'Coz Beauty is an Amusement!!
Group Blog
 
All Blogs
 
เซ็งจริง...อะไรจริง....

งานยุ่งๆเลยยังไม่ได้ถายรูปอะไรที่อยากรีวิว
แต่ขอบ่นคั่นเวลาหน่อยเหอะ...

มีคนบอกว่า...การแก้ไขปัญหาก็เป็นงานอย่างหนึ่ง...อืม..จริง
โอเค...ปัญหา..เข้ามาโลด...แก้กันไป
แบบนี้ไม่มีปัญหา

แต่....ถ้ามันเยอะไป...แก้ไม่ทัน ก็ไม่ไหวเหมือนกันนะเฟร้ย...ขอตูหายใจบ้าง ขออยู่ในภาวะทำงานแบบบริหารปกติบ้างซิฟระ

เราทำงานในบริษัทที่ขายส่งยารักษาโรคให้กับร้านขายยา คลินิค และโรงพยาบาลต่างๆทั่วประเทศ
อืม...ฟังดูเหมือนได้ deal กับพวกหมอ เภสัช เจ้าของร้านขายยา ดูปัญญาชนทั้งนั้นเลยใช่มะ...
พอทำงา่นนี้นานๆก็เข้าใจและว่าพวกหมอๆน่ะ...หัวหมอสมชื่อจริงๆ

ปอลอ - กราบขออภัยถ้าหมอๆคนไหนรู้สึกถูกพาดพิง แต่เราขอบ่นเฉพาะหมอที่เรา deal อยู่ เพราะหมอน่ารักๆ และเข้าใจโลกก็มีมาก

ลูกค้าน่าประทับไต

เหตุการณ์น้ำท่วมในหลายๆจังหวัด ทำให้ร้านขายยาและคลินิคหลายแห่งเกิดความเสียหาย
ความเสียหายที่ว่านี่ก็รวมถึงยาสำเร็จรูปต่างๆที่โดนน้ำท่วมหมดสภาพ

แต่พวกร้านๆหมอๆก็มิได้กังวลอะไร เพราะส่วนใหญ่ กรรมมันมาตกที่บริษัทขายยาที่แหละ

บริษัทยาพยายามให้ความช่วยเหลือด้วยการเปลี่ยนยาที่โดนน้ำท่วมทุกกรณี โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายใดๆเพิ่ม
เอ้า..ช่วยๆกันไป เพราะร้านๆกับหมอๆก็เสียหายด้านอื่นๆเหมือนกัน อันนี้เข้าใจ...

แต่มีรายนึงที่เราได้รับโทรศัพท์...

หมอ:(คาดว่าเป็นหมอนักเรียนทุนจากซัวเถาเพราะภาษาไทยอีเข้าใจยากเหลือเกิน) ฮาโหล...ขอคุยกาบผู้จักกางหน่อย

เรา: ผู้จัดการฝ่ายการตลาดเรียนสายอยู่ค่ัะ

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): นี่..คุงๆ รู้ไม๊ว่าคลินิคโผมน้ำท่วมอ่า... ของเสียเย้อ..จิงๆเลย

เรา: ขอโทษนะคะ ขอทราบชื่อคลีนิคหน่อยนะคะ จะได้ไปเช็คว่่าได้สั่งยาอะไรไปบ้างแล้วส่งรายการยาเสียหายอะไรกลับมาบ้าง

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): คลินิคXXXX ที่จ.XXX งาย...ที่โดนน้ำท่วมน่ะ

เรา: รับทราบค่ะ รอซักครู่นะคะ

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): โหย...คุงรู้มะ ยาเสียหมดเลย ขงกังม่ายทันเลย..

เรา:(ย้ำจิงเว้ย..) ทราบค่ะ ขอแสดงความเสียใจจริงๆนะคะ เราจะเปลี่ยนยาที่เสียหายให้ใหม่ทั้งหมดค่ะ

เอ.....เราก็ค้นดูไม่เห็นมีรายชื่อร้านนี้คืนยามาเลย

เรา: ขอโทษนะคะคุณหมอ คุณหมอคืนยามากับเซลส์หรือรถขนส่งรึยังคะเพราะดิชั้นยังไม่ได้รับขอมูลเลยค่ะ

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): ม่ายๆๆ ไม่มียาคืน

เรา: เอ่อ...

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): ก็น้ำมันท่วมงาย มันปายกับน้ำ...

เรา: เอ่อ...กรณีนี้เราไม่ทราบจำนวนของเสียเลยน่ะค่ะ เดี๋ยวขอเช็ครายการสั่งซื้อล่าสุดนะคะว่ามีรายการอะไรบ้าง...

