•!!! เรื่องเล่าในวันฝนพรำ... กับความทรงจำที่ประทับใจ !!!•
๒๕.๐๗.๒๐๑๕


(ทักทายยามเช้าวันฝนพรำกับสาวน้อยอินเดียแดง)


ชั่งใจอยู่นานมาก ว่าจะอัพบล็อกเรื่องนี้ดีไหม
แต่ไหนๆ ก็ไม่ได้อัพ ปล่อยร้างมาเสียนาน อัพสักหน่อยแล้วกัน 

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้.... ต้องเล่าย้อนกลับไปเมื่อวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ที่ผ่านมา
วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกพรำๆ ที่บางแสน ทั้งวัน ตั้งแต่ช่วงเช้า ยันค่ำ

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley


(ฝนตกพรำๆ ตั้งแต่เช้า ในภาพอาจมองไม่เห็นว่าฝนตก แต่จากบรรยากาศ ก็ให้ความรู้สึกชุ่มช่ำไม่น้อย)


ที่รู้ว่าตกตั้งแต่เช้า เพราะช่วงเช้าตั้งใจจะไปตรวจสุขภาพประจำปี
ออกจากหอตั้งแต่ ๗ โมงกว่าๆ ฝนก็ลงเม็ดแล้ว ตรวจเสร็จตอน ๑๐ โมงครึ่ง ฝนก็ยังไม่หยุดตก

จริงๆ เรื่องราวของวันนี้ควรจะปรกติ ธรรมดา เหมือนวันอื่นๆ
เพราะหลังจากตรวจเสร็จ แวะไปเซ็นทรัลทานข้าว ซื้อของเข้าหอ

... มันไม่มีอะไรที่พิเศษเลย  


(ยามค่ำ ในวันฝนพรำที่บางแสน)

จนกระทั่งช่วงเวลาประมาณทุ่มกว่า ตอนนั้นกำลังเล่นฮูลาฮูปและดูหนังอยู่ในห้อง
จู่ๆ เกิดคันในช่องปาก คันคอ ไม่นานเริ่มมีอาการหายใจไม่สะดวก 
ตอนแรกอาการยังไม่ชัด ยังคงเล่นฮูลาฮูปต่อไปซักระยะ

ต่อมาอาหารไม่ดีขึ้น แน่นหน้าอกมากขึ้น มีผื่นคันที่ต้นขา คันในคอมากขึ้น
เริ่มนึกถึงตัวเองเมื่อราวๆ ๔ ปีก่อน ตอนเกิดอาการแบบนี้ขึ้นมาทันที

ตอนนั้นอยู่ม.๖ เกิดอาการแบบเดียวกัน แถมบังเอิญ (มากๆ) ที่เกิดระหว่างเล่นฮูลาฮูปแบบเดียวกันอีก
คราวนี้แล้วเป็นอาการแพ้เฉียบพลัน คุณหมอวินิจฉัยแน่ชัดไม่ได้ว่าแพ้อะไร แต่อาการรุนแรงมาก
ต้องฉีดยาเข้าที่สะโพก นอนรอดูอาการ คุณหมอบอกว่าอาการแพ้แบบนี้ถึงตายได้

SmileySmileySmileySmileySmileySmiley

กลับมา(เกือบ) ปัจจุบัน ไม่คิดว่าอาการดังกล่าวจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้เกิดตอนที่อยู่หอคนเดียว เอาล่ะสิ... จะทำยังไงดี จะซื้อยาแก้แพ้ทานหรือไปหาหมอ

ในที่สุดก็ตัดสินใจไปหาหมอ เพราะไม่อยากเสี่ยง
แม้อาการจะไม่หนักเท่าคราวก่อน แต่ก็ไม่อยากประมาท

