ทำวันนี้ให้ดีที่สุด Be Positive!
Group Blog
 
All Blogs
 
Ep.53 - 55



General & I
2017



ตอนที่ 53 

หยางเฟิ้งหันไปมองลูกชาย แล้วก็พยายามฆ่าตัวตาย ผิงถิงมาถึงบ้านพอดีขอร้องให้คนดูแลที่พักช่วยเจียดยาให้หน่อย ตนจะเข้าไปดูหยางเฟิ้งก่อน ผิงถิงเดินเข้ามาเห็นหยางเฟิ้งก็ตกใจและรีบช่วยชีวิตไว้ นี่เจ้ากำลังทำอะไร...หยางเฟิ้งบอกผิงถิง ปล่อยให้ข้าตายเถอะตอนนี้เลย ข้าไม่เหลืออะไรแล้วได้โปรดผิงถิง ข้าไม่ต้องการเป็นตัวถ่วงเจ้า ปล่อยข้าตายเถอะ...ผิงถิงปลอบใจหยางเฟิ้ง บอกให้หยางเฟิ้งเสียงเบาๆ เดี๋ยวเด็กๆ จะตื่น ผิงถิงบอกหยางเฟิ้งให้เลิกทำสิ่งโง่ๆ (จริง) ไม่ว่าจะลำบากยากเข็ญเท่าใด พวกเราต้องผ่านมันไปได้ด้วยกัน หยางเฟิ้งบอกถ้าไม่มีข้าเจ้าสามารถออกจากหมู่บ้านนี้ไปได้นานแล้ว ตอนนี้ข้ามาล้มป่วยข้าเป็นปัญหา

ผิงถิงปลอบหยางเฟิ้งบอกหยางเฟิ้งให้มองเห็นสิ่งที่ผิงถิงพยายามทำ เจ้าเห็นมั้ยข้าพยายามขนาดไหนที่ต้องการให้เจ้ามีชีวิตอยู่ ทำไมเจ้ามองไม่เห็นว่าผิงถิงต้องการหยางเฟิ้งให้กลับมาสดใสมาเป็นหยางเฟิ้งคนเก่า และเจ้ารู้มั้ยข้าเห็นเจ้าเป็นแบบนี้ ข้าเสียใจมากแค่ไหน...หยุดทำเรื่องโง่ๆ ได้แล้ว มันง่ายนิดเดียวที่จะตาย 

หยางเฟิ้งเจ้าคิดถึงใจลูกเจ้าบ้างเขาจะรู้สึกอย่างไร ทำอย่างไรเมื่อตื่นมาเห็นร่างแม่ของเขาไม่หายใจต่อหน้าเขา...ผิงถิงให้หยางเฟิ้งมองดูเด็กๆ ว่าเป็นภาพที่สวยงามเขากำลังหลับกันอย่างมีความสุข นี่เจ้าต้องการให้ลูกเจ้ามีชีวิตอยู่ในโลกที่บ้าคลั่งแบบนี้โดยที่ไม่มีทั้งพ่อและแม่อย่างนั้นหรือ..... หยางเฟิ้งคนที่กล้าหาญมากพอที่จะต่อต้านฮ่องเต้ต้าเหลียงเพื่อผู้ชายที่นางรัก หยางเฟิ้งคนที่ยอมออกจากประเทศที่ตนเกิด (ต้าเหยียน) ย้ายมาอยู่ต้าเหลียงเพื่ออยู่กับเซ่อยี่ เจ้าเคยเป็นคนที่ข้าผิงถิงภูมิใจมาก เจ้ารู้มากกว่าใครว่าอะไรคือสิ่งที่เจ้าต้องการ นางไม่ใช่คนอ่อนแอเหมือนผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าข้าตอนนี้....