ได้กลิ่นตุๆ มาไกลๆละ...

เรา: เอ่อ...คุณหมอคะ คุณหมอซื้อสินค้าบิลสุดท้ายเมื่อปี 47 น่ะค่ะ แล้วดูจากจำนวนที่สั่งแค่ 2 รายการ รายการละ 1 โหลส่วนแถมอีก 4 ขวด เอ...คุณหมอน่าจะใช้หมดแล้วนะคะ และถ้ายังใช้ไม่หมดยาล๊อตนี้ก็หมดอายุแล้วค่ะ

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): แล้ว...ช่วยอะไรได้บ้างล่ะ

เรา:..... ...
(ฟังตรูบ้างไม๊เนี่ย)

เรา: ต้องขออภัยจริงๆค่ะ ทางบิษัทไม่สามารถชดใช้ให้ได้เนื่องจากยาที่เสียหายก็ไม่มีมาเปลี่ยนและไม่มีหลักฐานใดๆเพื่อเบิกยาได้เลย ขออภัยมากๆเลยนะคะ

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): ทำไมม่ายช่วยเลยบริษัทนี้...

เรา: เอ่อ... คุณหมอพิจรณาว่าจะให้เราช่วยเหลือสินค้าใดแลัเป็นจำนวนเท่าไหร่บ้างคะ (เอาซี่...ตรูเริ่มอยากรู้แล้วว่าจะมาแบบไหน..)

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา):....เอ่อ...ให้อะไรได้บ้างล่ะ...



จบข่าว..นี่เอ็งมามั่วเอายาฟรีใช่มะ

เรา: เอ่อ...เดี๋ยวขอพิจารณาแล้วตอบกลับไปทางเซลส์นะคะ

หมอ(นักเรียนทุนซัวเถา): ล่ายๆ...ให้อารายล่ายบ้างก็ว่ามานะ (น้ำเสียงอารมณ์ดีดั่งเป็นผู้ชนะ)

จากเหตุการณ์นี้เราไม่ทำไรต่อละ เล่าให้เซลส์ฟังแล้วไปตบตีกันเองละกัน
มันช่าง.....

จริงๆมีหลายเรื่อง แต่พักเดี๋ยวนึง...

เพลียใจอยู่



มาละ...

อะไรก็ตรู

อาทิตย์ที่ผ่านมา ตึกข้างๆติดกับออฟฟิศมีการก่อสร้างรีโนเวทอะไรซักอย่างเนี่ยแหละ
เสียงมันก็นะ...ตึงตัง โครมครามเป็นระยะ ก็เข้าใจได้

แต่ว่า...นานๆไปประสาทมันจะพาลเสียเอา ทุบกระรอกอะไรกันได้ตลอดเวลาฟระ ระเบิดไปเลยทีเดียวดีกว่ามะ ตูมเดียวจบ (อา...ล้อเล่ง..อ๊า...)

ตอนแรกๆพนักงานทั้งหลายก็บ่นๆ แล้วก็ทำใจรับได้แล้วกเงียบๆไป แต่นี่เป็นอาทิตย์ละ...ทุบกันไม่เสร็จซะทีก็เลยหงิดหงุดกันอย่างต่อเนื่อง และแล้ว..

ผู้จัดการใหญ่: นี่ๆ...คุณ(หมายถึงเรา) เสียงดังเนี่ย..เมื่อไหร่มันจะเสร็จเนี่ย

เรา: (ตรูจะรู้ไม๊เนี่ย) เอ่อ...ทุบกันมาเป็นอาทิตย์แล้วก็น่าจะใกล้แล้วล่ะค่ะ

ผู้จัดการใหญ่: อืม...(หน้านิ่วเดินเข้าห้องไป)

แล้วก็เดินกลับออกมา

ผู้จัดการใหญ่: คุณไปถามให้หน่อยป่ะ ว่าอีกนานไม๊ ผมจะได้จัดตารางงานไปข้างนอก ไปเยี่ยมลูกค้าช่วงนี้ อยู่ใออฟฟิศนานๆแล้วปวดหัว

เรา: อ่า...ไปถามที่ตึกข้างๆหรอคะ

ผู้จัดการใหญ่: ก็ใช่อ่ะดิ...ถามช่างใหญ่นะ บ่นไปด้วยว่าเสียงดังมาก

เรา: ค่ะๆ

เราก็เก้ๆกังๆเดินไปที่ตึกข้างๆ
โอ๊ว...บรรยากาศก่อสร้างได้ใจจริงๆ คนงานตัวด๊ำ...กล้ามเป็นมัด...เหงื่อไหลไคลย้อย

