23/11/2016


 บ็อก บ็อก บ็อก

ไม่ได้เห่านะ จะพูดว่าบล็อกต่างหากล่ะ
เหอๆ ก็ชอบพูดแบบนี้ ภาษาห่วยแตกสิ้นดี

เจ้าบล็อกภาษาอังกฤษนั่นน่ะไว้วันหยุดค่อยทำนะ
วันทำงานขี้เกียจมากมาย
สงสัยลงยันแก่อ่ะ กว่าจะหมดเล่ม แฮะๆ

ในที่สุดไอ้ความคันไม้คันมือมันก็ห้ามไม่ได้
ว่าจะเลิกๆ รู้ตัวอีกทีก็ทักไปซะแล้ว ลบไม่ได้ด้วยสิ

จะเป็นยังไงไม่รู้โน๊ะ แต่เผื่อใจไว้แล้วล่ะ
ไม่รู้จักเข็ดไม่รู้จักจำ

ขอร้องเพลงท่อนนี้ "รู้ตัวอีกที รู้ใจอีกที ก็หยุดมันไม่ได้"



เอ้ย!คนสวยที่ไหนเนี่ย 55555
กล้าโน๊ะ ดีดก็ผิด ร้องก็ไม่ต้องถึงพูดเลย เพราะ
เพราะอะไรถึงร้อง 5555+




Create Date : 23 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 23 พฤศจิกายน 2559 18:41:25 น.
Counter : 245 Pageviews.

0 comment
22/11/2016


 แง่ว แง่ว แง่ว

เมื่อวานไม่ได้เข้ามาเขียน Blog อ่ะ

เมื่อวานเกิดเอฟเฟคจากการซักผ้านวม 3 ผืน 
มาทำงานปวดหลังอย่างร้ายกาจ หมดสภาพกันไปเลยทีเดียว

ไม่พอ หลังจากที่ไม่ได้เจอกับพี่ที่ทำงานที่เราแอบชอบมาหลายเดือน
เมื่อวานนี้เจอค่าาาาา เจอตอนหมดสภาพเลย
Smiley

โทรมสุดๆ โทรมได้อีก โทรมอย่างที่ไม่เคยโทรมมาก่อนในชีวิต
ตลอดอ่ะ อยู่ในสภาพทุเรศทีไรเจอกันตลอด
ตอนนั้นก็พริกแดงติดฟันใหญ่เบ้อเฮิ้ม เศร้าใจแท้

เอาเถอะช่างมัน ผ่านไปแล้ว แต่ก็ดีใจที่ได้เจอกันอ่ะนะ
ถึงจะในสภาพที่ไม่พร้อมก็เถอะ

เมื่อคืนได้มีโอกาสคุยกับคุณวายุ(นามสมมติ)
เป็นเวลาถึง 2 ชั่วโมงครึ่ง
ได้รู้อะไรหลายๆอย่าง

ความคิดฉันเปิดกว้างมากขึ้น
สิ่งที่เค้าพูดกับฉัน ทำฉันจุกไปไม่ใช่น้อย แฮะๆ

ที่เค้าพูดมาตรงทุกอย่าง ทุกอย่างจริงๆนะ
จะบอกเค้าว่าตรงทุกอย่างก็ยังพูดได้ไม่เต็มปาก
เพราะบางอย่างก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าตัวเองเป็นแบบนั้นมั้ย

ปกติก็ไม่ค่อยจะสังเกตุตัวเองสักเท่าไหร่อ่ะ
แต่ความรู้สึกอะไรหลายๆอย่างมันตรงไง

วันนี้วันแรกที่ลองทดสอบทำตามที่คุณวายุแนะนำ
คือให้คิดให้มีสติ ชอบทำอะไร ทำเพราะอะไร ทำทำไม กับทุกสิ่ง
อยากจะบอกว่าทำไปหงุดหงิดไป ไม่รู้ว่าทำไมถึงหงุดหงิดนะ
แต่ก็จะทำเท่าที่ทำได้ มันจะช่วยแก้นิสัยแย่ๆของเราได้มั้ยไม่รู้