หยางเฟิ้งบอกผิงถิง นอกจากเล่นพิณแล้วข้าไม่รู้ว่าสิ่งอื่นต้องทำอย่างไร หลังจากข้าป่วยข้าไม่รู้เลยว่าข้าจะอยู่รอดไปได้อีกนานแค่ไหน หยางเฟิ้งละอายใจที่ผิงถิงคอยดูแลตัวเองตลอดเวลา ข้าเป็นตัวถ่วงเจ้า....ผิงถิงบอกหยางเฟิ้งในขณะที่ข้าลำบากที่สุด หยางเฟิ้งไม่เคยทิ้งข้าแล้วข้าผิงถิงเจ้าเห็นข้าเป็นคนเช่นใด ที่เวลาเจ้าลำบากแล้วข้าจะทิ้งเจ้าไป ข้าไม่ใช่คนกลัวตาย...ข้าบอกเซ่อยี่ไว้ว่าตราบใดที่ข้าผิงถิงยังมีชีวิตอยู่ ข้ารับประกันว่าเจ้ากับลูกจะต้องปลอดภัย ผิงถิงบอกหยางเฟิ้งว่าข้าต้องการให้เจ้าอยู่ข้างๆ ข้า ถ้าไม่มีเจ้าอยู่ข้าไม่มั่นใจว่าข้าจะอยู่ได้ เจ้าต้องเข้มแข็งกว่านี้ เข้มแข็งเพื่อข้า เพื่อตัวเจ้าเอง และเพื่อเด็กๆ หยางเฟิ้งสัญญาว่าจะมีชีวิตอยู่...........

ต้าจิ้น
ราชวังต้าจิ้นโกลาหล ผู้คนแพคของหลบหนีออกจากวัง แม่ทัพคนหนึ่งเข้ามารายงานว่าเฮ่อเซียนำทัพไป๋หลันเข้าตรงมายังวังแล้ว แม่ทัพต้าจิ้นขอให้ฮ่องเต้หนีออกจากต้าจิ้นก่อนที่จะสายเกินไป ฮ่องเต้ลังเล นั่งมองแผนที่ นี่คือแผ่นดินของข้าข้าไม่ไปข้ารอเป๋ยเจีย เป๋ยเจียยังไม่กลับมาเลย...แม่ทัพขอให้ฮอ่งเต้คิดใหม่พวก



เราไม่สามารถรอได้อีกแล้ว...ฮ่องเต้ชักดาบออกมาแล้วบอกแม่ทัพว่าข้าขอฝากชีวิตข้าไว้ให้ในมือท่านแม่ทัพ และประกาศทิ้งราชวัง....ฮ่องเต้ฟันแผนที่ต้าจิ้นขาด........



เฮ่อเซียมาถึงวังต้าจิ้น ทหารไป๋หลันมีความกระหายเลือดที่จะฆ่า ...ทางด้านฮ่องเต้ต้าจิ้นกับดูมดูม และคณะกำลังหนี..ฮ่องเต้หันกลับมามองต้าจิ้นก็เห็นไฟแดงฉานไปทั่ว....ต้าจิ้นใกล้ล่มสลายแล้ว...ฮ่องเต้สลบไป

ขณะเดียวกัน เฮ่อเซียได้รับรายงานว่าฮ่องเต้ต้าจิ้นหนีรอดไปได้ เฮ่อเซียบอกไม่มีที่ไหนที่ฮ่องเต้จะหนีไปได้ ข้าจะค้นหาทุกตารางเมตร ตามล่าจนกว่าจะฮ่องเต้จะตาย...

หยางเฟิ้งยังคงป่วยอยู่ ผิงถิงบอกหยางเฟิ้งว่าถ้าหยางเฟิ้งดื่มยา หยางเฟิ้งจะดีขึ้น ลูกหยางเฟิ้งบอกผิงถิงว่ามีคนมาหาอยู่ข้างนอก ผิงถิงออกมาด้านนอกพบกับแซ่บ 13 กำลังคุยกับฉางเสี่ยวอยู่ ฉางเสี่ยวถามแซ่บ 13 ว่าท่านใส่กำไรทองใช่มั้ย แซ่บ 13 ถามมันสวยมั้ย ฉางเสี่ยวบอกข้าอยากให้ท่านแม่ข้าเห็น...ผิงถิงออกมาแล้วว่าลูกว่าซนได้โปรดอภัยให้ฉางเสี่ยวด้วย ผิงถิงบอกฉางเสี่ยวให้ไปเล่นกับลูกของหยางเฟ้ิง ผิงถิงถามแซ่บ 13 ว่ามาหาด้วยจุดประสงค์ใด....แซ่บ 13 บอกข้านับถือท่านมาก และถ้าเราไม่ตกหลุมรักผู้ชายคนเดียวกันเราคงจะเป็นเพื่อนกันได้ (คุ้นๆ นะ คำพูดประมาณนี้ องค์หญิงไป่หลันด้วยปะ) .....ผิงถิงบอกท่าน



