Group Blog
 
All Blogs
 
หลักการที่ทำให้มาเกิดเป็นพ่อ-แม่-ลูก

คำถาม: การที่คนใดคนหนึ่งได้เกิดเป็นลูกท่านผู้นั้นผู้นี้ หรือท่านผู้นี้ได้บุตรสาวบุตรชายคนนั้นๆ มาเกิด สิ่งเหล่านี้เป็นผลจากบุญกรรมอะไรในชาติปางก่อนคะ ?



คำตอบ: ใครจะมาเป็นลูกเป็นพ่อกัน หรือเป็นลูกเป็นแม่กันนี่ โดยทั่วๆ ไปก็มีหลักอยู่ว่า ถ้ามีบุญมีบาปใกล้เคียงกันมาแต่ชาติปางก่อนก็มาเป็นลูกเป็นพ่อเป็นแม่กัน ถ้าบุญบาปห่างกันมากก็ไม่อาจจะมาเป็นลูกเป็นพ่อเป็นแม่กันได้ ไม่ว่าในชาตินี้หรือชาติไหน

ยกตัวอย่าง นาย ก. เป็นคนใจบุญสุนทาน ตั้งใจตักบาตรทำทานรักษาศีลมาอย่างดี จนสิ้นอายุขัย ครั้นละโลกไปแล้ว ก็ไปเป็นเทวดาพอพ้นจากการเป็นเทวดา จะมาเกิดใหม่ ก็ต้องมาหาพ่อแม่ที่มีบุญใกล้เคียงกันในวาระนั้น จึงเข้าไปเกิดได้ ถ้าบุญห่างกันนักก็เข้าไปเกิดไม่ได้เหมือนขันน้ำกับพานรอง มันต้องใกล้เคียงกัน มันถึงจะรองรับกันได้ ไม่ใช่พานเส้นผ่าศูนย์กลางคืบหนึ่ง ขันเส้นผ่านศูนย์กลางศอกหนึ่ง อย่างนี้มันรองรับกันไม่ได้ ขันน้ำกับพานรองใกล้เคียงกันก็มาเป็นลูกเต้าเหล่ากอกันได้

ทีนี้บางคนเป็นคนเกะกะเกเรกินเหล้าเมายา พอตายไปแล้วก็ตกนรก เบาะๆ ก็ไปเกิดเป็นสัตว์เลื้อยคลาน พอหมดเวร จะกลับมาเกิดเป็นคน เวลาเกิดก็ต้องไปหาพ่อแม่ที่เวลานั้นเป็นขี้เมาใกล้เคียงกันนั่นแหล่ะ ขันน้ำพานรองมันต้องพอๆ กัน นี่มันเป็นอย่างนี้

เพราะฉะนั้นจะได้บุตรสาวจะได้บุตรชายก็ตาม ขอบอกว่าลูกเราคนนั้นเขามีบุญมีบาปใกล้เคียงกับเราในขณะนั้นนะ

เมื่ออาตมายังรุ่นๆ มีนายทหารคนหนึ่งมาปรารภให้ฟังว่า เมื่อตอนเรียนจบเป็นทหารใหม่ๆ ไปสังกัดอยู่ที่ลพบุรี ตอนนั้นทำหน้าที่เป็นครูฝึก ลูกที่เกิดตอนนั้นเป็นลูกคนโตความประพฤติเรียบร้อย มีนิสัยเจ้าระเบียบ ใกล้เคียงกับเขามาก ตอนนั้นเขาเป็นครูฝึกที่เคร่งครัดในวินัย

ต่อมามีโจรจีนอาละวาดอยู่แถวๆ ชายแดนไทย คือแถวๆ เบตง ก็ได้รับคำสั่งไปปราบโจรที่นั่น เขาบอกว่าตอนนั้นฆ่าโจรไปมากเหมือนกัน แล้วก็แปลกคือลูกชายคนที่สอง ที่มาเกิดในขณะที่กำลังปราบโจรจีนอยู่ที่เบตง ลูกคนนี้ตั้งแต่เล็กยังเดินไม่ได้ พอแกหยิบของเล่นอะไรขึ้นมาเล่นได้เดี๋ยวเดียว ก็ทุบแตกหมด พอพี่ชายเข้าไปเล่นด้วย เดี๋ยว เดียวแกเคาะหัวพี่ชายแตกเลย พอโตขึ้นมาอีกหน่อยหนึ่ง ของเล่นที่ถูกอกถูกใจมากคือ ลูกแมวลูกหมาที่เกิดในบ้านซึ่งต้องระวังกันมากเลยไม่อย่างนั้น แกจับใส่เตาเผาหมด วิธีเล่นของแกมีแต่โหดๆ แล้วดื้อใจขาดเลย

คำว่า ดื้อใจขาด นี่อธิบายยาก อาตมามีหลานอยู่คนหนึ่ง ตั้งชื่อให้ว่าเจ้าต้น ตอนเล็กๆ อายุ ๓-๔ ขวบ ขึ้นชื่อว่าดื้อใจขาดเหมือนกัน อาตมาไปเยี่ยมโยมพ่อโยมแม่ที่บ้าน เห็นเจ้าต้นก็เรียกว่า

“ต้นเอ๊ย มาหาหลวงตานี่มา”

“ไม่มา”

อ้าว! “งั้นไปไหนก็ไปเถอะไป”

“ไม่ไป”

“งั้นก็อยู่นั่นแหล่ะ ดีแล้ว”

“ไม่อยู่”

“แล้วจะทำอะไร”

“ไม่ทำ”

โอ้โฮ้..เจอคนพรรค์นี้เข้าแล้วสิเรา..นี่แหละดื้อใจขาด มันก็ฟ้องละว่า หลวงตามันเมื่อก่อนนี้คงไม่เบาเหมือนกัน ใครจะมาเป็นลูกเป็นพ่อเป็นแม่เป็นญาติกัน ก็มีบุญบาปใกล้เคียงกันอย่างนี้แหละ

พระธรรมเทศนาพระภาวนาวิริยคุณ


Create Date : 20 พฤศจิกายน 2554
Last Update : 20 พฤศจิกายน 2554 20:41:52 น. 2 comments
Counter : 4096 Pageviews.

 
ต้องทำบุญซะแล้ว........................


โดย: bk123 วันที่: 20 พฤศจิกายน 2554 เวลา:21:44:38 น.  

 
ดีค่ะ คุณ bk123 ทำบุญกับใครก็ได้ดีทั้งนั้น
ไม่ใช่ว่าต้องทำแต่กับคนที่เรารัก เพื่อน หรือคนที่สนิทสนมเท่านั้นมีโอกาสชวนใครทำบุญก็ทำ ต่อไปเขาอาจกลายมาเป็นคนใกล้ชิด เช่นพี่น้อง แฟน เพื่อน เราก็จะได้มีแต่บริวารที่ดีๆ ค้ำคูณซึ่งกันและกัน ตัวเราก็มีแต่ความสุขความเจริญ.......................


โดย: อุ่นอาวรณ์ วันที่: 23 พฤศจิกายน 2554 เวลา:22:14:02 น.  

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

อุ่นอาวรณ์
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 6 คน [?]




พระรัตนตรัยเป็นรัตนะอันประณีต เป็นสิ่งประเสริฐเลิศลํ้าที่สุดที่ไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน ด้วยสัจจะวาจานี้ ขอความสวัสดีจงมีแก่ท่านในกาลทุกเมื่อเทอญฯ
Friends' blogs
[Add อุ่นอาวรณ์'s blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.