ทำวันนี้ให้ดีที่สุด Be Positive!
Group Blog
 
All Blogs
 
Ep.56-57



General & I
2017


ตอนที่ 56 

ผิงถิงสั่งม่อหรานให้เก็บเสบียงไว้ให้เพียงพอใช้แค่วันเดียวเท่านั้น ตอนนี้ทหารไป๋หลันกำลังเดินทางมาถึงในไม่ช้านี้ บอกให้ม่อหรานเผาน้ำและเสบียงให้หมดอย่าให้เหลือ รวมทั้งอาวุธ และเต็นท์ ที่เกินก็เผาทำลายให้หมด และเผาศพทหารและคนที่นอนล้มตายให้หมดบนยอดเขา...ม่อหรานสงสัยก็ถามผิงถิง เผาแล้วจะดีเหรอ

เค้ารักม่อหราน...


เผาหมดเลย....ผิงถิงบอกทุกวินาทีต่อจากนี้ไปเราต้องทำให้ไป๋หลันเห็นว่าต้าจิ้นรวมตัวกันอยู่และมีกิจกรรมที่ทำแบบวางแผนไว้แล้วอย่างดี จะทำให้ทางไป๋หลันนิ่งเพื่อหยุดดูท่าที ดูสถานะการณ์ปัจจุบันก่อนที่จะลงมือทำอะไรต่อไป (ถ่วงเวลา)
ด้านในเต็นท์ เป๋ยเจียอยู่กับฮ่องเต้ต้าจิ้น พี่ชาย ฮอ่งเต้บอกให้เข้ามาใกล้ๆ แล้วก็กระซิบบอกเป๋ยเจียว่า ข้าทำตามสัญญาที่ข้าให้ไว้กับเจ้า ข้ารอเจ้ามา 2 ปีแล้ว..........เป๋ยเจียบอกพี่ชายให้หยุดพูดเถิด ท่านต้องพักมากๆ ข้าสัญญาว่าข้าจะพาท่านออกจากที่นี่ โลกนี้จะกลับมาสงบสุขอีกและข้าจะพาท่านกลับต้าจิ้นอย่าง
ปลอดภัย พระราชวังต้าจิ้นที่ที่เราสองคนเติบโตมาด้วยกัน.....

ถ้าคุณภรรยาโอเค ...คุณน้องชายก็ย่อมโอเค....มาถูกทางละฮ่องเต้


ฮ่องเต้--- ข้ากลับไปไม่ได้อีกแล้ว ไม่สามารถกลับไปอีกแล้ว เป๋ยเจียข้าอยากพบผิงถิงอีกซักครั้ง

เป๋ยเจียเดินออกมาหาผิงถิงถามผิงถิงว่าเจ้าหนาวมั้ย...ผิงถิงเห็นเป๋ยเจียก็พูดขึ้นประมาณว่า ข้าได้ยินท่านเรียกฮ่องเต้ว่าพี่ชาย ผิงถิงบอกตอนนี้ทหารไป๋หลันกำลังมาและเฮ่อเซียเหมือนสัตว์ป่าดุร้ายกระหายเลือด ตอนนี้ฮ่องเต้ป่วยมากและต้าจิ้นต้องการใครซักคนเป็นผู้นำ หน้าที่นี้เป็นของท่านใช่มั้ยเป๋ยเจีย ท่านต้อง
แบกรับไว้ ต่อจากนี้ไปพวกเราคงไม่สามารถจะมีชีวิตอยู่อย่างอิสระได้ .........เป๋ยเจียบอกผิงถิงว่าพี่ชายข้าอยากพบเจ้า เจ้าไม่ต้องกลัว... ผิงถิงเข้ามาหาฮ่องเต้ ฮ่องเต้บอกทุกคนให้ออกไปขอคุยกับเป๋ยเจียกับผิงถิงโดยลำพัง....

ผิงถิงข้ารู้ว่าหลายปีที่ผ่านมานี้เจ้าต้องลำบากมากที่ต้องอยู่ข้างกายเป๋ยเจีย เจ้าเป็นถึงเทพธิดาพิณแห่งต้าจ้ิน แต่เป็นเพราะข้า ข้าทำให้ต้าจิ้นล่มสลาย ....ผิงถิงบอกข้าไม่สนใจลาภยศตำแหน่งนั้นหรอก มีไม่มีไม่ใช่เรื่องสำคัญ ขอแค่ให้ฮ่องเต้มีสุขภาพดีมีอายุยืนยาว ตราบใดที่ท่านยังมีชีวิตอยู่นั่นก็หมายถึงต้าจิ้นยังไม่
ล่มสลายยังคงอยู่ต่อไป.....ฮ่องเต้บอกตอนนี้โชคชะตาของต้าจิ้น ราชวงศ์ต้าจิ้นเหลือเพียงคนเดียวคือเป๋ยเจีย ไม่มีใครอีกแล้วที่จะเหมาะสมกว่าฉูเป๋ยเจีย เขาเป็นทั้งแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่และเป็นผู้นำที่ดี (ฮอ่งเต้จับมือผิงถิง ) ข้าขอร้องเจ้าผิงถิงโปรดช่วยเป๋ยเจีย ช่วยประชาชนต้าจิ้น (ผิงถิงน้ำตาคลอ แล้วพยักหน้า)......ฮ่องเต้
ถอนหายใจโล่งอก แล้วบอกให้ราชินีดูมดูม เป็นผู้อ่านราชโองการ...

