ทำวันนี้ให้ดีที่สุด Be Positive!
Group Blog
 
All Blogs
 
Ep.62



General & I
2017


เข้ามาถึงป้ายสุดท้ายของซีรี่ย์เรื่องจอมนางคู่บัลลังก์กันแล้วนะคะ เราอย่าเพิ่งไปตอนจบเลยเน้อะ ทำใจแพร๊พพพพ (ไม่ค่อยปลื้มตอนจบในซีรี่ย์เท่าไหร่ แต่ก็แค่เหล่มองบนเบา เบา เพราะฉากต่อสู้ก็ทำดีอยู่ สงสัยงบหมดเพราะลงทุนทำฉากสงครามสวยๆ ให้พวกเราได้ดูกัน เลยไม่มีงบจัดตอนจบให้สวยงามตามท้องเรื่องที่ผ่านมา..) ขอเขียนเกี่ยวกับตัวละคร(ในซีรี่ย์) องค์ชายเฮ่อเซีย กับองค์ชายเฉินเป๋ย ก่อนนะคะ


ชีวิตของตัวละครสองคนนี้น่าสนใจมาก มีใครสังเกตมั้ยเอ่ย ว่าชีวิตสองคนนี้ดูมีเรื่องราวชีวิตที่สลับกัน เริ่มจากตอนเป็นเด็กชีวิตฉูเป๋ยเจียลำบากมาก ชีวิตเร่ร่อน พบเจอแต่เรื่องโหดร้าย คนรังเกียจทั้งแม่ทั้งตัวเอง ไม่มีใครดูแลฉูเป๋ยเจียอย่างดีในตอนเด็ก มีแม่เพียงคนเดียวเท่านั้นที่รักและดีต่อฉูเป๋ยเจีย ตอนที่ฉูเป๋ยเจียเห็นแม่ถูกคนทำร้าย ฉูเป๋ยเจียได้สาบานไว้ว่าจะแก้แค้นคนพวกนั้น แต่หลังจากที่ฉูเป๋ยเจียได้พบกับไป๋ผิงถิงตอนเด็ก ไป๋ผิงถิงเปลี่ยนแนวคิดและความคิดในการมองโลก มองชีวิต คือเห็นว่าในโลกนี้ยังมีสิ่งดีดี ยังมีความอบอุ่น ยังมีความเอื้ออาทร ความช่วยเหลือจากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน (คนแปลกหน้า)  ฉูเป๋ยเจียจากที่ไม่เคยเชื่อใจใครมาก่อน แต่แค่เพียงได้รอยยิ้มอย่างอบอุ่นจากไป๋ผิงถิง เป็นรอยยิ้มที่เข้าไปฝังลึกอยู่ในหัวใจของฉูเป๋ยเจีย ทำให้ฉูเป๋ยเจียเปลี่ยนตัวเอง (ไปในทางดี) จนกระทั่งได้เข้าไปอยู่ในวัง ที่นี้ก็มีชีวิตที่ต้องการอะไรก็ได้ล่ะ มีเงินมีอำนาจ

ส่วนเฮ่อเซียตั้งแต่เกิด เติบโตขึ้นมาแบบมีพร้อมทุกอย่างพ่อแม่รัก พ่อแม่รวยเว่อร์ ท่านแม่เป็นถึงองค์หญิง ดังนั้นย่อมมีคนรัก(จะจริงไม่จริงไม่รู้ ) มีแต่คนเอาอกเอาใจ อยากได้อะไรก็ได้ ไปไหนมีทหารคอยคุ้มครอง แค่เฮ่อเซียสั่งหรือพูดคำเดียว ทุกคนรอบๆ ตัวก็พร้อมจะทำตามความต้องการ พูดได้ว่าเฮ่อเซียมีทุกอย่าง มีเพื่อนดีดี (คนรับใช้) อย่างตงจั๋ว และไป๋ผิงถิง มีคนให้ความเคารพมากมาย แต่แล้ววันหนึ่งเฮ่อเซียสูญเสียทุกอย่างที่เคยมี ไม่มีใครที่ต้องการจะช่วยเหลือเขา (คนที่เคยดีด้วยก็หลบหน้า) เฮ่อเซียต้องหนีเอาตัวรอดและช่วยตัวเอง คนที่ครั้งหนึ่งเคยให้ความเคารพ กับตามล่าและต้องการชีวิตเฮ่อเซีย เฮ่อเซียรอดชีวิตมาได้ก็เหลือแค่ตงจั๋วกับไป๋ผิงถิง เฮ่อเซียเกลียดฉูเป๋ยเจีย (ต้นเหตุทำลายครอบครัวเฮ่อเซีย) แต่แล้ววันหนึ่งไป๋ผิงถิงคนที่เฮ่อเซียเชื่อใจมากที่สุดใกล้ชิดที่สุดไปตกหลุมรักกับศัตรูตัวร้ายที่เฮ่อเซียเกลียดที่สุด แล้วไป๋ผิงถิงก็จากเฮ่อเซียไป แถมยังไปช่วยฉูเป๋ยเจียต่อต้านตัวเองอีก มันเป็นความกดดันที่ทำให้เฮ่อเซียคิดตลอดเวลาว่าถ้าเขาฆ่าฉูเป๋ยเจียได้ ทุกอย่าง(ในอดีต) ที่เคยเป็นของเฮ่อเซียจะต้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม

เฮ่อเซียต้องหาอำนาจก่อนก็เลยต้องหาทางให้ได้แต่งงานกับองค์หญิงแห่งไป๋หลัน แต่พอได้แต่งงานแล้วทุกอย่างมันไม่ได้เป็นไปอย่างที่คิดไว้ ที่ไป๋หลันมันก็มีตัวร้ายที่คอยรังแกเฮ่อเซีย ทำให้เฮ่อเซียเกิดความเครียดสะสมอีก

