All Blog
รากนครา ... ปิยะพร ศักดิ์เกษม

รากนครา ... ปิยะพร  ศักดิ์เกษม



คำโปรย ...


ชีวิตที่บัดนี้มิอาจเดินหน้าและถอยหลัง ด้วยด้านหนึ่งคือชายที่เธอรัก...เพิ่งรู้ชัดว่ารักจนสุดหัวใจ ทุ่มเทอุทิศให้ได้แม้ชีวิต ขณะที่อีกด้านหนึ่งคือเกียรติของบ้านเกิด และบุพการีกับภาระหน้าที่ ซึ่งต้องรักษาสืบทอดไว้ด้วยทั้งชีวิตเช่นกัน จะมีใครสักกี่คนที่หวนระลึกถึงคนหลายคน ผู้กลบฝังความต้องการ ชีวิต และหัวใจของตนเองไว้ ภายใต้ภาระหน้าที่แห่งการค้ำจุนบ้านเมืองและสังคม ดุจเดียวกับ ‘ราก’ ต้องฝังตัวอยู่ใต้พิภพ เพื่อค้ำจุน กิ่ง ใบ และลำต้นอันตระหง่านงาม ...ผู้คนเหล่านั้นก็เป็นดั่ง ‘ราก’ แห่ง ‘นครา’


จากใจ เมื่อได้อ่านจ้า ...


เรื่องรากนครานี้ เพิ่งมีโอกาสได้หยิบขึ้นมาอ่านค่ะ ทั้งๆ ที่ได้มีการทำเป็นละครไปเมื่อหลายปีมาแล้ว ตอนเป็นละครเราไม่ค่อยได้ดู และทราบรายละเอียดเพียงคร่าวๆ เท่านั้น ว่ามีใครแสดงเป็นใครบ้าง เมื่ออ่านจบ ก็รู้สึกว่าทางช่องก็เลือกตัวละครได้ใกล้เคียงพอสมควรนะคะ


ส่วนเรื่องย่อ นั้นเราไม่ขอย่อยนะคะ เพราะเรื่องนี้เคยเป็นละครมาแล้ว คงจะพอทราบกันบ้าง ขอบอกแค่ความรู้สึกหลังอ่านนะคะ


เนือเรื่องกดดันมากค่ะ ในความรู้สึกของเรา โดยเฉพาะนางเอง หรือแม้นเมือง เหมือนเธออยู่ในที่ที่ จะเดินต่อไปก็ไม่ได้ ถอยหลังกลับก็ไม่ได้จริงๆ เป็นเรื่องที่ต้องเลือกทำระหว่าง หน้าที่ กับความรู้สึกของตัวเอง อ่านแล้วรู้สึกอึดอัดกดดันมากค่ะ แต่สนุกซาบซึ้งไปตลอดเนื้อเรื่องจนจบเลยทีเดียว อยากบอกว่าประทับใจมากเลยคะ สำนวนของผู้แต่งก็อ่านสบายๆ ไหลรื่น ไม่ผิดหวังเลยค่ะ เสียดายอย่างเดียว ที่นางเอกไม่ได้ยินคำบอกรักของพระเอกเลยตลอดเรื่อง เฮ้อ น่าเศร้า กับเนื้อเรื่องจริงๆ ค่ะ เป็นเรืองที่จบเศร้ามาก  และก็ประทับใจมากอีกเรื่องหนึ่งเลยค่ะ






Free TextEditor



Create Date : 12 กรกฎาคม 2554
Last Update : 12 กรกฎาคม 2554 10:43:12 น.
Counter : 944 Pageviews.

8 comments
  
เศร้าจริง ๆ ค่ะเรื่องนี้
โดย: หวานเย็นผสมโซดา วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:12:21:40 น.
  
ขอบคุณมากนะคะ คุณหวานเย็นผสมโซดาที่เข้ามาเม้น
เราอ่านเรื่องนี้แล้วรู้สึกหดหู่ มากค่ะ ทุกคนหน้าสงสารหมดเลยค่ะ
แต่ต้องทำตามหน้าที่
โดย: จั๊กกะจุ่น วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:06:49 น.
  
