row-row-row your boat,life is but a dream.

1408



สตีเฟน คิง ก็ยังคงเป็นสตีเฟน คิง อยู่วันยังค่ำ หนังสือหรือหนังของพี่แก เล่นกับเรื่อง inner อยู่นั่นแล้ว
"ผี" ที่น่ากลัวที่สุด หลอกหลอนไม่รู้เวล่ำเวลา และมีอิทธิฤทธิ์ร้ายกาจที่สุด
เป็นผีร้ายในจิตใจของเรานี่แหละ
หนังก็ทำได้สำเร็จนะ แม้ว่าจะเดาทางถูกอยู่แล้วก็ไม่เสียอรรถรสเท่าไหร่
การแสดงของจอห์น คูแซค ไม่เลวร้ายนัก
แต่ยังไงๆ ก็ยังรู้สึกเหมือนแกถูกครอบจาก High Fidelity อยู่ร่ำไป (แกเหมาะกับบทนั้นจริงๆ พับผ่า)พอดูแกในเรื่องนี้ มันเหมือนกับว่าเป็นภาคต่อจากพ่อพวงมาลัยคนนั้นเลยแหละ
หนังสนุกดี
หลอนดี
ทำให้ฝันร้ายต่ออีกหลายคืน




 

Create Date : 23 กันยายน 2550    
Last Update : 23 กันยายน 2550 19:24:59 น.
Counter : 120 Pageviews.  

virgin trade



เมื่อคืนดูหนังสารคดี ทำเมื่อ 5-6 ปี ที่แล้ว แต่ก็ยังดูสดอยู่
หนังว่าด้วยประเด็นเก่าๆ เกี่ยวกับการค้ามนุษย์ในบ้านเรา อย่างว่าถ้าฝรั่งจะพูดถึงไทยแลนด์ จะมีประเด็นอะไรชัดเจนกว่านี้ แล้วการทำตัวเป็นแบคแพคติสท์ๆ ที่คอยชำแหละปัญหาของโลกที่สาม มันก็ง่ายกว่าการประสบความสำเร็จอะไรซักอย่างในบ้านเมืองตัวเองอยู่แล้ว
กลับมาที่หนังกัน
ข้อมูลที่โชว์เพื่อเน้นความเป็นเมืองกะหรี่ คือการโคลสอัพตัวเลข "2.8 ล้าน" ที่บ่งถึงตัวเลขการค้าเนื้อสดในบ้านเรา ซึ่งใครก็ไม่รู้ทำเป็นสถิติไว้ มีการตัดต่อบทสัมภาษณ์จากเจ้าของซ่อง(ฝรั่ง) , มีชัย วีระไวทะยะ(ถุงยางมีชัย) , ngo แถวๆ แม่ฮ่องสอน และก็แน่นอนตัวแทนกะหรี่จากบ้านเรา ที่ดูร่าเริงมากๆ (ไม่รู้ไปหาจากไหน) ที่ได้มาทำงานนี้

ดูแล้วรู้สึกยังไง...ถามตัวเองเหมือนกัน ไอ้สลดน่ะ มันสลดอยู่แล้ว แล้วก็คงไม่โกหกหรอกว่าข้อมูลเหล่านี้มันเป็นเรื่องที่ใครๆ ก็รู้ดี ว่ากันตั้งแต่สมัยดิคชันนารีลองแมนมาแล้ว
แต่ก็โกรธว่ะ ถ้าลองค้นในอินเตอร์เน็ตเพื่อหาหนังเรื่องนี้ คนทั่วโลกก็หากันได้ง่ายๆ สั่งมาดูกันได้สบายๆ แล้วไอ้ตรงคีย์เวิร์ดของหนังมันจะขึ้นหราเลยว่า (Thailand, Bangkok , Sex, Trafficking) อืมม์..เป็นการตอกย้ำแบรนด์ที่มีประสิทธิภาพมากๆ
ขอบใจนะไอ้ผู้กำกับ Stuart Kershaw กับ Philip Moran ที่ช่วยเผยแพร่ชื่อเสียงของประเทศตรู

แต่ดูแล้วรับไม่ได้กับไอ้ท่าทาง "ข้าเหนือกว่า" ของพวกฝรั่งในเรื่องจริงๆ
ไม่ว่าจะเอดส์ , กะหรี่ , การใช้แรงงานเด็ก , การค้ามนุษย์
บ้านมันน่ะเน่าเฟะและป่วยไข้กว่าเราไม่รู้ตั้งกี่เท่า
แต่ก็เศร้าใจกับความเป็นจริงในบ้านเมืองตัวเองเหมือนกัน ไม่รู้จะซ่อนไว้ใต้พรมกันไปได้อีกนานเท่าไหร่
สยามเมืองยิ้ม...




 

Create Date : 09 กันยายน 2550    
Last Update : 9 กันยายน 2550 12:21:35 น.
Counter : 87 Pageviews.  

Io non ho paura



หนังอิตาลีที่มีชื่อในภาคภาษาอังกฤษว่า I'm not scared
ภาพสวยในแต่ละเฟรมเหมือนเอาโปสการ์ดมาเรียงต่อกัน น่าดู
ความกล้าของเด็กน้อย ที่ทำให้การกระทำของผู้ใหญ่ดูน่าสังเวช
มิตรภาพท่ามกลางบรรยากาศระทึกขวัญ ค่อยๆ คลี่ปมทีละน้อยผ่านความไร้เดียงสาของเด็กชายคู่หนึ่ง

ในท่ามกลางความหวาดระแวง ความโลภ ความยากไร้ และด้านมืดนานัปการที่พร้อมจะกินพื้นที่ในหัวใจของผู้คน
คงเหลือแต่ความเมตตาและความไว้วางใจที่คนจะเปิดใจมอบให้กัน
ที่จะทำให้เรารักษาความเป็นมนุษย์เอาไว้ได้
ย้ำอีกครั้ง..น่าดู




 

Create Date : 13 สิงหาคม 2550    
Last Update : 13 สิงหาคม 2550 19:34:00 น.
Counter : 129 Pageviews.  

บ้าน



ในบ้านแต่ละหลังมักมีคนป่วยหนึ่งคน
ถ้าซวยกว่านั้นอาจมีมากกว่าหนึ่งคน
และถ้าซวยสุดๆ อาจป่วยกันหมด
แต่ถ้าซวยโคตรๆ คือคนที่ดูเหมือนอาการดีที่สุด ซ่อนความป่วยและบ้าเอาไว้ข้างใน

บางคนโทษว่าบาดแผลทั้งหมดเกิดจากผู้คนป่วยๆ ในบ้านของตัวเอง
คนขี้แพ้แถมขาดจินตนาการอีกหลายๆ คน ไม่เคยหวนกลับไปเยียวยาสมาชิกในครอบครัวของตัวเอง จนวันสุดท้าย
แล้วสร้างลูกโซ่ขี้แพ้ต่อไปอีกหลายชั่วคน
หนังเรื่องนี้ เป็นดอกไม้เล็กๆ
ที่กระซิบเบาๆ ว่า รักคนขี้แพ้ในครอบครัวบ้างเถอะนะ
เพราะพวกเขาคือ "บ้าน" ของคุณ





 

Create Date : 05 สิงหาคม 2550    
Last Update : 5 สิงหาคม 2550 22:51:42 น.
Counter : 93 Pageviews.  


หนำใจ
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Group Blog
 
All Blogs
 
Friends' blogs
[Add หนำใจ's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.