คิดถึง


เวลาไหนนะที่ห้วงอารมณ์ของคนเราจะเกิด "ความคิดถึง"

เมื่อ...นั่งมองพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า พร้อมกับเสียงนกร้องเซ็งแซ่ แห่กันกลับรัง

เมื่อ...นั่งเอาเท้าจุ่มน้ำอยู่ริมธาร ที่ไหลเอื่อยๆ สัมผัสถึงกระแสสินธุ์กระทบขา

เมื่อ...นั่งดูรูปที่มีใครคนหนึ่ง ยิ้มได้กว้างที่สุดเท่าที่เคยมี

เมื่อ...นั่งมองกระจกยามฟ้าหลั่งน้ำตา เห็นหยาดฝนไหลเป็นทาง

เมื่อ...นั่งแหงนมองฟ้า เห็นดวงดาวโอบกอดพระจันทร์

เมื่อใดที่เราคิดถึง แปลกเสียจริง ทำไมเราจะระลึกถึงอดีตที่แสนหวาน

เมื่อใดที่เราคิดถึง แปลกเสียจริง ทำไมเราจะยิ้มไปกับสิ่งที่ล่วงเลยมาแล้ว

เมื่อใดที่เราคิดถึง แปลกเสียจริง ทำไมไม่มีใครคนนั้นอยู่กับเราแล้ว

คิดถึง เป็นคำที่บ่งบอกความเป็นอดีตในตัวเอง 

เมื่อไหร่ที่เราคิดถึงใครสักคน เรามักจะคิดถึง...

สิ่งดีๆที่เคยทำร่วมกัน 

สิ่งดีๆ ที่เกิด ณ สถานที่แห่งนั้น

สิ่งดีๆ ที่เกิด ณ เวลานั้น

สิ่งดีๆ ที่ไม่เคยเลือนหายไปจากใจ 

และแน่นอน "เขาจากไปแล้ว"

คิดถึง ในปัจจุบันกาล เป็นความห่วงหา ความปรารถนาดี ความเอื้ออาทรของคนที่อยู่คนละฝั่งฟ้า ความหลงใหล คร่ำครวญหา...
มีหลากหลายอารมณ์เจืออยู่ในความคิดถึง

ไม่ว่าเราจะ "คิดถึง" อดีตหรือปัจจุบัน
เราคิดถึงแต่สิ่งดีๆ ที่ทำให้เรามีกัน 

เราคิดถึงร่องรอยของความทรงจำและจดหมายเหตุของความยินดี

หากวันนั้นเราไม่ทำสิ่งดีๆ ให้กัน เราไม่ได้ดูแลใจกันอย่างดีที่สุด
วันนี้เราอาจจะไม่มีคำว่า คิดถึง

อย่าปล่อยให้วันนี้ เราได้ยินแค่คำว่า "คิดถึง" ก้องอยู่ในหู
เมื่อมีโอกาส ดูแลคนที่อยู่ใกล้ๆคุณให้ดีที่สุด 
ตราบที่วันใดวันหนึ่งเมื่อเราหันกลับมา
เราจะไม่เสียดายที่วันนั้น "ทำไมเราไม่ทำ"

ฉันยังคิดถึง...








Create Date : 20 เมษายน 2560
Last Update : 20 เมษายน 2560 3:05:43 น.
Counter : 189 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)
สุวรรณอัมพร
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



คนแสนธรรมดา มีพระรัตนตรัยเป็นสรณะ