So if you have a minute why don't we go Talk about it somewhere only we know? This could be the end of everything So why don't we go Somewhere only we know...
Group Blog
 
All blogs
 
ดาวที่มองไม่เห็น (II)

บางครั้งการได้เรียนรู้ และเติบโตจากบางสิ่งบางอย่างก็ทำให้เราอ่อนแอได้เหมือนกัน...

แสงไฟที่สว่างไสวส่องประกายวิบวับอยู่รายรอบตัวเมือง ฉันซึมซับความอบอุ่นจากทิวทัศน์ที่ฉันเฝ้ามองผ่านกระจกหนาบานใหญ่ของอาคารสูงกลางใจเมือง สิ่งที่สะท้อนกลับมาไม่ได้มีเพียงความงดงามที่แต่งแต้มยามค่ำคืนให้ดูมีสีสัน หรือเพิ่มชีวิตชีวาให้ใครหลายๆ คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองแห่งนี้ หากบางครั้งแสงเหล่านั้นก็ดูสว่างจ้าเกินไป ...เหงาเกินไป แปลกดีทั้งที่ๆ เราอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมาย แต่กลับรู้สึกเปลี่ยวดายยิ่งกว่าคนใช้ชีวิตในต่างจังหวัดซะอีก ความเหงาของคนเมืองที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมาเป็นคำพูดได้ เราเพียงรอคอยบางสิ่งที่กำลังผ่านเข้ามาในชีวิตเท่านั้น คุณเคยสงสัยเหมือนกันไหมว่า ที่ผ่านมาเราได้ลืมเลือนบางสิ่ง และทอดทิ้งบางอย่างไปบ้างหรือเปล่า?
บางครั้งการได้เรียนรู้ และเติบโตจากบางสิ่งบางอย่างก็ทำให้เราอ่อนแอได้เหมือนกัน เพราะเราไม่ใช่อัจฉริยะ... เราเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่งซึ่งมีความรู้สึกพิเศษกับคำว่าจิตใจ และอ่อนไหวกับสิ่งที่เรียกว่าความรัก
การมองของคนเรามักจำกัดอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า จนลืมมองสิ่งต่างๆ รอบตัวไป มองข้ามสิ่งเล็กสิ่งน้อยที่ทำให้เรายิ้มได้ในบางเวลา ลิมกระทั่งสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเราที่สุดนั่นคือเสียงจากส่วนลึกของตัวเราเอง ความเหงาเป็นบางสิ่งที่ไปๆ มาๆ เหงาได้แต่อย่าให้นานเพราะโลกเรายังมีเรื่องราวให้ค้นหา มีคนที่ต้องพบเจออีกตั้งมากมาย สำคัญแค่รู้ว่าเรากำลังทำอะไร
ในค่ำคืนเหงาๆ ฉันมักแหงนมองไปบนฟ้า ท้องฟ้ายามนั้นอาจไม่มีดาวให้เห็นซักดวง ฉันไม่แปลกใจ ...ฉันยิ้มบอกตัวเองในใจ ดวงดาวเหล่านั้นไม่ได้หายไปไหน...

The night is filled with stars that last a lifetime long
They all belong to me
I would like to see you can come home soon
I've kept it blue for you
How would you like to share
How would you like to share it all with me...


ตอนที่ฟังเพลงKingsize ของThe Boo Radleys ครั้งแรกรู้เลยว่าหมัดฮุคเป็นยังไง



Create Date : 28 กันยายน 2552
Last Update : 28 กันยายน 2552 11:48:22 น. 5 comments
Counter : 259 Pageviews.

 
ปกติชีวิตชาวกทมไม่ค่อยได้แหงนมองดาวเลยค่ะ


โดย: Summer Flower วันที่: 28 กันยายน 2552 เวลา:10:05:20 น.  

 
หวัดดีตอนเช้าค่ะ

เดี๋ยวนี้ไม่ได้มองดูท้องฟ้าเลยค่ะ ติดซีรีส์หนังฝรั่ง

อยู่ในเมืองหลวง แบบนี้ เหนื่อยจัง.....อยากกลับบ้น ตจว.
แต่ด้วยหน้าที่รับผิดชอบมันค้ำคอ จึงยังไม่สามารถกลับได้ตอนนี้ รอก่อนเถอะเดือน ต.ค.


โดย: aenew วันที่: 29 กันยายน 2552 เวลา:10:14:46 น.  

 
ใช่ครับ มนุษย์เราชอบสนใจแต่สิ่งใหญ่ๆ จนลืมให้ความสำคัญกับสิ่งเล็กรอบกาย
ทั้งๆที่ที่จริงแล้ว สิ่งเล็กๆเหล่านั้นแหละ ทำให้เรามีความสุขอยู่เสมอ


โดย: ไอซ์คุง (ปีศาจความฝัน ) วันที่: 30 กันยายน 2552 เวลา:19:22:21 น.  

 
....การมองของคนเรามักจำกัดอยู่กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
....จนลืมมองสิ่งต่างๆ รอบตัวไป


กำลังจะบอกแบบนี้เลยครับ
แค่ลุกออกมาจากตัวเอง แล้วสนใจกับสิ่งรอบข้าง
ก็หายเหงาแล้ว...


โดย: พลทหารไรอัน วันที่: 6 ตุลาคม 2552 เวลา:17:57:41 น.  

 
สุขสันต์วันเกิดน่ะคับ


โดย: Rapine (love101 ) วันที่: 20 ตุลาคม 2552 เวลา:16:44:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

ก้อนหิน...ฤดูหนาว
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




Do you know what i definitely believe in ?
Fate, that things happen for a reason. (Felicity)
Friends' blogs
[Add ก้อนหิน...ฤดูหนาว's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.