แซ่บ 13 งานยุ่งมากท่าน(คงไม่ได้จะมาพูดเรื่องนี้มั้ง) มาหาข้าด้วยเรื่องอะไรกันแน่ บอกเหตุผลที่แท้จริงมา.... แซ่บ 13 บอกท่านไม่ต้องคิดมาก ข้ามาที่นี่เพื่อจะส่งท่านออกนอกด่านอย่างปลอดภัย ตอนนี้ทหารไป๋หลันได้มาถึงประตูด่านแล้ว อันตรายขนาดนี้ท่านควรจะรีบออกไปให้เร็วที่สุดข้าต้องการช่วยส่งพวกท่านออกนอกเมือง.........ผิงถิงปฏิเสธความช่วยเหลือ

แซ่บ 13 บอกตอนนี้ไม่มีเวลามาคิดอะไรมากมาย ท่านและสุขภาพน้องสาวของท่านไม่สามารถจะรอได้อีกแล้ว แซ่บ 13 บอกผิงถิงว่าข้ารู้มาว่าหยางเฟิ้งป่วยอาการน่าเป็นห่วง ข้าเตรียมทุกอย่างไว้ให้แล้ว ทั้งเงินทอง ยาที่จำเป็นและรถม้าจะนำพวกท่านไปหาหมอ...ผิงถิงบอกแซ่บ 13 ประมาณว่าท่านนี่ช่างเตรียมพร้อมจริงๆ (บรรยากาศเหมือนเมียหลวงคุยกับเมียน้อยเน้อะ) ...แซ่บ 13 บอกข้าเทียบอะไรกับท่านไม่ได้หรอก และขอบคุณผิงถิงที่ไม่พูดเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน การที่ท่านช่วยเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับมันช่วยข้าไว้มากจริงๆ.... ฉางเสี่ยววิ่งออกมาแล้้วบอกผิงถิงว่าหิว แซ่บ 13 เห็นฉางเสี่ยวแล้วเอ่ยขึ้น ฉางเสี่ยวช่างเป็นเด็กที่น่ารักมากเหมือนเขา (เป๋ยเจีย) แซ่บ 13 บอกผิงถิงที่นี่ไม่ปลอดภัยที่จะอยู่และถ้ามีโอกาสเราคงได้พบกันอีก.........แซ่บ 13 เดินออกไป...ฉางเสี่ยวถามท่านแม่ผู้หญิงคนนี้ใครกัน ผิงถิงบอกแม่ก็ไม่รู้ว่านางเป็นใครแต่นางไม่ใช่คนเลว.....

เหยียนวิลล่ารีสอร์ตแอนด์สปา
ฉูเป๋ยเจียกำลังบอกลาทุกๆ คนที่นี่ จอกที่ 1 หากไม่ได้รับการช่วยเหลือและสนับสนุนจากเหยียนวิลล่าข้าคงไม่มีชีวิตอยู่มาจนถึงทุกวันนี้ จอกที่ 2 ขอบคุณความเมตตาจากสวรรค์ และความบังเอิญในโลกนี้ที่ทำให้ข้าได้พบกับพวกท่านทุกคน ...จอกที่ 3 ก่อนที่จะดื่มจอกที่ 3 เป๋ยเจียให้คนนำหีบสมบัติมา (สังเกตว่าคล้ายกับที่ทหารเฮ่อเซียยกไปจวนอำมาตย์กุ่ย อาจจะใช้วน วน กัน)... เป๋ยเจียประกาศ ตั้งแต่พรุ่งนี้ไป ข้าไม่ใช้เจ้าของเหยียนวิลล่าอีกแล้ว ใครที่ต้องการจะลาออกและแยกย้าย ให้มาแบ่งสมบัติจากในหีบไปตามพอใจ สำหรับคนที่ต้องการอยู่นั่นหมายถึงทุกคนจะต้องพร้อมที่จะออกรบเตรียมพร้อมสำหรับสงคราม เหล้าจอกนี้หลังจากพวกเราดื่ม นั่นหมายถึงพวกเราคือพี่น้องกัน....ไม่มีใครลาออกทุกคนต่างคุกเข่าและบอกจะตามเป๋ยเจียไปทุกที่ (จะตามไปสุดขอบฟ้า) จอกที่ 3 นี่เราดื่มเพื่อพวกเรา.......