เราคิดว่านะตอนแรกเฮ่อเซียแค่คิดจะแก้แค้นและฆ่าฉูเป๋ยเจียเท่านั้นเพื่อแก้แค้นแทนจิ้งอันหวาง ท่านพ่อ เพราะคนทั้งต้าเหยียนถูกปล่อยข่าวให้เชื่อว่าจิ้งอันหวางคิดก่อการกบฏจึงถูกฆ่าล้างตระกูล แค่อยากจะเคลียร์เรื่องนี้ แต่แล้วพออยู่ใกล้อำนาจ เฮ่อเซียเลยคิดใหญ่ต่อคือหากใครได้ครองบัลลังก์อยากทำอะไรก็ได้

แต่ถ้าลองมาคิดดูดีดี ถ้าจำกันได้จะเห็นว่าพ่อของเฮ่อเซียฆ่าตัวตายเอง ฉูเป๋ยเจียไม่ได้เป็นคนฆ่า ..แล้วทำไมพ่อของเฮ่อเซียต้องฆ่าตัวตาย?? ตรงนี้แหละที่น่าคิด เพราะถ้าพ่อเฮ่อเซียฆ่าตัวตายก็แสดงว่าพ่อเฮ่อเซียมั่นใจว่าพอลูกชายเห็นศพตัวเองแล้วจะต้องล้างแค้นแน่ๆ คือต้องการให้เฮ่อเซียล้างแค้น แต่แม่ของฉูเป๋ยเจียถ้าจำกันได้ นางฆ่าตัวตาย นางต้องการปกป้องลูกให้อยู่ในวังอย่างปลอดภัย มีชีวิตที่ดี ไม่บอกเป๋ยเจีีย (เห็นมะก็ไม่มีการแก้แค้น) ว่าแม่ของฮ่องเต้สั่งให้นางฆ่าตัวตาย...

ส่วนไป๋ผิงถิง..ตัวแปรสำคัญ พวกเราจะเห็นว่าไป๋ผิงถิงมีเวลาพบและอยู่กับฉูเป๋ยเจียตอนเด็กแค่แป๊บเดียวเองแต่ฉูเป๋ยเจียจดจำมาตลอด(ฝังใจ) ส่วนเฮ่อเซียได้อยู่กับไป๋ผิงถิง 15 ปี แต่พอเกิดเรื่องกับจิ้งอันหวาง เฮ่อเซียห่างจากผิงถิงแป๊บเดียว เฮ่อเซียก็สงสัยและเริ่มไม่ไว้ใจในตัวไป๋ผิงถิงแล้ว...เห็นความแตกต่าง.... ฉูเป๋ยเจียยอมที่จะเสียสละชีวิตตัวเอง ทั้งขัดคำสั่งฮ่องเต้ต้าจิ้นเพื่อไป๋ผิงถิง คือยอมทุกอย่างขอแค่ให้ได้อยู่กับผิงถิง แต่เฮ่อเซียไม่ เฮ่อเซียเห็นการแก้แค้นสำคัญกว่าผิงถิง เพราะฉะนั้นเฮ่อเซียไม่ได้รักผิงถิง เฮ่อเซียมักจะคิดถึงตัวเองก่อนเป็นอันดับแรก ...ฉูเป๋ยเจียไม่สนว่าผิงถิงจะเป็นคนใช้ใครมาแต่งงานก็จะมีภรรยาคนเดียว ..แต่เฮ่อเซียให้ผิงถิงได้แค่เป็นเมียน้อย (สนม)...แต่ต้องยอมรับอย่างหนึ่งว่าถ้าเฮ่อเซียอยู่ใกล้ผิงถิง เฮ่อเซียจะอ่อนโยนลง จะเห็นได้จากหลายๆ ครั้งถึงแม้เฮ่อเซียจะตัดสินใจฆ่าไป๋ผิงถิงแต่พอได้เจอหน้ากันจริงๆ เฮ่อเซียจะนึกถึงอดีตตลอดจะพยายามขอให้ผิงถิงกลับมาอยู่ข้างตัวเอง....

..........................................................................

ตอนที่ 62

ภาพเหตุการณ์ย้อนหลังที่ทำให้แม่ทัพฉีเทียนยกทัพมาช่วยฉูเป๋ยเจีย

หนวดพิฆาตนาย อยู่กับใครนายตายเรียบ....


เจ้าหนวด (ตัวนี้อยู่กับใครนายตายหมด) แอบเอาจดหมายมาวางไว้ในที่พักของแม่ทัพฉีเทียน ข้อความในจดหมายเขียนไว้ว่าเฮ่อเซียเป็นคนฆ่าองค์หญิงเหย้าเทียน (ไอ้หนวดนี่แหละตัวยุ ตัวดีจริงๆ เลย) และแม่ทัพฉีควรฆ่าเฮ่อเซียที่เป็นคนอำมหิตมาก...หลังจากอ่านข้อความแล้วแม่ทัพฉีเทียนออกมาประกาศกับเหล่าทหารว่าต่อไปนี้พวกเราควรตาสว่างได้แล้ว มองดูเฮ่อเซียดีดี เฮ่อเซียเป็นลูกผู้ชายแบบไหนกัน ผู้ชายที่ฆ่าองค์หญิงของพวกเรา พวกเราต้องแก้แค้นให้องค์หญิง....ทหารไป๋หลันในกองทัพของแม่ทัพฉีทุกคนตะโกน "ต้องแก้แค้น ต้องแก้แค้นให้องค์หญิง"

แม่ทัพฉีเทียน....


