ความหวังหลงทาง กับติดยาเม็ด

เมื่อวานเพื่อนรุ่นพี่โทรมาหาค่ะ โทรเล่าถึงความเป็นไปในเมืองที่เราอยู่ให้ฟัง พี่ว่าเธอเสียดายผู้หญิงคนหนึ่งมากๆ เหตุเพราะเธอเล่นยา

เราสองคนรู้จักผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่ เธอพึ่งเข้ามาญี่ปุ่นใหม่ๆ ขอใช้นามสมมุติค่ะ" พี่ชื่อเมย์"

พี่เมย์เป็นคนขำฮาๆ บ้าๆ ดูไม่เป็นพิษเป็นภัยค่ะ เธอบ้านนอกมาก แกเป็นสาวฮึด ความอดทนเป็นเลิศค่ะ ไม่ว่าจะนวดแขกดึกแค่ไหนแกก้อไม่บ่น ใครจะมาช้า ไม่ช่วยทำงานในร้าน พี่ก้อไม่บ่น พี่ทำเอง เห็นใจน้องๆนักเรียนอย่างเราๆ เป็นพี่สาวและแม่พระของพี่อีกหลายๆคนในร้าน พูดง่ายๆใครใครก้อรักแกค่ะ


พี่เมย์ขึ้นมาญี่ปุ่นได้ จากการช่วยเหลือของพี่สาวเธอเอง คือมาพร้อมทัวร์ แล้วเธอก้อหนีวีซ่านั้นเองงงง

เธอเล่าว่า พี่สาวเธอมาญี่ปุ่นเป็นคนแรกค่ะ มาทำงานส่งเงินไปสร้างบ้าน เป็นหลัง หลังละห้าหกล้าน สร้างหอพัก ซื้อรถและสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆนานา เธอเห็นก้อตาโตดิค่ะ อยากได้บ้าง สามีใหม่เธอก้อเป็นแค่ครูฝึกทหาร เงินเดือนหน่อยนิด ลูกก็ยังเล็กอีกสามคน บ้านช่องก้อไม่มี อยู่แฟตทหาร ซึ่งห้องหนึ่งหารสองค่ะ มีแต่คนดูถูกแก ยังไงก้อไม่มีวันยืนได้ เธอจึงตัดสินใจมาญี่ปุ่น

ก่อนมานะคะ เธอเตรียมตัวมาพร้อม เค้าว่ากันว่าชายญี่ปุ่นชอบสาวอกใหญ่ ถูกแล้วค่ะ ไปยันฮีปั้นหน้าอกไซล์เอฟ เสริมจมูกโด่งๆ และเธอออกเดินทางมาญี่ปุ่นทั้งที่หน้ายังบวมนั้นแหละค่ะ ตั้งใจว่าจะมาหาทำอย่างว่า แต่พอถึงจริงๆ เป็นช่วงตำรวจกวาดล้าง บวกด้วยหน้าพี่เมย์เอง ออกแนวเหลี่ยมๆ ไม่เป็นที่ถูกใจพี่ๆญี่ปุ่นที่นี่นัก สรุปอาชีพนี้ตกไป

งานต่อไปคืองานนวดค่ะ สมัยนั้นพวกไม่มีวีซ่า ทำนวดเยอะมาก เนื่องจากอยู่ร้านนวดปลอยภัย ถ้าพี่ตำรวจไม่ขึ้นตรวจนะคะ และที่สำคัญเพื่อฟลุ๊คโชคดี ได้แต่งงานอยู่ญี่ีปุ่น อย่างถูกกฎหมายค่ะ พี่เล่าว่าตอนนั้นหน้ามืด เจอใครก้อไอชิเตะรุ(ฉันรักคุณ)กะ แต่งงานกันมั้ย ถามแขกทุกคนที่พี่นวดจริงๆ ถามดะค่ะ

จนมีผู้ชายคนหนึ่งบ้าจี้ขอแกแต่งงานค่ะ สามีแกบอกว่า แกประทับใจพี่เมย์ค่ะ แกอยู่กับพี่เมย์แล้วมีความสุข พูดกันไม่รู้เรื่องก้อเหอะ แต่เธอทำให้เค้าหัวเราะได้ และที่สำคัญสงสารพี่เมย์มากๆ ส่วนใจพี่เมย์นะเหรอ เปล่าเลยไม่ได้รักเค้าสักนิด แค่อยากได้วีซ่าจริงๆ เพื่อความอยู่รอดในญี่ปุ่นค่ะ มีผู้หญิงหลายคนที่แต่งงานทั้งๆที่ไม่ได้รัก และลงท้ายด้วยการมีกิ๊ก ติดผู้ชายไป
แต่ครอบครัวนี้มีความลงตัวอยู่นิดนึ่งนะคะคือ คุณสามีเป็นเบาหวานค่ะ ดังนั้น คุณสามีทำการบ้านไม่ได้เลยค่ะ พี่เมย์เราสบายใจหายห่วงค่ะ


