To realize we're not meant for each other
Group Blog
 
All blogs
 

กลับมาอีกครั้ง

แหกขี้ตามาเขียนบล๊อก

เพราะขี้เกียจอ่านหนังสือ

ว่าแล้วเขียนเส้ดเด๋วกลับไปนอนต่อ

แอบหายไปนานเหมือนกัน

เรื่องราวระหว่างที่ไม่ได้บันทึก

มันก้อคือลูปเดิมของสิ่งที่เคยเขียนไป

วนกลับไปกลับมาอยู่อย่างนั้น

เพราะเราที่ใจไม่เเข็งพอ

เมื่อคิดอยากจะเลิก แต่ก้อแค่ลมปาก

พอเค้าจับไต๋ได้ ก้อเลิกที่จะเชื่อ

แล้วก้อเลือกที่จะทำไปอย่างที่เค้าเคยทำ

ทุกวันนี้ก้อดีนะ

ชีวิตก้อมีสุขดี

แต่อาจจะมีบางครั้งที่เราคิดมากไป

มันสับสนอยู่เหมือนกันว่าตกลงเราเป็นอะไร เราอยู่ในฐานะอะไร

ทำทุกอย่างเหมือนเเฟน

แต่มันก้อไม่ใช่

ทำอะไรก้อต้องชั่งใจก่อน

ต้องคอยคิดเสมอว่าเราไม่ใช่แฟนๆๆ

ซึ่งมันก้ออึดอัดนะ

แต่พอรุว่าตอนนี้เค้าแคร์เรามากกว่าเดิม

แต่มันก้อไม่เพียงพอที่จะสร้างความั่นใจ

ในการคบกันต่อไป

จากความคิดส่วนตัว

เค้าก้อคบเราเพราะเค้าไม่มีใคร

เค้าก้อยังรักคนที่เค้าเคยรัก

เราก้อเป็นแค่คนที่รักเค้า แล้วยังไม่รุว่าตอนนี้เค้าจะกลับมารักได้รึป่าว

อยากจะหนีไปไกลๆ

แต่ก้อทำไม่ได้สักที

กับคนๆนี้เมื่อไรจะคิดได้ว่าเจ็บมามากแค่ไหน?

กับคนๆนี้เมื่อไรจะรู้ตัว




 

Create Date : 20 พฤษภาคม 2552    
Last Update : 20 พฤษภาคม 2552 8:16:28 น.
Counter : 72 Pageviews.  

เรื่องเก่าๆ

บทความนานกว่าสองเดือน

"เคยโดนทิ้งมา 1 ครั้ง แค่คิดไปเองว่าเค้าต้องรักเรา แต่ความจริงคือ เค้ารักคนอื่น

ความรู้สึกคือ เจ็บ แต่มันแฝงไปด้วยความแค้นและโกรธ ที่เค้าไม่เลือกเรา

แต่ถึงจะเจ็บแค่ไหน ก็ทน เพื่อที่จะมาเจ็บอีกรอบ โดยการรอและรอให้เค้าโดนทิ้งบ้าง

แล้วเข้าไปหาเค้าด้วยความรู้สึกชนะ ความรู่สึกคือ มันเป็นชัยชนะที่มีความสุขมาก

มันคือความรู้สึกดี ที่คิดว่าสุดท้ายแล้วมันก็ต้องเป็นแบบนี้

ความรู้สึกชนะผ่านไป...

