก่า ที่เคยเรียนด้วยกัน ตั้งแต่ มัธยม ไปดูกับเรา ด้วย
มีใคร ไป บ้างไหมคะ แล้ว เจอกันนะ




 

Create Date : 13 พฤศจิกายน 2550    
Last Update : 13 พฤศจิกายน 2550 13:36:02 น.
Counter : 113 Pageviews.  

1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11  12  13  14  15  16  17  18  19  20  21  22  23  24  25  26  27  

chawarin
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Hello friends,

This should be my long diary ....now it's third years for me to be member of this blog....
Thanks all of you to visit my diary :-)

[Add chawarin's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.