SmileySmileySmiley

ตัดสินใจอาบน้ำอย่างเร็ว แต่งตัว แล้วคว้าร่มกับเสื้อคลุมเดินฝ่าฝนออกไป
เวลาตอนนี้ ๒ ทุ่มกว่า ถือว่ายังไม่ดึก แต่กลับไม่มีวินมอเตอร์ไซต์ซักคัน ต้องเดินไปราวๆ กิโลกว่าถึงเจอวิน
โชคยังดีที่โรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลจากหอนัก (แต่ก็ไกลพอทำให้ผมเผ้า หน้าตา และเสื้อผ้าเปียกระหว่างนั่งวินไปพอสมควร)

ไปถึงติดต่อห้องบัตร แจ้งอาการ วัดไข้ วัดความดัน และรอตรวจ
ประมาณครึ่งชั่วโมงพยาบาลเรียกเข้าห้องฉุกเฉิน (แม้จะไม่ฉุกเฉิน แต่ถ้าต้องนอนรอดูอาการก็ต้องเข้าห้องนี้)

โดนจับนอนรอดูอาการ พร้อมวัดความดัน และวันอัตราการเต้นของหัวใจ
มีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นเป็นเรื่องที่สอง ตำแหน่งเตียงที่ได้นอนในครั้งนี้ เป็นตำแหน่งเดียวกันเป๊ะ!!
กับคราวก่อนที่เคยมานอน คราวก่อนมาตอนปี ๑ มาคนเดียวเหมือนกัน แต่ตอนนั้นมาโรงพยาบาลช่วงเย็นๆ

กลับมา กลับมา... กลับมาที่ปัจจุบันอีกรอบ
บรรยากาศในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลนี่วุ่นวายตลอดเวลาจริงๆ
เสียงผู้ป่วยโอดครวญเพราะความเจ็บปวด เสียงเด็กเล็กร้องไห้จ้าโดยมีแม่คอยปลอบ
เสียงพยาบาลซักถามอาการผู้ป่วย เสียงหมอคุยกับคนไข้และญาติๆ เสียงวิทยุจากหน่วยกู้ภัย
เรียกได้ว่าบรรยากาศเต็มไปด้วยเสียง และการเคลื่อนไหว แน่นอน ไม่มีคำว่า สโลว ไลฟ์ ในที่แห่งนี้

นอนดูอาการซักพัก มีคุณหมอเข้ามาถามอาการ
นี่แหละจุดพีคเลย... คุณหมอน่ารักมากกกก ก ก ก ก.ไล่ล้านตัว
ดูจากหน้าตา น่าจะยังเป็นอินเทิน ไม่ก็หมอใช้ทุน อายุไม่น่าจะเกิน ๒๕

SmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmiley

คุณหมอซักถามอาการปรกติ ก็พยาามตอบปรกติ (แต่ในใจนี่เขินมาก)
ที่ฮาคือ หมอถามว่าทำไมตาบวม ก็ตอบไป.. มันคันหนูเลยขยี้ตา ฮาาาาา าาา

คุณหมอไม่ได้มาดูแลอะไรเป็นพิเศษ แต่คือประทับใจไง หมอน่ารัก
เขินหนักมาก แอบเสียใจที่เจอหน้าหมอในสภาพที่ตัวเองดูไม่ได้เอาเสียเลย
ผมยุ่ง ตาบวม หน้าสดและซีดอีกตะหาก คือ เรียกว่าเป็นการเจอกันที่เรียลมาก

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley
Smiley

เกือบสีทุ่มคุณหมอเข้ามาดูอาการอีกครั้ง คราวนี้หมอแจ้งว่าจะฉีดยาให้
เอาละสิ ฉีดยา... คราวก่อนที่แพ้ ทั้งสองครั้งก็โดนฉีดยา ซึ่งเป็นการฉีดที่สะโพก
ถ้าคราวนี้โดนฉีดที่สะโพก อยากจะกลั้นใจตายไปเลยจริงๆ #ก้นลายหนักมาก +๕๕๕

