เตรียมตัว : ทำพาสปอร์ตประเทศไทย
บทที่หนึ่ง

การทำหนังสือเดินทาง (Passport)

หนังสือเดินทาง มันมิได้มีแขนมีขาแบบชีื่อเลยนะ แต่เราต้องพา นำ ติด

เอามันไปด้วย สำคัญยิ่งกว่าสำคัญถ้ามันหายไปล่ะเรืองใหญ่เลยนะเนี่ย

หนังสือเดินทาง ขี้เกียจเรียกหนังสือเดินทางล่ะ เรียกพาสปอร์ตล่ะกัน

อ่อ ภาษาจีนเรียกว่า หู้เจ้า (护照)เอาภาษาจีน เป็นความรู้เสริมไปเลย

ไม่ต้องเอาเงินมาให้ ขอแค่มาฟัง(อ่าน)ที่เราโม้ๆไว้เป็นพอ

จริงเ่ท่าที่เห็นพาสปอร์ตมา ของไทยนี่สวยสุดล่ะ (อิอิ)

จริงๆก่อนไปเรียนที่เมืองจีนก็มีหนังสือเดินอยู่แล้วนะ เพราะเดินทางเข้าออก

ประเทศไทยค่อนข้างบ่อย ไม่ได้มีเงินถุงเงินถังไรนะ ไปประเทศเพื่อนบ้านเรานี่แหละ

แต่น้องบางคนบอก เอ้าก็มิเค้ย มิเคย เดินเข้าออกราชอาณาจักรไทย

แล้วให้หนูไปงมปูงมปลาที่ไหน กันเอง บอกหน่อยก็ไม่ได้ไหนๆก็ไหนๆ

งั้นเรามาเล่าความเดิมของการทำพาสปอร์ตในกรุงเทพฯล่ะกัน

จำไม่ได้ว่ามีกี่ที่ แต่ที่เห็นๆน่ะ แถวปิ่นเกล้าตรงเซ็นทรัลปิ่นเกล้าน่ะ

เมื่อก่อนมันอยู่ตึกเดียวกับเซ็นทรัลปิ่นเกล้าเลย เมื่อก่อนเราไม่พูดล่ะ

เรามาดูตอนนี้ดีกว่า

ปัจจุบันนี้ มันไปตะแหนวอยู่กับกระทรวงวัฒนธรรม

ิเริ่มจากวิธีการไป ถ้านั่งรถแท็กซี่

ก็บอกพี่ๆไปกระทรวงวัฒนธรรมตรงปิ่นเกล้าน่ะ

ถ้านั่งรถไป ก็สาย 123 146 คิดออกแค่นี้อ่ะ เพราะมันผ่าน

แล้วลงตรงข้าม เลยเซ็นทรัลมาป้ายนึงแล้วเดินข้ามสะพานลอย

พอเดินไปอีกสักพักก็จะถึง ตึกใหญ่ๆ

อย่า อย่าพึ่งดีใจ ให้เดินลงข้างล่าง

คือมันจะมีชั้นใต้ดินทำพาสปอร์ตน่ะ บางคนไม่รู้ไง เข้าตึกเฉยเลย

แล้วก็จะได้ความว่า คุณๆ เค้าทำข้างล่าง

น่านไง เราควรเตรียมตัวไปก่อน เดี๋ยวหน้าแตก หมอไม่รับเย็บอีก

เริ่มตอนแรก เราก็เดินลงไป

มองเห็นหน้าพนักงาน สบตากัน ปิ๊งๆ พี่เค้าก็จะบอกแบบไ้ร้อารมณ์ว่า

"บัตรประชาชนด้วยค่ะ แล้วผู้ปกครองน้องล่ะค่ะไปไหน"