เฮ่อเซียรู้ว่าไป๋ผิงถิงคือจุดอ่อนของฉูเป๋ยเจีย จึงหันหน้าเข้าโจมตีเมืองจินโหรวอย่างเต็มพิกัด ไป๋ผิงถิงสั่งให้ปิดประตูเมืองและเตรียมพร้อมประจัญบาน 



ด้านในเมืองหยางเฟิ้งถามผิงถิงว่าสถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง ผิงถิงบอกให้หยางเฟิ้งกับจุ๋ยจวี้รีบหนีไปพร้อมเด็กๆ จุ๋ยจวี้คุกเขาบอกข้าไม่ไปขอให้ข้าอยู่กับพี่สาวไป๋ ให้ข้าอยู่กับท่านที่นี้ จุ๋ยจวี้บอกในที่สุดข้าได้พบท่านแล้วต่อให้ข้าต้องตายข้าก็ต้องการอยู่ข้างๆ ท่าน หยางเฟิ้งก็ไม่ยอมไปเช่นกัน..ผิงถิงบอกหยางเฟิ้งขอร้องให้หยางเฟิ้งหนีไปเพราะต้องการให้เด็กๆ ปลอดภัย หยางเฟิ้งเลยโอเค บอกข้าจะพาเด็กๆ ไป แต่ข้าขอให้เจ้าสัญญากับข้าว่าเจ้าจะต้องมีชีวิตอยู่ หยางเฟิ้งบอกพวกเราจะรอเจ้าที่หมู่บ้านเม๋ยหลิน..

ผิงถิงบัญชาการให้ทหารใช้ทางเล็ก อย่าใช้ทางใหญ่เพราะทางเล็กๆ จะทำให้ทหารไป่หลันเข้ามาทีละน้อยๆ ถ้าใช้ทางใหญ่ทหารไป๋หลันจะกรูกันเข้ามา...แต่ถึงแม้จะเป็นแผนที่ดีแต่ทหารของไป๋หลันมีมากทำให้แพ้และแม่ทัพเฉินมู่โดนฆ่าตาย......

ผิงถิงบอกจุ๋ยจวี้ว่าข้าต้องออกไปเพื่อหยุดเฮ่อเซีย นี่เป็นโชคชะตาของข้า ตั้งแต่ท่านพ่อข้าสอนข้าเรื่องพิชัยสงครามข้าก็รู้ว่าซักวันหนึ่ง วันนี้ต้องมาถึง ผิงถิงบอกจุ๋ยจวี้เจ้าอย่าห้ามข้าเลย ข้าต้องทำตามโชคชะตานี้...

ด้านนอก กลุ่มทหารของต้าเหลียงและต้าจิ้น เสียสละตัวเอง จุดไฟเผาตัวเองแล้วเข้าไปตะลุมบอลกับทหารเฮ่อเซีย..."พวกเราจะสู้ให้ถึงที่สุด ต่อให้แลกด้วยชีวิตถ้าหยุดเฮ่อเซียได้ นั่นก็คุ้มค่าแล้ว"

ผิงถิงถึงไปบนเวทีและเริ่มตีกลอง เพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้เหล่าทหาร เฮ่อเซียสั่งให้ทหารจับตัวผิงถิงให้ได้แบบเป็นๆ แต่แม่ทัพของไป๋หลันสั่งทหารให้ฆ่าผิงถิงซะ ...พานลู่ตะโกนบอกแม่ทัพฉูให้ไปช่วยผิงถิง....

แพนทีน ผมสยาย...ฉากตีกลองเรียกขวัญกำลังใจทหาร


ตงจั๋วได้รับบาดเจ็บ แต่ก็มองไปที่ผิงถิงอย่างเป็นห่วง...แซ่บ 13 มาพอดีช่วยชีวิตผิงถิงจากทหารไป๋หลันไว้ได้ แซ่บ 13 บอกข้าจะตีกลองช่วยเจ้าอีกกลอง...ผิงถิงเห็นแม่ทัพฉูได้รับบาดเจ็บและบอกแซ่บ 13 ให้รีบไปช่วยแม่ทัพฉู....แซ่บ 13 เหาะลงมาช่วยแม่ทัพฉู "นี่ข้ามาช้าไปมั้ย??" แม่ทัพฉูบอก "มันจะดีมากถ้าเจ้ามาเร็วกว่านี้"......

มาแบบรับเชิญแค่ในซีรี่ย์ ส่วนในนิยายไม่มีนะคะฉากนี้ ...

โตมาด้วยกัน ทะเลาะกันเป็นเรื่องธรรมดา..