เราชอบเค้านะ แต่ไม่รู้ว่ารักรึเปล่า ไม่รู้เหมือนกัน ปากก็บอก มือก็พิมพ์ แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไง

รู้แต่ว่าครั้งแรกที่เห็นและได้สัมผัสออกจะหลงมากกว่า

เมื่อถึงจุดๆหนึ่งมันก็กลายเป็นความเฉยชา เบื่อหน่าย

ฉันก็ไม่รู้จะรักษาเทอไว้ได้ยังไง ในเมื่อความรู้สึกนั้นมันหมดแล้ว จนมันกลายเป็นความผูกพัน

ที่ฉันเสียใจและเจ็บปวด คงไม่ได้มาจากความรักหรอก ฉันคิดว่ามันเป็นความผูกพันมากกว่า

ที่อยู่ๆคนๆหนึ่งมาแชร์ชีวิตและความคิดร่วมๆ 3 ปี กำลังจะไปจากกัน

ฉันหวง แค่หวง ไม่อยากให้เทอไปชอบใคร ไปรักใคร แต่มันก็เห็นแก่ตัวเกินไป ก็ในเมื่อฉันไม่ได้รักเทอ

ฉันจะรั้งเทอไว้ทำไม?

ตอนนี้ฉันก็คิดได้แล้วว่า

ดีแล้ว...ที่ถามเทอ

ดีแล้ว...ที่ไม่รั้งเทอไว้

ดีแล้ว...ที่ไม่ฟูมฟาย

ดีแล้ว...ที่ไม่โทรไป

ดีแล้ว...ที่เทอมีความสุข


ที่ฉันบอกว่าฉันจะลืมเทอ หมายถึง ลืมความผูกพันของเรา ซึ่งฉันคิดว่าตอนนี้ก็โอเค ได้อยู่! ถึงเเม้ว่ามันจะนาน แต่มันก็ไม่เยอะนักหรอก ฉันทำได้ แล้วก็ทำได้ดีด้วย เทอยังเป็นคนรักที่ดีสำหรับฉัน แต่มันก็คืออดีต เพราะอนาคตคงไม่ใช่เทอแล้วล่ะ ฉันมั่นใจ!"





ปล. สุดท้าย มันก็ต้องเป็นแบบนี้





 

Create Date : 09 มีนาคม 2551    
Last Update : 9 มีนาคม 2551 23:39:57 น.
Counter : 63 Pageviews.  

สิ่งที่ได้ กับสิ่งที่เหลือ




ติดใจแค่ท่อนฮุก "ขอบใจนะ" แค่นั้นแหละ

อีกไม่นานกรุ๊ปนี้จะเริ่มหมดความหมาย เพราะมันเริ่มหมดอารมณ์ในความรักที่มันจากไปแล้ว

ตอนแรกยอมรับว่าเฮิร์ทมากกกกก ทำอะไรไม่ถูก เหมือนใครอีกหลายคน

อยากเขียน อยากพร่ำนรรณนา ความรู้สึกให้เค้ารู้ว่ามันเสียใจแค่ไหน

แต่ก็แค่นั้น...ทำไปก็ไม่เห็นมีอะไรดีขึ้นมา คนมันหมดใจ ทำไงมันก็ไม่รักน่ะ



จริงๆตอนเราเลิกกัน เราก็ยังงง กับคำแรกที่ได้ยินว่า"ไม่ได้รักแล้ว"

มันไม่เฮิร์ท แต่อึ้งมากกว่า

หลายวันผ่านไป...

มาเสียใจมากที่สุดก็ตอนที่รู้ว่าเค้าแอบชอบคนอื่นมาตั้งนาน โดยที่เราไม่ระเเคะระคายใดๆ

จนสุดท้ายเค้าก็คบกัน

อืม ทำเอานอนไม่หลับไปหลายวัน

จนมาถึงวันนี้ มันทำใจได้มากกกก แต่ก็ยังไม่ลืมนะ

รู้สึกหมดอารมณ์อยากจะบรรยาย อยากจะพูดถึงความรักครั้งนี้

แทบจะขุดดินฝังโบกซีเมนต์ทับไม่ให้ผุดมาอีก

++++++++++++++++++++++

หลังจากที่เราจากกัน...


