ทุกเรื่องราวมีแง่คิด ทุกชีวิตมีแรงบันดาลใจ
Group Blog
 
All Blogs
 
Unplanned Trip In Loei ตอนที่ 2 เหยียบเลย!!!

อย่างที่บอกไว้ในตอนแรกครับ

รถนอนคันนี้ที่หลังสุดกว้างมาก กอนขึ้นรถผมบอกกับ พี่โอ๊ต และ เปิ้ล ว่าพอขึ้นไปเขาจะมีข้าวให้ ซึ่งผมเอามาจากประสบการณ์เมื่อครั้งนั้นรถนอนจากเชียงใหม่กลับจากกรุงเทพ โฆษณาให้ว่าของ นครชัยแอร์ แต่พอขึ้นรถผมก็โดน 2 คนเล่นทันที เพราะบนรถมีน้ำให้ 1 ขวด ขนมแคกเกอร์ 5 บาท 1 อัน และ กาแฟซอง พวกเราพยายามมองหา แก้ว หรือ น้ำร้อน ว่ากาแฟซองจะกินกันยังไง
จนพี่โอ๊ตสรุปว่า "เขาให้กินกันแบบผงเนี่ยละ ดีท๊อกคอกันกรน" ซึ่งผมก็ไม่ได้ถามพี่คนบริการบนรถด้วยว่าใช่หรือไม่ แต่ไม่น่าใช่นะพี่

บนรถพวกเราคุยกันอยู่หลายเรื่อง แต่เรื่องหลักคงหนีไม่พ้นเรื่องน้ำ โอ้ววววว มันตามมาหลอกหลอนเหลือเกิน บนรถเปิดข่าวน้ำท่วมอยู่ตลอดเวลา ตั้งแต่เราขึ้นรถจนถึง เที่ยงคืนนิดๆ การสนทนาจึงออกรส จริงจัง เฮฮา ปนๆกันไป เพราะ พี่โอ๊ตบ้านอยู่ในกลุ่มเฝ้าระวังที่บางแค เปิ้ลอยู่ตรง มศว ที่ไม่รู้น้ำจะมาทางไหนกันแน่ แสนแสบ หรือ รัชดา เสี่ยงทั้งคู่ไปเลยได้ แต่กลัวกลับไม่ได้ หรือกลับอาจจะต้อง 2 ต่อ นั่งรถต่อเรือ

พอได้มานั่งรถนอน มันทำให้นึกถึงการนั่งรถนอนครั้งที่แล้วที่ไปเชียงใหม่ สำหรับผมไปเชียงใหม่ครั้งนั้นกับเลยครั้งนี้มันมีแรงผลักดันเหมือนกัน คือภัยพิบัติ ครั้งนี้จากน้ำ ครั้งนั้นจากคน
เชียงใหม่ครี่งนั้นผมไปตอนเสื้อแดง ต้องออกตัวก่อนว่าบ้านผมอยู่ตรงราชเทวี ใกล้มาก เดินออกจากบ้านเจอทหารเลย ตอนนั้นผมอยู่ดีๆก็อยากไปเชียงใหม่เลยออกเดินทางไปกับเพื่อนอีกคนชื่อ อ๊อฟ ไปนอนหอเพื่อนที่ไปฝึกงานอยู่ที่นั่น ประหยัดเงิน เราก็ไปตามแผนคร่าวๆ ของเราไปเรื่อยๆ จนวันที่ 4 15.00 ห้างร้านก็เริ่มปิดตัวกัน

เกิดอะไรขึ้น!! คนกรุง 2 คนงง และงง หนักเข้าไปอีกเมื่อ คนจีนกลุ่มหนึ่งเข้ามาถามว่าเกิดอะไรขึ้น
จนเราไปถามคนแถวนั้นและรู้มาว่า กลุ่มเสื้อแดงเผายางหน้าจวน ร้านค้าเลยปิดกัน แต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น มันอยู่ที่จะบอกคนจีนกลุ่มนั้นว่าไงวะเนี่ย!!!