ใครมาญี่ปุ่นปีแรกๆ ทุกคนก้อตั้งใจทำงานหาเงินส่งกลับบ้านกันทั้งนั้น แต่ยิ่งอยู่ไป ทำไมคนเราถึงเปลี่ยนได้ไปถึงเพียงนี้
จากเป็นลูกจ้างเค้า พี่เมย์เก็บเงิน หุ้นเปิดร้านกับพี่สาว
จากที่ เป็นคนเข้าจิตใจคนอื่น เธอก้อเริ่มเปลี่ยนไป
จากคนที่หมดหนี้ กับสร้างหนี้แล้วสร้างอีก ไม่มีวันจบ



เมื่อวานที่เพื่อนโทรมาเพื่อนเล่าว่า พี่เมย์เป็นหนี้ และติดยา เราถามว่ารู้มาจากไหน เพื่อนบอกว่าพี่สาวของพี่เมย์เองเป็นคนพูดเองค่ะ

อันนี้เรารู้มานานแล้วค่ะ แต่ถือว่า เตือนแล้ว แล้วไม่หยุด ก้อทางใครทางมันละกันค่ะ

ไอ้ยาที่ว่าก้อไม่ได้ยาร้ายแรงอะไรหรอกค่ะ ก้อไอ้นอนหลับที่กินแล้วไม่หลับนั้นแหละ

ที่เรารู้มาเพราะมีช่วงก่อนที่พี่เมย์จะเปิดร้านของตัวเอง พี่เมย์ทะเลาะกับพี่สาวตัวเอง ค่อยข้างแรงมาก ขนาดตัดญาติกันทีเดียว ช่วงแรกพี่เมย์เสียใจมาก เค้าว่าเค้าโดนพี่สาวตัวเองโกงนิคะ ความเสียใจ กลายเป็นแรงผลักดัน ให้ฮึดค่ะ เธอตั้งใจว่า ยังไงเธอต้องไปให้ได้ไกลกว่าพี่สาวเธอให้จนได้

เธอลากเราไปดูร้าน เซ็นสัญญา และเปิดร้านใหม่ ทุกอย่างเหมือนกำลังดูดีค่ะ

เธอเลือกที่จะเปิดร้านนวดในเมืองใก้ลเขตฐานทัพอเมริกันค่ะ เธอเลือกถูกที่แล้ว หนึ่งเพราะไม่มีร้านนวดของคนไทยในเมืองนี้ สอง นั้น!!!จากสาวที่ไม่เคยมีใครมอง จากลูกเป็ดขี้เห่ยกลายเป็นสาวงามของเหล่าทหารโดยทันที ไม่ว่าพี่ทหาร ดำ แดง ขาว เล็กใหญ่ทั้งหลาย ต่างมาติดพันเธอกันทั้งนั้นค่ะ เวียนวงมานวดกับเธอบ้าง ขอเดทกับเธอบ้าง

การงานในช่วงนั้นกำลังไปด้วยสวยค่ะ แต่คนเรานะคะ เวลาเงินสะพัด มีคนยกยอปอปั้นหน่อย มีหนุ่มเล็กๆหนุ่มใหญ่มาติด ช่วงกำลังหลงชีวิตค่ะ ก้อดูสิคะ ตอนแกทำงานกับพี่สาวแก แกเหมือนปมด้อย หุ้นเงินร้านเท่ากัน แค่ไม่มีปากเสียง ไม่มีแขกประจำ ได้แต่นวดตามคิว แต่แกเก็บเงินได้ค่ะ

แต่มาที่นี่ ใครๆก้อจะให้มาม่า (ใช้เรียกผู้หญิงที่เป็นเจ้าของร้าน )นวดกันทั้งนั้น มีอำนาจ เงิน ผู้ชายเข้ามา ชีวิตดูดีขึ้นค่ะ ถึงจะดูดีขึ้นแค่ไหน แต่เธอก้อไม่เคยลืมความแค้นที่มีต่อพี่สาวของเธอค่ะ

พี่เมย์ใช้ให้สามีตัวเอง ไปถอนชื่อออกจากการเป็นผู้คล้ำประกันร้านพี่สาวแกเอง ในเมื่อแกไม่ได้ทำงานแล้ว แล้วสามีจะไปคล้ำอีกทำไม น้ำใจอะไรก้อไม่เคยได้