แต่คุณวายุบอกว่าเค้าเคยเป็นเหมือนเรามาก่อน
เค้าทำแล้วได้ผล ฉันเองก็ไม่รู้ว่าฉันจะทำได้อย่างเค้ามั้ย
หวังว่าจะมีความเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีเกิดขึ้น

ขอเม้าๆ คือเสียงคุณวายุหล่อมาก 55555+ 
อยากฟังเรื่อยๆ ไม่อยากวางสายเลยอ่ะ
ในใจคิดถ้าจะเสียงหล่อขนาดนี้ จีบซะเลยดีมั้ย

ตายล่ะ ฉันอยากจะบ้า ตัวฉันนี่มันบ้าจริงๆ
เอาล่ะวันนี้พอแค่นี้







Create Date : 22 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 22 พฤศจิกายน 2559 12:59:54 น.
Counter : 228 Pageviews.

0 comment
20/11/2016


  มาอีกล่ะคนช่างเพ้อ 555+

วันนี้คิดว่าจะไม่มีเวลาเขียน Blog ซะแล้ว
พรุ่งนี้ต้องไปทำงานแล้ว
หยุดมา 4 วัน ลืมแล้วว่าระบบที่ทำงานใช้ยังไง 5555+

แต่ถามว่าขี้เกียจมั้ย เบญตอบเลยว่ามาก~
มาเป็นเพลง 555+

วันนี้เป็นวันที่หนักมาก หนักจริงๆ
ทำไมน่ะเหรอ...ซักผ้านวม 3 ผืนยังไงล่ะ โคตรหนักเลย

แขนล้ากันเลยทีเดียว พอหัวถึงหมอนก็หลับไปเลยยาวๆ
แล้วคืนนี้จะหลับมั้ย พรุ่งนี้เข้างาน 07.30 น.ด้วยสิ
ต้องตื่นตี 4 เฮือก!ถ้านอนไม่หลับล่ะก็ ตายยยย

ผ่านมากี่วันแล้วนะที่ไม่ได้คุยไลน์
มันก็เงียบๆนะ ไม่มีคนคุยด้วย แต่ก็เอาเวลาไปทำอะไรได้หลายอย่าง
แปลกตรงที่ทำนู่นนี่นั่น กลับไม่หายเหงาแฮะ
พอมันมีอะไรมาสะกิดให้ต้องคิดถึง มันก็รู้สึกโหวงๆในใจไงไม่รู้บอกไม่ถูก

มันเป็นความรู้สึกที่แย่อยู่นะ
มานึกตอนนี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันไม่คุยกับใครเลยจะดีกว่านะ
พอคุยก็มีความทรงจำ พอมีความทรงจำก็ผูกพัน
พอผูกพันก็คิดถึง พอได้แต่คิดถึงมันก็เศร้าอ่ะ ไม่น่าหาเรื่องเลย

อยู่ชิวๆเหมือนเมื่อก่อนก็ดีอยู่แล้วเชียว
ติดการ์ตูนไปวันๆไรงี้ แต่ว่านะฉันว่าสาเหตุมาจากนิยาย
คือเมื่อก่อนไม่อ่านนิยายรักไง เพิ่งมาอ่านเมื่อปีที่แล้ว

ในนิยายน่ะ ความรักมันน่าหลงใหลนะ
อาจเป็นปัจจัยนึงที่ทำให้ฉันอยากมีความรักเป็นของตัวเอง
บวกกับแม่เริ่มพูดถึงว่าใครจะเข้ามาในชีวิตของฉัน
ฉันถึงได้หน้ามืดตามัวทำอะไรโง่ๆลงไป

ครั้งนี้ฉันคงต้องปรับตัวน่าดูเลยล่ะ อย่างแรกก็คือเลิกคิดถึงให้ได้
ถ้าตัดความคิดถึงได้ล่ะก็ ความเหงาจะต้องลดน้อยลงแน่ๆ

ฟังเพลงนี้อารมณ์มาเลย





จะว่าไปฉันพูดคนเดียวเก่งกว่าพูดกับคนอื่นอีกนะ 55555
สงสัยจะเป็นผู้หญิงที่เหมาะจะอยู่ตัวคนเดียวมากกว่าล่ะมั้ง

เป็นแบบนั้นแน่ๆ
เพราะตอนที่ฉันยังไม่รักใคร ฉันว่าฉันมีควาสุขมากกว่านี้นะ
เฮ้อๆๆๆเฮ้อยาวๆกันไปเลยยยยย

Smiley



Create Date : 20 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 20 พฤศจิกายน 2559 21:05:04 น.
Counter : 235 Pageviews.