ยังดองอยู่เลยค่ะเรื่องนี้ วันก่อนพึ่งเอาไปให้อาเอียดเซ็นให้
...อาเอียดก็ถามว่าเศร้ามั๊ย? ...เอ่อ...สารภาพผิดว่าหนูยังไม่ได้อ่านเลยค่า
โดย: Emotion-P วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:14:13:46 น.
  
เป็นเรื่องไทยที่ชอบมากๆๆๆๆ
ส่วนตัวดูแต่ละครไม่ได้อ่านนิยาย จะซื้อนิยายหลายทีแล้วแต่ขี้เกียจทุกที

เหมือนจะรู้สึกว่าดูละครแล้ว เลยอยากจะจ่ายเงินซื้อเรื่องที่ไม่ได้อ่านมากกว่า(งบน้อย)

เป็นละครยังคลายความกดดันนิดนึงนะคะ

ตรงที่เจ้าน้อยไปทันในตอนเฮือกสุดท้ายน่ะค่ะ
ประมาณว่าได้แสดงความรู้สึกกันพอดี

ชอบอั้มและนุ่นจากเรื่องนี้มากๆ เหมาะแบบเป๊ะๆ
และเป็นละครน้อยเรื่องมากที่อั้มจะได้แคแรกเตอร์แบบโดนกระทำ เช่นเดียวกับนุ่นที่เป็นฝ่ายกระทำ

ไม่ชอบบรู๊กที่รับบทเจ้าน้อยเลย
ถ้าได้ป๋อ(ซึ่งตอนนั้นยังไม่ดัง)มาเป็นเจ้าน้อย เราว่าน่าจะเวริก์กว่าล้านเท่า

โดย: หมีหมี่ (หมีหมี่ ) วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:10:00 น.
  

โดย: หมีหมี่ วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:15:16:30 น.
  
คุณหมีหมี่ คะ เรื่องนี้เราไปได้ของสำนักพิมพ์ดับเบิ้ลนายมาค่ะ แล้วลด 50% เลยรีบคว้าไว้ค่ะ เพราะเป็นเรื่องที่อยากซื้อเก็บไว้ด้วยค่ะ

เราอ่านไปก็คิดว่าอ้ำกับนุ่นเหมาะกับบทที่ได้รับนะคะ รู้สึกขัดๆ ที่บทเจ้าน้อยเหมือนกันค่ะ แต่ตอนอ่านก็ไม่ได้นึกถึงว่าจะเป็นคุณป๋อเลยนะคะ เพราะจินตนาการว่าเจ้าน้อยน่าจะขาว อิ อิ

แต่เห็นด้วยนะคะที่ในละคร จะไม่หนักเท่าอ่านนิยายค่ะ เพราะในนิยายให้ความรู้สึกกดดัน อัดอั้นมากค่ะ
โดย: จั๊กกะจุ่น วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:17:10:46 น.
  
ไม่ได้ดูละครทุกตอน...
แต่เท่าที่ดูผ่าน เราว่าโอเคนะ
อั้มเล่นบทแม้นเมืองได้ดีทีเดียว
ส่วนนุ่น มันใช่อ่ะ สุดยอดอยู่แล้ว

ส่วนบทเจ้าน้อย...บรู๊คไม่ใช่
แต่ยังไง เราว่าก็คิดว่าโอเคกว่าป๋อนา

นึกภาพเจ้าน้อยศุขวงค์ทีไร...
เรานึกถึงแนวขาวๆ อย่างนาวินตาร์แฮะ


ปล. ส่วนนิยาย เราเพิ่งมีโอกาสอ่านไปไม่นาน
ขอบอกว่า น้ำตาร่วงกราว ไหลพรากตั้งแต่แม้นเมือง
ต้องทิ้งลูกตัวเอง ตั้งแต่หน้านั้น น้ำตาไหลตลอดจนจบ
โดย: nikanda วันที่: 12 กรกฎาคม 2554 เวลา:20:55:22 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

จั๊กกะจุ่น
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]