Group Blog
 
All blogs
 
บันทึกสี่วัน กับสิ่งมหัศจรรย์ของต้มยำกุ้ง

10สิงหาคม2548
กำลังตัดสินใจว่าจะไปดูต้มยำกุ้งกับพีชวันเสาร์ดีมั้ย เพราะเราอยากดูเรื่องนี้มากๆ อยากดูตอนมันเข้าวันที่ 11 เลย แต่พีชบอกว่าวันนั้นไม่ว่าง ไปดูวันเสาร์แทน เลยยังไม่ได้จองตั๋ว ไม่รู้จะเต็มรึเปล่า เรื่องนี้คนรอคอยกันมากเลย แต่อ่านจากพันทิปมาเห็นว่าทางโรงหนังจะให้จองแค่ครึ่งนึง ส่วนอีกครึ่งจะกันไว้เผื่อคนมาซื้อที่หน้าโรง

ตกเย็นกวินโทรมาชวนไปดูในวันรุ่งขึ้น กับเบียร์ เพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว บอกมันว่าพรุ่งนี้ค่อยคิดละกัน
==========================

11สิงหาคม2548
ไปเรียนตามปกติ เลิกตอนบ่าย ตัดสินใจโทรไปบอกพีชว่าเราจะดูต้มยำกุ้งวันนี้นะ กวินโทรมาชวน พีชบอกไม่เป็นไรดูไปก่อนเลย วันเสาร์ไว้ไปกินซูคิชิด้วยกันก็ได้ เลยโทรไปบอกกวิน กวินบอกจองตั๋วเผื่อก่อนเลย ติดงานอยู่ สรุปแล้ววันนี้จะไปดูกันสี่คน มีเรา กวิน เบียร์ และก็อด

กลับบ้าน แวะไปเอาที่อยู่เพื่อไปส่งพัสดุที่ไปรษณีย์ลาดพร้าว เสร็จตอนบ่ายสามโมงครึ่ง โทรคอนเฟิร์มทุกคน แล้วก็มุ่งไปยังอิมพีเรียลลาดพร้าว

สี่โมงเย็น ถึงหน้าโรงหนัง หนังทุกเรื่องหลีกทางให้ต้มยำหม้อเด็ด รอบฉายเยอะจนคาดว่าดูโรงนี้ ปวดฉี่ เข้ามาใหม่ข้ามไปฉากนึง ให้เดินเข้าโรงข้างๆที่ฉายช้ากว่ากันนิดหน่อย ดูฉากที่พลาดไปยังได้เลย จองตั๋วรอบ 5 โมงเย็น แล้วเดินมากิน 13 เหรียญกับก็อดที่มาถึงพอดี

สี่โมงห้าสิบ กวินยังไม่มาเลย เพิ่งอยู่ที่รถไฟใต้ดิน เบียร์มาแล้ว อยากเข้าไปดูตัวอย่างหนังก่อน เลยฝากตั๋วหนังไว้กับพนักงานหน้าทางเข้า แล้วแว่บเข้าไปดูก่อนตามประสาเพื่อนที่ดี นั่งดูโฆษณาไปเรื่อยๆ หนังกำลังจะเริ่ม กวินเข้ามาพอดี เตรียมพร้อมมันส์สมกับการรอคอยแน่นอน เรื่องที่อยากดูจนเก็บเอาไปฝัน ครั้งล่าสุดคือ Matrix Reloaded ไม่ผิดหวังจริงๆ เรื่อยมาจนต้มยำกุ้งนี่แหละ หนังเริ่มแล้ว ลุยเล้ยย....



สองทุ่ม ออกจากโรง พร้อมกับอาการผิดหวัง เกิดอะไรขึ้น? ทำไมหนังไม่สนุกอย่างที่โปรโมท? โอเคว่าคิวบู๊ดี เนื้อเรื่องก็ใช้ได้ แต่การตัดต่อดูโดดๆ แย่มาก ไม่มีความต่อเนื่องของอารมณ์เลย เสียงเพลงก็เบาจนแทบไม่ได้ยิน บอกตามตรงวินาทีนั้นรู้สึกอายมากถ้าหนังเรื่องนี้จะได้ไปฉายต่างประเทศ เราคนไทยดูยังขนาดนี้ คนต่างชาติที่เค้าเป็นแฟนโทนี่จา และอ่านข่าวจากสื่อต่างๆพร้อมทั้งรอคอยชมความสุดยอดของต้มยำกุ้งจะผิดหวังแค่ไหน อย่าไปฉายเลยนะ อายเขา

สามทุ่มกว่า ถึงบ้าน เปิดเน็ต เข้าพันทิปห้องเฉลิมไทยอย่างที่เคยทำประจำ เริ่มทำใจได้ และเขียนวิจารณ์เล็กๆตามที่เรารู้สึก ซึ่งก็มีทั้งข้อดีและไม่ดีต่างๆกันไป กระทู้ดอกเห็ดของต้มยำกุ้งเริ่มบาน


==========================

12สิงหาคม2548 วันแม่
==========================


13สิงหาคม2548
นั่งเล่นเน็ตเกือบทั้งวัน กระทู้ต้มยำกุ้งยังมาไม่หยุดหย่อน เราดูแล้วตอบไปตามความเห็น ประมาณบ่ายสองพีชโทรมาชวนไปเมเจอร์ ถามว่าจะดูต้มยำกุ้งมั้ย เราอบกว่าดูแล้ว แต่ดูอีกก็ได้ พีชต้องไปโรงพยาบาลก่อน ฉะนั้นเราคงเจอกันประมาณ4-5โมงเย็น เราตอบตกลง ในใจยังคิดถึงกระทู้คุณ Hyde อยู่ว่าดูดีจริงเหรอ? ตังค์เราก็น้อยๆอยู่ รอบสองจะผิดหวังมั้ยน้า