ตระกูลนี้ดูแลเมียดี.... น้องดูมดูม ทำหน้าที่แทนสามี


"ฮ่องเต้ได้ทำผิดพลาดและตอนนี้กำลังได้รับการลงโทษจากสวรรค์  ทหารไป๋หลันฆ่าฟันประชาชนต้าจิ้นล้มตายมากมายอย่างเลือดเย็น ฮ่องเต้สมควรได้รับการตำหนิ   ฉูเป๋ยเจียเป็นของขวัญพิเศษจากพระเจ้าและจะนำต้าจิ้นไปสู่่ความยิ่งใหญ่ ฉูเป๋ยเจียจะเป็นผู้นำต้าจิ้นในฐานะฮ่องเต้คนใหม่" ....ฉูเป๋ยเจียรับราช
โองการ....ในขณะเดียวกันหลังจากได้ยินราชโองการของตัวเองจบแล้ว ฮ่องเต้ก็ล้มลงขาดใจตาย............(ทหารด้านนอกก็เชียร์ฮ่องเต้เป๋ยเจียกันเสียงดังไปเรื่อยๆ)

180 องศาตลอดกาล.... ไปแล้วฮ่องเต้



ไป๋หลัน
วันเกิดขององค์หญิง องค์หญิงให้คนรับใช้เตรียมอาหารให้ตนเองกับเฮ่อเวีย (องค์หญิงถือขวดสีเขียวๆ ยาพิษแน่ๆ)..

มันต้องวางยา ตั้งแต่วันกลับจากทำศึกนะองค์หญิง...อันนี้ถือว่าช้าไป


..ตงจั๋วเข้าไปบอกเฮ่อเซียว่าองค์หญิงเชิญเฮ่อเซียไปฉลองวันเกิดกับองค์หญิง ตงจั๋วบอกเฮ่อเซียทำไมองค์หญิงช่างโหดร้าย (ตงจั๋วเดาเรื่องวางยาเหมือนกันเน้อะ มีความคิด) ...เฮ่อเซียบอกมีคนมากมายคอยจับตาพวกเราอยู่ พวกเราไม่สามารถจะทำผิดพลาดได้ข้าจะไปตามคำเชิญขององค์หญิง  เจ้าหนวดมาถึงและบอกเฮ่อเวียว่าองค์หญิงไม่ได้วางกับดักไว้บริเวณนั้น นี่เป็นโอกาสที่ดีที่ท่านจะกำจัดองค์หญิงซะ...(แหงะ)

หนวดนี้ที่ร้ายนัก..... แต่ที่พูดก็ถูกแหละ


เฮ่อเซียบอกองค์หญิงเป็นภรรยาข้าตอนนี้ก็กำลังอุ้มท้องลูกข้าอยู่  เจ้าหนวดเตือนเฮ่อเซียว่าถ้าองค์หญิงคลอดลูกเมื่อไหร่ ลูกชายองค์หญิงจะได้เป็นฮ่องเต้ของไป๋หลัน นั่นหมายถึงท่าน(เฮ่อเซีย) ท่านจะไม่มีอำนาจเหลืออยู่ ถูกแย่งอำนาจไป....เฮ่อเซียบอกวันนี้เป็นวันเกิดของนางข้าไม่อยากได้ยินเรื่องนี้....หนวดคุกเข่าขอร้องให้เฮ่อเซียกำจัดองค์หญิงซะ องค์หญิงที่หมากตัวสุดท้ายที่ถ้าเฮ่อเซียกำจัดแล้ว อำนาจทั้งหมดจะตกอยู่ในมือท่านทั้งหมดในไป๋หลัน....เฮ่อเซียบอกข้าจะไม่ฆ่าองค์หญิงตราบใดที่องค์หญิงไม่ฆ่าข้า....หนวดรีบเตือนอีก ท่านจำไม่ได้เหรอ เหตุการณ์ล่าสุด องค์หญิงทำอะไรกับท่าน (จัดนักฆ่ามารอฆ่า)......

เฮ่อเซียเดินเข้ามาหาองค์หญิง ...องค์หญิงพูดขึ้นประมาณว่าข้ารู้ว่าท่านยุ่งมาก ข้ายังเกรงว่าท่านจะไม่มีเวลามา ...เฮ่อเซียบอกวันนี้เป็นวันเกิดองค์หญิงข้าต้องมาแน่นอน ......องค์หญิงบอกเฮ่อเซียนั่งลง...เฮ่อเซียบอกข้าขอให้องค์หญิงมีสุขภาพที่แข็งแรงและสาวสวยอย่างนี้ตลอดกาล....องค์หญิงขอบคุณเฮ่อเซีย เฮ่อเซียเห็นหน้าองค์หญิงกังวลก็ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า องค์หญิงบอกสถานการณ์ตอนนี้เหมือนกับพวกเราคุ้นเคยและเป็นคนแปลกหน้าในเวลาเดียวกัน...นานมากแล้วที่เราสองคนไม่ได้นั่งดื่มเหล้าด้วยกัน....ข้าขอบคุณท่านที่ท่านไม่ให้ใครมารบกวนข้า (ขังกักบริเวณชิมิ)....เฮ่อเซียถือรูปขึ้นมาบอกนี่เป็นของขวัญวันเกิดองค์หญิง....องค์หญิงเปิดรูปดูเห็นเป็นรูปมงกุฏ..เฮ่อเซียอธิบายข้าทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับท่านในวันแต่งงานของเรา วันหนึ่งข้าจะให้ท่านได้เป็นราชินี สวมมงกุฏราชินี ข้าออกแบบเสร็จเรียบร้อย ตอนนี้ให้ช่างนำไปทำโดยใช้เครื่องประดับที่มีค่ามากที่สุดในโลก คุณภาพดีที่สุดในโลก ข้าทำตามสัญญา