0 comment
19/11/2016


  อวด อวด อวด

วันนี้ซิทอัพได้ 100 ครั้งแล้ว!
ในที่สุดก็ทำได้ถึงเป้า
ดีใจจนลืมความเศร้าทุกอย่างไปเลย

ปั่นจักรยานกลางอากาศ 100 ครั้ง
ซิทอัพ 100 ครั้ง
เดินขึ้นลงบันไดมากที่สุดเท่าที่จะมากได้
ขาล้าตอนถึงชั้น 5 เป็นประจำไม่เคยได้มากกว่านั้นนะ

ทานอาหารครบ 3 มื้อ
เช้าส่วนใหญ่จะทานแซนวิชใส่ไข่ 1 ชิ้น
ไม่ก็ไข่ดาว 2 ฟอง
ไม่ก็กล้วย 2 ลูก
กลางวันทานข้าวจานเดียวไม่ทานอย่างอื่น
เย็นทานสลัดผักเป็นกะละมัง(ติดผักไปเลยยย)
บางทีก็ทานสเต็กหมู สเต็กไก่ กับสลัดบ้าง
ดื่มน้ำเต็มแก้วทุกๆ 2 ชั่วโมง
ไม่กินขนมกรุบกรอบที่ชอบอีกต่อไป
ไม่กินแป้งตอนเย็น

ฉันผ่านมาได้แล้วเกือบ 2 เดือน
ไม่ทรมานด้วย
และผลของความพยายาม ฉันพบว่าขาฉันกระชับมากขึ้น
ขนาดแม่ยังสังเกตุเห็น มีกำลังใจสุดๆไปเลย

น้ำหนักลงหรือไม่ไม่สำคัญ
ขอแค่ฉันไม่อ้วนขึ้น
ขอแค่ฉันร่างกายแข็งแรงไปตลอด
เท่านี้ฉันก็สุขใจแล้ววววว

ถ้าฉันทำมันได้อย่างต่อเนื่องล่ะก็ 1 ปีฉันต้องมีความเปลี่ยนแปลงบ้างล่ะ
คิดว่านะ อิอิ
สู้ต่อไปไอ้มดแดง




Create Date : 19 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 19 พฤศจิกายน 2559 10:08:35 น.
Counter : 202 Pageviews.

0 comment
18/11/2016




 เมื่อคืนเอนกายนอนตอนตี 2 แถมไม่หลับอีกค่ะ
เพราะต้องผิดหวังอีกครั้ง ถึงต้องนั่งฟังเพลงย้อมใจทั้งคืน
คราวนี้ดีหน่อยที่เค้าบอกเราตรงๆว่ามีผู้หญิงที่ถูกใจแล้ว
ถึงเค้าไม่ได้มาจีบเราตั้งแต่แรก แต่ก็เจ็บกว่าที่คิด
ไม่ได้ร้องไห้ แต่ก็รู้สึกหดหู่ใจไม่น้อยเลยทีเดียว

ยังไงซะก็ยังดี ดีกว่าไม่บอก ครั้งก่อนนู่นไม่บอก ปล่อยให้รอ
มารู้เองทีหลังนี่ทั้งเจ็บใจ ทั้งเสียใจ ร้องไห้เป็นนางเอกมิวสิคเบย 555

ผู้หญิงโสดอย่างฉันนี่มันช่างเพ้อจริงๆ

ด้วยชีวิตที่ผ่านไปวันๆ ตลอดหลายปี ไม่มีวี่แววที่จะพบเจอใครสักคน
ฉันหลงนึกว่า หากฉันตามหาเอง เริ่มต้นเองอาจจะได้พานพบ

แต่ผู้หญิงที่อยู่แต่บ้านกับที่ทำงานอย่างฉันจะพบเจอใครได้กันล่ะ
ในยุคเร่งรีบ ข้าวของราคาแพง ผู้คนต่างคนต่างอยู่ไม่มีใครสนใจใคร
แต่ถึงอย่างนั้นในโลกออนไลน์มีคนมากมายที่เป็นแบบฉัน