แต่คนญี่ปุ่นแกดีนะคะ แกบอกเราว่า แกจะคล้ำให้ต่อ เพราะพี่สาวของพี่เมย์มีบุญคุณที่ให้ภรรยาแกทำงานที่ร้าน พี่เมย์ถึงมีเงิน ถึงมีวันนี้ มีร้านของตัวเองได้ พอพี่เมย์ได้ยินคำนี้เท่านั้น อารมณ์แกก้อขึ้นปี๊ด " ไอ้โง่ โง่หรือไง ร้านนี้เราก้อจ่ายกะพี่คนละครึ่ง บุญคุณกันตรงไหน จะคล้ำให้เค้าต่อทำไม ไอ้โง่"

นอกจากไม่เคยรักสามีแล้ว สามียังไม่ได้ดังใจอีก เนี่ยแหละค่ะ ทำให้แกเข้าออก ร้านอาหารร้านอาหารไทยทุกค่ำคืน และการเป็นมาม่าทำไรก้อไม่น่าเกลียดสะงั้น แกเริ่มติดกิ๊กเด็กๆของแกอย่างจริงจัง หิ้วเด็กไปโชว์ร้านนั้นที ร้านนู้นที ให้รู้ว่า ข้าแน่ ข้ามีฝรั่งมาติด เมายันเช้า


พวกเราเองห้ามปรามไม่รู้กี่ที ให้แกพักผ่อนบ้าง นอนบ้าง เลิกเที่ยวกลางคืน เลิกกินเหล้าเหอะ เลิกหิ้วเด็กไปโชว์ต่อไหนต่อไหนได้แล้ว เดี๋ยวสามีแกไปเห็นเข้า สารพัดจะขอ แต่แกไม่เลิก บอกได้แต่ว่า

พี่ประชดชีวิต ทำตัวเป็นคนดีตั้งใจทำงานก้อถูกโกง สามีไม่ได้ความ ขอพี่มีความสุขบ้างนะ

แต่ความสุขจอมปลอมจริงๆนะคะ คือเราจะได้ยินข่าวของแกมาตลอดว่า ทำตัวเลอะเทอะขนาดไหน ที่หิ้วหนุ่มไปโชว์ ตอนโชว์ใครก้อว่าแน่ "แกแน่มาก รุ่นลูกเชียวนะโว้ยยยย "สารพัดจะแซว แต่ลับหลังแล้ว" ไอ้เมย์มันติ้งต๊อง ทำตัวเลอะเทอะ ส่งสารลูกมันบ้าง มิหน่าพี่สาวมันไม่เอา "ต่างนานาที่จะหยิบมาคุยกัน

จนป้าคนรู้จัก แกสงสารพี่เมย์ค่ะ คือสภาพแย่มาก โทรมมาก แก่ให้ยามา แกว่ากินธรรมดาแล้วนอนหลับ แต่ถ้าอมไว้ใต้ลิ้นไม่หลับค่ะ มันจะครึกดิ

หลังจากนั้นเราก้อจะเห็นพี่เมย์แก วนเวียนเข้าออก คลีนิกเป็นว่าเล่น พอเราถามแกว่าไปทำไรพี่ แกว่าแกนอนไม่หลับ แต่ว่าเราไม่ใช่แล้วอะ แกติดยานอนหลับแล้ว จนเดี๋ยวนี้กุไม่อยู่แล้วค่ะ ว่าติดมั้ยอะคะ...??.... โกหกหมอว่ากลับเมืองไทยเดือนหนึ่ง เอายาไปเล่นหมดภายในหนึ่งอาทิตย์ค่ะ อาทิตย์ต่อไป ไปโกหกหมอต่อว่ายาหายขอใหม่อีก ซ้ำ!!ใช้ให้เราไปเอายาด้วย อย่างนี้เรียกว่้าไม่ติดมั้ยคะ???( แต่เราไม่ช่วยหรอกนะ สบายใจได้ค่ะ )


จากคนดีๆที่ตั้งใจทำงาน กลับติดยาเม็ด งานไม่ทำ เอาแต่เที่ยวกลางคืน ทุกคืน-ยันเช้า ร่ายกายไม่ได้พักผ่อน สภาพหลังสุดที่เราเห็น คือผอมมาก ไม่มีราศีเลย การแต่งตัวก้อเปลี่ยนไป โชว์นู้นโชว์นี่ รู้ค่ะพี่ฝรั่งชอบแนวเซ็กซี่ แต่เกินไปค่ะ ทั้งเมาทั้งเลอะเทอะ พูดจาลิ้นลั่วๆ ไม่รู้เรื่อง จากพี่สาวคนน่ารักที่ค่อยห่วงทุกคน ต้องนี้ไม่มีเวลาจะให้ห่วงใคร ตื่นมาแกก้อตบเม็ดรอเมาต่อรอบดึกแล้วค่ะ