องค์หญิงบอกมงกุฏสวยงามมากข้าชอบมาก.....ก่อนที่ท่านพ่อข้าจะสวรรคต ท่านเก็บเหล้าไว้ให้ข้าขวดหนึ่ง สำหรับไว้ให้ข้าในวันแต่งงาน แต่ในวันแต่งงานข้าตื่นเต้นมากไปหน่อยเลยลืมไป วันนี้เป็นวันเกิดของข้า ข้าอยากจะดื่มเหล้านี้กับท่าน....เฮ่อเซียบอกเอาซิเราดื่มกัน ...องค์หญิงบอกข้ายังจำได้วันที่เราได้พบกัน ท่านเป็นรักแรกพบของข้า ข้าบอกตัวเองว่าวันหนึ่งข้าจะแต่งงานกับผู้ชายที่เหมือนท่าน....(องค์หญิงตั้งเหล้าไว้ตรงหน้า ).

มีเอาเล็บจิกเหล้า...คราวหน้าวางยาทั้ง 2 แก้ว แล้้วหัดพกยาถอนพิษไว้กับตัวนะเหย้าเทียน


...เฮ่อเซียระวังตัวอยู่ก็ไม่ดื่มแก้วที่องค์หญิงตั้งใจรินให้...กลับนำไปมอบให้องค์หญิงแทน...องค์หญิงน้ำตาคลอ ยกเหล้าขึ้นดื่ม แล้วถามเฮ่อเซียว่าท่านคิดชื่อลูกไว้แล้วหรือยัง....เฮ่อเซียบอกข้าคิดไว้แล้ว ชื่อ "อู่อุ้ย" ดีมั้ย  ข้าต้องการให้ลูกของเรามีชีวิตที่ไม่ต้องมีความวิตกกังวลและอิสระ ....องค์หญิงเห็นด้วย...เป็นชื่อที่ดี....องค์หญิงนำราชโองการมาวางให้เฮ่อเซีย ....สามีข้าดีใจสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตข้าคือคืนนั้นที่ท่านแวะเข้ามาหาข้าในเต็นท์ (ตอนพบกันครั้งแรก) ที่เราพบกันครั้งแรก........

สงสาร นาง...


องค์หญิงหงายท้องเพราะพิษเฮ่อเซียรีบเข้ามาประคอง...องค์หญิงบอกข้าได้ทำในสิ่งที่ข้าสมควรทำแล้ว ...เฮ่อเซียถามว่าเจ้าเอายาถอนพิษไว้ที่ไหน องค์หญิงบอกข้าเอาไว้ที่ห้องข้า ข้ายังคงมีเวลาอยู่กับท่านครึ่งชั่วยาม....เฮ่อเซียรีบวิ่งไปหายาแก้พิษที่ห้ององค์หญิง พอพบแล้วก็รีบกลับมาหาองค์หญิง...แต่เหย้าเทียนกระอักเลือดแล้ว....เฮ่อเซียทำยาหลุดมือ (ตกใจ) แล้วรีบวิ่งไปหาเหย้าเทียน เหย้าเทียนจับแขนเฮ่อเซีย (เฮ่อเซียกำลังจะเอื้อมหยิบยา .......กำลังจะดี กำลังจะชม กำลังปลื้มละเชียว ว่ารักเมีย..)
 เฮ่อเซียนึกถึงคำพูดของหนวดที่บอกว่าทันทีที่ลูกองค์หญิงเกิดจะเป็นฮ่องเต้ไป๋หลันทันที ถ้าเฮ่อเซียไม่กำจัดองค์หญิงท่านจะไม่มีวันได้ขึ้นถึงจุดสูงสุด (ฮ่องเต้).... (แย่มาก นายเฮ่อเซีย)

เหย้าเทียนบอกเฮ่อเซียว่าข้าตัดสินใจแทนท่านแล้ว ตั้งแต่วันที่ข้าแต่งงานกับท่าน ข้าไม่เคยเสียใจกับสิ่งใดที่เกิดขึ้น จนถึงทุกวันนี้ข้าก็ไม่เสียใจ ถึงแม้ว่าข้ารู้ว่าท่านกำลังทำอะไรข้ายินดียอมรับมัน ข้าต้องการมอบชีวิตข้า(และลูก)ให้ท่านเพื่อให้ท่านได้สมความปราถนา ช่วยให้ความฝันท่านสำเร็จ (น้ำตาหยดอะ).....ท่านจะไม่ทำลายไป๋หลันใช่มั้ย ...ข้าแค่กลัวอย่างเดียวข้ากลัวว่าข้าจะไม่ได้เห็นหน้าท่านอีก แต่ข้าก็รู้ว่าในฝันของข้าท่านจะมาพบข้าอีก ในฝันของข้า จะไม่มีโลกภายนอกจะมีแค่เราสองคน...........