มาแต่งกับม่อหรานเถอะ แม่นางแซ่บ ...หาคู่ให้ม่อหรานอยู่..


แซ่บ 13 เห็นเป๋ยเจียเป่าขลุ่ยอยู่ด้านนอก ก็บอกเป๋ยเจียว่าทุกอย่างพร้อมแล้วพวกเราสามารถเดินทางได้ตลอดเวลา....เป๋ยเจียบอกแซ่บ 13 การเดินทางครั้งนี้อันตรายมาก บางทีเราคงไม่มีโอกาสได้พบกันอีก ฉูเป๋ยเจียยกเหยียนวิลล่าและเงินทองทรัพย์สินทุกอย่างให้แซ่บ 13 เป๋ยเจียถือหยกมอบให้แซ่บ 13 บอกแซ่บ 13 

แก้ว บ่งบอกฐานะได้ ...เฮียรวยเว่อร์..

ให้ดูแลตัวเองให้ดี แซ่บ 13 บอกข้าไม่ใช่ท่าน ไม่ว่าเหยียนวิลล่าจะสวยงามเพียงใดร่ำรวยเพียงใดมันก็แค่การแสดงเท่านั้น (ไม่สนใจทรัพย์สินเงินทอง) เป๋ยเจียขอบคุณแซ่บ 13  สำหรับหลายปีที่ผ่านมานี้ แซ่บ 13 ถามเป๋ยเจียว่าท่านอยู่แค่เบื้องหลังไม่ได้เหรอ.....ท่านไม่สามารถอยู่แต่เบื้องหลังได้เพราะในใจท่านมีเลือดนักสู้ (รักชาติ) แข็งแกร่ง ข้าแค่ไม่คิดว่าวันนี้มันจะมาถึงเร็วเช่นนี้... 

คอนเฟิร์มความเข้มแข็ง และรักษาคำสัตย์สัญญา......แตกอีกแล้วครับท่าน



แซ่บ 13 ถือหยกแล้วหันมาหาฉูเป๋ยเจีย เป๋ยเจียให้ข้าเรียกท่านอย่างอื่นได้มั้ย  ........เป๋ยเจียมองแซ่บ 13 (คนรัก อย่าเรียกเลยนะ)...แซ่บ 13 บอก ท่านไม่ต้องกังวล ข้าต้องการเรียกท่านว่า "พี่ชาย".... ต่อไปนี้เหยียนวิลล่ามีข้าเป็นเจ้าของ ข้าต้องการให้ท่าน (เป๋ยเจีย)มอบของขวัญให้ข้าอีกชิ้นหนึ่งเป็นชิ้นสุดท้าย....

