วันคลอด 25-11-2551
แม่ขอเล่าย้อนหลัง ถึงวันคลอดหน่อยนะ ถึงตอนนี้มันจะผ่านมา 10 เดือนแล้วแต่ก็ยังจำได้ดี

คืนวันที่ 24 พย แม่จำได้ว่า แม่อาบน้ำประมาณ 4 ทุ่ม กว่า ๆรู้สึกว่ามีน้ำไหลออกมา เหมือนฉี่ แต่ ไม่เหมือนฉี่ งง ไหม มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกแหละ ในใจก็คิดว่า สงสัยน้ำคล่ำแน่เลย ก็คิดว่า สงสัยจะคลอดแล้วหล่ะมั้ง แม่อ่านมาว่า รอซักพัก ให้น้ำมันมากกว่านี้ หรือมีอาการปวดท้องหรือ มีเลือดค่อยตกใจ อิอิ หลังจากนั้น ก็นอน ตื่นมาตี 3 เข้าห้องน้ำ ว๊ายๆๆ มีเลือดออกมาด้วย แย่แล้ว แม่ๆจะทำไงดี แม่ก็ไม่ปลุกป๋า ป๋า บอกว่า จริงหรอ เดี๋ยวค่อยไป โรงพยาบาล แม่ก็คิดว่า ต้องคลอดวันนี้แน่ๆๆเลย 25 พยแล้ว หมอที่แม่ฝากครรภ์ก็ยังไม่กลับจากเมืองนอก แถมช่วงนั้น พันธมิตร ยึดสนามบิน เข้าออกไม่ได้กันทั้งเมือง แย่จริงๆๆ แม่ก็ไม่อยากคลอดกับหมอคนอื่น แต่คงเลือกไม่ได้แล้ว

หลังจากตี 3 แม่ไม่นอนเลย แต่ไม่ค่อยรู้สึกตื่นเต้น หรือ กลัวเท่าไหร่นะ แม่ก็ไปอาบน้ำ สระผม เก็บเสื้อผ้า ไปหาหมอตอนซัก 8 โมงเช้าได้ หมอก็ตรวจ บอกว่า น้ำคร่ำ ไหลแล้วแต่ปากมดลุกแม่ไม่เปิด คลอดเองไม่ได้ ต้องผ่า แต่แม่ก็ตั้งใจผ่า ตั้งแต่แรกแล้วหล่ะ อ่อ หมอคนนี้ เป็นผู้ชาย แต่ ออกแนวสาวมาก ยังเด็กอยู่เลย แม่ก็คิดดีเหมือนกัน ให้กระเทยผ่า จะได้เย็บแผลแม่สวย ๆ แอบสวยอีกนะ ซักประมาณ เกือบ ๆเที่ยงหละมั่ง แม่ก็เข้าห้องผ่าตัด ให้ป๋ารออยู่คนเดียวข้างนอก ตอนนี้แม่เริ่มตื่นเต้นแล้วนะ กลัว ดีใจ บอกไม่ถูก พอเค้าไปในห้องรอผ่าตัด นานเหมือนกัน แม่รู้สึกบอกไม่ถูกจะเอาแม่ไปผ่า ก็เอาไปซิ รออะไรกัน แม่อยากเห็นหนูแล้ว

พอซักเกือบ ๆ บ่ายโมง ได้ เค้าก็พาแม่เค้าห้องผ่า มีพยาบาล หมอเยอะ แยะไปหมดเลยลูก แม่จำไม่ค่อยได้ เค้าก็ฉีดยาแม่ เค้าเรียกว่าบล็อกหลัง โดนไป 3 เข็ม เข็มแรก ไม่เข้า เพราะแม่บวมมาก ก่อนคลอนแม่ขึ้นมา 27 กิโล โอ้แม่เจ้า.. เข็ม 2 เป็นยาชา หมอกลัวแม่เจ็บ เข็มสามนั้นแหละ แม่เริ่มเบลอ เริ่มช้าแล้วลูก นอนหลับตา ช่วงเวลาที่รอมันนานมากๆๆเลยนะ
แต่พอหมอเริ่มผ่า แป๊บเดียวเองลูก แม่ได้ยินเสียงหนูแล้วตอนนั้นน้ำตาแม่ไหลเลยนะ ดีใจที่คลอดหนูออกมาปลอดภัย แล้วเค้าก็เอาหนูไป ไม่ให้แม่เห็นเลย

หลังจากนั้น หมอก็เย็บแผล ซึ่งนานมากๆๆๆๆ แม่ใส่อ็อกซิเยนอยู่ มีอยู่ช่วงนึง บอกไม่ถูกจะตายให้ได้ เค้าต้องมาถอดออกซิเย่นออก หนูคลอดออกมาประมาร 13.42 ได้ แม่เย็บแผลอีกนาน ไปห้องพักฟื้นอีก 2 ชม แม่เบื่อมาก อยากเห็นหนูใจจะขาด พอครบกำหนดเค้าพาแม่ไป ห้องพัก แม่ต้องรอหนูอีก 6 โมงกว่า ถึงจะได้เห็นหน้าหนู

ซีนีนแก้มยุ้ยมากๆๆๆ แทบจะห้อยลงมาติดอีกข้าง หนูหนัก 3655 ยาว 54 รอบศรีษะ 35 แวปแรกที่แม่เห็นนะ แม่ว่า หนูหน้าเหมือนยายเลยอ่ะ 5555
แต่ตอนนี้หนูหน้าเหมือนป๋าแหละ

ป๋าบอกว่า ช่วงที่รอแม่คลอดอยู่ป๋าน้ำตาไหลด้วยหล่ะ กัวแม่จะเป็นอะไร กัวหนูจะเป็นอะไร แม่เข้าใจเลย ขนาดแม่อยู่กับหนูตลอดแม่ยังกังวลเลย

แม่อยู่รพ แค่ 2 วัน เพราะที่รพ นี้เค้าไม่เลี้ยงลูกให้ เค้าให้แม่เลี้ยงเอง แม่เลยคิดว่า อยู่อีกวันแผลก็ไม่ได้หายเร็วขึ้น แม่กลับบ้านดีกว่า มียายช่วยดูหนูด้วย แม่เลยกลับบ้าน สุดยอดไปเลยลูก ผ่าตัดพักฟื้นแค่ 2 วัน บางคนเค้าอยู่กัน 4-5 วันแหนะ

ซีนีนเลี้ยงง่ายมากๆๆ เอาแต่นอนๆๆๆๆ จนเค้าต้องมาปลุกกัน ก็ยังไม่ตื่นอีก ป้าเก๋ กัวหนูเป็นอะไร ให้ถามหมอบ้าง แต่แม่อ่านมาว่า ดีออก สมองหนูจะได้เติมโตได้เต็มที่ มาถึงวันนี้นะ ป้าเก๋ คงอยากให้หนูนอนเหมือนตอนเด็กๆๆแน่เลย เพราะหนูนอนแค่ครั้งละ 30 นาที ก็ตื่นแหละ ไม่เป็นอันทำอะไรเลย

คราวหน้าแม่จะมาต่อเรื่องวัยทารกหนูอีกนิดนะ



Create Date : 25 กันยายน 2552
Last Update : 25 กันยายน 2552 11:44:28 น.
Counter : 256 Pageviews.

0 comments
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะ VIP Friend
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

AllerGeNic
Location :
กรุงเทพ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



รอวันนับถอยหลัง อีกครั้ง