สมน้ำหน้าตัวเอง
แม้ว่าอายุผมก็เย๊อะแล้ว ผ่านการอกหักมาก็สองสามครั้งแต่ก็ยังไม่ชินชาซักทีแม้ครั้งนี้ถึงผมจะพยายามทำเหมือนว่าไม่รู้สึกเจ็บปวดอะไรที่คนรักที่คบกันมา 5 ปี จะมานอกใจ แต่ความเป็นจริงนั้นมันถึงกับทำอะไรไม่ถูกหรือยังไม่รู้เลยว่าจะเดินต่อไปอย่างไร จะเอาอย่างไรกับชีวิต มันเจ็บปวดมาก ตลอดระยะเวลาที่คบกันมาเรารักเขามาก เราเชื่อและไว้ใจเขา เพราะคิดว่าเขาคงรักเราเหมือนที่เรารักเขา

ความรักบางครั้งมันก็ยากที่จะเข้าใจ ทั้งที่ที่ผมพยายามประคบประหงมมาตลอดระยะเวลา 5 ปี และก็เหมือนว่าเราสองคนก็มีความสุขดี แต่คราวนี้ความรักของผมนี้ต้องมาด่างพร้อย สร้างหลุมดำให้เกิดขึ้นภายในใจของผม มันเป็นหลุมดำที่สร้างความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

เกิดคำถามในใจหลายอย่าง ทั้งที่เราก็เป็นคนเข้าใจในชีวิตนะครับ แต่ทำไมล่ะ ทำไม เพราะอะไรความรู้สึกเจ็บปวดในใจถึงยังคงคอยตอกย้ำอยู่แบบนี้ ผมจะผ่านมันไปยังไงดีครับ ตอนนี้ทรมานกับอาการเจ็บปวดทางใจนี้มาก

เรื่องเกิดจาก วันนึงผมได้เปิดโน็ตบุ๊คของผมซึ่งแฟนผมได้ Log in facebook ทิ้งไว้และลืม Log out ทำให้เวลาที่ผมเปิด Facebook เข้าไปมันก็จะเป็นหน้า Facebook ของแฟนผมครับ และมันก็มีข้อความที่แฟนผมคุยเรื่องการแอบนัดผู้ชายคนอื่นไปดูหนังรอบดึก ตอนแรกผมก็ไม่ได้สนใจหรอกคือจริงๆเราคิดว่ามันคงไม่มีอะไรคงเป็นเรื่องเฮฮาประสาเพื่อนคุยกันและผมก็ค่อนข้างมั่นใจในตัวของแฟนผมว่าเขารักเรามากเขาคงไม่อะไรกับใคร

แต่ ... มันก็อดจะแอบอ่านไม่ได้ กะจะแอบอ่านแล้วเก็บเอาไปแซวแฟนเล่นๆ ทั้งที่เรายังไม่รู้หรอกว่ามันเรื่องอะไร แต่พออ่านไปได้ประมาณ 2 บรรทัด พ่อแก้วแม่แก้ว นี่มันอะไรกัน หน้าเกิดอาการชา หัวใจสั่น มือไม้สั่น พลางก็คิดในใจว่าขออย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย อยากจะปิดตัดบทเสียตอนนั้นแต่สายตามันกวาดอ่านไวมาก อ่านมาได้ครึ่งนึงล่ะมั้ง น้ำตาไหลพรากเลยครับ ไหลออกมาเองจริงๆ วินาทีนั้นมันเป็นอะไรที่ พระเจ้าช่วยลูกด้วย! มันใช่จริงๆด้วย เป็นไปได้ยังไง ใจก็พลางคิดไปต่างๆนานาว่าเพราะอะไรทำไม ส่วนสายตาก็อ่านต่อไป ตอนนี้ทั้งน้ำตามาพร้อมอาการสะอื้นเหมือนเด็กเลยครับ หัวใจหนักอึ้ง ตัวมันโหวง บอกไม่ถูก ต้องบอกไว้ก่อนว่าตัวผมเองก็ไม่นึกไม่ฝันมาก่อนหรอกครับว่าจะร้องไห้เพราะเรื่องแบบนี้ แต่มันก็แปลกที่ผมห้ามอาการทางร่างกายผมไม่ได้เลย