แซ่บ 13 บอกถ้าวันนึงข้าทำบางสิ่งผิดไป (ไม่บอกเรื่องผิงถิงชิมิ) ขอให้ท่านอภัยให้ข้า ฉูเป๋ยเจียยิ้มบอกแซ่บ 13 เจ้าจะขออะไรข้าก็ได้ แต่ทำไมต้องขอให้ข้าอภัยเจ้าแน่นอนข้าต้องให้เจ้าแน่นอน (ก็เฮียเป็นซะยังเงี้ย ผู้หญิงก็หลงอะดิ) ....แซ่บ 13 บอกทุกคนทำผิดพลาดได้ ก่อนแซ่บ 13 ออกมาแซ่บ 13 บอกเป๋ยเจียว่าพรุ่งนี้ครบรอบวันตายผิงถิง ข้าเตรียมรถม้าไว้ให้ท่านแล้ว..... (แพคเกจฮันนีมูน รู้เพราะเราดูตอนอื่นแล้วเน้อะ) (โอเค แซ่บ 13 น่ารักในที่สุดก็ยอมรับความจริง คือไม่ว่าผิงถิงจะมีชีวิตอยู่ หรือไม่มีชีวิตอยู่ ก็ไม่ได้มีผลอะไรกับเป๋ยเจีย โลกของเป๋ยเจียมีแต่ผิงถิงเท่านั้น ...ปล่อยวาง...)

เป๋ยเจียขอบคุณทุกๆ คนที่ยอมอาศัยอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ ในหลายปีที่ผ่านมา แต่ตั้งแต่วันนี้ไปพวกเราจะเตรียมตัวเพื่อสู้รบกับไป๋หลัน หยุดความโหดร้ายของไป๋หลันที่ฆ่าประชาชนอย่างหมูอย่างหมา พวกเราไม่สามารถจะหลบซ่อนตัวได้อีกต่อไปแล้ว....เป๋ยเจียให้แบ่งเป็นกลุ่มแยกกันไปสู้กับไป๋หลันเพื่อกอบกู้ต้าจิ้นกลับมา พวกเราจะแสดงให้เฮ่อเซียดู ว่าคนต้าจิ้น (ลูกผู้ชายต้าจิ้น) มาหยามกันไม่ได้..........



รถม้านำผิงถิงและคณะมาถึงบ้านบ้านนึง คนขับรถม้าบอกถึงแล้ว เด็กๆ สำรวจบ้านดีใจบอกบ้านสวย น่าอยู่...คนขับรถม้าบอกข้าจะไปรับท่านหมอ และนี่คือจดหมายที่แม่นางแซ่บ 13 ให้ข้านำมามอบให้ท่าน...ในข้อความเขียนประมาณว่า ข้าอิจฉาความรักของพวกท่านมาก คำสาบานใต้ดวงจันทร์ ที่จะอยู่ด้วยกันจนผมขาว..แก่....คนรับใช้บอกแม่นางแซ่บ 13 ฝากมาบอกว่านางจะไม่บอกข้อความที่ท่านฝากบอกเขา (เป๋ยเจีย) ท่านต้องบอกกับเขาเอง.....ผิงถิงถามคนรับใช้ว่าแซ่บ 13 แต่งงานหรือยัง คนรับใช้ตอบ แม่นางแซ่บ 13 ไม่เคยแต่งงานและท่านควรรู้ว่าจะไปพบเขา (เป๋ยเจีย) ได้ที่ไหน......

หยางเฟิ้งถามผิงถิง ใครกันที่แซ่บ 13 ให้เจ้าไปพบ...ผิงถิงหันมาบอกหยางเฟิ้ง โอเคข้าบอกเจ้าคนที่นางต้องการให้ข้าไปพบเขาคือ ฉูเป๋ยเจีย

ฉูเป๋ยเจียมาไหว้หลุมศพผิงถิง   เฮียบ่นคนเดียว ข้ามาที่นี่มาหาเจ้าอีกแล้วถึงแม้เจ้าไม่อยากให้ใครรบกวนข้าก็จะมา (เฮียพูดดีกว่านี้นะคะ ) เป๋ยเจียรินเหล้าและเริ่มดื่ม พูดคุยกับหลุมผิงถิง ข้าไม่รู้ว่าทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเจ้ายังอยู่ เจ้ายังไม่เคยจากไป ข้าเหมือนได้ยินเสียงเจ้า ได้กลิ่นเจ้า และแม้กระทั่งเหล้าก็ยังเป็นกลิ่นและ