...ตะโกนทำไม ข้าไม่อยากฟัง (บอกแทนเหย้าเทียน)


 ในราชโองการองค์หญิงเหย้าเทียน "หลังจากข้าตายแล้ว แต่งตั้งให้เฮ่อเซียคือผู้มีอำนาจสูงสุดในไป๋หลัน เห็นเฮ่อเซียก็เหมือนเห็นองค์หญิง"  ....(ไม่มีขุนนางเลย อ่านให้ใครฟัง วังร้างชัดๆ)

เป็นฮอ่งเต้ที่ไม่มีใครให้ดูแล และปกป้อง...


ฉูเป๋ยเจียคุยกับผิงถิง เล่าให้ผิงถิงฟังเรื่องเมื่อก่อน ว่าเติบโตมากับฮ่องเต้ ฮ่องเต้เป็นทั้งพ่อและเป็นพี่ชายคนโต...ข้าคิดเสมอ ตลอดเวลาว่าเขาคือพี่ชายแท้ๆ ของข้า ฮอ่งเต้ตลอดเวลาคอยปกป้องข้า แต่ข้าซิข้าไม่สามารถปกป้องฮ่องเต้ได้ในเวลาที่เขาต้องการที่สุด.....ผิงถิงปลอบใจแม่ทัพฉู ท่านทำดีที่สุดที่ท่านสามารถทำได้ในขณะนี้แล้ว....แม่ทัพฉูบอกข้าไม่ต้องการเห็นใครรอบๆ ตัวข้าจากข้าไปอีกแล้ว...ผิงถิงเจ้าคือคนเดียวที่ข้าเหลืออยู่แล้ว (ลูกด้วยเฮีย)... ข้ารู้ว่ามันไม่ยุติธรรมกับเจ้าผิงถิง ข้ารู้ว่าเจ้าฝันตลอดเวลาว่าเราจะอยู่กันอย่างสงบสุข มีแค่เราและลูก แต่โชคชะตามักเล่นตลกกับชีวิตคน ถ้าข้าไม่ยอมรับเป็นฮ่องเต้คนต่อไปของต้าจิ้น ก็ไม่มีใครเหลือที่จะสู้กับเฮ่อเซียแล้ว ใครที่ไหนจะมาดูแลประชาชนต้าจิ้น..........ข้าไม่สามารถเห็นต้าจิ้นล่มสลายไปต่อหน้าต่อตาได้ ไม่สามารถทนเห็นประชาชนทนลำบากแสนสาหัสได้....ข้าควรจะทำอย่างไรดี ข้าต้องทำอะไร (ระหว่างความฝันภรรยาที่รักมาก กับหน้าที่ต่อประเทศ)...

ผิงถิงบอกแม่ทัพฉู ข้าเข้าใจทุกอย่างที่ท่านพูดมา นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ข้ารักท่านมาก ท่านมีหัวใจที่ยิ่งใหญ่ที่เต็มไปด้วยรักต่อชาวโลก ........เปรียบเทียบกับท่าน ข้าค่อยข้างจะเห็นแก่ตัวจริงๆ  (จริงจ้ะ) ... ต่อแต่นี้ไป ข้าผิงถิงคิดแค่เพียงว่าหากโลกนี้ยังมีภูเขามีแม่น้ำอยู่ในหัวใจข้าทุกที่สามารถเป็นสวรรค์ได้ทั้งนั้นขอแค่มีท่าน เป๋ยเจียข้าจะไม่พูดถึงเรื่องการไปอยู่แบบหลบซ่อนตัวอีก ข้าจะไม่จากท่านไปอีก....ข้าสัญญา หากท่านชนะข้าจะอยู่ข้างกายท่านเพื่อดูท่านดูแลโลกนี้ และถ้าหากท่านแพ้ข้าจะอยู่ข้างกายท่านเพื่อเริ่มต้นใหม่กับท่าน......  ตอนนี้พวกเราต้องทำพิธีศพให้ฮ่องเต้ก่อน (เผา) ก่อนที่ทหารไป๋หลันจะมา..... พวกเรามีเสบียงอยู่แค่วันเดียว (ที่เกินสั่งเผาหมดแล้ว) เพื่อรอทหารเหลียงมาสมทบ...............

สัญญากันตลอดทั้งเรื่อง.... ติ่งฟังจนมึน 


ร่างของฮอ่งเต้ต้าจิ้นถูกวางไว้บนแพ ลอยไปตามแม่น้ำ สายที่ไหลไปต้าจิ้น แม่น้ำจะนำท่านกลับสู่ต้าจิ้น ประเทศที่ท่านดูแลมาทั้งชีวิต......

ตอนที่ 57

เริ่มเรื่องก็มีวน วน ไปตอนท้ายของตอนที่แล้ว ...ส่งฮ่องเต้ต้าจิ้นไปสู่สุขคติ...

ตอนแรกนึกว่าจะให้ลอยไปเฉยๆ แต่แม่ทัพฉูยิงธนู ไฟมาเผาร่าง.. ฉากนี้ก็โอนะ

หยางเฟิ้งได้รับจดหมายจากผิงถิง ผิงถิงบอกในจดหมายว่าผิงถิงกับเป๋ยเจียเดินทางโดยไม่ได้หยุดพักเพื่อรีบไปพบกับแม่ทัพรู่แห่งต้าเหลียง ด้วยความช่วยเหลือของแม่ทัพรู้ทุกอย่างเป็นไปตามแผนที่วางไว้อย่างดี และตอนนี้ก็กำลังร่วมมือกันวางแผนสู้รบกับเฮ่อเซีย   ขอบคุณเจ้ามากที่ช่วยดูแลลูกชายข้าให้ในระหว่างที่
เหตุการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ เจ้าควรพาเด็กๆ และท่านหมอมาที่ต้าเหลียง พวกเราจะได้พบกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา...