ข้อความใน Facebook ของแฟนเป็นเรื่องราวของการนัดพบกับผู้ชายอีกคนนึงทาง BB เพื่อไปดูหนังรอบดึกกัน การนัดพบกันครั้งนี้มีการไปนั่งทานข้าวกันสองต่อสอง ผมก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะคุยอะไรกันบ้างแต่เท่าที่อ่านดูในเนื้อหาที่เขาคุยกับเพื่อนก็คงประมาณว่า คงอยากจะลองหาคนใหม่ครับ เพราะว่าผมเป็นแฟนคนแรกของเค้า ที่คิดว่าเค้าคงอยากหาคนใหม่ เพราะในเนื้อหาที่คุยกับเพื่อนมีการส่งรูปของผู้ชายคนนั้นกับรูปผมส่งไปให้เพื่อนเค้าดูเพื่อประกอบการตัดสินใจ

จากนั้นหลังจากทานข้าวกันเสร็จแล้ว ระหว่างที่รอหนังฉายก็มีการไปเดินดูของกันในข้อความที่เขียนบอกว่า "เหนื่อยมาก เดินจนขาลากเลย" แสดงว่าหนังรอบดึกก็จริง แต่ว่าคงนัดเจอกันตั้งแต่ตอนกลางวันแล้วคงอยู่ด้วยกันทั้งวันเลยล่ะครับ

จากนั้นถึงเวลาตอนหนังฉาย เพื่อนแฟนผมก็โพสถามว่า "แล้วตอนดูหนังเป็นยังไงบ้าง" ถึงตรงนี้แทบไม่อยากจะเชื่อครับ ผู้ชายคนนั้นเอามือมาสะกิดที่ขาของแฟนผมและทำเป็นประมาณว่าจะขอจับมือ หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นเอามือมากุมที่มือแฟนผมแล้ว มันก็เอามือแฟนผมไปวางไว้บนเป้าของมัน ซึ่งตรงนี้แฟนผมก็ยอมแต่โดยดีไม่ได้ขัดขืนอะไรเลย

ถึงตรงนี้ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะไปอะไรกันในโรงหนังกันไหม แต่อ่านๆไปคล้ายๆว่ามีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเอี้ยวตัวออก ซึ่งคิดว่าคงเป็นฝ่ายนั้นที่เอี้ยวตัวออก เข้าใจว่าเขาคงแกล้งแฟนผมน่ะครับ ซึ่งทำให้แฟนผมมาคุยกับเพื่อนแบบสนุกปากว่า "แข็งพาดเป็นลำเลยมึง" ผมก็ยังฝืนใจอ่านต่อไปนะครับ ถึงแม้ตอนนั้นใจเหมือนมีอะไรมาทิ่มๆๆๆๆๆๆๆ

พอดูหนังเสร็จทั้งสองคนก็ตัดสินใจนั่งแท๊กซี่กลับด้วยกัน และแฟนผมก็บอกว่าตอนขากลับแฟนผมสัญญากับผู้ชายคนนั้นว่าจะนวดให้มัน แล้วมันจะนวดอะไรยังไงกันครับ ณ ตอนนั้นผมก็ไม่ทราบ แต่สมองผมนี้จินตนาการไปไกลแล้ว ตั้งสติกลับคืนมา ลุกขึ้นจากหน้าคอมเดินไปเข้าห้องน้ำจะล้างหน้าล้างตา มันแปลกมากทั้งที่ผมก็ควบคุมตัวผมเอง รู้ตัว มีสติตลอด แต่มันเหมือนจะเป็นลม พอลุกขึ้นมันรู้สึกโหวง เหมือนตัวเราขณะนั้นไม่มีแขนไม่มีขา ไม่มีความรู้สึก จนกระทั่งต้องเอามือไปค้ำข้างฝาแล้วค่อยๆเดินไปห้องน้ำ

หลังจากนั้นโทรศัพท์หาแฟน ตอนแรกก็ทำเป็นขำแล้วก็ทำไม่รู้ไม่ชี้แล้วมีการทำมาย้อนถามเราว่า "อะไรนัดพบใครตอนไหนไม่เคย" ผมก็เลยบอกว่าอ่านดูหมดแล้วที่คุยกับเพื่อนใน Facebook แล้วเราก็ถามว่าดูหนังรอบไหน นัดกันยังไง คุยกันมานานหรือยัง แล้วไปให้เค้ากุมมือทำไม มันเอามือไปวางบนเป้ามันก็ไม่ขัดขืน แล้วไปไหนกันมาบ้าง ถามๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แต่แฟนผม เงียบ! เงียบจริงๆ ไม่ตอบอะไรเลย พูดขึ้นมาคำแรกคือ "ขอโทษ"