แต่ปรากฏว่าคราวนี้โดนฉีดที่แขน โล่งใจไป นึกว่าต้องเปิดกางเกงโชว์ก้นซะแล้ว
อ้อ! เรื่องบังเอิญเรื่องที่สาม ตอนเช้ามาตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล โดนเจาะเลือดแขนข้างขวา
คราวนี้โดนฉีดยา หมอคงเห็นรอยเข็ม และรอยคราบพลาสเตอร์เลยมาฉีดที่ข้อพับข้างซ้าย พรุนมันสองข้างเลย
อีกอย่างคราวก่อนที่มาโรงพยาบาล (ตอนปี ๑) เคยเล่าว่านอนเตียงตำแหน่งเดิม คราวก่อนก็โดนเจาะเลือด ฉีดยาเช่นเดียวกัน

แอบคิดในใจว่า ... มาโรงพยาบาลนี้ทีไร แขนพรุนกลับไปทุกที

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley
SmileySmiley

ประมาณสี่ทุ่ม อาการแน่นหน้าอกลดลง จริงๆ ลดลงตั้งแต่ตอนโดนฉีดยาใหม่ๆ
โดนฉีดปุ๊บหัวมันเย็นๆ โล่งๆ เลย แต่มันโล่งแบบ โล่งมากไปจนรู้สึกวิ๊งๆ จะหน้ามืดแทน
มีคุณหมอ (อีกท่าน) มาดูอาการแล้วโอเค ดีขึ้น จึงให้กลับบ้าน(หอ) ได้ พร้อมกับสั่งจ่ายมาให้ตัวนึง

แอบเสียดายที่คุณหมอที่มาเช็คอาการรอบสุดท้ายเป็นคนละคน 
อยากเห็นหน้าหมอก่อนกลับ (แต่ถึงหมอมาตรวจเอง ก็ไม่กล้ามองหน้าหมอตรงๆ อยู่ดี)
บนเสื้อคลุม แอบเห็นมีปักชื่อ นพ. ตัวทีเขียวๆ ไว้บนอก แต่ตอนนั้นอ่านไม่เห็นจริงๆ (เสียดายมาก ฮา)

ตอนกลับ ฝนก็ยังไม่หยุด เดินออกมาหน้าโรงพยาบาล คิดในใจ จะมีวินฯ อยู่ไหมเนี่ย
โชคดี(อีกแล้ว) ที่เดินไปซักพัก เจอวินฯ ขี่ผ่านมา คราวนี้ไม่ต้องเดินไกล

กว่าจะกลับมาหอ ราวๆ ๔ ทุ่มครึ่ง อาการต่างๆ ดีขึ้นมาก
ข้างนอกฝนยังไม่หยุดตก แต่เหลือเพียงละอองปอยๆ ไม่หนักเม็ดแบบขาไป

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley
Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley

วันนี้มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย
ถ้าถามว่าเรื่องราวใดคือสิ่งที่จะจดจำ หรือน่าประทับใจที่สุดสำหรับวันนี้

คำตอบคือ
...
การได้พบกับ คุณหมอคนนั้น
:")




ปล.ก่อนนอนอย่าลืมอาบน้ำสระผมด้วยนะ เดี๋ยวเป็นหวัด ฮัดชิ้ว ไม่สบาย 


SmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmiley
SmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmiley


จะเหตุเพราะอะไรที่ทำให้ฉัน ได้พบได้เจอกับเธอวันนั้น
จะเพราะบังเอิญ หรือฟ้าแกล้งกันก็ไม่รู้

...

เมื่อไหร่จะได้พบเจอกันอีกครั้ง
เมื่อไหร่จะได้เป็นจริงเหมือนฝัน
แค่อยากจะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
...
???

Smiley







Create Date : 25 กรกฎาคม 2558
Last Update : 25 กรกฎาคม 2558 8:04:17 น.
Counter : 465 Pageviews.

1 comment
•!!!เมื่อโดนกล่าวหา... ว่าเป็นผู้หญิงชอบเกย์ - -'!!!•
มีเรื่องฮาๆ มาเล่าให้ฟัง...

คุยกับเพื่อนเรื่องสเปคผู้ชาย ไม่เชิงเรียกว่าสเปค
ประมาณว่าชอบมองส่วนไหน หรือชอบผู้ชายที่ตรงไหน
ไม่นับนิสัยใจคอ เอาแค่แรกเห็น แล้วร้องว้าว แล้วถูกใจประมาณนั้น

ต่อไปนี้คือตัวอย่างบทสนทนา...