..ส่วนเฮ่อเซียกำลังเดินตรงไปที่ผิงถิง
เฮ่อเซีย---ผิงถิง เจ้ามักจะเล่นกับความรู้สึกของข้า และมักจะได้ผลเสมอ
ผิงถิง---เฮ่อเซีย ท่านแพ้แล้ว
เฮ่อเซีย---(ยิ้ม) ข้างั้นเหรอ ได้ข้ายอมรับตอนนี้ข้ากำลังจะทำลายที่นี้ให้ราบ และเจ้าก็ด้วยผิงถิง 
ผิงถิง---เฮ่อเซีย ท่านเลือกเดินทางผิดแล้ว
เฮ่อเซีย---ถึงเวลานี้แล้ว ข้าเลือกทางถูกหรือผิด ก็ไม่มีความหมายอะไร ข้าคิดไม่ถึงว่าเมืองจินโหรวจะเป็นเมืองที่เราจะมาตายด้วยกัน เจ้าจำได้มั้ยเจ้าพูดอะไรไว้เมื่อตอนที่จิ้งอันหวางถูกทำลาย?
ผิงถิง---ข้าจำได้ ข้าบอกว่าข้าจะติดตามท่านไป เป็นคนรับใช้ท่าน หรือ เป็นภรรยาท่าน เราจะหาที่สงบๆ สวยๆ อาศัยอยู่กัน ข้าจะเล่นพิณให้ท่านได้รำกระบี่ แต่เมื่อมองกลับไปมันกลายเป็นฝันร้ายแทนที่จะเป็นฝันดีของเรา นายน้อยตอนนี้ยังไม่สายเกินไป ข้าจะขอร้องฉูเป๋ยเจีย และเขาจะไม่ฆ่าท่าน (เอ่ยชื่อเฮียฉู ต่อหน้าเฮ่อเซียได้ไงแม่ผิงถิง เฮ่อเซียเกลียดเฮียฉูที่ซู๊ดด)
เฮ่อเซีย---ข้าไม่มีวันขอร้องฉูเป๋ยเจีย เพราะฉูเป๋ยเจียฆ่าท่านพ่อของข้า ฮึ ถ้าข้าพรากเจ้าไปจากฉูเป๋ยเจียมันจะทำให้ฉูเป๋ยเจียทรมานมากกว่าตาย
ผิงถิง---(หัวเราะ) ฆ่าข้างั้นเหรอ ถึงแม้ข้าจะตาย เขาก็ได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ที่ยิ่งใหญ่อยู่ดี ชาตินี้ข้าได้พบฉูเป๋ยเจีย ได้รักเขา ได้ช่วยให้เขาสำเร็จสมปราถนา ถึงข้าฆ่าก็คุ้มค่าที่สุดแล้ว
เฮ่อเซีย---ในที่สุด ก็เป็นผู้หญิงที่มักจะเสียสละชีวิตตนเองเพื่อผู้ชาย ถ้าข้าเป็นฉูเป๋ยเจียข้าจะยกเลิกทุกอย่างไม่ต้องการอำนาจ ไม่ต้องการแผ่นดิน ไม่ต้องการความร่ำรวย ขอเพียงแค่ข้ามีเจ้า (เฮ่อเซียนึกถึงองค์หญิงเหย้าเทียน)
--------
เหย้าเทียน---ท่านพี่ข้าขอฝากไป๋หลันไว้ในมือของท่าน หากไม่มีข้า ท่านจะมีอิสระมากขึ้น ข้าหวังให้ท่านได้ประสบความสำเร็จตามความปราถนา
---------  
เฮ่อเซีย---ผิงถิง พวกเราหยุดทุกอย่าง จบทุกอย่างไว้ที่นี่
ผิงถิง---(หลับตา พร้อมเตรียมตัวตาย แต่แม่ทัพฉูมาขวางไว้ทัน )
แม่ทัพฉู---ผิงถิง ในที่สุดข้าก็กลับมาทัน (จากเหตุการณ์ครั้งเก่าที่บ้านสวนไผ่ที่มาไม่ทัน)

ม่อหราน สั่งทหาร ...ตั้งด่านยุทธการรอเสียบ....


เฮ่อเซียสู้กับแม่ทัพฉู แม่ทัพฉูเสียเปรียบเพราะไม่มีดาบละ (แต่เฮ่อเซีย นี่เราก็เตือนหลายครั้งละว่าให้เลือกดาบยาวๆ มาสู้ วันนี้เอาดาบสั้นมาอีกละ ) เฮ่อเซียมองแม่ทัพฉูอย่างดูถูก เจ้าชนะทุกอย่างอย่างนั้นเหรอ ไม่มีทาง (เงื้อมดาบจะฆ่าแม่ทัพฉู) 

รู้ว่าเฮียเหนื่อย เฮียบาดเจ็บ เฮียล้ม ...


แต่เฮียห้ามหลับตา... หลับใส่ซะงั้น .....เกลียดฉากนี้มาก จากใจเลย...


...ผิงถิงวิ่งมาดันพุงเฮ่อเซีย ถอย ถอย ถอย....กะดันตกเวที...ผิงถิงหันมาบอกแม่ทัพฉู ไม่ต้องเสียใจ อย่ากังวล ขอให้ดูแลฉางเสี่ยวให้ดี.......

ระดับแม่ทัพใหญ่ ถูกผู้หญิงดันร่วงได้ไง...ฉากนี้ก็ไม่สมเหตุสมผลเลย...


ผิง..........ถิง.............


....เฮ่อเซียคิดถึงเหย้าเทียนวิ่งเข้ามาขวางตอนที่แม่ทัพฉูจะฆ่าเฮ่อเซีย.............ก่อนจะตกจากเวที เฮ่อเซียก็ตระหนักว่าสิ่งที่เขาต้องการมากที่สุดในชีวิตคือองค์หญิงเหย้าเทียน เฮ่อเซียน้ำตาคลอและไหลอาบสองแก้ม มองเห็นผิงถิงเป็นหน้าขององค์หญิงเหย้าเทียนภรรยาของเขา ....(เห็นรอยยิ้มของเฮ่อเซียมั้ย สงสารอะ ทั้งอ่อนโยนทั้งเศร้า ทั้งเสียใจ)

โอ้ววว ร้องเพลงอะไรดี... 


สิ่งใดดูเหมือนมีค่า..... (ต้องร้องเพลงพี่หนุ่ยอำพล)


คนไขว่และขว้ากันไป.....


ไม่ขอแย่งยื้อให้เหนื่อยใจ....


ฉันขอเธอ...คน..เดียว...


เฮ่อเซียผลักผิงถิงลอยกลับขึ้นไปบนเวที และตัวเองก็ลอยตกลงมาโดนกองทัพทหารของม่อหรานที่รออยู่เสียบ.....เฮ่อเซียเห็นองค์หญิงเหย้าเทียนยิ้มและภาพแห่งความสุข เวลาเก่าๆ ย้อนมา แล้วก็หลับตาสิ้นลมหายใจ...

นายน้อยไปแล้ว....


แม่ทัพฉูกอดผิงถิงแน่น บอกต่อจากนี้ไปพวกเราจะไม่แยกจากกันอีก...ผิงถิงเจ้าโกหกข้า...

