ตะลุยเดี่ยวเที่ยวฮ่องกมาเก๊าตอนตะลุยเที่ยวกับคนแปลกหน้าอีกแล้วครับท่าน
เมื่อวานนี้ที่ไปเที่ยวมาก็ไปเที่ยวกับใครก็ไม่รู้

แต่สุดท้ายก็มีความทรงจำดีๆ ด้วยกันเนอะๆ (หรือเปล่า)

หรือจริงๆพี่เค้าอาจจะบอกว่า ชั้นไม่รู้สึกดีอะไรกะแกเลยนะ

กร๊ากกกกกกก คงไม่ใช่แล้วเพ่ กร๊ากกกกก

----------------------------------------------------------------------------

ตอนตะลุยเที่ยวกับคนแปลกหน้าอีกแล้วครับท่าน (ฮ่องกงวันสุดท้าย)

หลังจากที่เมื่อวานเหนื่อยอ่อนมาก

วันนี้ต้องกลับแล้วเครื่องบินออกประมาณ 3 ทุ่มแล้วก็ออกใกล้ๆกับพี่

ที่อยู่โฮทเทลเดียวกัน ตอนเช้าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว

ก็เลยไปเคาะห้อง พี่เค้าก็เริ่มงัวเงีย มาเปิด

แล้วก็เลยบอกว่าจะไปด้วยกัน นัดกันว่ามาเจอกันที่ออฟฟิศตอน 5 โมงเย็น

เพราะว่าเราต้องเช็คเอาท์ออกตอนก่อนเที่ยง ก็เลยไปเช็คเอาท์ตอน

8 โมงเช้าเลย เป็นเวลาที่เริ่มเดินทางอีกครั้งหนึ่ง

ไม่ค่อยมีแผนอะไรเท่าไหร่วันนี้ แต่กะว่าจะไป รีพัสเบย์ ไปเดินเล่น

แล้วก็ซื้อของสักหน่อย เพราะแถวๆ มงก๊ก จอร์แดน นาธาน ยังไม่ได้เที่ยว

มั่วไปไหนก็ไม่รู้บ้าๆ บวมๆ บ๊องๆ

ก็ลากกระเป๋าไปที่ออฟฟิศแล้วก็เอากุญแจไปคืนเจ๊แก

อาลี่ย์นี่ไม่ค่อยได้เจอเลยนะ เจอแต่เจ๊แกทุกทีเลย

เจ๊แกก็ยิ้มแป้นเลย ทักทายกันตามปกติ แล้วก็บอกว่าจะฝากของไว้

เจ๊ก็กุลีกุจอเอากุญแจมาล็อก แล้วก็ขอให้โชคดี

ก็จะเดินไปมีผู้ชายคนนึงสวนทางมา เราก็ไม่ได้สนใจอะไร

แต่พอจะลงลิฟต์ผู้ชายคนนี้เค้าก็ตามมาด้วยค่ะ แล้วก็เลยเริ่มคุย

เค้าถามเป็นภาษาอังกฤษนะว่า

เค้า : Are you going back home?

เรา : ตุ้ย หว่อ เย้า หุย เจีย เลอ

เค้า : Where is your home?

เรา : ไจ้ ไท้ กั่ว หว่อ ชื่อ ไท้ กั่ว เหริน

เค้า : So, you're not from main land?

เรา : หว่อ ปู๋ ชื่อ จง กั่ว เหริน ตาน ชื่อ หว่อ เตอ เหย่ เหย่ ชื่อ จง กั่ว เหริ่น

หนี่ ค่าน หว่อ เตอ เหย่ เหย่ ชื่อ จง กั่ว เหริ่น เขอ ชื่อ หว่อ ปู้ หุย ชัว

จง เหวิน

เค้า : It's ok. coz' you're not Chinese.