จากเงินที่หามาได้ ก้อไปลงกับยาและเที่ยวกลางคืน จนต้องไปเที่ยวกู้หนี้ยืมสิน เค้ามาหมุนเวียนค่าใช้จ่ายในร้าน ซื้อยาบ้าง บ้ามั้ยคะ ไม่สมเหตุผลเลยอะ สำหรับเรานะ เมาเหล้าพอรับได้ แต่เมาเม็ดนี่มันก็เกินไป ยาที่ว่านะคะ ยาเม็ดเมาในหมู่คนเล่นยาเรียกว่า อีแดง หรือ ไฟล์ค่ะ แถมราคามันก้อไม่แพง ราคาแผงล่ะ 5000เยนค่ะ 1 แผงมี10 เม็ด( นั้นรู้อีกเรา)

พี่คนรู้จักคนหนี่งเคยเล่าให้ฟังสมัยมาญี่ปุ่นแรกๆ ว่าแกเป็นคนบ้าค่ะ แกถือบัตรว่าแกเป็นโรคจิตอย่างอ่อนๆหรือแรงอันนี้ไม่ทราบ

ดังนั้น แกจะได้ยานอนหลับมาโดยง่าย ไม่ผิดกฏหมาย กินพร้อมเหล้าแล้ว เบลอๆ มันส์ดี ครึกว่างั้นไป

พอแกเริ่มเมา แกจะโว้ยวาย ตำรวจมาจับ หาว่าแกเมายา แกก้อไม่กลัวเพราะถือว่าหมอประเทศคุณจ่ายยามาให้เรา เอาผิดเค้าไม่ได้ นั้น!!!ว่ากะพี่เค้าสิคะ

แล้วแกก้อมีวิธีเอายาแสนพิศดาสค่ะ หมอไม่สั่งยาให้ใช่มั้ย อ๊ะ!!! จับสะ!!! ยืดหน้าอกให้จับสะงั้น

อุตสาห์ดันด้นมาไกลถึงขนาดนี้ ชีวิตมันต้องมีดีขึ้นสิคะ ไม่งั้นการมาที่นี่ก้อเปล่าประโยชย์ ตอนมาด้วยความหวัง อยู่ๆไปความหวังมันหายไปไหนหนอ ความหวังหลงทางเหรอคะ

 ยานอนหลับที่ว่าค่ะ ไฟล์ หรือ อีแดงค่ะ




Create Date : 03 เมษายน 2555
Last Update : 4 เมษายน 2555 19:32:15 น.
Counter : 1901 Pageviews.

4 comments
  
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ตัวเราต้องประคองตังเองให้ดีอย่าหลงเดินทางผิด

*** จขบ หายไปหลายวันเลยนะ รออ่านบล็อคอยู่นะจ๊ะ***
โดย: Ooy1_chan วันที่: 3 เมษายน 2555 เวลา:21:24:45 น.
  
ขอโทดค่ะ ช่วงนี้งานยุ่งมาก ๆ
ต้องเครียร์งานก่อนหนีกลับเมืองไทยค่ะ
อยากกินผัดกระเพราฝีมือแม่ที่สุดดดดด

วันนี้ลมแรงมาก พี่ป้าน้าอา ยังไม่ปลิวกันนะคะ ดูแลตัวกันดีดีทั้งที่ตรงนี้ และบ้านเรานะคะ

โดย: yoyos IP: 126.210.100.229 วันที่: 3 เมษายน 2555 เวลา:22:18:51 น.
  
หลงทาง........ก็ยังมีเข็มทิศ
หลงชีวิต........เข็มทิศก็ช่วยอะไรไม่ได้
โดย: a.a. IP: 111.99.81.219 วันที่: 4 เมษายน 2555 เวลา:7:42:23 น.
  
โอ้ โห เบิ๊ดคำจิ๊เว้า
โดย: นิด ฮาว IP: 122.154.122.2 วันที่: 29 เมษายน 2556 เวลา:0:22:28 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

yoyos
Location :
北鎌倉  Japan

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



เบื่อแล้วเหนื่อยกับความรัก ทำไงให้ลืม อยากร้ายๆ อยากวีนให้ได้เหมือนตัวร้ายในละคร มันจะสบายใจขึ้นมั้ย( T_T)\(^-^ ) อยากจะลืม