ไม่มีใคร ไม่เจอใคร ยังไม่ลงเอยกับใคร

หลงนึกไปเองว่าบางที อาจเจอใครซักคนที่นี่ก็ได้
ถึงได้ลองเปิดใจทำความรู้จักกับคนในโลกออนไลน์
ซึ่งแน่นอนทุกคนมีอาการเดียวกันคือ"เหงา"

ต้องสารภาพว่าได้ลองคุยหลายคนมาก

บางคนอกหักมานานมากแต่ยังตัดใจไม่ได้
พอคุยจนรู้สึกว่าดีด้วย กลับถูกปฏิเสธว่ายังไม่คิดเรื่องนี้

บางคนมาทำตัวเป็นที่ปรึกษาที่ดี ทำให้เราเชื่อใจ
สุดท้ายก็กลายเป็นว่ามีลูกมีเมียแล้ว

บางคนคุยด้วยดีมาก ดูเป็นคนดี พูดจาเข้าใจกันดี
แต่ลับหลังกลับพูดจาหวังแต่เรื่องอย่างว่า

บางคนไลฟฺสไตล์เหมือนกัน คุยถูกคอ คุยรู้เรื่อง แต่กลับทีเล่นทีจริงตลอด
จนเดาไม่ออกว่าจะยังไง แต่ด้วยอายุของเค้าน้อยกว่าหลายปี
ฉันเองก็เลยไม่ได้จริงจังกับเค้ามากนัก แต่ก็ยังคุยกันอยู่ ถึงหลังๆมานี้จะนานๆทีก็เถอะ

บางคนคุยแล้วรู้สึกสบายใจ คุยได้เรื่อยๆ แต่เค้าบอกยังไม่อยากจริงจังกับใคร
นานๆทีจะได้คุยกันสักครั้งเพราะด้วยเวลาทำงานที่ไม่ตรงกัน
เราทำงานเช้า เค้าทำงานกลางคืน จึงมีโอกาสน้อยมากที่จะได้คุยกัน
พอได้คุยก็คุยกันนานถึง 3-4 ชม. ทั้งๆที่คุยสัพเพเหระเรื่อยเปื่อย
มีความสบายใจ มีความผ่อนคลาย ก็ไม่ได้ตลกโปกฮาอะไรแต่คุยได้เรื่อยๆ

บางคนคุยกันเพราะอยากมีแฟน คุยจนรู้สึกเปิดใจ แต่อยู่ๆกลับเงียบหาย
แล้วมารู้ทีหลังว่าเค้ามีผู้หญิงที่ตกลงเป็นแฟนกับเค้าแล้ว

บางคนคุยแล้วรู้สึกเหมือนได้คุยกับพี่มากกว่าไม่ได้รู้สึกอะไรมากกว่านั้น

บางคนคุยแล้วรู้สึกสนุกดี แต่ส่วนใหญ่จะอายุน้อยกว่ามากๆ

บางคนมาสายหื่นแบบตรงไปตรงมา เอาจริงๆเจอคนนี้ตกใจมากๆ
ไม่เคยเจอใครหื่นโต้งๆขนาดนี้ แต่ต้องยอมรับเลยว่าเอาใจ ใส่ใจ น่าประทับใจดี
แต่พอคิดว่าเค้าก็แค่อยากจะ...กับเรา ก็รู้สึกอยากออกห่างมากกว่าเข้าใกล้
ถึงจะแอบเสียดายก็เถอะ ไม่เคยถูกใครเอาใจขนาดนี้เลย

บางคนคุยแล้วทำให้ใจเต้น ในแบบที่ไม่รู้สึกมานานแล้ว
แต่เขาไม่ได้รู้สึกเหมือนกับเรา มันเลยเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้ เลยมีสถานะเป็นพี่น้อง

บางคนหล่อดี แต่คุยแล้วไม่รู้สึกอะไรด้วยเลยสักนิด
ไม่รู้สึกถึงความต้องการ อยากจะรู้จัก อยากจะเปิดใจ