ฉางเสี่ยวถามหยางเฟิ้งว่าจดหมายของท่านแม่ข้าใช่มั้ย หยางเฟิ้งยิ้มแล้วบอกว่าเจ้าเดาถูกแล้วฉางเสี่ยว เก่งมาก.....แม่เจ้าเขียนจดหมายมาว่านางได้พบกับท่านพ่อเจ้าแล้วและเพื่อนเก่าหลายคน ทุกอย่างกำลังดำเนินไปด้วยดีและพวกเราจะได้พบกันเร็วๆ นี้....
ฉางเสี่ยว----ใครคือพ่อข้าอะ
หยางเฟิ้ง---ท่านพ่อของเจ้าเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่
ฉางเสี่ยว---พ่อข้ายิ่งใหญ่มากขนาดไหนเหรอ
หยางเฟิ้ง---ท่านพ่อเจ้าเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่มาก ท่านพ่อเจ้าเป็นคนที่ทุกคนบนโลกนี้รู้จักและเป็นคนที่ประชาชนฝากความหวังไว้ ........ (หยางเฟิ้งยิ้ม) ข้าก็ไม่รู้ว่าทำไมข้าบอกเจ้าเช่นนี้ เพราะบอกยังไงเจ้าก็ไม่เข้าใจหรอก (แหง่ววว) เอาเป็นว่าฉางเสี่ยวเจ้ารู้ไว้แค่ว่าท่านพ่อของเจ้าเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ ยิ่งกว่าพ่อเจียง
ยี่..เจ้าจำที่ข้าบอกได้มั้ยฉางเสี่ยว (ฉางเสี่ยวพยักหน้า)...เอาล่ะพวกเราไปหาทางหมอกัน จะได้เตรียมตัวออกเดินทาง

ไป๋หลัน
หนวดมารายงานเฮ่อเซียว่าฮ่องเต้ต้าจิ้นสวรรคตแล้ว แต่ก่อนตายเขาได้มอบบัลลังก์ให้ฉูเป๋ยเจีย ...เฮ่อเซียถามหนวด จริงเหรอ ซือหม่าหงส์ยกบัลลังก์ให้ฉูเป๋ยเจีย...หนวดบอกจริงแท้แน่นอน เขาแต่งตั้งฉูเป๋ยเจียด้วยตัวเองก่อนที่จะตาย.....เฮ่อเซียหงุดหงุด..ยกบัลลังก์ให้ฉูเป๋ยเจีย ฉูเป๋ยเจีย ฉูเป๋ยเจีย...หลายปีมานี้เจ้าฉู
เป๋ยเจียหลบซ่อนตัวยังกับลูกเต่าหดหัว...นี่ถึงเวลาแล้วซินะที่เจ้ากับข้าจะได้สู้กันซะที....หนวดบอกนี่เป็นโอกาสอันดีที่พวกเราจะไปรบกับต้าจิ้น เพราะตอนนี้ทั้งต้าจิ้นกำลังไว้ทุกข์ อยู่ในช่วงโศกเศร้า.... เฮ่อเซียบอกหนวดจะไปสู้กับฉูเป๋ยเจียตอนนี้เป็นแผนที่ไม่ดี....พวกเราไปตีเหยียนก่อนเนี้ยแหละเป็นแผนที่ดีที่สุดใน
ตอนนี้... เมื่อเราสยบต้าเหยียนได้ ฉูเป๋ยเจียจะหมดหวังเรื่องความช่วยเหลือ....

ทางด้านผิงถิงและแม่ทัพฉู กำลังวางแผนทำสงครามกันอยู่กับพวกแม่ทัพ... ทหารเข้ามารายงานว่าเฮ่อเซียรู้ข่าวที่ฉูเป๋ยเจียขึ้นครองราชย์แทนฮ่องเต้ต้าจิ้นแล้ว และวางแผนจะทำสงครามกับฉูเป๋ยเจียให้ตายกันไปข้างหนึ่ง.....เฮอ่เซียทำลายบ้านเมืองและฆ่าคนของเรามากมาย พวกเราจะไม่ยอมพวกเราจะขอสู้กับเฮ่อเซีย 
ร่วมมือกับท่านแม่ทัพฉูเพื่อปกป้องต้าจิ้น

ผิงถิงบอกเย็นไว้โยม ..ใจเย็นๆ ท่านแม่ทัพ พวกเราต้องอดทน ตอนนี้ไป๋หลันจะยังไม่มารบกับเราเร็วๆ นี้หรอก (ทุกคนทำหน้างง).......ผิงถิงอธิบายต่อ เฮ่อเซียมีเป้าหมายที่จะครองต้าเหยียนให้ได้มากกว่ามาสู้กับพวกเราตอนนี้ เขาต้องการกำจัดเหยียนก่อน ..ถึงแม้พวกเราอยากจะช่วยต้าเหยียน พวกเราก็ไม่มีคนมาก
พอที่จะรบได้...... ข้ารู้จักเฮ่อเซียดี เขาจะต้องเข้าไปกำจัดต้าเหยียนเพื่อที่จะตัดความช่วยเหลือเรา และเมื่อเขาทำสำเร็จ (ได้ต้าเหยียน) เฮ่อเซียก็หวานหมูจะครองใต้หล้านี้ง่ายนิดเดียว.........ถ้าเฮ่อเซียมารบกับฉูเป๋ยเจีย เฮ่อเซียรู้ว่า คนของต้าเหยียนจะส่งเสบียงและยามาช่วยทัพฉูเป๋ยเจียเพื่อสู้กับเฮ่อเซีย...ดังนั้นเฮ่อเซียได้
ต้าเหยียน ฉูเป๋ยเจียจะขาดกองหนุนที่จะช่วยเหลือ