เหวอออ ค่ะ เหวอออ มากๆ คือถ้ายังไม่บรรลุนิติภาวะ ต้องมีผู้ปกครองเซ็นไงคะ

หลังจากมองบัตรประชาชน พี่แกก็เหวอกว่า

กำลังสงสัยว่าหน้าตาเรามันเด็กมากนักเหรอไง (ฟะ) เนี่ย

จากนั้นพี่เค้าก็ กดติ๊กตั๊ก ติ๊กตั๊ก ด๊อกๆแด๊กๆ

แล้วก็มีบัตรคิวยื่นมา เราก็รับแต่โดยดี

แล้วพี่เค้าก็ยื่นเอกสารใบเล็กๆ อีกใบ บอกให้กรอกด้วย

คิดไปคิดมาอาชีพพี่แกนี่ก็น่าเบื่อนะ วันๆทำแค่นี้อ่ะ อ่อ พี่เค้าก็คือบัตรประชาชน

เราก็ไปกรอก กรอก แล้วก็นั่งรอ นั่งรอ เหมือนอยู่ในโรงพยาบาลไม่ก็ธนาคาร

ไงงั้น มันก็จะมีเสียงประมาณว่า "เชิญหมายเลข xxxx ที่ช่อง xxxx"

วันที่เราไปนี่คนไม่ค่อยเยอะเ่ท่าไหร่นะ ก็เร็วพอดู

พอเค้าเรียกแล้วเราก็เดินไปที่ห้องซอยๆ

คือ ห้องมันเยอะมากค่าาาาา หนูงง

แต่ก็มีหมายเลขห้องติดไว้น่ะ พอไปถึงไม่พูดพร่ำทำเพลง

ก็ต้องวัดส่วนสูงก่อน อิชั้นก็พยายามยืดตัวให้สูงที่สุดเท่าที่เป็นได้

มันก็ได้เท่าเดิมล่ะว้า ยังไงก็เตี้ย - -


เสร็จแล้วก็ย้ายก้นไปนั่งโต๊ะ เอากระดาษใบเล็กๆนั่นแหละ บัตรคิว บัตรประชาชน

ยื่นให้หมดเลย พี่เค้าก็ดูๆพิมพ์ๆ แล้วก็ให้แตะนิ้วชี้ซ้ายขวา

แล้วพี่เค้าก็จิ้มๆ กดๆ พิมพ์ๆ แป๊ปนึง พี่เค้าก็ยื่นใบคำร้อง

คิดว่าเรียกงี้นะเอามาให้ แล้วอิชั้นก็ต้องสแกนด์ลายนิ้วมืออีก

ไอ้ที่ให้แตะนิ้วชี้ซ้ายขวานั่นแหละ หุหุ เสร็จแล้วก็เซ็นๆ ใบนั้นอ่ะค่ะ

เซ็นเสร็จก็ถ่ายรูปเลย ยังดีหน่อยมีกระจกให้ ไม่งั้นหน้าเยิ้มหมด

ถ่ายรูปเสร็จก็เสร็จพิธี เอวัง ลัล ล้า ลัล ล้า

แต่ยัง ยังไ่ม่จบ ต้องจ่ายเงินอีก ฮือๆๆ

พี่เค้าบอกให้ไปอีกเคาน์เตอร์จ่ายเงิน

พันนึง พันนึง พันนึง แน่ะ ตอนนี้เท่าไหร่ไม่รู้ แต่ตอนนั้นจ่ายพันนึง

พันนึงเลยนะ ฮือๆๆๆ

ก็เอาไอ้ใบนั้นอ่ะ ไปจ่ายพร้อมเงิน

จ่ายเสร็จ ก็จะได้ใบไรเล้กมาอีกใบ คือใบนัดมารับตัวหนังสือเดินทางจ้า

ก็ประมาณสองวันอ่ะนะ มารับได้ แว่วๆ ใครมารับแทนก็ได้

หรือส่งไปรษณีย์ก็ได้นะ แต่ต้องเสียค่าไปรษณีย์

ตรงนี้ไม่มีข้อมูลแฮะ เพราะไม่ได้ใช้บริการ

ข้อมูลการขอพาสปอร์ตมันก็เท่านี้แหละ หุหุ

ใครจะไปก็เตรียมตัวให้ดีกันเน้อ โชคดี โชคดี

เดี๋ยวคราวหน้ามาต่อกันที่ ทำวีซ๋า ฮ่า ฮ่า ฮ่า หนุกหนาน หนุกหนาน







Create Date : 06 สิงหาคม 2552
Last Update : 6 สิงหาคม 2552 23:04:45 น.
Counter : 481 Pageviews.

