•!!! เรื่องเล่าในวันฝนพรำ... กับความทรงจำที่ประทับใจ !!!•
๒๕.๐๗.๒๐๑๕


(ทักทายยามเช้าวันฝนพรำกับสาวน้อยอินเดียแดง)


ชั่งใจอยู่นานมาก ว่าจะอัพบล็อกเรื่องนี้ดีไหม
แต่ไหนๆ ก็ไม่ได้อัพ ปล่อยร้างมาเสียนาน อัพสักหน่อยแล้วกัน 

จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้.... ต้องเล่าย้อนกลับไปเมื่อวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ที่ผ่านมา
วันนั้นเป็นวันที่ฝนตกพรำๆ ที่บางแสน ทั้งวัน ตั้งแต่ช่วงเช้า ยันค่ำ

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley


(ฝนตกพรำๆ ตั้งแต่เช้า ในภาพอาจมองไม่เห็นว่าฝนตก แต่จากบรรยากาศ ก็ให้ความรู้สึกชุ่มช่ำไม่น้อย)


ที่รู้ว่าตกตั้งแต่เช้า เพราะช่วงเช้าตั้งใจจะไปตรวจสุขภาพประจำปี
ออกจากหอตั้งแต่ ๗ โมงกว่าๆ ฝนก็ลงเม็ดแล้ว ตรวจเสร็จตอน ๑๐ โมงครึ่ง ฝนก็ยังไม่หยุดตก

จริงๆ เรื่องราวของวันนี้ควรจะปรกติ ธรรมดา เหมือนวันอื่นๆ
เพราะหลังจากตรวจเสร็จ แวะไปเซ็นทรัลทานข้าว ซื้อของเข้าหอ

... มันไม่มีอะไรที่พิเศษเลย  


(ยามค่ำ ในวันฝนพรำที่บางแสน)

จนกระทั่งช่วงเวลาประมาณทุ่มกว่า ตอนนั้นกำลังเล่นฮูลาฮูปและดูหนังอยู่ในห้อง
จู่ๆ เกิดคันในช่องปาก คันคอ ไม่นานเริ่มมีอาการหายใจไม่สะดวก 
ตอนแรกอาการยังไม่ชัด ยังคงเล่นฮูลาฮูปต่อไปซักระยะ

ต่อมาอาหารไม่ดีขึ้น แน่นหน้าอกมากขึ้น มีผื่นคันที่ต้นขา คันในคอมากขึ้น
เริ่มนึกถึงตัวเองเมื่อราวๆ ๔ ปีก่อน ตอนเกิดอาการแบบนี้ขึ้นมาทันที

ตอนนั้นอยู่ม.๖ เกิดอาการแบบเดียวกัน แถมบังเอิญ (มากๆ) ที่เกิดระหว่างเล่นฮูลาฮูปแบบเดียวกันอีก
คราวนี้แล้วเป็นอาการแพ้เฉียบพลัน คุณหมอวินิจฉัยแน่ชัดไม่ได้ว่าแพ้อะไร แต่อาการรุนแรงมาก
ต้องฉีดยาเข้าที่สะโพก นอนรอดูอาการ คุณหมอบอกว่าอาการแพ้แบบนี้ถึงตายได้

SmileySmileySmileySmileySmileySmiley

กลับมา(เกือบ) ปัจจุบัน ไม่คิดว่าอาการดังกล่าวจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้เกิดตอนที่อยู่หอคนเดียว เอาล่ะสิ... จะทำยังไงดี จะซื้อยาแก้แพ้ทานหรือไปหาหมอ

ในที่สุดก็ตัดสินใจไปหาหมอ เพราะไม่อยากเสี่ยง
แม้อาการจะไม่หนักเท่าคราวก่อน แต่ก็ไม่อยากประมาท

SmileySmileySmiley

ตัดสินใจอาบน้ำอย่างเร็ว แต่งตัว แล้วคว้าร่มกับเสื้อคลุมเดินฝ่าฝนออกไป
เวลาตอนนี้ ๒ ทุ่มกว่า ถือว่ายังไม่ดึก แต่กลับไม่มีวินมอเตอร์ไซต์ซักคัน ต้องเดินไปราวๆ กิโลกว่าถึงเจอวิน
โชคยังดีที่โรงพยาบาลอยู่ไม่ไกลจากหอนัก (แต่ก็ไกลพอทำให้ผมเผ้า หน้าตา และเสื้อผ้าเปียกระหว่างนั่งวินไปพอสมควร)