สงครามจบลง...ที่บริเวณหน้าผา แซ่บ 13 บอกลาผิงถิง ผิงถิงถามแซ่บ 13 ว่าจะกลับไปที่เหยียนวิลล่าเหรอ แซ่บ 13 บอกไม่มีเหยียนวิลล่าอีกแล้วเพราะโลกนี้สงบแล้ว...ผิงถิงถามแซ่บ 13 ว่าอยู่กับพวกเรามั้ย แซ่บ 13 บอกข้าไม่อยู่ยิ่งอยู่ยิ่งเจ็บปวดที่เห็นท่านสองคนรักกัน.....แล้วก็แยกย้ายกันไป



จบด้วยฉากแม่ทัพฉู กับผิงถิงเดินเข้าท้องพระโรงต้าจิ้นในฐานะ ฮ่องเต้กับราชินี.... (จบละ อะไรแว๊ )


ในนิยาย

เฮ่อเซียไม่ได้ร่วงลงมาตายด้านล่างเวที แต่ถูกแม่ทัพฉูฆ่าตาย

เฮ่อเซียรู้ว่าแม่ทัพฉูกังวลเรื่องความปลอดภัยของผิงถิง เฮ่อเซียจึงพุ่งเป้าไปที่ผิงถิง ในขณะที่เฮ่อเซียกำลังจะฆ่าผิงถิง เฮ่อเซียมองตาผิงถิง เฮ่อเซียก็เห็นดวงตาที่เข้มแข็งของผิงถิง ไม่มีความหวาดกลัว .... แล้วทันใดนั้นเฮ่อเซียก็รู้สึกปวดที่หัวใจ เห็นเลือดหยดลงมาแดงฉ่าน แม่ทัพฉูแทงเฮ่อเซียจากด้านหลัง ตงจั๋วรีบวิ่งมา แม่ทัพฉูกำลังจะฟันดาบไปที่ตงจั๋ว ผิงถิง กระโดดมาจับมือแม่ทัพฉูพร้อมตะโกน "อย่าฆ่าตงจั๋ว"...

เฮ่อเซียได้รับบาดเจ็บ สั่งให้ทหารหันหน้าไปทางตะวันตก (รวมกับอีกทัพหนึ่ง) แม่ทัพฉูรีบพาผิงถิงขึ้นม้าและถามผิงถิงว่าเจ้าได้รับบาดเจ็บมั้ย ผิงถิงส่ายหน้าและบอกว่าไม่บาดเจ็บ และก็ถามอีกว่าเฮ่อเซียได้รับบาดเจ็บมากมั้ย...แม่ทัพฉูโกรธบอก ข้าไม่รู้หรอกว่าเขาบาดเจ็บมากมั้ย แต่ข้าขอให้เขาบาดเจ็บหนักๆ เขาเกือบฆ่าเจ้า...

แม่ทัพฉีเทียนเห็นว่าเฮ่อเซียกำลังกลับไปรวมตัวกับทหารอีกกองทัพหนึ่ง จึงถามแม่ทัพฉูว่าพวกเราควรทำอย่างไรต่อไป แม่ทัพฉูยิ้ม บอกเดี๋ยวแม่ทัพเซ่อยี่จะมาถึงละ ทหารต้าเหลียงที่ถูกเฮ่อเซียบังคับให้มารบจะต้องแยกตัวออกมา ไม่มีใครจะรบเพื่อเฮ่อเซีย...เช่นเดียวกับทหารของต้าจิ้นที่ถูกบังคับให้ยอมแพ้ เมื่อเขาได้ยินเสียงข้า แม่ทัพฉูเป๋ยเจียพวกเขาจะต้องสู้กับเฮ่อเซีย ไม่มีทหารต้าจิ้นจะรบเพื่อเฮ่อเซียอีกต่อไป

เฮ่อเซียได้ยินเสียง มองออกไปก็เห็นว่าตนถูกทหารล้อมไว้ทั้ง 4 ด้าน เห็นธงเขียนคำว่า "ถิง" เฮ่อเซียรู้ทันทีว่าชื่อนี้มาจากอะไร (แม่ทัพฉูตัดสินใจเป็นแม่ทัพสูงสุดเพื่อนำทัพสู้กับเฮ่อเซีย จึงให้ชื่อใหม่กับกองทัพ (ต้าจิ้น ต้าเหยียน ต้าเหลียง ไป๋หลัน) ว่า  ถิง แม่ทัพฉูบอกว่าสัญญาไว้กับผู้หญิงที่เขารักว่าจะทำให้โลกนี้สงบสุขให้ได้เพื่อให้ลูกหลานได้อยู่อย่างสงบ พวกท่านทุกคน (ทหาร) ได้โปรดจำไว้ว่าพวกเรากำลังต่อสู้ ไม่ใช่เพื่ออำนาจ ไม่ใช่เพื่อสมบัติเงินทอง ไม่ใช่เพื่อตำแหน่ง แต่พวกเรากำลังสู้เพื่อคนที่เรารัก)