น้ำตาหยุดไม่อยู่แล้ว อารมณ์พลุ่งปรี๊ดปร๊าดอยากจะทำร้ายข้างของ เอามีดมาเสียบตัวเองให้ตายๆไปเลย ผมทำไรไม่ถูกจริงๆ ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไงผมก็เลยพูดทั้งสะอื้นว่า "ทำไมทำกับผมแบบนี้ ทำกับผมแบบนี้ได้ยังไง ตลอดเวลาที่คบกันมามันคืออะไร" เค้าก็เงียบ แล้วก็บอกว่า "ขอโทษ"

ผมเคยอกหักมาหลายครั้ง เจ็บทุกครั้ง แต่ไม่มีครั้งไหนเจ็บเท่าครั้งนี้ ระยะเวลา 5 ปีที่เรียนรู้กันมาผมกับเค้าผ่านอะไรมาด้วยกัน มีปัญหาอะไรก็ช่วยกันคิดช่วยกันแก้ตลอด ผมจริงจังกับเขามาก อย่างน้อยมีปัญหาอะไรผมก็ยังมีเค้าอยู่ ผมรักเค้ามากจริงๆ มากจนลืมเผื่อใจ ผมเป็นคนแปลกๆนะครับเวลารักใครก็ทุ่มลงไปสุดตัว แต่แปลกเหมือนกันทำไมผมต้องเป็นคนโดนนอกใจทุกครั้ง หรืออาจจะต้องใช้คำนี้ "คุณมันดีเกินไป" หรือเปล่า?

เหตุการณ์ครั้งนี้ผมได้ให้อภัยเค้าครับ เค้าขอให้ผมกลับมาเหมือนเดิม ตอนแรกผมกะจะเลิกกับเขาเหมือนกันแหละครับ ก็มันเจ็บใจน่ะครับ ที่ทำกับความรักของเราได้ ทั้งที่เราก็ไม่เคยที่จะไปมีคนอื่นให้ระแคะระคายเลย ถ้าจะไปมีคนอื่นเนี่ยไม่มานั่งปิดบังให้ลำบากครับ คือ จะเลิกแล้วไปมีคนอื่นเลย แต่พูดจริงๆครับ ในใจน่ะรักเขามาก มากจริงๆ เราเลิกไปเราก็เจ็บปวดไม่แพ้กันอีกอย่างเขาก็มาร้องไห้สะอึกสะอื้นกับเรา อ้อนวอนเราให้มาเป็นเหมือนเดิมซึ่งเราก็ไม่อยากให้เขาต้องร้องไห้อ่ะครับ เห็นน้ำตาเขามันไม่ได้ทำให้เรารู้สึกดีขึ้นนะครับแต่กลับทำให้เราปวดใจมากกว่า คิดๆไปผมรู้สึกตลกตัวเองมากๆเลยครับ ผมทุ่มเทมาก ทำเต็มที่ให้ความรักที่เคยเชื่อมั่นมันดูมีคุณค่า ผมไม่รู้ว่าผมโง่หรือบ้า เขาทำกับผมขนาดนี้ผมก็ยังคงรักเค้าอยู่เต็มอก เพียงแต่ตอนนี้ความรักที่เคยบริสุทธิ์มันแฝงไปด้วยความรู้สึก หวาดระแวง ความไม่เชื่อใจ และก็เสียความมั่นใจในตัวเองมากๆครับ อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก มันทรมานเหลือเกินครับ