ฉันได้ความเข้มแข็ง

ฉันได้เพื่อนมากมาย

ฉันได้คิดและทบทวนสิ่งที่ผ่าน

ฉันได้หันมามองตัวเองและใส่ใจ

ฉันได้ความเหงาและโดดเดี่ยว


แต่สุดท้ายฉันก็เหลือความทรงจำที่ดีและไม่ดี


ขอบใจนะ*





 

Create Date : 21 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 21 กุมภาพันธ์ 2551 23:19:27 น.
Counter : 67 Pageviews.  

บทสนทนา

un_un : ตั้งชื่อกรุ๊ปเช่นนี้ มันแปลว่า ก็ยังทำใจไม่ได้ ใช่ไม๊?
จขบ. : ปามานนั้นมั้ง เฮ้ออออออออออ
un_un : เลิกกันมาตั้งสามเดือนกว่าและนะ เมิง...
จขบ. : สามเดือนมันจะทำให้กุลืมสามปีที่คบกะมันได้ป่ะล่ะ?
un_un : กุก็แค่เตือนสตึ เอ้ย สติเมิง มัวแต่จมกะมันอยู่ได้ แม่ง ไปแร่ดอยู่กะคนอื่นตั้งนานแล้ว เมิงยังมัวแต่อาลัยอาวรณ์มันทามไม๊
จขบ. : ไม่รุดิ กุรุสึกว่ามันตั้งสามปี แต่ทำไมมันถึงลืมง่ายยังกับสามวัน
un_un : เมิงจะไปสนใจมันทำไมว้า จะสามปี สามเดือน รึ สามชั่วโมง มันก็ทิ้งเมิงไปแล้ว
จขบ. : โอ๊ะ!! แทงใจ...TT
un_un : เอาเหอะ ที่กุพูดเพราะกุเป็นห่วงเมิง ไม่อยากให้เมิงเป็นแบบนี้ เมิงไม่ร้องไห้ ไม่ฟูมฟาย ไม่คิดฆ่าตัวตาย มันก็ไม่ได้แปลว่าเมิงทำใจได้ แค่เมิงควบคุมมันได้ แค่นั้นกุก็ภูมิใจในตัวเมิงนะ
จขบ. : ขอบใจ ที่ทำให้กุมีส่วนดีบ้าง แต่กุก็อดคิดถึงมันไม่ได้ว่ะ
un_un : อยากคิดก็คิดไปเถอะ แต่ขออย่างเดียว อย่าคิดว่ามันจะกลับมาหาเมิงเด็ดขาด กุรู้ว่าเมิงคิดอยู่ทุกวัน ทุกครั้งที่เมิงนึกถึงมัน
จขบ. : มันเป็นลางสังหรณ์ น่ะ ... เอาเหอะ ถึงมันจะเป็นไปไม่ได้
un_un : มันจะทำให้เมิงไม่กล้าก้าวไปพบใครใหม่ๆ เมิงก็มัวแต่รอมัน รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ รอเพื่อ... เอออ และก็เลิกซะทีเหอะที่ไปแอบอ่านบล๊อกมันอ่ะ
จขบ. : กุก็คิดอยู่ว่ากุจะรอมันดีไม๊ แต่ไอ้เลิกอ่านบล๊อกอ่ะ คงไม่ได้ แม้บางหน้ามันจะทำให้กุซึมไปทั้งวันก็เหอะ
un_un : เมิงนี่ก็เนาะ ชอบตอกย้ำตัวเอง
จขบ. : เมิงไม่เป็นกุ เมิงไม่รู้หรอก กุนึกว่าเมิงจะเข้าใจความหมายของคำนี้ซะอีก อย่าให้กุฝอย
un_un : เออ ๆๆๆๆ ไม่เอ่ยๆ กุเข้าใจๆ แหมๆ จะแฉกุลูกเดียว
จขบ. : เอออ ว่าแต่ อ่านหนังสือมั่งยังอ่ะเมิง จะสอบแล้วนาเว่ย มัวแต่แร่ดอยู่นั่นแหละ เอนไม่ติดเมิงโดนตื้บแน่
un_un : ยังว่ะ ก็เพราะเมิงเป็นแบบนี้แหละ
จขบ. : เกี่ยวอะไรกะกุวะ? เมิงจะซิ่วก็เอาให้ติดอ่ะ ไม่ติดอายเค้านะเว่ย ...มาซิ่วอะไรตอนปีสองวะ กุละเซงกะเมิง
un_un : ได้ข่าวว่าคุยเรื่องเมิงอยู่ทีเดียว แต่เรื่องกุมันก็เรื่องเมิงอ่ะนะ เอาเป็นว่า ทำใจให้ได้เร็วๆหน่อย กุจะได้เริ่มอ่านซะที
จขบ. : อ่ะๆๆ ตกลงอยู่ที่กุใช่มะ ฉะนั้นกุขอให้เมิงอ่านแต่บัดนี้ เพราะกุทำใจได้แล้ว จิงๆ
un_un : ยังไงวะ ก็เห็นเมิงยังเพ้ออยู่นั่นน่ะ
จขบ. : เมิงเอ็นท์ติด ก็พอดีกันแหละ เอาให้ติดนะเว่ย
un_un : อืม มันติดมารอบนึงและ ติดอีกสักรอบ ทำไมจะไม่ได้วะ กรั่กๆๆ
จขบ. : อ่าวๆๆๆ แล้วเมิงจะไปไหนวะ
un_un : กุไปคืนหนังก่อน เออออ แล้ววันนี้ดูเรื่องไรดีวะ
จขบ. : ไม่รุว่ะ อะไรๆก็เอามาเหอะ อย่าเอาหนังรักเลี่ยนมาดูอ่ะเมิง กุเซง
un_un : โอเคๆ เจอกันอ่ะเมิง



