ใต้ฟ้าเดียวกัน.... ForGet mE nOt
Group Blog
 
All blogs
 
กายนครคำกลอน (หน้า 71 -75 ค่ะ)



เชิญท้าวไทธิบดินทร์ทรงศิลห้า
แต่ปาณาแรกเริ่มเดิมประถม
ห้ามฆ่าสัตว์ตัดชีวิตคิดนิยม
แล้วอบรมเมตตจิตติดต่อไว้

อทินนาสิกขาสองต้องตามหลัก
ห้ามฉ้อลักทรัพย์ที่เขามิให้
สิกขาสามห้ามเมียเขาอย่าเบาใจ
พระอย่าได้ก่อเวรามิจฉาจาร

สิกขาสี่ห้ามวจีมุสาวาท
อย่าประมาทกล่าวเท็จเหตุโวหาร
สิกขาห้าห้ามสุราเมรัยการ
อย่าพ้องพานทำผิดกิจวินัย

รวมเป็นเบญจสีลาสิกขาบท
เชิญทรงยศจำให้มั่นอย่าหวั่นไหว
เปรียบประดุจเกราะแก้วอันแววไว
ผู้ใดใส่สวมทรงเป็นมงคล
72-

ถือเมตตาปรานีขันตีมั่น
รบประจัญข้าศึกอกุศล
ไล่ตัณหาอวิชชาทรชน
อย่าให้วนเวียนอยู่ด้วยภูธร

อนึ่งพระสรณคมน์บรมรัตน์
รูปจะจัดชี้แจงแสดงสอน
ให้สว่างเป็นทางโลกอุดร
ละนิวรณะธรรมสำรวมกาย

ตามพระพุทธฎีกาโอฬาร์ล้ำ
รักษาธรรมมั่นไว้อย่าให้สลาย
ถือพระสรณะเลิศอันเพริศพราย
รีบขวนขวายเป็นธุระอย่าระอา

คุณพระรัตนไตรเป็นใหญ่ยอด
โปรดตลอดเขตแขวงทั่วแหล่งหล้า
ถึงชีวาตม์จะขาดจากกายา
จงยึดพระสรณาให้มั่นคง

73
อนึ่งควรครองใจไว้ในวิถี
ตามวิธีอาจารย์ท่านประสงค์
อย่าให้เกิดฟุ้งซ่านการพะวง
มะโนปลงบากบั่นหมั่นพากเพียร

ในทานศีลภาวนาสามประเภท
ซึ่งเป็นเหตุให้จิตสถิตเสถียร
อยู่ในหนทางตรงไม่วงเวียน
พ้นเบียดเบียนภัยทั้งมวลซึ่งควรกลัว

ด้วยใครมีคุณธรรมประจำจิต
ย่อมศักดิ์สิทธิ์เหมือนมงคลอยู่บนหัว
แม้อันตรายความตายมาถึงตัว
ก็ไม่กลัวแพ้แก่มรณา

ด้วยตั้งมั่นถึงชีวิตจะปลดปลิด
ก็ได้ปิดอบายไว้แน่นหนา
ขอพระองค์ทรงเดชเกศประชา
จงรีบมาสิ่งขจัดบำบัดภัย

74
อนึ่งในข้อที่พระองค์ทรงนิมิต
จะเปลื้องปลิดชี้ให้หายสงสัย
ที่ยาวนักให้บั่นข้อนั้นไซร้
คือทุกข์สัจข์สัจจ์มีนัยเป็นธรรมดา

ชาติทุกข์ทุกข์นี้มีแต่ต้น
ปฏิสนธิ์คัพโภทรอ่อนนักหนา
เท่าขนจามจุรีที่กล่าวมา
โลหิตาเป็นสายละลายไป

ถึงเจ็ดครั้งตั้งมั่นเป็นปัญจกะ
เกิดทุกขะเวทนาไม่ปราศรัย
อุปมาหนอนเกิดกำเนิดใน
บ่อคูถไซร้จะประมาณก็ปานกัน