รสชาดเดียวกับตอนเจ้าอยู่...ข้าเคยออกไปตามหาคนหมักเหล้าเพราะข้าคิดว่าข้าจะได้พบเจ้า ตอนนี้ผ่านไป 3 ปีแล้ว ถ้าเจ้า ผิงถิง เจ้ายังมีชีวิตอยู่ เจ้าจะหลบหน้าข้าทำไม ทำไมไม่ยอมพบข้า ........ผิงถิงมาถึงในป่าและมองไปที่ฉูเป๋ยเจีย

เป๋ยเจียเริ่มงานโคลงกลอนที่ผิงถิงชอบ ...(เสียงเป๋ยเจีย กับผิงถิง ท่องกลอนพร้อมกัน).......เป๋ยเจียหันไปมองตามเสียง ผิงถิงเดินตรงเข้ามาหาเป๋ยเจีย..(ทำไมเราต้องพากษ์ เพราะเรา ลุ้น 555) .....หน้าตาประหลาดใจมากเฮีย "ผิงถิง"...

ผิงถิง---เปี๋ยเจีย
เป๋ยเจีย---ผิงถึง เจ้ากลับมาแล้ว
ผิงถิง---ไม่ได้พบกันนาน
เป๋ยเจีย---ไม่ต้องพูด ให้ข้ามองเจ้าให้เต็มตาก่อน
ผิงถิง---(จับมือเป๋ยเจียที่จับแก้ม) ท่านไม่ได้ฝันไป ข้ายังมีชีวิตอยู่
เป๋ยเจีย--- (ไม่พูดละ จุ๊บกันเถอะ) ผิงถิงทำไมเจ้าไม่ตามหาข้า 3 ปีมาแล้ว เจ้าไม่พบข้า 
ผิงถิง ---ข้าเสียใจ ข้าขอโทษ ข้าคิดแต่เพียงว่า ถ้าท่านคิดว่าข้าตาย ท่านสามารถจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้ดีกว่า
เป๋ยเจีย-- ผิงถิง เจ้ารู้มั้ย ข้ามีชีวิตอยู่อย่างไรในช่วง 3 ปีนี้ ทุกครั้งที่ข้าคิดถึงเจ้า สิ่งเดียวที่ข้าทำได้คือมาคุยกับเจ้าที่หลุมฝังศพนี้
ผิงถิง---ข้าเสียใจ ข้าขอโทษ ท่านตำหนิข้าเถอะ ท่านเกลียดข้าก็ได้ เหตุผลที่ข้ามาหาท่านในวันนี้เพราะข้าไม่ต้องการจะโกหกท่านอีกต่อไป ข้าไม่ต้องการให้ท่านเศร้าโศกอีกเพื่อข้าอีกต่อไป ข้าไม่มีค่าพอ (ผิงถิงจะเดินหนี)
เป๋ยเจีย--- (ถ้าไม่ขวางหน้าผิงถิง นี่เฮียตัวปลอมละ) นี่เจ้ายังจะจากข้าไปอีกอย่างนั้นหรือ 
ผิงถิง---ข้าไม่ได้ต้องการจะเดินจากท่านไปแต่ข้าไม่มีทางเลือก ท่านยังคงเป็นฉูเป๋ยเจีย เทพเจ้าแห่งสงครามของต้าจิ้น ถ้าข้าอยู่ข้างกายท่านข้าคือจุดอ่อนของท่าน

อร๊ายยยยยยยยยยยย ดีใจกับเฮีย...