....

........


............


................












แล้วมันก็ไปดูหนังกัน

หนังสือหนังเสอไม่อ่าน

แล้วข้าพเจ้าจะเอ็นท์(อีกรอบ) ติดไม๊วะ????



ปล. อาจจะงงเล็กน้อย เพราะคนพิมพ์ก็งงๆเหมือนกัน จากอกหักแล้วมาเอ็นท์ได้ไงไม่รู้



เวลาสามทุ่มครึ่งโดยประมาณ...

จขบ. : เห้ยยยยยยยย มันโทมาว่ะ
un_un : มันไหน?? คนที่ทิ้งเมิงอ่ะหรอ
จขบ. : อืมมม เมิงทำกุนอยเลย
un_un : ดีใจอ่ะเส่ะ
จขบ. : ปามานนั้น เมิงว่ามันคิดอะไรกะกุป่ะ
un_un : อะไรๆๆๆ กุล่ะเซงกะเมิงจิงๆ เลิกๆๆ พอๆๆ ขนาดเมิงถามถึงวันรับปริญญาแล้วบอกว่าเมิงจะไม่ไป มันไม่เหนเร้าหรืออย่างไร แสดงว่าจบๆไปได้แล้ว
จขบ. : แต่ก่อนหน้านั้น มันอยากให้กุไปนะ แต่ก็จิงว่ะ แมร่ง โทมาทำม๊ายยยย ทำกุประสาทแดก
un_un : เอออ เมิงคิดหยั่งงั้นก็ดี เอาเป็นว่า ช่างมันเหอะนะ เมิงนะ ปล่อยๆมันไป
จขบ. :


จบการรายงานข่าว





 

Create Date : 04 กุมภาพันธ์ 2551    
Last Update : 4 กุมภาพันธ์ 2551 23:26:18 น.
Counter : 45 Pageviews.  


un_real
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




เป็นคนๆนึงที่ไม่ได้ดีพร้อมทุกอย่าง
และยังเป็นคนไม่ค่อยน่าสนใจ..


Friends' blogs
[Add un_real's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.