ในขณะเดียวกันถึงแม้ว่าพวกเราต้องการไปช่วยต้าเหยียน ต้าเหยียนไกลมากคนเราก็ไม่มีไม่พอ ดังนั้นช่วงนี้พวกเราต้องช่วยกันระดมพลให้ได้มากที่สุด  ถึงแม้เฮ่อเซียจะได้เปรียบและมีทหารในมือมากกว่าพวกเราเยอะ แต่ในประวัติศาสตร์ก็มีให้เห็นอยู่ที่ฝ่ายที่อ่อนกว่า มีทหารน้อยกว่าสามารถเอาชนะข้าศึกที่แข็งแกร่ง
ได้...ผิงถิงยิ้มแล้วพูดต่อ....แล้วพวกเราจะเป็นอีกเหตุการณ์หนึ่งในประวัติศาสตร์ที่ฝ่ายที่กำลังพลน้อยกว่าอ่อนแอกว่าจะเป็นฝ่ายชนะฝ่ายที่แข็งแกร่งกว่าไม่ได้เชียวหรือ ...

เป็นครั้งแรกที่แม่ทัพฉูไม่ได้เป่าขลุ่ยเพราะคิดถึงเมีย ครั้งนี้เป่าเพราะคิดถึงพี่ชาย

ตอนกลางคืน ผิงถิงเดินออกมาข้างนอกพบแม่ทัพฉูเป่าขลุยไม้ไผ่อยู่ ...ผิงถิงบอกเป๋ยเจียว่าเสียดายจริงๆ ที่พิณของข้าแตกหักไปแล้ว ข้าไม่สามารถร่วมบรรเลงเพลงกับท่านได้อีกแล้ว...เป๋ยเจียสัญญา (อีกละ) กับผิงถิงว่าถ้าเสร็จศึกเมื่อไหร่ ข้าจะหาพิณที่ดีที่สุดอันอื่นมาให้เจ้า.... ผิงถิวพูดต่อประมาณว่า โลกนี้ช่างไม่
แน่นอน เปลี่ยนแปลงไปทุกวัน ไม่มีวันที่โลกของเราจะสงบสุขได้ตลอดกาล ...ในช่วงที่เราสองคนอยู่ที่บ้านสวนไผ่กัน ข้าอยากให้เวลานั้นเป็นเวลาที่ยาวนาน และข้ากลัวว่ากลางคืนท่านจะจากข้าไป...ในช่วงเวลาที่เราแยกจากกันข้ามักจะพูดคุยกับดวงจันทร์และนึกถึงความหลังของเราสองคน และข้ามักจะสงสัยว่าข้าทำ
อะไรผิดไป ข้าพลาดเรื่องอะไรไป.. (ก็พลาดเวลาที่จะได้อยู่ด้วยกันไง แต่ก็แค่ 3 ปีเอง บ่นทำไมนิ ทำไปแล้ว ..อ้าว ขอโทษคร๊าฟฟ อิน รำคาญผิงถิง)...ตอนนี้ข้ารู้แล้ว ข้าตระหนักดีว่าข้ารักท่านมากข้าต้องการจะอยู่เคียงข้างท่าน ความสุขที่ยิ่งใหญ่ของผู้หญิงคือการได้อยู่กับผู้ชายที่รักมากที่สุด..ข้ารักท่านมาก ข้ารักเป๋
ยเจีย ข้าเข้าใจแล้วว่าขอแค่เราได้อยู่ด้วยกันทุกๆที่ก็จะมีความสงบสุขในใจ.....

ไป๋หลัน
ทหารของเฮ่อเซียเข้ามารายงานเฮ่อเซียว่า ฉูเป๋ยเจียกับไป๋ผิงถิงรับสมัครทหารทั่วราชอาณาจักร..มีคนไปสมัครเยอะเลยเพราะข่าวที่ฉูเป๋ยเจียได้ขึ้นเป็นฮอ่งเต้แทนฮอ่งเต้ต้าจิ้นที่สิ้นพระชนม์ไป พวกเขาจะมารบกับท่าน...เฮ่อเซียหัวเราะ...ข้ารู้ว่าผิงถิงเดาว่าข้าไม่มีเวลาไปทำอะไรพวกเขาตอนนี้...(รู้ทันไปหมด)...เฮ่อเซียสั่ง
ทหารได้รีบชนะศึกกับต้าเหยียนให้ได้ ฆ่าให้หมด...ข้าเฮ่อเซียสาบานว่าในวันที่ข้าได้ครองใต้หล้าคือวันที่เจ้าฉูเป๋ยเจียและไป๋ผิงถิงจะต้องแยกจากกัน (คนหนึ่งต้องตายคนหนึ่งต้องอยู่) ตลอดกาล... (คิดแต่เรื่องดีดีทั้งน้านนนน ).........ทหารบอกเฮ่อเซียว่าตอนนี้ทหารต้องการพักผ่อนบ้างสู้ทุกวันไม่ได้หยุดเลย เฮ่อเซียไม่
อยากได้ยินบอก..รีบไปสยบข้าศึกเดี๋ยวนี้ ตีต้าเหยียนให้แตก..ทหารจึงต้องทำตามคำสั่งเฮ่อเซียทำลายต้าเหยียนให้ราบ....