เกริ่นนำ ขำๆ กร๊ากๆ
สวัสดีเพื่อนพ้องพี่น้องที่เคารพรักยิ่ง

วันก่อนเดินร้านหนังสือ ที่มันชอบมีสีแดงๆน่ะ เห็นหนังสือเยอะแยะเลย

ใจความประมาณว่า เที่ยวไม่ง้อทัวร์ เที่ยวไม่ง้อทัวร์ ไรงี้ โหย

มันจะมีหนังสือประมาณทัวร์ไม่ง้อเที่ยวบ้างมั้ยเนี่ย คิกๆ

เราก็เอามั่งดิ เรียนต่อเมืองจีนแบบไม่ง้อเอนเจนซี่

ชิ เอนเจนซี่ก็อย่ามาง้อเรานะ กรั่กๆ

เห็นสมัยนี้คนก็นิยมไปเรียนต่อนอกกันหมดเลย เราก็อยากติดกระแส

ไปเรียนต่อมั่ง มันก็ต้องมีการเตรียมตัวเล็กๆ น้อยๆ กันบ้างในการเรียนต่อ

ว่ากันตามจริง มันก็ไม่ได้ยากเลยนะเรียนต่อเนี่ย กระบวนการก็ไม่ได้มีมากอะไร

แถมถ้าพูดภาษาจีนได้ด้วยแล้วเนี่ย โอ้โห สบายจะตาย

ดูอย่างเราสิ หุหุ ภาษาจีนก็พูดไม่ได้ จะว่าไงดี ก็ได้แหละ นิดๆหน่อยๆ กล้อมแกล้ม

แล้วไงอ่ะ ก็ได้แค่นั่นแหละ แบบว่าพอไปใช้จริงก็ใช้ไม่ได้

ยังไปเรียนต่อแบบไม่ง้อเอนเจนซ๊่ได้เลย จะว่าไปก็กลัวเหมือนกัน

แถมตอนนั้นก็ไม่มีใครมาชี้แนะแนวทางซะด้วย คลำๆเอาเองทั้งนั้น

ตั้งแต่ ทำวีซ่า จองตั๋วเครื่องบิน หาที่เรียน การเดินทาง ฯลฯ

ยังทำได้เลย แล้วคนอื่นเค้าเนี่ย ก็น่าจะทำกันได้มั่งนะ

ไหนๆก็ไหนๆ อยากโม้น่ะไม่มีอะไรหรอก ก็เลยเขียนบล็อกมาให้อ่านขำๆ

วันๆ เรียนเสร็จแล้วจะได้มาเมาท์ๆๆๆๆๆ กรั่กๆ

งั้นดูรูปนี้ไปพลางๆก่อนล่ะกัน



อันนี้เป็นบัตรประจำตัวนักเรียนที่โรงเรียนข้าพเจ้าเอง หุหุ

มันน่ากลัวมากเลยนะสีแดงด้วย คิกๆ เหมือนบัญชีเลือด กิ้วววววววว

งั้นตอนหน้าค่อยเข้าเรื่อง อื่นๆต่อและกัน เนอะ คิกๆๆๆๆๆ




Create Date : 06 สิงหาคม 2552
Last Update : 6 สิงหาคม 2552 22:14:16 น.
Counter : 165 Pageviews.


กุหลาบคิมหันต์
Location :
Melbourne  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



www.facebook.com/Thcrazybackpacker