เฮ่อเซียบาดเจ็บหนัก ทรุดลงบนหลังม้า ตงจั๋วรีบมาดูเฮ่อเซียและคุกเข่าคอยดูอากาน เรียกตลอด "นายน้อย นายน้อย" ตงจั๋วร้องไห้เสียงดัง เพราะเฮ่อเซียไม่ตอบ พอทหารได้ยินตงจั๋วร้องไห้ พวกทหารไป๋หลันก็รู้ละว่าพวกตนเองพ่ายแพ้แล้ว (แม่ทัพตาย)..ทหารต่างทิ้งอาวุธลง.....ผิงถิงมองเห็นเฮ่อเซียนอนราบกับพื้น ก็รีบวิ่งไปดู แม่ทัพฉูเป็นห่วงก็ตามผิงถิงมาด้วย ผิงถิงมาถึงร่างของเฮ่อเซีย...บอกตงจั๋ว ให้ข้าดูเฮ่อเซียซิ...ผิงถิงคุกเข่า มองเลือดที่ไหลออกมา มองหน้าที่คุ้นเคยของเฮ่อเซีย มองตา ปาก จมูก นึกถึงเรื่องอดีต "เจ้าอยู่นิ่งๆ อยู่ตรงนี้ ข้าจะวาดรูปเจ้า" เป็นคำพูดแรก ๆ ที่เฮ่อเซียพูดกับผิงถิงตอนที่ผิงถิงได้เข้ามาอยู่ในจิ้งอันหวางครั้งแรก...ท่านเปรียบเสมือนพู่กันชั้นเยี่ยม ทำไมถึงได้เขียนเรื่องราวโหดร้ายเช่นนี้?.... โอรสของจิ้งอันหวางผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ที่เกือบได้เป็นจักรพรรดิ์ครองทั้ง 4 แคว้น ท่านคงเสียใจที่ไม่สามารถไขว่คว้าความสุขต่างๆ ไว้ได้ ความสุขหายไป...."นายน้อย" ผิงถิงเรียกเฮ่อเซีย..... เฮ่อเซียค่อยๆ เปิดตาและขยับริมฝีปาก...เฮ่อเซียเห็นผิงถิง..."เจ้ากลับมาหาข้าได้ใช่มั้ย? ....
ผิงถิง---(พยักหน้า) ข้ากลับมาแล้ว นายน้อย
เฮ่อเซีย--- ทำไมเจ้าเรียกข้าว่านายน้อย?
ผิงถิง---(อึ้ง พูดไม่ออก)
เฮ่อเซีย---(ยิ้ม) องค์หญิง องค์หญิง มาซิมาดูนี่ ข้าสัญญาไว้ข้าจะทำมงกุฏราชินีให้ท่าน ข้านำมันมากับข้าด้วย....มงกุฏที่สวยที่สุดทำจากเครื่องประดับมีค่าที่สุดในโลก ข้าทำเพื่อภรรยาของข้า เจ้าดูซิข้ารวมแผ่นดินเข้าด้วยกันแล้ว ข้ารู้แล้วว่าข้าทำเพื่ออะไร ข้าทำเพราะข้าต้องการให้เจ้ายิ้ม ได้เห็นรอยยิ้มของเจ้า เหมือนครั้งแรกที่ข้ามาไป๋หลัน ข้าเปิดม่านและข้าเห็นเจ้ายิ้ม ข้าจะรำดาบเพื่อเจ้า ข้าจะปักดอกไม้บนผมให้เจ้า ข้าจำเรือนผมอันเงางามของเจ้าได้  ชายาของข้าเจ้าจะเป็นผู้หญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก จากนี้ไปไม่มีใครจะสู้เจ้าได้ ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าร้องไห้คนเดียวอีกแล้ว (เฮ่อเซียร้องไห้)

ผิงถิงจับมือของเฮ่อเซียแน่น เห็นดวงตาของเฮ่อเซียเหม่อมองไปเหมือนฝันอยู่ เฮ่อเซียรำพึงอย่างเดียว "องค์หญิง นี่ไงมงกุฏราชินี มง กุฏ รา ชิ นี ท่านเห็นมั้ย..... ผิงถิงบอกข้าเห็นแล้ว ......เฮ่อเซียได้ยิน (คิดว่าเป็นเสียงเหย้าเทียน) ก็ผ่อนคลาย ยิ้ม แล้วยื่นมือขึ้นไปบนฟ้า พยายามจะสัมผัสภาพขององค์หญิงในหัวใจเขา แล้วก็ขาดใจตาย......ผิงถิงยังคงคุกเข่าอยู่ และพูดว่านายน้อยตายแล้ว...เขาไม่เป็นองค์ชายของจิ้งอัน เขาไม่เป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ เขาไม่เป็นปิศาจสำหรับทุกประเทศอีกแล้ว เขาเป็นเพียงเฮ่อเซีย เฮ่อเซียคนที่รักองค์หญิงเหย้าเทียน เฮ่อเซียคนที่ถึงตายก็ยังคงคิดถึงแต่องค์หญิงเหย้าเทียน ภรรยาของเขา...นายน้อยของข้าในที่สุดก็ตระหนักแล้วว่าเขาไม่ได้โดดเดี่ยว เขามีภรรยาที่น่ารัก คอยอยู่เคียงข้างเขาเสมอ เวลาที่เขามีทุกสิ่งทุกอย่างก็เป็นเวลาเดียวกับที่เขาสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่าง.....เหนื่อย หัวใจแตกสลาย.....แม่ทัพฉูกอดผิงถิง

หลังจากสงครามจบลง

ประชาชนอยู่กันอย่างสงบสุข แต่แต่ละประเทศไม่มีสายเลือดราชวงศ์ของตนเหลืออยู่เลย ประชาชนต้องการให้มีผู้นำประเทศคนใหม่และไม่มีใครเหมาะสมเท่าฉูเป๋ยเจีย

เฮ่อเซียใช้เวลาตลอดทั้งชีวิตพยายามจะครอบครองทั้ง 4 ประเทศ แต่ในท้ายที่สุดเขาก็รู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ....

ที่บ้านของเซ่อยี่... ลูกของหยางเฟิ้งกับฉางเสี่ยวกำลังเล่นกัน ลูกของหยางเฟิ้งสอนฉางเสี่ยวให้เรียกดาบ ว่าดาบ ฉางเสี่ยวเรียกว่ามีด(ทำครัว)...ลูกหยางเฟิ้งวิ่งไปหาพ่อ(เซ่อยี่) บอกให้บอกฉางเสี่ยวทีว่าอาวุธนี้เรียกว่า ดาบ ไม่ใช่มีดทำครัว...พานลู่เดินเข้ามาได้ยิน เลยบอกว่าถ้าฉางเสี่ยวอยากเรียกว่ามีดทำครัวก็ปล่อยให้เขาเรียกไปเถอะ .....แล้วก็หัวเราะ บอกแม่ทัพเซ่อยี่ว่าข้ามาหาท่านเพื่อขอชาดื่ม... แม่ทัพเซ่อยี่บอก นี่เจ้าไม่อายบ้างหรือ เดินมาขอชาดื่มแบบนี้...พานลู่บอกทำไมข้าต้องละอายด้วยอะท่าน ไม่มีอะไรผิดซักหน่อยข้าเป็นพ่อทูลหัวของลูกท่านด้วย....จุ๋ยจวี้ได้ยินถามพานลู่ว่า..มันจะมีประโยชน์อะไรที่เขาจะได้เจ้าเป็นพ่อทูลหัว......พานลู่บอก ก็เขาก็จะมีแม่ทูลหัวที่สวยมากด้วยไง...หยางเฟิ้งยิ้มแล้วบอกลูกข้าช่างโชคดีจริงๆ ..แล้วทุกคนก็หัวเราะกันอย่างมีความสุข..