ทนเทวษเป็นเหตุด้วยคับแคบ
นั่งในแบบผินหน้าเข้าหาสัน
ของมารดาทรมาอยู่ในครรภ์
เกิดด้วยกันกับรกเป็นรากมา


75
มือกอดอกงอเข่าดังเขามัด
เหมือนรึงรัดใส่ถุงไถ้ให้แน่นหนา
ถ้วนทศมาศพร้อมธาตุจึงยาตรา
ออกจากครรภ์มารดาตามว่าไว้

เรียกเป็นเทวทูตเดิมเริ่มประถม
ชี้ให้สมเห็นความตามวิสัย
ถ้าใครปลงลงแท้แน่แก่ใจ
ทุกข์นี้ไซร้ก็จะเห็นเป็นธรรมดา

ทุกขักขันธ์เหมือนกันทั้งเราเขา
เมื่อแรกเล่าเข้าใจในภาษา
จึงกลิ้งเกลือกเสือกไขว่อยู่ไปมา
ทั้งกายาเปื้อนมูตรและคูถปม

ครั้งอยากนมอยากน้ำก็ร่ำร้อง
ถึงเจ็บท้องก็ไม่แจ้งแห่งนุสนธิ์
พูดมิออกบอกมิได้จำใจทน
ต้องร้องให้ดิ้นรนกระวนกระวาย








Create Date : 23 เมษายน 2550
Last Update : 7 พฤษภาคม 2550 7:59:56 น. 3 comments
Counter : 252 Pageviews.

 
น้องวนารีค่ะ...พี่ขอprint บทกลอนไปอ่านย้อนหลังได้มั๊ยค่ะ


โดย: ม่วงคราม (the violetblue home ) วันที่: 24 เมษายน 2550 เวลา:12:53:46 น.  

 
เข้ามาอ่านกลอนไพเราะ ๆ อีกแล้ว


โดย: ทาสบอย วันที่: 24 เมษายน 2550 เวลา:14:54:18 น.  

 
สวัสดีค่ะ พี่ม่วงคราม

บัวยินดีมากค่ะที่พี่สนใจ ตามสบายเลยค่ะพี่
ยังไม่จบนะค่ะบัวจะพิมพ์ลงเรื่อยๆค่ะ
พี่เข้ามาเอาไปอ่านได้เลยค่ะนี้แหละที่บัวปรารถนา
เราช่วยกันอนุรักษ์ไว้นะค่ะพี่
ขอบคุณค่ะที่แวะมาค่ะ



สวัสดีค่ะคุณทาสบอย
วนารีไปที่บล็อกคุณมาแล้วค่ะ
ชอบน้องหมาของคุณจังค่ะน่ารักดี
แต่ตัวใหญ่ชมัด
แอบไปฟังเพลงค่ะ
พูดแบบอายนิดหน่อยยังลงเพลงในบล็อกไม่เป็นเลยค่ะ
เพราะไม่มีเวลาศึกษาซะที เลยยังไม่ได้ลงเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยมกันค่ะ





โดย: วนารี วันที่: 24 เมษายน 2550 เวลา:19:20:41 น.  

วนารี
Location :
กรุงเทพ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




หัดเขียนเพื่อเรียนรู้ค่ะ
^^^^^^^^^^^^
ความรัก เสลาสลักสวยใส
งามใดเล่า งามใด
เทียบได้งดงาม ความรัก
จรดลึก ในความทรงจำ
ลึกล้ำ ย้ำรอยสลัก
นิรันดรนั้น นานหนัก
แต่รักเรา นานกว่านั้น
^^^^^^^^^^^^

เขาว่าเรา เราอย่าโกรธ ลงโทษเขา
ในเมื่อเรา นั้นไม่เป็น เช่นเขาว่า
หากเราเป็น จริงจัง ดังวาจา
เมื่อเขาว่า อย่าโกรธเขา เราเป็นจริง
Friends' blogs
[Add วนารี's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.