แม่ทัพฉูเตือนทหารทุกคนให้ระมัดระวังและตั้งเวรยามด้วยในช่วงเวลากลางคืน....แม่ทัพฉูเห็นผิงถิงยังไม่หลับจึงแอบดูก็เห็นผิงถิงกำลังยุ่งศึกษาแผนที่อยู่...แม่ทัพฉูเข้ามากอดผิงถิงทางด้านหลัง (โรแมนติกอะ)......ผิงถิงบอกแม่ทัพฉู ทุกอย่างที่ข้าคิดออก ข้ารู้ว่าเฮ่อเซียก็คิดได้เช่นกัน เขารู้แน่ๆ ข้าไม่สามารถจะทำให้
เกิดความผิดพลาดได้เพราะเพียงสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ที่ผิดพลาดสามารถเปลี่ยนผลของการสู้รบได้ ...แม่ทัพฉูบอกคุณภรรยา เจ้าไม่ต้องทำงานหนักมากขนาดนี้ก็ได้ เจ้ามีข้านะ สามีของเจ้ามีความสามารถแค่เท่าเฮ่อเซียเองเหรอ? (คือจะบอกว่าเหนือกว่าชิมิคะ)....ผิงถิงยิ้มแล้วพูดประมาณว่าไม่ง่ายที่จะชนะเฮ่อเซียตอนนี้แต่
ข้าไม่กลัว......... แม่ทัพฉูบอกผิงถิงให้กลับไปเต็นและพักได้แล้ว......ผิงถิงจับแก้มคุณสามีแล้วบอกว่าข้าไม่สามารถเรียกเวลาย้อนกลับมาได้ ข้าอยากมองหน้าท่านชัดๆ (บ่นอีกละ คิดเองทำเองนิ)... แม่ทัพฉูบอกข้าขอห้ามเจ้าคิดถึงเรื่องเก่าๆ ที่ผ่านไปแล้วอีก ชีวิตมันช่างสั้นนัก ยังมีอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่รอพวกเราทำ
อยู่..ผิงถิงบอกงั้นเรามาพนันกัน......... ทั่วทั้งไป๋หลันมีแค่เมืองเดียวที่ยังมีน้ำพอที่จะช่วยพวกเขาทำสงครามในครั้งนี้..ท่านเขียนคำตอบในมือข้า ถ้าท่านตอบถูก ข้าจะไปพักผ่อนตามท่านขอ......... (เรื่องกล้วยๆ เสร็จเฮียซิคะ) ...
แม่ทัพฉูเขียนใส่มือผิงถิง "จินโหรว" ...แม่ทัพฉูอุ้มผิงถิงแล้วยิ้มไปกัน เจ้าต้องกลับไปพักผ่อน (อร๊ายยย เราคิดต่อว่ายังไงนะ ).... 

แหงะ ...เอะอะอุ้ม เอะอะอุ้ม ..รู้ตัวใช่มั้ยว่าพวกเราติ่งทั้งหลายต้องทำไง


ออกไปรอ ข้างนอกซิ รออะไร.... 


เช้าวันต่อมาแม่ทัพฉูบอกทุกคนถึงแผนการณ์ที่จะเข้ายึดเมืองจินโหรว....ในระหว่างที่กำลังคุยกัน แม่ทัพฮัวได้เดินทางมาถึงและบอกแม่ทัพฉูว่าข้ามาร่วมรบกับท่านสู้กับเฮ่อเซีย..ข้าได้แวะไปหาและรับฮูหยินของแม่ทัพเซ่อยี่ พร้อมเด็กอีก 2 คน และท่านหมอมากับข้าด้วย....แม่ทัพฉูดีใจรีบออกไปหาลูก ข้างนอก 

....หยางเฟิ้งบอกผิงถิงเด็กชาย 2 คนถ้าได้อยู่ด้วยกัน เล่นด้วยกันพวกเขามักมีความสุขตลอดเวลา...ผิงถิงพูดใช่แล้วเหมือนพวกเราเมื่อตอนเด็กๆ ข้าหวังว่าสงครามจะจบสิ้นลงเร็วๆ และเด็กทั้งสองจะได้มีความสุขตลอด 

มีขมวดคิ้ว น้องคนนี้น่ารักมาก หลงเลย..


เด็กๆ เล่นว่าวกันอยู่ แล้วอยู่ๆ ว่าวก็หลุดหายไป แม่ทัพฉูถามผิงถิงว่าคนนั้น (ตัวเล็ก)ใช่มั้ยที่เป็นลูกข้า ฉางเสี่ยว...ผิงถิงบอกใช่แล้วฉางเสี่ยวคือลูกของท่าน...เป๋ยเจียเดินไปหาฉางเสี่ยว.......
แม่ทัพฉู---ฉางเสี่ยวเจ้ารู้มั้ยข้าเป็นใคร
ฉางเสี่ยว---ท่านเป็นคนไม่ดี
แม่ทัพฉู---ข้าไม่ได้เป็นคนเลว มา มานี่มาหาข้า
ฉางเสี่ยว--(ถอยหลัง) --ข้าไม่ได้ต้องการให้กอด ข้าต้องการว่าว
ผิงถิง---ฉางเสี่ยว นี่ไง เขาเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่เจ้าพูดถึงบ่อยๆ ไง
ฉางเสี่ยว---ไม่ใช่ เขาเป็นคนไม่ดี เขาทำร้ายลุงอาฮั่น

แม่ทัพฉูสังเกตเห็นนกบินอยู่ใกล้ๆ เลยเดินไปเอารังนกมาให้ ในรังมีนกสองตัว....