เพื่อน : เห้ยๆ พวกแก แกชอบผู้ชายแบบไหนอ่ะ เอาแบบเจอแล้วชอบงี้อ่ะ
เพื่อน : เราชอบหนุ่มผมยาว ติสหน่อยๆ อ่า ชอบแบบพี่เป้ พี่ตูน 
เพื่อน : ชั้นชอบผู้ชายตาหวาน หน้าหวาน แบบหนุ่มเกาหลี อ๊าย! เห็นแล้วหลงรักเลย สเป็คสุดๆ
เรา    : เราชอบผู้ชายหน้าคมๆ ว่ะ แต่ถ้ามีโอกาสได้เห็นนะ ชอบมองผู้ชายที่ V Shape เอวสอบนิดๆ
เซ็กซี่โคตรๆ ต้องผิวแทนๆ นิดๆ ด้วยนะ แบบใช่เลย ดูแมนๆ ดี
เพื่อน : V Shape คืออะไรวะ
เพื่อน : เออ นั่นดิ 
เรา    : เป็นหุ่นอ่ะ ผู้หญิงมันมีเอสไลน์ใช่ป่ะ ผู้ชายก็มีวีเชฟไง คล้ายๆ กัน (มั่วจ้ะ อธิบายไม่ถูก ๕๕๕ - -')
เพื่อน : นึกไม่ออก เหมือนซิกแพคป่ะวะ
เรา    : เดี๋ยวเปิดรูปให้ดู รอแปปๆ ... จึ๊กๆ (จิ้มหารูปจากเว็บป๋าเกิ้ล)
อ่ะเนี่ย ประมาณเนี้ย
เพื่อน : อ่อๆๆ เออ เข้าใจละ
เพื่อน : เฮ้ย! แกชอบเกย์เหรอวะ
ทุกคน: สตั๊น ฉึก เงียบ
เรา    : เฮ่ย เกย์ยังไง หุ่นดีออก แมนโคตรๆ อ่ะ
เพื่อน : หุ่นแบบนี้เกย์ชัดๆ
เรา    : อ่า... เอ่อ เอิ่มมม มม ม << นึกคำพูดไม่ออก 
เพื่อน : อย่าบอกนะว่าแกชอบเกย์อ่ะ ผู้ชายแท้ๆ หายาก แต่ไม่เกินความพยายามนะเว้ย
(อันนี้มันแซวเรา เห็นเรานิ่งไปนาน)
เรา    : ไม่ได้ชอบเกย์ เราแค่ชอบผู้ชายหุ่นแบบนี้ แมนๆ มีออกเยอะแยะไป เกย์เกอที่ไหน
เพื่อน : แต่ส่วนมากหุ่นเริ่ดๆ แบบนี้มักเป็นเกย์นะเว้ย
เรา    : แกลองไปฟิตเนสกับเรามั๊ย ผู้ชายแท้ๆ แมนๆ หุ่นดีๆ เยอะแยะไป จริงๆ
เพื่อน : พวกนั้นแอ๊บอ๊ะเปล่า (ชียังคงมั่นในความเชื่ออย่างจริงจัง)
เรา    : แอ๊บเอิ๊บอะไร แมนแท้ๆ เว้ย นี่เจ๊ แล้วไอหนุ่มตาสวย หน้าหวาน ปากบาง แก้มใส 
หุ่นปลิวลมแบบที่แกชอบเนี่ยมันดูแมนกว่าแบบที่เราชอบตรงไหนวะ บอกมาดิ๊
เพื่อน : หนุ่มเกาหลีน่ารัก แมนจะตาย ผู้หญิงเค้าชอบกันทั่วบ้านทั่วเมือง แกนี่ไม่รู้อะไร
เรา    : จ้ะ... เราแปลกเองจ้ะ พวกแกปกติ เราแปลกเอง