ในวันทำพิธีพ่อทูลหัว แม่ทัพรู่ฮ่าน แม่ทัพม่อหราน และฉูเป๋ยเจียมาถึง นี่เป็นครั้งแรกที่ทุกคนมารวมตัวกันหลังจากที่เฮ่อเซียตายไปแล้ว....ทุกคนเริ่มพูดคุยกันเรื่องเฮ่อเซีย ..อาจารย์ของจุ๋ยจวี้บอก ใครจะคิดว่าเฮ่อเซียมาพ่ายแพ้อยู่ที่เมืองจินโหรว พวกเรานี่ช่างโชคดีจริงๆ .....เซ่อยี่ถามท่านหมอ "ท่านหมายความว่าอย่างไรที่ว่าพวกเราโชคดี"....ท่านหมอบอกถ้ากองทัพไป๋หลันไม่แยกไปหลายทาง ผลของสงครามพวกเราคงเละ...พานลู่ไม่เห็นด้วย บอก "ท่านพ่อตาในสงครามพวกเรารบด้วยใจ มีเป้าหมาย เฮ่อเซียไม่มีทหารที่จงรักภักดีก็เท่ากับว่าเขาแพ้ตั้งแต่เริ่มแล้ว....แม่ทัพทุกคนเห็นด้วย.....แต่อย่างไรก็ตามศึกที่จินโหรวยังไงก็อันตรายมากอยู่ดี เพราะทหารของเฮ่อเซียทั้ง สองกองทัพไม่ได้รับผลกระทบจากเสบียงที่ปนเปื้อน ..(ม่อหรานพูด).....แม่ทัพเซ่อยี่เสริมขึ้นพวกเรานำทัพมาได้ทันเวลากันพอดีและทัพของไป๋หลันเองก็ตัดสินใจสู้กับเฮ่อเซีย (ทัพของฉีเทียน).....

หยางเฟิ้งบอกทุกคนว่ามันน่าจะถึงเวลาละนะที่พวกเราต้องแต่งตั้งฉูเป๋ยเจียเป็นฮ่องเต้ แทนที่เราจะเรียกว่าองค์ชายต่อไป...ฉูเป๋ยเจียหัวเราะ บอกข้าไม่อยากเป็น ข้าก็ไม่มีโอกาสได้คุยสนุกสนานแบบนี้กับพวกท่านนะซิถ้าข้าเป็นฮ่องเต้ ข้าสัญญากับผิงถิงไว้ข้าต้องการแค่ทำให้โลกนี้สงบสุข ...ทุกคนต่างพูดขึ้นว่า ก็ท่านนั้นแหละฉูเป๋ยเจีย ถ้าท่านไม่ปกครองแผ่นดินแล้วใครจะสร้างความสงบสุขให้แผ่นดินได้ละ... "ทุกอย่างกำลังไปได้ดี ประชาชนกำลังยินดีที่จะมีการฟื้นฟูจิ้งอันเพื่อให้เป็นสถานที่สำคัญ ประชาชนต่างเสนอตัวช่วยมากมาย มีการบริจาคเงินมากมายเพื่อจัดเก็บหนังสือและทำนุบำรุงตำหนักจิ้งอันหวาง ตอนนี้ตงจั๋วกำลังดูแลอยู่....ฉูเป๋ยเจียบอกผิงถิงรอที่จะพบตงจั๋วอยู่ นางกังวล..แม่ทัพรู่ฮ่านบอกฉูเป๋ยเจียว่าตงจั๋วฝากจดหมายมาให้ผิงถิง บอกเขาต้องการอยู่ที่วังจิ้งอัน เขาอยากอยู่ช่วยและดูแลวังจิ้งอัน ..ผิงถิงรู้สึกผ่อนคลาย และวางใจว่าตงจั๋วสบายดี และดูแลวังจิ้งอันได้ดีแน่นอน......หยางเฟิ้งขอให้ฉูเป๋ยเจียรักษาสัญญา ฉูเป๋ยเจียบอกเขาจำได้ สัญญาที่จะดูแลผิงถิงให้ดี หยางเฟิ้งบอกผิงถิงต้องเศร้าโศกมากจากการตายของเฮ่อเซีย เขาโตมาด้วยกัน ฉูเป๋ยเจียบอกเวลาช่วยรักษาแผลใจได้....

ฉางเสี่ยว ผิงถิง และฉูเป๋ยเจีย เดินด้วยกัน ฉูเป๋ยเจียกอดผิงถิงและลูกจากด้านหลัง...ฉางเสี่ยวขอไปวิ่งเล่น...ผิงถิงบอกฉูเป๋ยเจียว่ากำลังคิดถึงมงกุฏราชินี..เป๋ยเจียแปลกใจที่ทำไมผิงถิงคิดถึงสิ่งของนั้น ..ผิงถิงบอกไม่ใช่มงกุฏราชินีของข้า ข้าหมายถึงมงกุฏราชินีขององค์หญิงเหย้าเทียน ท่านยังจำได้มั้ย..ฉูเป๋ยเจียบอกจำได้ ทำไมเหรอ...ผิงถิงหลับตาแล้วพูดว่า สัญญา 5 ปี สงบศึก การตายของสององค์ชายน้อยแห่งต้าจิ้น ผิงถิงประท้วงอดอาหาร....อย่างน้อยโอกาส 3 ครั้ง.....เป๋ยเจียถามหมายความว่าอย่างไร โอกาส 3 ครั้ง....เป๋ยเจียบอก ข้าไม่ใช่เฮ่อเซีย และเจ้าไม่ใช่องค์หญิงเหย้าเทียน.....
ผิงถิง--- ข้าไม่ใช่องค์หญิงเหย้าเทียน และท่านไม่ใช่เฮอ่เซีย ....ข้าเป็นผิงถิงผู้ก่อเรื่อง ผิงถิงผู้โง่เขลา ผิงถิงผู้เป็นปีศาจ ผิงถิงผู้อ่อนโยน ทุกๆ ผิงถิง จะเป็นคนที่ฉูเป๋ยเจียรักใช่มั้ย??
ฉูเป๋ยเจีย---(ไม่ตอบ แค่กอดแน่นขึ้น)