แม่ทัพฉู--ฉางเสี่ยว ว่าวหายไปแล้ว แต่ตอนนี้ข้าพบบางอย่างที่ดีกว่านะ (รังนก)
ฉางเสี่ยว---ให้ข้าเก็บมันไว้ได้มั้ย
แม่ทัพฉู---ได้แน่นอนอยู่แล้ว
ผิงถิง---ฉางเสี่ยวเรียกพ่อซิ
ฉางเสี่ยว--ไม่ เขาไม่ใช่พ่อข้า
แม่ทัพฉู---(อึ้ง เงียบ แอบผิดหวัง)
ผิงถิง---ฉางเสี่ยวยังเด็กมาก ต้องให้เวลาเขาหน่อยให้เขาคุ้นเคยกับท่านก่อน

ฉูจูเนียร์ เล่นตัวสุด สุด... ถามได้ แต่ข้าตอบสั้นๆ นะ 


ตอนกลางคืนที่โต๊อาหาร ..แม่ทัพฉูมองฉางเสี่ยวตลอด ผิงถิงพยายามให้สองพ่อลูกได้ใกล้ชิดกัน (อุ้มฉางเสี่ยวมานั่งใกล้ๆ แม่ทัพฉู)...ฉางเสี่ยว(ฉลาด) บอกข้าจะตอบคำถามท่าน พูดกับท่านก็ได้ แต่ข้าตอบสั้นๆ ไม่บอกรายละเอียดอะไร.......อาจารย์ของจุ๋ยจวี้ถามผิงถิงกับแม่ทัพฉูว่ารู้มั้ยว่าจุ๋ยจวี้อยู่ที่ไหน...แม่ทัพฉู
ตัดสินใจบอกอาจารย์จุ๋ยจวี้ว่าจุ๋ยจวี้ตายแล้วในป่าเพื่อช่วยปกป้องผิงถิง....ทุกคนบนโต๊ะอาหารเศร้ากันหมด (ดูหน้าม่อหราน).....บรรยากาศเงียบ อึมครึม

อย่าเศร้า พวกเจ้าต้องมั่นใจในความเป็นซีรี่ย์...


สงสารม่อหราน... มา เรารับดูแล ...


ทางด้านเฮ่อเซียสั่งให้แม่ทัพซ้าย - ขวา เตรียมตัวพร้อมรบ ตอนนี้เหล่าขุนนางต้าเหยียนต่างขวัญหนีดีฝ่อ เหล่าขุนนางประชุมกันและตัดสินใจว่าควรสวามิภักดิ์ต่อเฮ่อเซีย......ทหารเข้ามารายงานว่าเฮ่อเซียอยู่ข้างนอกประตูแล้วและประกาศว่าถ้าพวกเราไม่ยอมสวามิภักดิ์ เขาจะนำทหารบุกวันพรุ่งนี้......แม่ทัพลู่เค่อออก
มาพบเฮ่อเซีย...เฮ่อเซียทักทายไม่ได้พบกันนานนะ พวกเจ้า(ทหาร) ถอยไป นี่เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างข้ากับแม่ทัพลู่เพื่อนเก่าข้า ....(ภาพอดีตตอนที่แม่ทัพลู่ปล่อยเฮ่อเซียให้หนีรอดไป)...เฮ่อเซียบอกแม่ทัพลู่ ข้าให้โอกาสท่านถ้าสวามิภักดิ์ต่อข้าข้าจะไว้ชีวิตเจ้า...แม่ทัพลู่บอกไม่มีทาง เข้ามาเลย....เสร็จเฮ่อเซียอีกหนึ่ง 
ตายอนาถ......... ทุกคนในวังต้าเหยียนต่างตกใจกลัวเฮ่อเซีย..

ไปอีกหนึ่ง...






Create Date : 09 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 10 กุมภาพันธ์ 2560 23:20:00 น. 3 comments
Counter : 980 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
โอ้โหหห มาไวมากกก ขอบคุณค้าาาา


โดย: ผิงถิง IP: 110.77.193.5 วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:17:16:11 น.  

 
ขอบคุณมากค่า ใกล้จบแล้ว ใจหายเหมือนกัน


โดย: ยัยหมูตัวน้อย วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:53:41 น.  

 
รอคอยทุกวันเลยค่ะ ใกล้จบแล้ว ขอบคุณนะค่ะ


โดย: ต้อม IP: 58.10.64.170 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:19:34:08 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wansugar
Location :
Germany United Kingdom

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 54 คน [?]




ชื่อหวานจ้า สวัสดีทุกคน ฟอล์โลแฟนเพจ Wansugar-Love Chinese Novels & Series เพื่อติดตามข่าวสารการอัพเดทรีวิว ได้นะคะ
Friends' blogs
[Add wansugar's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.