มาเล่าให้ฟัง ไม่มีสาระอะไร เป็นบทสนทนาระหว่างเรากับเพื่อนๆ
กลับมานั่งคิดแล้วก็ฮาดี ผู้ชายหุ่นเท่ๆ แมนๆ ดันโดน มองว่าเป็นเกย์ทั้งนั้น
(ชอบผู้ชายหุ่นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก เพราะชอบดูมวยปล้ำ ชอบหุ่นจอห์น ซีน่ามาก ๕๕๕)

อย่างว่า ค่านิยม สมัยนิยมมันเปลี่ยน ความคิด กระแสก็เปลี่ยนเนอะ
บางทีก็แอบสงสารหนุ่มๆ บางคน ที่ตั้งใจผิตหุ่นงามๆ แต่ดันโดนมองว่าไม่แมน



Create Date : 03 ตุลาคม 2556
Last Update : 3 ตุลาคม 2556 9:29:00 น.
Counter : 383 Pageviews.

1 comment
•!!!ประสบการณ์เมื่อฉันเข้าฟิตเนทครั้งแรก... !!!•
  เพิ่งเคยเข้าฟิตเนสวันแรก หลังจากจดๆ จ้องๆ มานาน
แบบว่ารับสภาพกับน้ำหนักตัวเองไม่ได้

หนัก ๕๐ กิโลหรัม (แต่ แต่ แต่... สูง ๑๔๘ เซนติเมตร)
Smiley

ปกติเล่นฮูลาฮูปอยู่ห้อง ไม่ชอบออกไปวิ่งตามสวน คนเยอะ
จะไปฟิตเนสมาตั้งนาน แต่ก็เขิน ไม่กล้าไปคนเดียวซักที
กลัวไปทำหน้าโง่ๆ งงๆ ใส่คนอื่นเค้า ฮ่าๆๆๆ

วันนี้ได้ฤกษ์ เพื่อนไปพอดี เลยขอเกาะเพื่อนไปด้วย

เสียค่าสมัครราคานิสิตไปนึงพัน 
ตัวเบาทั้งที่ยังไม่เริ่มออกกำลังกันเลย
Smiley

เข้าไปเล่นวันนี้ วันแรกไปประมาณห้าโมงเย็น
คนยังไม่ค่อยเยอะ อาจเพราะฝนตก

ไปถึงปั่นจักรยานก่อนเลย ปั่นแบบเอารอบ ไม่เน้นความหนัก
ปั่นไปประมาณ ๔๕ นาที จำระยะทางไม่ได้แล้วว่าปั่นเท่าไหร่
HR อยู่ที่ราวๆ ๑๐๐ - ๑๓๐ เผาผลาญไปประมาณ ๒๓๐ แคลอรี่

ก้าวขาลงจากจักรยาน เดินเซเลย
ขาไม่มีแรงซะงั้น

จากนั้นไปเดินลู่วิ่ง คืออยากวิ่ง แต่ขาอ่อน ไม่ไหว
ตอนแรกใช้เวเวล๔ แล้วขยับมาอยู่ที่๕ พอปรับเป็น ๕.๕ 
เท่านั้นแหละ ได้เรื่อง ขาอ่อน ดีว่ายกตัวทัน เอาขาพาดขอบลู่
ไม่งั้นมีอาย ได้หงายหลังแน่ๆ สรุปเดินลู่ไป ๒ กิโลเมตรเอง น้อยแท้
ใช้เวลาราวๆ ๒๕ นาที เผาผลาญไป ประมาณ ๑๐๐ แคล HR ราวๆ ๘๐ - ๑๒๐

สุดท้ายมาเล่นอีควิป (มันเรียกงี้เปล่าหว่า?) เล่นไปราวๆ ๒๐ นาที
ปั่นไป ๔ กิโลเมตร อันนี้ HR เยอะสุดเลย ราวๆ ๑๒๐ - ๑๗๐ 

เล่นเสร็จลงมาแอบบขาอ่อน 
ไม่มีแรง ก้าวขาไม่ออก เดินเซ
Smiley

ไม่รู้ว่าเล่นแต่ละเครื่องใช้เวลาน้อยไปมั๊ย
แบบว่าพอคนเริ่มเยอะ ไม่กล้าใช้นาน เลยต้องเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

