เวลาฉันร้องเพลงรัก ฉันคิดถึงเธอ...
Group Blog
 
All Blogs
 
เทศกาลอาหารทะเลและชิงช้าสวรรค์

เมื่อวาน ฉันและที่รักของฉันไปกินอาหารทะเลที่งานเทศกาลอาหารทะเลของสมุทรสาคร ที่รักกำลังเซ็งเป็ดกับเทศกาลสอบมาราธอน เราชวนน้องสาวที่น่ารักของฉันไปด้วยอีกคน เพราะดูท่าทางเขาก็คงเซ็งๆกับการสอบเช่นกัน

เทศกาลอาหารทะเลของมหาชัยก็ดูคล้ายกับเทศกาลอาหารของที่บ้านฉัน เพียงแต่ที่นี่เป็นอาหารทะเลของดี ไม่ใช่อาหารทั่วๆไปที่บ้านฉัน ที่รักดีใจที่ได้กลับบ้านและได้สูดกลิ่นอายทะเล ฉันเองก็รู้สึกดีที่เห็นเขาสดชื่นขึ้น เราเลือกนั่งโต๊ะติดแม่น้ำ น้ำกำลังขึ้นเลยทีเดียวตอนที่เราไปถึง แม่น้ำดูกว้างใหญ่และมีน้ำมากมายเกือบถึงตลิ่ง ซึ่งลักษณะอย่างนี้ ฉันเคยเห็นที่บ้านตอนเวลาน้ำป่าไหลหลากมาจะท่วมแถวบ้านฉัน แต่ที่นี่ คงเป็นเพราะน้ำทะเลหนุน

เธอพาฉันเดินดูส่วนต่างๆ ในงาน พาไปแวะดูโรงยิมเก่าที่เธอเคยฝึกแบด ฉันได้เห็นสถานที่ที่เธอรักและผูกพัน เธอชี้ให้ฉันดูสวนสาธารณะของเมืองที่เธอวิ่งรอบก่อนฝึกแบด ฉันเข้าใจมากขึ้นแล้วว่าทำไมเธอถึงผูกพันกับกลิ่นอายของน้ำทะเล ตอนที่เธอเล่าให้ฟัง มันไม่ชัดเจนเท่ากับการที่ได้เห็นด้วยตาแบบนี้ ฉันจินตนาการได้ชัดเจนมากขึ้นว่าเธอเคยเดินเลียบฝั่งแม่น้ำเพื่อมองดูชีวิตยามเย็นของแม่น้ำ หากฉันเกิดแถวนี้ ฉันก็คงมาออกกำลังกายและเดินเล่นแถวนี้ทุกวันเช่นกัน ชีวิตยามเย็นของฉันสมัยเด็กๆ ก่อนไปเรียนมหาลัยคือการขี่รถมอเตอร์ไซด์เลียบฝั่งแม่น้ำยม ตั้งแต่เด็กๆ ที่ซ้อนท้ายรถพ่อ พ่อขับช้าๆ ลมเย็นๆ แล้วฉันก็หลับทั้งๆ ที่ซ้อนท้ายและกอดพ่อไว้ โตมาหน่อยก็ขับไปเองเพื่อมองดูน้ำและชีวิตริมฝั่งแม่น้ำ ถ้าไม่ติดว่าเธอเกิดทีหลังฉันมากขนาดนี้ ฉันก็คงคิดว่าสายน้ำที่ฉันมอง มันไหลมาถึงเธอในช่วงเวลาหนึ่ง ^^

เรานั่งกินและดื่มเบียร์กันอย่างสนุกสนาน นานมาแล้วที่ฉันไม่ได้รีแลกซ์ในบรรยากาศแบบนี้ ฉันมีความสุขมากที่ได้นั่งดื่มเบียร์ท่ามกลางบรรยากาศสบาย outdoor และฉันมีความสุขมากกว่าที่เคยเป็น เพราะมีเธอ..ที่รัก มานั่งอยู่ด้วยกัน และผ่อนคลายในแบบเดียวกัน

ก่อนกลับ ฉันชวนเธอไปนั่งชิงช้าสวรรค์ในงาน เพราะเธอบอกว่า เธอไม่เคยนั่งเลยเพราะแม่กลัวเธออันตราย ฉันเลยอยากให้เธอลองนั่งมันดู เธอตื่นเต้นมาก พลอยทำให้ฉันรู้สึกดีมากๆ กับการนั่งชิงช้าสวรรค์อันแสนจะธรรมดาที่ฉันนั่งมาไม่รู้กี่หนตอนเด็กๆ ตอนที่เธอตื่นตาตื่นใจกับภาพที่มองในมุมสูง ทำให้ฉันนึกถึงตอนหนึ่งในหนัง Dead Poet Society หนังที่ฉันรักมากเรื่องหนึ่ง และเป็นหนังที่ทำให้ฉันอยากเป็นครู

ครูคีติ้งให้ลูกศิษย์ยืนบนโต๊ะของเขาแล้วมองลงมาที่ห้องเรียน สิ่งธรรมดากลายเป็นเรื่องมหัศจรรย์เมื่อเราเปลี่ยนมุมมอง

สำหรับฉัน ชิงช้าสวรรค์ธรรมดากลายเป็นเรื่องพิเศษครั้งหนึ่งในชีวิต เพราะมีเธอนั่งไปกับฉัน

เรื่องธรรมดากลายเป็นเรื่องมหัศจรรย์เมื่อเราอยู่กับคนพิเศษของหัวใจ...



Create Date : 28 กุมภาพันธ์ 2552
Last Update : 28 กุมภาพันธ์ 2552 16:35:44 น. 0 comments
Counter : 114 Pageviews.

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

NanoAu
Location :
นนทบุรี Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed

ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




ผู้หญิงคนหนึ่งที่รักงานที่ตัวเองทำมาก มีความสุขกับชีวิตที่ง่ายๆ แต่ไม่ธรรมดา และอยากทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งที่ตัวเองรักมีความสุขในทุกวัน
Friends' blogs
[Add NanoAu's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.