พิมพ์มาได้ยาวขนาดนี้ฉันดูเป็นผู้หญิงใจง่ายไปเลยเน๊อะ
เอาจริงๆทุกคนที่ฉันคุยด้วย ฉันรู้สึกว่าทุกคนเป็นคนดี
และแสดงความจริงใจให้กับทุกคน
แต่ผลสุดท้ายฉันกลับไม่เจอใครเลยที่จะมาอยู่เคียงข้างฉันได้

ทุกครั้งที่ฉันถูกปฏิเสธ หรือปฏิเสธคนที่มาคุยด้วย ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม
เวลาที่ต้องตัดใจฉันรู้สึกเจ็บทุกครั้ง
ฉันต้องแอบมานั่งร้องไห้คนเดียวไม่ให้ใครเห็น
ฉันต้องนอนไม่หลับไปหลายคืนกว่าจะทำใจได้
ฉันปล่อยวางไม่เคยได้เลย พอมีเหตุการณ์อะไรที่ทำให้ฉันนึกถึงคนๆนั้น
หัวใจฉันเจ็บแปล๊บขึ้นมาเสมอ บางทีฉันอาจจริงจังเกินไป

จนฉันคิดได้ว่า ทำแบบนี้มันไม่มีประโยชน์
คนมันจะไม่เจอ ตามหายังไงก็คงไม่เจอ
ฉันควรอยู่เฉยๆปล่อยชีวิตเดินไปตามทางของมัน
อย่าค้นหาหรือไขว่คว้าให้มันเหนื่อยเลยดีกว่า
เพราะมันไม่ดีต่อใจฉันเลยสักนิด
แน่นอนว่าพอมีคนคุยด้วยมันหายเหงา แต่พอต้องเลิกคุยนี่สิ
เหงาหนักกว่าเดิมเสียอีก

พอคิดได้แบบนั้นฉันจึงปฏิเสธผู้ชายที่คุยอยู่ และเคยคุย
ก่อนจะลบพวกเค้าออกจากไลน์ให้หมด

ฉันบอกพวกเค้าไปว่า ไม่คุยแล้วนะ ขอลบออกจากไลน์นะ
ยิ่งคนที่ไม่ได้ทักกันมานานแล้ว ฉันนี่ลบแบบไม่ร่ำลาเลย
ผู้หญิงอะไรเห็นแก่ตัวจริงๆเลยเน๊อะ

แต่ฉันตัดสินใจแล้วล่ะ ว่าฉันจะไม่คุยกับใครแบบนี้อีกแล้ว
พอกันที ฉันจะไม่รู้สึกผิด จะไม่รู้สึกเจ็บอีก

นี่ฉันพูดถึงเฉพาะผู้ชายในโลกออนไลน์
ผู้ชายในชีวิตจริง ฉันมีคนที่ฉันชอบอยู่คนนึง ฉันรักเค้า
เค้าเป็นคนแรกและคนเดียวที่ฉันรัก
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเรามันเป็นไปไม่ได้
เราอยู่คนละศาสนา และเค้าก็ไม่ได้คิดกับฉันมากไปกว่าพี่น้อง

เพราะฉันกลัว กลัวจะต้องไม่มีใคร
โลกออนไลน์จึงเป็นที่ที่ทำให้ฉันมีความหวัง
แต่ฉันรู้แล้วล่ะว่าฉันคิดผิด

จิตใจฉันอาจเข้มแข็ง แต่ถ้ามันต้องเจ็บบ่อยๆ ฉันคงกลายเป็นคนด้านชาเข้าสักวัน

ตัดสินใจแล้วว่าจะรอ รอคนๆนั้นเข้ามาในชีวิตของฉัน
ฉันจะไม่ตามหาเค้าอีกต่อไปแล้ว

ไม่มีความบังเอิญบนโลกใบนี้ นี่คือสิ่งที่ฉันเชื่อมาตลอด
คนเราถึงเวลาต้องเจอ ยังไงมันก็ต้องเจอ ฉันเชื่อแบบนั้น

ความรู้สึกของฉันตอนนี้

v
v
v
v
v





Create Date : 18 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 18 พฤศจิกายน 2559 22:55:05 น.
Counter : 207 Pageviews.

2 comment
1  2  3  4  5  

สมาชิกหมายเลข 3386853
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



- ไม่มีความบังเอิญบนโลกใบนี้ -