สมองผมมันคอยสั่งให้ผมจินตนาการ ปรุงแต่งสถานการณ์ไปต่างๆนานาครับ ผมไม่เชื่อว่าสิ่งที่แฟนผมสารภาพกับผมมันจะเป็นความจริง ผมว่ามันมีอะไรมากกว่านั้นแต่เขาก็คงต้องปิดเป็นความลับเพราะกลัวว่าเรื่องราวระหว่างผมกับเค้ามันจะเคลียร์ยากมากขึ้น เจ็บใจเหลือเกินครับ ทุกวันนี้เวลาคุยกันผมก็อดไม่ได้ที่จะคอยเอาเรื่องที่เขานอกใจยกขึ้นมาเหน็บแนมเขา จนเขาบอกว่าให้ผมหยุดได้แล้ว พอแล้ว ผมก็พยายามที่จะหยุดนะครับแต่อารมณ์ความรู้สึกผมมันแหลกละเอียดขนาดไหนเขาจะเข้าใจไหม เขารับรู้มันได้ไหม คำตอบ คือ ไม่ เขาไม่อาจรับรู้ความรู้สึกของการที่เป็นฝ่ายโดนนอกใจได้ และคงไม่มีวันเข้าใจเพราะเขาไม่ได้รักผมจริง ผมเชื่อแบบนั้น แต่ผมก็ไปจากเขาไม่ได้ มันผูกพันธ์ และขอให้รู้ว่ามีเขาอยู่มันจะดีกว่ารู้ว่าไม่มีเขาและเขาก็พร้อมที่จะไปจากเราเมื่อเรามีคนใหม่ ให้ตายสิ แอบคิดในใจ (แคร์กูบ้างไหมวะ)


เขาสัญญากับผมว่าจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก และเขาขอโอกาสครั้งสุดท้ายขอแก้ตัว ถ้ามันเกิดขึ้นอีกก็ให้ทิ้งเขาไปได้เลย เขาพูดง่ายมาก แสดงว่า ตราบที่เขายังมีผมและยังหาคนใหม่ที่ดีกว่าไม่ได้ ตราบนั้นเขาก็จะไม่ทิ้งผม แต่ถ้าโอกาสที่ผมให้ครั้งสุดท้ายกลับกลายเป็นว่าเป็นการยืดเวลาให้เขาหน่วงผมไว้เพื่อรอหาคนใหม่ได้ก่อน และสมมุติว่าหาคนที่ใช่ได้แล้ว อะไรจะเกิดขึ้นกับผมครับ ผมจะเหมือนตายทั้งเป็นอีกครั้งใช่ไหม? นั่งพิมพ์ไปพลางเช็ดน้ำตาไป ใครหนอบอกว่าผู้ชายร้องไห้ไม่เป็น ความเข้มแข็งบางทีมันก็มีขีดจำกัด พอซะที อยากจะพอซะทีอารมณ์แบบนี้ ผมอยากจะเลิกจากความรู้สึกทรมานแบบนี้ ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยภาพการถูกหลอก ถูกหักหลัง ทั้งที่ผมก็รักเขาอยู่เต็มอกแบบนี้ มันเป็นอาการที่กลืนไม่เข้า คายไม่ออกครับ ผมจะเอาไงดีกับชีวิตครับ ช่วยชี้ทางออกให้ผมด้วยครับ



Create Date : 22 กรกฎาคม 2554
Last Update : 22 กรกฎาคม 2554 17:00:43 น.
Counter : 2031 Pageviews.

6 comments
  
ร้อยความคิดเห็น หมื่นคำปรึกษา ล้านความเห็นใจ ก็คงช่วยอะไรคุณไม่ได้ ถ้าคุณไม่ช่วยตัวเองก่อน

..

...

ตอนนี้เธอไม่ได้กำลังทำร้ายคุณนะคะ คุณต่างหากที่กำลังทำร้ายตัวเอง

ความทุกข์เกิดขึ้นเพียง1ครั้ง แต่ความคิดต่างหาก ที่กักขังความทุกข์เอาไว้ ไม่ให้มันไปตามทางของมัน และนำมันย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง ซ้ำไหซ้ำมา ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า

...

ขอให้คุณโชคดีค่ะ...
โดย: ระเบียงชมจันทร์ (ระเบียงชมจันทร์ ) วันที่: 22 กรกฎาคม 2554 เวลา:21:59:04 น.
  
โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 9 สิงหาคม 2554 เวลา:15:02:29 น.
  
โดย: คนเดินดิน (หน้าใหม่อยากกรอบ ) วันที่: 12 สิงหาคม 2554 เวลา:16:05:10 น.
  
อ่านแล้วเห็นใจมากค่ะ
ขอให้คุณหาทางออกที่ดีได้แล้วกันนะคะ
โดย: AsMean วันที่: 21 พฤศจิกายน 2554 เวลา:21:23:49 น.
  
โดย: SassymOn วันที่: 29 พฤศจิกายน 2554 เวลา:23:45:44 น.
  
โดย: SassymOn วันที่: 29 พฤศจิกายน 2554 เวลา:23:57:01 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ชายเกรียน
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]