ห้าโมงเย็น ถึงเมเจอร์รัชโยธิน ตัดสินใจครั้งสุดท้าย พีชจะดูใช่มั้ย เราดูเป็นเพื่อนก็ได้นะ พีชบอกว่าแกดูแล้วไม่ใช่เหรอ เราบอก แกอยากดูมั้ยล่ะ ถ้าไม่อยากดูก็ไม่ดู แต่ถ้าแกจะดู เราจะดูเป็นเพื่อน โอเค ดูกันทั้งสองคน บอกตามตรงตอนนั้นยังลังเลอยู่เลย จะเสียดายตังค์มั้ยน้า??

เขมือบซูคิชิจนอิ่มแปร้ เตรียมเข้าโรงรอบหกโมงยี่สิบ เตือนพีชว่าเฮ้ย บอกตัวเองไว้เลยนะ หนังเรื่องนี้ห่วยๆๆๆๆๆ แล้วจะดูสนุก ก่อนเข้าโรง กองความหวังทั้งหมดไว้หน้าประตูนั่นแหละ...

!!!!!!!!!!

สองทุ่มครึ่ง ออกจากโรง สิ่งมหัศจรรย์มีจริง! การดูต้มยำกุ้งรอบนี้สนุกขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ! สิ่งแรกเลยที่สังเกตคือ ระบบเสียงดีมาก จากเดิมฉากบู๊จะได้ยินเสียงเพลงเบาๆ แล้วเสียงเอฟเฟคต์ดังสนั่น ดูรอบนี้เสียงเพลงดังเทียบเท่ากัน ช่วยเสริมความเร้าใจในฉากบู๊ได้เป็นอย่างดี ฉากเนื้อเรื่องที่รอบแรกดูธรรมดา รอบนี้ตั้งใจฟังบทพูดของแต่ละตัวละคร รู้สึกมีน้ำหนักขึ้นมาก คุณหม่ำสปีคอังกฤษได้ดีทีเดียว บวกกับการเล่นมุขหยาบคายเล็กน้อย(พอประมาณ)เป็นภาษาไทย ทำเอาคนฮาทั้งโรง ฉากบางฉากที่เราคิดว่ามันกระโดด และไม่ต่อเนื่องนั้น มาถึงรอบนี้กลับดูดีและไม่ต้องการสิ่งใดมาเพิ่มเติม ส่วนหนึ่งคาดว่ามาจากระบบเสียง ซึ่งรอบแรกนั้นการเปลี่ยนฉาก เสียงเบามากแทบไม่ได้ยิน เลยคิดว่ามันตัดไปดื้อๆ จริงๆแล้วมันมีเพลงคอยเชื่อมอยู่ต่างหาก อีกเหตุผลหนึ่งน่าจะเป็นเพราะเรารู้เรื่องแล้ว เราเลยรู้ว่าอ๋อ ที่มันไม่ฉายให้เห็นเนี่ยคือตัวละครมันทำอย่างนี้ๆนะ ไม่ต้องให้ดูก็ได้ แต่เรารู้ก็พอ

สนุกขึ้นอย่างที่คุณ Hyde บอกจริงๆ!
กลับบ้าน นั่งเขียนกระทู้ แปลกใจไม่หายว่าหนังเรื่องนี้มันมหัศจรรย์จริงๆ!


PS:ซื้อ นัดหมายในความมืด เล่มใหม่ของโอตสึ อิจิ มาอ่าน รวดเดียวจบ ขอบอกนายนะว่า นายช่างโรแมนติค อย่างร้ายกาจจริงๆ!


Create Date : 14 สิงหาคม 2548
Last Update : 16 สิงหาคม 2548 19:15:12 น. 4 comments
Counter : 157 Pageviews.

 


โดย: ตี๋น้อย (Zantha ) วันที่: 14 สิงหาคม 2548 เวลา:15:12:50 น.  

 
เป็นไปได้ไหมว่าโรงหนังที่เมเจอร์รัชโยธินนั้นดีกว่า

อยากไปดูมั่งยังไม่มีเวลาเยยอ่ะค่า


โดย: ปักเป้า (puxkapou ) วันที่: 14 สิงหาคม 2548 เวลา:15:25:04 น.  

 
ตกลงต้องดูสองรอบเหรอฮะ


โดย: หมาร่าหมาหรอด วันที่: 14 สิงหาคม 2548 เวลา:17:07:54 น.  

 
ต๊กกะใจที่มีคนมาดูบล็อกเราด้วย

ถึงคุณหมาร่าฯครับ ผมคงไม่การันตีนะฮะ แต่ถ้ามีโอกาสดูรอบสองก็ลองเถอะครับ อยากรู้ว่าคนอื่นจะคิดเหมือนกันรึเปล่า เพราะเกิดมาก็เพิ่งเคยเกิดอาการนี้แหละครับ ที่รอบสองดีกว่ารอบแรกเนี่ย ^^


โดย: caragio (Dead-of-[A]Saleman ) วันที่: 16 สิงหาคม 2548 เวลา:19:17:32 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

Dead-of-[A]Saleman
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Friends' blogs
[Add Dead-of-[A]Saleman's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.