ไปถึงติดต่อห้องบัตร แจ้งอาการ วัดไข้ วัดความดัน และรอตรวจ
ประมาณครึ่งชั่วโมงพยาบาลเรียกเข้าห้องฉุกเฉิน (แม้จะไม่ฉุกเฉิน แต่ถ้าต้องนอนรอดูอาการก็ต้องเข้าห้องนี้)

โดนจับนอนรอดูอาการ พร้อมวัดความดัน และวันอัตราการเต้นของหัวใจ
มีเรื่องบังเอิญเกิดขึ้นเป็นเรื่องที่สอง ตำแหน่งเตียงที่ได้นอนในครั้งนี้ เป็นตำแหน่งเดียวกันเป๊ะ!!
กับคราวก่อนที่เคยมานอน คราวก่อนมาตอนปี ๑ มาคนเดียวเหมือนกัน แต่ตอนนั้นมาโรงพยาบาลช่วงเย็นๆ

กลับมา กลับมา... กลับมาที่ปัจจุบันอีกรอบ
บรรยากาศในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลนี่วุ่นวายตลอดเวลาจริงๆ
เสียงผู้ป่วยโอดครวญเพราะความเจ็บปวด เสียงเด็กเล็กร้องไห้จ้าโดยมีแม่คอยปลอบ
เสียงพยาบาลซักถามอาการผู้ป่วย เสียงหมอคุยกับคนไข้และญาติๆ เสียงวิทยุจากหน่วยกู้ภัย
เรียกได้ว่าบรรยากาศเต็มไปด้วยเสียง และการเคลื่อนไหว แน่นอน ไม่มีคำว่า สโลว ไลฟ์ ในที่แห่งนี้

นอนดูอาการซักพัก มีคุณหมอเข้ามาถามอาการ
นี่แหละจุดพีคเลย... คุณหมอน่ารักมากกกก ก ก ก ก.ไล่ล้านตัว
ดูจากหน้าตา น่าจะยังเป็นอินเทิน ไม่ก็หมอใช้ทุน อายุไม่น่าจะเกิน ๒๕

SmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmiley

คุณหมอซักถามอาการปรกติ ก็พยาามตอบปรกติ (แต่ในใจนี่เขินมาก)
ที่ฮาคือ หมอถามว่าทำไมตาบวม ก็ตอบไป.. มันคันหนูเลยขยี้ตา ฮาาาาา าาา

คุณหมอไม่ได้มาดูแลอะไรเป็นพิเศษ แต่คือประทับใจไง หมอน่ารัก
เขินหนักมาก แอบเสียใจที่เจอหน้าหมอในสภาพที่ตัวเองดูไม่ได้เอาเสียเลย
ผมยุ่ง ตาบวม หน้าสดและซีดอีกตะหาก คือ เรียกว่าเป็นการเจอกันที่เรียลมาก

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley
Smiley

เกือบสีทุ่มคุณหมอเข้ามาดูอาการอีกครั้ง คราวนี้หมอแจ้งว่าจะฉีดยาให้
เอาละสิ ฉีดยา... คราวก่อนที่แพ้ ทั้งสองครั้งก็โดนฉีดยา ซึ่งเป็นการฉีดที่สะโพก
ถ้าคราวนี้โดนฉีดที่สะโพก อยากจะกลั้นใจตายไปเลยจริงๆ #ก้นลายหนักมาก +๕๕๕

แต่ปรากฏว่าคราวนี้โดนฉีดที่แขน โล่งใจไป นึกว่าต้องเปิดกางเกงโชว์ก้นซะแล้ว
อ้อ! เรื่องบังเอิญเรื่องที่สาม ตอนเช้ามาตรวจสุขภาพที่โรงพยาบาล โดนเจาะเลือดแขนข้างขวา
คราวนี้โดนฉีดยา หมอคงเห็นรอยเข็ม และรอยคราบพลาสเตอร์เลยมาฉีดที่ข้อพับข้างซ้าย พรุนมันสองข้างเลย
อีกอย่างคราวก่อนที่มาโรงพยาบาล (ตอนปี ๑) เคยเล่าว่านอนเตียงตำแหน่งเดิม คราวก่อนก็โดนเจาะเลือด ฉีดยาเช่นเดียวกัน