เรา: โทษนะคะ (ตะโกนไปทางคนที่คิดว่าเป็นหัวหน้าช่าง)

(คิดว่า)หัวหน้าช่าง: คับ (หันมาพร้อมหนวดเครา 1 ดงและคาบบุหรี่ 1 ตัว)

เรา: เอ่อ...เสียงก่อสร้างมันรบกวนออฟฟิศข้างๆน่ะค่ะ รบกวนเบาเสียงลงหน่อยได้ไม๊คะ (ตรูพูดอะไรไปวะเนี่ย...เสียงก่อสร้างนะโว๊ย ไม่ใช่เสียงคุยในโรงหนัง )

(คิดว่า)หัวหน้าช่าง: จะพยายามนะ..(หันกลับไปแบบเซ็งๆ)
แต่คุณไปบอกหัวหน้างานอีกทีเองละกัน

เรา:

อ้าว....นึกว่าพี่ใหญ่ซะอีก

เดินเข้าไปในดงปูน ดงเหล็กเส้น นี่ถ้าโดนตะปูตำเป็นบาดทะยักตาย แอนตาซินจะจ่ายไม๊เนี่ย...

เจอละ...เอกบุรุษที่คิดว่าน่าจะเป็นหัวหน้างาน เพราะดูการแต่งตัวแล้วมอมแมมน้อยสุดละ

เรา: โทษนะคะ...

(คิดว่า)หัวหน้างานคนที่ 2: ครับ (หันมามองงงๆ)

เรา: คือเสียงก่อสร้างมันรบกวนออฟฟิศข้างๆน่ะค่ะ รบกวนจัดการให้นิดนึงได้ไม๊คะ คือให้เสียงมันไม่ดังมากน่ะค่ะ ทำงานแทบไม่ได้เลย

(คิดว่า)หัวหน้างานคนที่ 2: เอ่อ...ได้ๆ เดี๋ยวบอกคนงานให้ แต่มันคงเป็นช่วงนี้แหละคุณ

เรา: เข้าใจค่ะ แต่มันดังติดต่อกันมาเป็นอาทิตย์แล้วอ่ะค่ะ

(คิดว่า)หัวหน้างานคนที่ 2: เดี๋ยวผมบอกคนงานให้ละกันนะ ก็ถ้าพรุ่งนี้คุณก็มาแจ้งหัวหน้างานผู้รับเหมาเค้าอีกทีละกัน วันนี้เค้าลา ผมเป็นคนเดินระบบไฟฟ้า

พี่หัวหน้างานเค้าช่างเป็นบุรุษลึกลับที่หาตัวยากจริงๆ

เราก็เดินกลับออกมาจากตึกก่อสร้างอย่างมึนๆ

ฉึก!!

อ่า...ฉึกไรอ่ะ... เท้าชั้นเหยียบไรเนี่ย

สั้นสูง Charles & Keith สูง 3 นิ้วปักลงในกองปูนที่เททิ้งไว้แล้วยังไม่แห้ง มิด..ส้น..เยย...

คู่นี้เพิ่งใส่ได้ 2 ครั้งเอง ทำม๊าย....ต้องตรู

เดินเข้าออฟฟิศมา

น้องผู้ช่วย: พี่คะ...คุณXXX โทรมาเมื่อกี้แจ้งมาให้โทรกลับเรื่องวัสดุบรรจุที่ส่งไปด้วยค่ะ อ้าว...เอ๊ะ...แล้วทำไมพี่ไปเปลี่ยนรองเท้าแตะมาจากรถแล้วล่ะคะ

เรา:.....


ขยันทำงานกันเข้าพวกเราทุกคน...เย้ๆๆๆ




Create Date : 25 พฤศจิกายน 2553
Last Update : 29 พฤศจิกายน 2553 13:56:14 น. 3 comments
Counter : 236 Pageviews.

 
เข้ามาอ่านนะจ๊ะ


โดย: AkuAki (AkuAki ) วันที่: 25 พฤศจิกายน 2553 เวลา:22:42:15 น.  

 
เขียนสนุกจังค่ะ
แต่ถ้าไม่มีปัญหาเค้าก็ไม่จ้างเราทำงานเนอะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆ


โดย: vivananata วันที่: 1 ธันวาคม 2553 เวลา:15:15:36 น.  

 
ขอบคุณมากค่า...

มนุษย์เงินเดือนมีกำลังใจทำงานขึ้นป็นกอง


โดย: ikkylady (beautycircus ) วันที่: 3 ธันวาคม 2553 เวลา:15:46:12 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

beautycircus
Location :


[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




'Coz beauty is an amusement!!
Friends' blogs
[Add beautycircus's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.