ช่วงที่กำลังสุขกับความทรงจำเก่าๆก่อนนอน เจ้าของบ้านก็โทรมา
"ไอ้โต้ ที่บ้านตูถามว่าพรุ่งนี้จะไปเที่ยวไหนกัน" ต้นโทรมาถาม มันคงเป็นห้วง เห็นพวกผมมากันงงๆ ผมก็เลยตอบไปตามจรืง
"ไม่รู้วะ ฮาๆๆ" แถมหัวเราะไปอีกนิด หลังจากนั้น ต้นก็เรื่มช่วยวางแผนการเที่ยวให้ มันคงเป็นห่วงเด็กกรุงที่มาแบบ งงๆ
เราคุยกันอีกซักพัก ก่อนจะวางสายไปพร้อมนัดเวลา ว่าเราน่าจะไปถึงประมาณ 10.30 ตามที่ thai ticket major บอก
ผมบอกกับอีก 2 คนถึงโปรแกรมเที่ยวคร่าวๆที่คุยกับต้นทางโทรศัพท์ เราจึงเข้านอนกัน ไม่ต้องกลัวหนาวเพราะเรามีผ้าห่ม ผมผืน พี่โอ๊ตผืน เปิ้ล 2 ผืน(แอบแกะผ้าห่มจากหลังรถมาอีกผืน)
________________________________________________________

"ถึงตัวเมืองเลยแล้วครับ" พี่ผู้ให้บริการบนรถเดินมาสะกิดผม ผมสะดุ้งตื่น รีบปลุกพี่โอ๊ตและเปิ้ล หยิบข้าวหยิบของลงจากรถ เป็นธรรมเนียมของต่างจังหวัดที่พอลงจากรถจะมีลุงๆ น้าๆ มารอรับและถามด้วยความห่วงใยว่า "ไปไหนครับ" "ภูเรือไหม" "มีใครมารับรึป่าว" "ไปคันนี้ไหม" คนต่างจังหวัดน้ำใจดีกันจริงๆ

พวกเรา 3 คนเอาของจากหลังรถเสร็จเรียบร้อย หลังจากรีบตื่นรับหยิบข้าวของ ตอนนี้ขี้ตาก็หลุดเริ่มมองเห็นสภาพดินฟ้าอากาศ
อืมมมม สดชื่นจริงๆ อากาศเย็นๆเหมือนตอนเช้าๆ แดดเบาๆ ผมเอะใจแปลกๆ
ผมหันไปถามพี่โอ๊ต "กี่โมงละพี่"พี่โอ๊ตหยืบมือถือมาดูก่อนบอกเวลา "7.30 วะ"
พวกเรามองหน้ากัน นึกในใจ 'ชิบหายละ บอกไอ้ต้นมาถึง 10.30'
ผมรีบโทรหาไอ้ต้นทันที ผมว่าทุกคนคงพอเดากันได้
ใช่!! ถูกต้อง อย่างที่ทุกคนคิด ชีวิตคนเรามันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น
มันไม่รับสายยยยยยยยยยยย




เก็บตกห้องน้ำ
เก็บตกห้องน้ำระหว่างทาง (พรีเซนเตอร์หล่อเชียว ฝั่งหญิงยิ่งหนัก เจสสิก้ามาเองค่ะ) เป็นจุดรับประทานอาหาร มารู้ทีหลังขากลับ ขานี้อดแดก


Create Date : 16 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 16 พฤศจิกายน 2554 23:33:16 น. 0 comments
Counter : 283 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

makopoto
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




คนหนึ่งคนที่รอความตาย อาจารย์ยงยุทธ อาจารย์เคยพูดไว้ว่า คนบนโลกนี้มี 2 ประเภท 1.คนที่ตายแล้ว 2.คนที่รอความตาย ผมยังอยู่ประเภท 2 กำลังรอความตาย แต่จะรอความตายอย่างไร? ติดตามผมมาเถอะครับ
Custom Search
Friends' blogs
[Add makopoto's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.