แอบคิดในใจว่า ... มาโรงพยาบาลนี้ทีไร แขนพรุนกลับไปทุกที

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley
SmileySmiley

ประมาณสี่ทุ่ม อาการแน่นหน้าอกลดลง จริงๆ ลดลงตั้งแต่ตอนโดนฉีดยาใหม่ๆ
โดนฉีดปุ๊บหัวมันเย็นๆ โล่งๆ เลย แต่มันโล่งแบบ โล่งมากไปจนรู้สึกวิ๊งๆ จะหน้ามืดแทน
มีคุณหมอ (อีกท่าน) มาดูอาการแล้วโอเค ดีขึ้น จึงให้กลับบ้าน(หอ) ได้ พร้อมกับสั่งจ่ายมาให้ตัวนึง

แอบเสียดายที่คุณหมอที่มาเช็คอาการรอบสุดท้ายเป็นคนละคน 
อยากเห็นหน้าหมอก่อนกลับ (แต่ถึงหมอมาตรวจเอง ก็ไม่กล้ามองหน้าหมอตรงๆ อยู่ดี)
บนเสื้อคลุม แอบเห็นมีปักชื่อ นพ. ตัวทีเขียวๆ ไว้บนอก แต่ตอนนั้นอ่านไม่เห็นจริงๆ (เสียดายมาก ฮา)

ตอนกลับ ฝนก็ยังไม่หยุด เดินออกมาหน้าโรงพยาบาล คิดในใจ จะมีวินฯ อยู่ไหมเนี่ย
โชคดี(อีกแล้ว) ที่เดินไปซักพัก เจอวินฯ ขี่ผ่านมา คราวนี้ไม่ต้องเดินไกล

กว่าจะกลับมาหอ ราวๆ ๔ ทุ่มครึ่ง อาการต่างๆ ดีขึ้นมาก
ข้างนอกฝนยังไม่หยุดตก แต่เหลือเพียงละอองปอยๆ ไม่หนักเม็ดแบบขาไป

Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley
Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley Smiley

วันนี้มีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมาย
ถ้าถามว่าเรื่องราวใดคือสิ่งที่จะจดจำ หรือน่าประทับใจที่สุดสำหรับวันนี้

คำตอบคือ
...
การได้พบกับ คุณหมอคนนั้น
:")




ปล.ก่อนนอนอย่าลืมอาบน้ำสระผมด้วยนะ เดี๋ยวเป็นหวัด ฮัดชิ้ว ไม่สบาย 


SmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmiley
SmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmileySmiley


จะเหตุเพราะอะไรที่ทำให้ฉัน ได้พบได้เจอกับเธอวันนั้น
จะเพราะบังเอิญ หรือฟ้าแกล้งกันก็ไม่รู้

...

เมื่อไหร่จะได้พบเจอกันอีกครั้ง
เมื่อไหร่จะได้เป็นจริงเหมือนฝัน
แค่อยากจะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
...
???

Smiley







Create Date : 25 กรกฎาคม 2558
Last Update : 25 กรกฎาคม 2558 8:04:17 น.
Counter : 465 Pageviews.

1 comments
  
เขียนได้น่ารักมาก ๆ ครับ... อยู่ ม.บูรพาเหรอครับ

เปล่า ไม่ได้จะแอบไปดู แบบที่อยากดู หมอนะครับ
ดูหลังคา คุ้น ๆ ครับ..

ภาพฝนตก แม้จะไม่ชัด แต่ก็ทำให้เห็นสภาพที่แท้จริง
เย็นชุ่มฉ่ำดี
โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 25 กรกฎาคม 2558 เวลา:12:51:14 น.
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

WonderCosmos
Location :
นนทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




It's Okay not to be Okay... !!








รูปภาพและเนื้อหาทั้งหมดในบล็อคนี้สงวนลิขสิทธิ์ ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2539 หากผู้ใดละเมิด ไม่ว่าการลอกเลียน หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของที่นี่ไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาติเป็นลายลักษณ์อักษร จะถูกดำเนินคดี ตามที่กฏหมายบัญญัติไว้สูงสุด


New Comments