ให้เวลาเฮีย จุ๊บ ภรรยา นาน นาน...พวกเราเสียสละมองบน ไปก่อน 



ตอนที่ 54 

ฉูเป๋ยเจียบอกผิงถิงประมาณว่า ข้าเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนนึงที่คิดถึงภรรยามาก ไม่มีนางข้าอยู่ก็ไม่มีความหมาย ...เป๋ยเจียกับผิงถิงขี่ม้ามาที่บ้านผิงถิง พอมาถึง ผิงถิงบอกเป๋ยเจียว่าพวกเขาอยู่ในบ้าน หยางเฟิ้งกำลังป่วย ข้าขอเข้าไปดูนางหยางเฟิ้งก่อน...เป๋ยเจียถามผิงถิง ผิงถิงเจ้ามีอะไรที่เจ้าต้องบอกข้าอีกมั้ย (ลูกชิมิเฮีย) ..ผิงถิงถามกลับ เป๋ยเจียท่านมีอะไรที่ท่านจะถามข้ามั้ย (โหหหห เบื่อคนฉลาดคุยกัน  คือเฮียที่เขาไม่เอ่ยปากถามหล่อน เพราะกลัวว่าถ้าหล่อนแท้งลูก การตอบคำถามจะทำให้หล่อนเสียใจ แต่เรื่องที่หล่อนย้อนถามเนี้ยแม่ผิงถิง สุด สุด ).... เป๋ยเจียบอก ข้ามีคำถามมากมายอยากจะถามเจ้าแต่ข้าไม่รู้จะเริ่มจากต้องไหนดี ...ผิงถิงสัญญาว่าทุกๆ คำถามของเป๋ยเจีย ข้าจะตอบทั้งหมด...


ผิงถิงเดินเข้ามาในบ้าน ไม่พบคนพบแต่จดหมายของหยางเฟิ้ง หยางเฟิ้งเขียนไว้ประมาณว่าดีใจที่ผิงถิงได้กลับมาพบกับเป๋ยเจียอีกครั้ง เจ้าจากฉูเป๋ยเจียเพราะเจ้ารักเขา และฉูเป๋ยเจียรอคอยเจ้ากลับมา ในโลกที่โหดร้ายนี้มันยากมากที่จะพบรักแท้ มันถึงเวลาแล้วที่เจ้าสองคนจะเลิกโทษตัวเองซักที เจ้าอย่าเสียเวลาอีกเลยชีวิตคนเรายังไงก็ต้องจากกันไม่ว่าจะจากเป็นหรือจากตาย...แม่นางแซ่บ 13 พูดถูก เจ้าและเป๋ยเจียมีภาระหน้าที่เกี่ยวกับความสงบสุขของใต้หล้า พวกเจ้าสองคนมีค่ามากกว่าการมาหลบซ่อนตัวอยู่อย่างเงียบ (ควรทำประโยชน์) เฮ่อเซียโหดร้ายอำมหิต ทำลายไปทุกที่ มีแต่ท่านสองคนเท่านั้นที่จะหยุดเขาได้ ลูกๆ สบายดี พวกเขาอยู่กับข้าและแม่นางแซ่บ 13 เลิกกังวลได้แล้ว ข้าสัญญาพวกเราจะพบกันอีกเมื่อเรื่องทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว (โหห เฮียไม่ได้อุ้มลูกซักที )

เขิล แทนผิงถิง...


เป๋ยเจียถามผิงถิงว่าตนเข้าไปในบ้านได้มั้ย ผิงถิงซ่อนจดหมายของหยางเฟิ้ง เป๋ยเจียถามว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอ ผิงถิงบอกเป๋ยเจียไม่มีอะไรหยางเฟิ้งกับแซ่บ 13 เพิ่งจะจากไป เป๋ยเจียเดินเข้าบ้านและปิดประตู ( อิอิ เค้าป่าวคิด นะ) เป๋ยเจียรีบอธิบายว่าแซ่บ 13 เป็นลุกสาวของนักสู้ใกล้ชายแดนไป๋หลันกับเหลียง ระหว่างการปล้น นางถูกกำลังถูกขายแต่ข้าช่วยนางไว้ หลังจากข้าช่วยนาง นางจึงไม่ยอมไปไหนอยู่ข้างตลอดมา เป็นเพื่อนข้า..นางดูอ่อนแอ แต่นางมีความสามารถเหนือกว่าผู้ชายหลายคน

เฮีย กินมัง เลยมีแต่เส้นกับผัก...



ตอนเห็นในกะทะ ตอนต้มมันเส้นหมี่นี่ แต่ทำไมในถ้วยกลายเป็นเส้นใหญ่อ่ะ...