แล้วประตูลิฟต์ก็เปิดออก เราก็รีบเดินออกไป

นิสัยชอบคุยกับคนแปลกหน้ามันไม่หายสักทีอะ

คุยกะคนเค้าไปทั่วนี่ถ้าเอาประสบการณ์มาเล่าให้ฟังนะ

จะขำกร๊ากเลยว่าทำไปได้

และแล้วสิ่งที่รอคอยก็มาถึง ออกมานอกตึกปุ๊ป ฝนตกปั๊ป

เฮ้ อะไรกันนี่ เว้ยยย ตกจนกระทั่งวันสุดท้าย แต่

เมื่อวานไม่ตกนี่หว่า กร๊ากก โอเคๆ ถือว่าเจ๊ากัน

ว่างๆจะจุดธูปบอกเจ้าของมหาวิทยาลัยว่า

ท่านขาหนูทราบแล้วค่ะว่าโรงเรียนเิปิดแล้ว นี่ท่านจะตามหนูไปเรียน

หนูก็ขอเที่ยวก่อนค่าาาาา ท่านขาได้โปรดเห็นใจหนูด้วยเถิดนะเจ้าคะ

แล้วจากนั้นข้าพเจ้าก็เริ่มจรลีไปรถไฟใ้ต้ดินสถานีมงก๊กอีกครั้ง โดยต้องทำเวลา

มีเวลาถึง 5 โมงเย็นเอ๊งนะ

เอาล่ะสู้ๆ คราวนี้ก็อยากข้ามเรืออีกค่ะ สตาร์แฟรี่นั่นแหละ อยากข้ามอ่ะ มันสนุก

แต่ก่อนข้ามหิวอ่ะ ลงสถานีอะไรก็จำไม่ได้แล้ว แต่ขึ้นมาเนี่ยก็เลยเดินๆไปต่อ

แล้วก็หารถเมล์ ตอนนั้นจำไม่ได้จริงๆว่ารถคันไหนรู้แต่ว่า พอเห็น 7 - 11 ก็ลง

ลงแล้วก็เดินไปเรื่อยๆ ร้านค้าก็ยังไม่ค่อยเปิดหรอกค่ะ

เดินไปแล้วก็เจอเค้ากำลังทำถนนอยู่ด้วย คนก็ไม่ค่อยมีอีกต่างหาก

เดินไปเรื่อยๆค่ะ เข้าพิพิธภัณฑ์อะไรก็ไม่รู้ด้วยอ่ะ

นี่แหละแก่แล้วลืมๆ รูปไม่ได้ถ่ายมาด้วยเลยยิ่งไปกันใหญ่

คราวนี้ก็มาอีหรอบเดิมค่ะ คือมาตรงท่าเรือ แต่ก็ต้องซื้อขนมปังก่อน

เรียกว่าเมื่อวานนี้คือวันที่กินดีที่สุดตั้งแต่มาเลยน่ะ ฮา ฮา

แล้วก็นั่งบนเรือแป๊ป ก็ได้ยินเสียงสำเนียงภาษาไทยอีกแล้วค่ะ

เป็นพี่สองคนที่นั่งข้างหน้า เราก็มองแล้วว่าคนไทยชัวร์ป๊าด

55+ เจอเหยื่อแล้วกร๊ากกกกกก จากนั้นก็เริ่มค่ะ เริ่มเข้าไปใกล้ๆ

พี่เค้าก็เถียงอะไรกันมิทราบ (จำไม่ได้แล้ว) จากนั้นอิชั้นก็เริ่มบอกพี่เค้า

แล้วพี่เค้าก็เริ่มคุยแล้ว คุยไปคุยมาตกลงปลงใจแต่งงาน เอ๊ยมิจ้าย

ตกลงไปเที่ยวด้วยกันค่ะ แล้วพอลงเรือคราวนี้เราก็เริ่มจะไปสักที่ล่ะ

รู้สึกว่าพี่เค้าจะไปไทม์สแควร์อ่ะ แต่ว่าไม่รู้ไปยังไง ลงจากเรือ

เราก็ไปห้างแถวนั้นเลยนะ แล้วก็ไปหาคนถามตั้งเยอะ

ไม่มีใครรู้สักคน (เ้ข้าไปถามในร้านขายขนม) หาที่ถามที่ดีมากๆๆ - * -

จากนั้นก็เริ่มงงล่ะ เลยไปถามกับ พี่ผู้ชายแต่งตัวดีๆน่าจะพูดภาษาอังกฤษได้2คน

พี่เค้าก็บอกว่าใกล้ๆนี่แหละ แถวนี้แหละ เดินไปทางนี้ๆๆ ตอนแรกพวกเรากะว่า

จะนั่งแท็กซี่ซะแล้วนะเนี่ย สรุปก็คือ นั่งค่ะ 55+

กร๊ากก เค้าบอกมาก็งงอยู่ดีแหละ นั่งแท็กซี่ซะเลย



นี่คือไทม์สแควร์ที่เรามาถึงแ้ล้ว สรุป รีัพลัสเบย์ก็ล้มเลิกค่ะ

ก็เดินเข้าไปซื้อดูของในห้างไทม์สแควร์ค่ะ

เพราะว่าพี่เค้าอยากจะซื้อรองเท้าใหม่ รองเท้าเค้าขาดแล้วอ่ะ

สรุปก็เป็นเสี่ยชมนั่นเอง ไม่ได้ซื้อะไรเท่าไหร่ ไปดูของขายแปลกๆเฉยๆ 55

จากนั้นก็เริ่มเดินต่อไป เพราะว่านึกขึ้นได้กำลังหาซื้อบัวหิมะ

ตามคำบัญชา ท่านแม่ 55+

อีกสักรูปล่ะกัน



แล้วต่อไปนี้คือรูปเหยื่อ เอ๊ย พี่ๆทั้งสองที่ไปเที่ยวกะหนู

หนูไม่ขอบอกชื่อพี่ทั้งสองแล้วกันค่ะ เดี๋ยวจะมีคนตามจีบซะเปล่าๆ

พี่เค้าทำอาชีพอะไรก็มิบอก มิบอก 55+



เจ๊ทั้งสองเห็นอย่าว่าหนูเลยเน้อ หนูแค่แอ๊บถ่ายเจ๊เอง อิอิ

วันหลังไปเที่ยวเดียวกันใหม่นะเจ๊นะ

เพราะว่าเจ๊บอกว่าอยากกลับไปอีกใ่ช่เปล่า ใช่เปล่า 55+ คิดถึงเจ๊ๆ ทั้งสี่นะคะ

วันนี้เท่านี้ก่อนล่ะกัน ง่วงแล้วค่ะ เดี๋ยวมาเขียนต่อถึงประเทศไทยแลนด์เล้ย



Create Date : 27 มกราคม 2552
Last Update : 28 มกราคม 2552 0:17:01 น.
Counter : 175 Pageviews.


กุหลาบคิมหันต์
Location :
Melbourne  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]



www.facebook.com/Thcrazybackpacker