ช่ า ง ไ ม้ ' s


ดูมาแล้วครับ...กับ วุ่นรักนักดนตรี - Nodame Contabile ...

ผมอ่านวุ่นรักนักดนตรีเวอร์ชั่นหนังสือการ์ตูน มาได้สักพักแล้ว ถึงแม้จะรู้สึกว่าเวอร์ชันแปลของ NED บางจุด อาจจะหยาบไปสักนิดสำหรับการ์ตูนผู้หญิง แต่ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างชอบ ส่วนหนึ่งเพราะมีส่วนที่เป็นดนตรีคลาสสิคด้วย หลังจากที่ได้อ่าน แล้วไปหาเวอร์ชั่นละครมาดู ก็เพิ่งได้ดูจนจบเมื่อวานนี้เองครับ เลยว่าจะเอามาเล่ากันสักหน่อย

วุ่นรักนักดนตรีเป็นเรื่องสไตล์การ์ตูนผู้หญิง ที่เกิดขึ้นในมหาวิทยาลัยดนตรี ชินอิจิ จิอากิเป็นหนุ่มเนื้อหอมของมหาลัย นอกจากจะเป็นหนุ่มหน้าตาดี แล้วยังเป็นลูกของนักเปียโนชื่อดังอีกด้วย จิอากิที่มีพรสวรรค์ทางดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ตั้งใจจะเป็นคอนดักเตอร์ และฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของคอนดักเตอร์ชั้นยอดตั้งแต่เด็ก แต่เลือกเรียนเปียโนเพื่อที่จะเป็นคอนดักเตอร์ที่เก่งทางด้านเปียโน และต้องจมปลักอยู่ที่ญี่ปุ่น แทนที่จะได้ไปเรียนต่อที่ยุโรป เนื่องจากอุบัติเหตุเครื่องบินตกในตอนเด็ก ทำให้จิอากิเป็นโรคกลัวเรือและเครื่องบินอย่างรุนแรง

แต่โชคร้ายที่จิอากิอยู่ข้างห้องกับ โนดาเมะ นางเอกของเรา (ชื่อจริงชื่อ โนดะ เมกุมิ แต่ชอบเรียกตัวเองว่าโนดาเมะ) ที่ตรงข้ามกับจิอากิผู้เป็น Perfectionist ทุกอย่าง ไม่ได้มีความเป็นระเบียบ เล่นเปียโนก็อ่านโน้ตไม่ค่อยเป็น อาศัยหูดีมาก (ฟังได้ปุ๊บเล่นได้ปั๊บ) ห้องก็ซกมก แต่ชะตาก็ทำให้จิอากิเห็นพรสวรรค์ในตัวโนดาเมะ และโนดาเมะก็ตามเกาะจิอากิแน่นสนิท - -"

เวอร์ชันละครที่ได้ดูจบเรียกว่าทำได้ดีนะ ตอนที่อ่านการ์ตูนแล้วจินตนาการว่าเรื่องนี้ทำเป็นละครที่มีคนเล่น คิดว่าน่าจะทำได้ยากมาก ๆ เนื่องจากส่วนของดนตรี ที่จะต้องหาดนตรีของโนดาเมะ ซึ่งทั้งมีพรสวรรค์ ทั้งมั่ว ทั้งด้นโน้ต กระโดด สะบัด เรียกว่ามีทุกอย่าง เหอ เหอ - -" แต่พอทำออกมาแล้ว ปรากฎว่าส่วนที่ดีที่สุดก็คือส่วนของดนตรีที่มีความสมจริงครับ

พระเอกและนางเอกของเราคัดตัวมาดีนะ โดยเฉพาะโนดามิ ที่ทั้งน่ารัก ทั้งซกมกในเวลาเดียวกัน ส่วนจิอากิที่ต้องเล่นบทเปียโนและคอนดักท์ก็ทำได้ดีครับ (อาจจะหล่อน้อยกว่าในการ์ตูนนิดหน่อย แต่พอคิดดูว่าจะหาใครหล่อเท่า พระเอกการ์ตูนผู้หญิงคงยาก เหอะ เหอะ ) ไม่มีแบบในหนังสมัยก่อน ที่มานั่งทำท่าเคลิบเคลิ้มอยู่หน้าเปียโน ในละครดูแล้วน่าเชื่อถือทีเดียว ทั้งในส่วนของเปียโนและคอนดักท์ ชื่นชมๆๆ

เท่าที่ผมได้อ่านจาก NED ซึ่งออกมาถึงเล่ม 6 ก็เห็นละครตัดส่วนออกไปหลายส่วนเหมือนกัน แต่ถือว่าเป็น minor change และไม่มีผลต่อเรื่องหลักนะ ส่วนที่ตัดออกไปอย่างเช่น ส่วนของอาของจิอากิ(เล่ม 6) และตอนที่ไปเทศกาลดนตรีนีน่า รุทส์(เล่ม 4) ซึ่งละครแก้ปัญหา ด้วยการให้วงดนตรีของจิอากิมีหัวหน้าวงเป็นคิโยระ หัวหน้าวง A ซึ่งก็ใช้ได้นะ

ส่วนที่น่าผิดหวังของผมโดยส่วนตัวมีอย่างเดียวคือ สตราทเซอมานน์ คอนดักเตอร์ชั้นยอดที่มาเป็นอาจารย์ให้จิอากิ ค่อนข้างผิดหวังเพราะสตารทเซอมานน์ในการ์ตูนมีทั้งในบทขี้หลีและในบทซีเรียสซึ่งบทจะซีเรียสก็ซีเรียสจริง ๆ แต่ในเวอร์ชันละครนั้นน่าเชื่อถือในบทขี้หลี แต่ส่วนที่คอนดักท์ไม่น่าเชื่อถือเอาเสียเลย เทียบกับจิอากิยังดูน่าเชื่อกว่าไปเลย เสียดายนะ ผมชอบสตราทเซอมานน์ในการ์ตูนอยู่นะ