จบบริบูรณ์

............................................
ส่วนคู่ของม่อหราน.... หลังจากฉูเป๋ยเจียได้ขึ้นเป็นฮ่องเต้ของต้าถิงแล้ว มีเจ้าเมืองส่งองค์หญิงที่เป็นลูกสาวมาให้เป็นสนมของฉูเป๋ยเจีย ผิงถิงจัดการโดยใช้สมอง (ฉูเป๋ยเจียไม่เคยได้เห็นหน้าบรรดาสาวๆ ที่เหล่าเจ้าเมืองส่งมาให้เป็นนางสนมเลยซักกะคนเดียว) บอกให้ลองอยู่กับผิงถิง 3 วัน หากหลังจาก 3 วันแล้วคิดว่าอยู่ได้ ก็จะแต่งตั้งให้เป็นสนม...แต่พอองค์หญิงเห็นความรักของผิงถิงกับฉูเป๋ยเจียแล้วก็ขอถอนตัว ในเวลาที่กำลังจะกลับเมือง ม่อหรานตามไปและขอองค์หญิงแต่งงาน แล้วก็อยู่กันอย่างมีความสุข.... เจ้าเมืองก็ไม่โกรธเพราะม่อหร่าน แซ่ "ฉู" เหมือนกับฉูเป๋ยเจีย...(อิอิ ใครรู้บ้าง)..."ฉูม่อหราน" .....

...........................................






Create Date : 13 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 15 กุมภาพันธ์ 2560 16:51:00 น. 9 comments
Counter : 2028 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
สวัสดีคะ..

น่าสนใจคะ..ล่าสุดเพิ่งดูMoon loverคะ..

ดูหนังสมัยก่อน ชอบนะคะ


โดย: อ้อมแอ้ม (คนผ่านทางมาเจอ ) วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:04:40 น.  

 
ขอบคุณมากนะคะที่แปลให้อ่าน ถึงแม้จะฟังในซีรีย์ไม่เข้าใจ แต่ก็ได้อ่านใน blog ไปแล้วทำให้เข้าใจและรู้เรื่องขึ้นเยอะเลย ระหว่าง version sub thai ซึ่งแปลช้ามาก รอใจจะขาดพึ่งถึงตอน 15เอง


โดย: Bumbim IP: 119.63.83.161 วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:13:22:18 น.  

 
ตั้งตา รอๆๆๆๆ เป็นกำลังใจให้คุณหวาน นะคะ


โดย: ผิงถิง IP: 110.77.204.177 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:14:24:04 น.  

 
ขอบคุณทุกท่านนะจ๊ะ ฮึบ ฮึบ กำลังเขียนจ้ะ


โดย: wansugar วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:44:40 น.  

 
เดินทางมาถึงตอนจบ เศร้ามากติดตามมาตลอดไม่เคยพลาดสักตอน เที่ยงคืนตีหนึ่ง รออัพเดทตลอด ไม่ดูก็นอนไม่หลับ จบแล้วเหงามาก เสียดายตอนจบไม่มีฉางเสี้ยว(ฉู่จูเนียร์)ขอยืมมาพูดนะคะ ฉางเสี้ยวขวัญใจพี่ป้าน้าอา ส่วนเฮียจงขวัญใจแม่ยก เรื่องนี้หล่อมากๆๆๆๆ อ่านทุกตอน แอบยิ้มหัวเราะตลอด กราบขอบพระคุณที่แปลให้เราเข้าใจมากขึ้น เพิ่มรสชาติแซ่บเวอร์ ขอบคุณมากๆๆๆๆเจ้าคะ


โดย: รักเฮียจง IP: 182.232.58.190 วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:21:00:45 น.  

 
รักเฮีย ก็ดูกันวน วน อ่านกันวน วน นะจ๊ะ เฮียเท่ห์มากเรื่องนี้ คือดีงาม แต่ก็นะหวานรักและเอ็นดูหลายคนค่าา 555


โดย: wansugar วันที่: 14 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:21:38:16 น.  

 
สวัสดีค่ะ...
อ่านบล็อกซีรีย์เรื่องนี้แล้ว
คุณหวานทำให้มันได้สมบูรณ์นะคะ
ขอบคุณมากค่ะ..
ปล.ไม่รู่้จะมีซีรีย์เรื่องใดที่จะทำให้เราฟินได้เท่านี้อีก


โดย: ่jintapa a. IP: 61.19.239.82 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:34:28 น.  

 
ขอบคุณนะคะ มีเอาเนื้อหาในนิยายเข้ามาเสริมให้ด้วย ฟินนนน มากค่า


โดย: ผิงถิง IP: 183.88.176.102 วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:14:42:04 น.  

 
ถ้ามีอีกซักตอนเพิ่มคงจะดีไม่น้อย
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ :)


โดย: wansugar วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:16:36:17 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wansugar
Location :
Germany United Kingdom

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 115 คน [?]




ชื่อหวานจ้า สวัสดีทุกคน ฟอล์โลแฟนเพจ Wansugar-Love Chinese Novels & Series เพื่อติดตามข่าวสารการอัพเดทรีวิว ได้นะคะ
Friends' blogs
[Add wansugar's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.