แต่สิ่งที่รู้หลังจากเข้าฟิตเนสครั้งแรกคือ... 
การเข้าฟิตเนสคนเดียวมันไม่น่ากลัวอย่างที่คิดแฮะ

ไม่มีใครมาสนใจใคร ต่างคนต่างเล่น
ใครที่เล่นมานาน มีคุยกันบ้าง แต่ก็อยู่ในกลุ่มเขา
เล่นไม่เป็น ไม่รู้วิธีเล่น ก็ถามคนข้างๆ (เลือกพี่ผญ นะ ><)

สนุกดู ออกกำลังเสร็จรู้เลยว่าที่เค้าว่ากันว่า
"ฟิน" เป็นไง เหงื่อออก หน้ามัน หัวยุ่ง
Smiley แต่รู้สึกดี Smiley

ปล. พี่ผู้ชายคนนึงนฟิตเนส คงเป็นพี่ที่คอยดูแล
แบบว่าโคตรน่ารักเลยอ่ะ อ๊าย เขิน ><



Create Date : 07 กันยายน 2556
Last Update : 3 ตุลาคม 2556 9:29:22 น.
Counter : 366 Pageviews.

1 comment
•!!! ไม่สบาย.. T^T !!!•
04 พฤษภาคม 2555

+++

ไม่สบายอีกแล้ว โอยๆ
เป็นมาสองวันละ

เจ็บคอมากมายเลย กลืนน้ำลายทีน้ำตาจะไหล

ลำบากมากๆ

เมื่อวานไปหาหมอเสียค่ายาไปสามร้อยกว่า


ใครบอกว่าให้ระวังเบญเพศจะเถียงขาดใจเลย
เพิ่งอายุ ๑๘ ปีแท้ๆ...

มีเรื่องได้เข้าโรงหมอตั้งแต่ต้นปีเชียว

ทั้งภูมิแพ้ ฉีดยา โรคกระเพาะ ลำไส้อักเสบ โดนแมงกระพรุนไฟ
นี่เพิ่งโดนแมงกระพรุนไฟมา ยังมาไม่สบายอีก

แล้วถ้าไปอยู่หอจะเป็นไงเนี่ย
- -'

ปล. เข้าหอวันที่ ๓๐ พ.ค. นี่แล้วหวังว่าคงไม่เป็นอะไรอีกนะ ไม่ไหวๆ
+++





Create Date : 04 พฤษภาคม 2555
Last Update : 4 พฤษภาคม 2555 7:39:45 น.
Counter : 337 Pageviews.

2 comment
•!!!แมงกระพรุนไฟ... อ๊าก!!!•
26 เมษายน 2555
+++

๑๑ วันแล้ว... 
ที่โดนแมงกระพรุนไฟ


รอยไหม้ดำเต็มแขนยังคงชัดเจนมาก 


โอ๊ยๆๆๆ เศ้ราT.T

ทำไมต้องมาโดนตอนจะเป็นเฟรชชี่ครั้งแรกในชีวิตด้วยก็ไม่รู้
(แน่ล่ะ ว่ามันจะเป็นครั้งแรกและครั้งเดียว ฉันไม่อยากซิ่วนักหรอกนะ)


...

ปกติมีแต่ขวานฟ้าหน้าดำใช่มั๊ย ??

ฉันนี่แหละขวานฟ้าแขนดำ 


ดำทั้งแขนด้วย 



ชาตินี้ขออย่าได้เจอะได้เจอกันอีกเลยนะ

"แมงกระพรุนไฟ" !!

+++



Create Date : 26 เมษายน 2555
Last Update : 26 เมษายน 2555 8:34:39 น.
Counter : 477 Pageviews.

3 comment
1  2  

WonderCosmos
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




It's Okay not to be Okay... !!








รูปภาพและเนื้อหาทั้งหมดในบล็อคนี้สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 หากผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของที่นี่ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด


New Comments