"..ดนตรีของโนดาเมะ ซึ่งทั้งมีพรสวรรค์ ทั้งมั่ว ทั้งด้นโน้ต กระโดด สะบัด..."
แต่นอกจากนั้น ก็ถือว่าทำได้ค่อนข้างดีครับ ส่วนที่ชอบมากถือว่าเป็นตัวเอกอีกอย่างหนึ่งก็คือดนตรีประกอบ ซึ่งยกขบวนดนตรีคลาสสิคมาเลย (ซึ่งมีทั้งส่วนน้อยนิดที่ผมรู้จัก และไม่รู้จัก 555) ได้ฟังแบบนี้ก็สนุกดี ถ้าผมฟังไม่ผิด รู้สึกจะมีแฮร์รี่ พอตเตอร์โผล่มาหน่อยนึง (ถ้าฟังไม่ผิดนะ)

เกือบลืมไป... ตัวละครที่ชอบเป็นการส่วนตัวอีกคนหนึ่งก็คือ ตาพัดโบกครับ เวอร์ชันละครนี่ผมว่าเลือกมาได้ดีจริง ๆ ไม่รู้ว่าตอนวาด คนวาดมีอิมเมจ ของตาคนที่มาเล่นเป็นพัดโบก นี่รึเปล่า 555

วุ่นรักนักดนตรีนี่เป็นการ์ตูนเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิคเรื่องที่ 2 ที่เคยอ่านครับ เรื่องแรกเคยอ่านตั้งแต่เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว ที่เป็นเรื่องครอบครัวนักดนตรีที่มีลูก 4 คน (ตั้งเป็นวง quartet เลย 555) ที่พ่อเป็นนักไวโอลีน และแม่เป็นนักเปียโน และมี 1 คนที่เป็นลูกเก็บมาเลี้ยง ก็ได้รู้เรื่องดนตรีคลาสสิคจากเรื่องนั้นเยอะเหมือนกัน (ไปตามเก็บเวอร์ชันลิขสิทธิ์ได้โดยบังเอิญเมื่อ 2 ปีที่แล้ว แต่รู้สึกว่าเวอร์ชันเมื่อก่อนจะแปลดีกว่าแฮะ)

พูดถึงเทียบกับละครไทยนิดนึง จริง ๆ ก็ไม่ได้อคติกับไอ้ละครน้ำเน่าเมืองไทยหรอกนะ (บางเรื่องผมก็ดู แต่ประมาณปีละไม่เกิน 2 เรื่อง 55) แต่ดูโนะดาเมะเวอร์ชันละครแล้วรู้สึกว่า ในขณะที่ละครไทย พระเอกไม่เคยหนีไปจากถ้ารวยก็เป็นเจ้าของบริษัท ถ้าจนก็เด็กวัดหรือไม่ก็ไม่มีงานทำ คนทำละครของญี่ปุ่นนี่เขาหาข้อมูลกันจริง ๆ นะ ทำได้น่าเชื่อถือมาก แต่ให้พูดแบบเข้าข้างตัวเองก็บอกว่า ของไทยเรามาตรฐานละครน้ำเน่า แต่ญี่ปุ่นทำได้ดีเกินไปต่างหาก 555 (ชาตินี้คงไม่หวังให้ละครไทยพัฒนาขึ้นอีกต่อไปแล้ว T_T)

ปล. คู่มือการอ่าน Nodame เชิญที่ blog คุณ Deknarok นะครับ



Create Date : 17 มีนาคม 2550
Last Update : 25 มีนาคม 2550 9:05:56 น. 4 comments
Counter : 489 Pageviews.

 
อ่า...หนูก็ว่าแล้วทำไมพี่บอยอ่านการ์ตูนผู้หญิง

ที่แท้ก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับดนตรีคลาสสิคนี่เอง



ปล.อยากดู version ละครมั่งง่า


โดย: kannasan วันที่: 17 มีนาคม 2550 เวลา:19:35:41 น.  

 
มายกมือ....แฟนเรื่องนี้เหมียนกันค่า
แต่ยังไม่เคยดูแบบคนแสดง อืม จิอากิหล่อเนอะ แต่รู้สึกโนดาเมะน่ารักเกินไปอ่ะ


โดย: walk in dream (walkin ) วันที่: 20 มีนาคม 2550 เวลา:2:33:00 น.  

 
โฮกกกกก...เข้ามาเห็นด้วยกะย่อหน้าสุดท้าย เหอะๆๆๆ

ไม่สนใจอ่านเรื่อง....เมื่อเธอกับผมXXX ของบงชกรดูละครับ รับรอง...อิอิ


โดย: NEKOmimi วันที่: 4 เมษายน 2550 เวลา:15:37:49 น.  

 
เพิ่งอ่านจบไป12เล่มรวด
ข้อเสียมีอย่างเดียว คนแปลไม่ใส่ใจ การสะกดภาษาไทย
(ลักษณะการผิดมันไม่ใช่ผิดตอนเรียงพิมพ์แน่ๆ)
แต่ถือว่าแปลสนุกนะ


โดย: รินบุญญา วันที่: 16 มิถุนายน 2551 เวลา:13:28:35 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

ช่างไม้
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ก็เล่นพันทิบมานาน แต่ตอนนี้เบื่อพันทิบ อยากเล่นบล็อกมากกว่าเล่นพันทิบแล้วครับ
blog ใหม่ก็จะโพสต์ในหน้านี้แหละครับ พอเก่าแล้วถึงจะแยกเก็บเข้าตามกรุ๊ปบล็อก


Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add ช่างไม้'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.