ผิงถิงบอกเป๋ยเจียท่านไม่ต้องอธิบายหรอก เป๋ยเจียบอกข้าไม่ต้องการให้เจ้าเข้าใจผิด (เฮียน่ารักเว่อร์) ผิงถิงยิ้ม แล้วทำไมข้าต้องเข้าใจผิดล่ะ (แหงะ) ผิงถิงบอกตอนนี้เย็นมากแล้วทานต้องหิวแน่ๆ ข้าจะทำอาหารให้ท่านทาน (ในนิยายฝีมือทำกับข้าวนางแย่สุด แต่ในซีรี่ย์ นางทำอาหารอร่อย )......เป๋ยเจียยิ้มเห็นผิงถิงนวดแป้งทำก๊วยเตี๋ยวให้เขากิน (เซ็กซี่เหมือนท่าขูดมะพร้าวในหนังไทย ) ... ท่านฉูรับก๊วยเตี๋ยวมาและทานจดหมดถ้วย ผิงถิงถามว่าอร่อยมั้ย ....ท่านฉูพนักหน้า.....พอทานเสร็จ ท่านฉูเริ่มมีความกล้าที่จะถามคุณภรรยา นี่เจ้าอยู่คนเดียวใช่มั้ย (มีคู่มั้ย)....ผิงถิงยิ้ม "ไม่" (ข้าไม่ได้อยู่คนเดียว)----- เป๋ยเจียยิ้มหน้าเศร้าๆ แน่นอนผู้หญิงที่ดีงามอย่างเจ้า( ย่อมมีผู้ชายมารักมากมาย ) ข้าเข้าใจ....ข้าจะไม่มีวันลืมรสชาดก๊วยเตี๋ยวถ้วยนี้เลยตลอดชีวิต......(เฮียกำลังจะเดินออกประตู).... ผิงถิงพูดขึ้น เขาคนนั้นคือฉางเสี่ยว เป็นเด็กชายอายุ 3 ขวบ แซ่ "ฉู".........(กรี๊ดดดดด ดีใจกับเฮีย)

ฮะ อยู่กับผู้ชาย แซ่ ฉู อายุ 3 ขวบ....


เป๋ยเจียหันกลับมามองผิงถิง......ผิงถิงบอกข้ารู้สึกว่าท่านไม่ถามคำถามเรื่องข้าท้อง...ข้าคลอดลูกชายให้ท่าน ฉางเสี่ยวเป็นเด็กดีฉลาดเชื่อฟัง เป็นคนอ่อนโยน นอกจากฉางเสี่ยวแล้ว ข้าไม่มีผู้ชายคนใดในชีวิตอีก......

แม่ทัพฉู----"ไป๋ผิงถิง มีเจ้าเท่านั้นที่รู้วิธีทำให้ข้าจิตตก" 
ผิงถิง---เป๋ยเจียท่านต้องไม่ให้ข้าหนีไปจากท่านได้อีกนะ ตอนนี้มี 2 คนละ (นาง กับ ลูก)
แม่ทัพฉู---ข้าสาบานข้าจะไม่มีวันให้เจ้าหนีไปได้อีก

แม่ทัพฉูไม่ได้อุ้มลูก ก็อุ้มภรรยาแทนไปก่อนคร๊าฟฟฟฟ ..... ( จากกัน 3 ปี จัดกันไป น่าจะหนักหน่วง )...

อร๊ายยยย 55555 ต้องบรรยายมั้ยนะ...


จูบจริง จริง... (พวกเราก็กรี๊ดกันอยู่นอกจอไป )


สังเกตที่มือเฮีย..............


ถอด แล้ว โยนนนน .... เอ๊ะ ยังไงดี ...อีกนิด อยู่อีกหน่อย..


เฮีย อุ้มคุณภรรยามาที่เตียงแล้ว... ผิงถิงมีความยกขา..



อืมมม พวกเราต้องถอยออกมานอกบ้าน .... พวกเราต้องให้เวลาเฮีย ....


เช้าวันรุ่งขึ้น...ผิงถิงยิ้มแล้วก็เอามือขึ้นไปลูบไล้หน้าท่านฉู ท่านฉูจับมือผิงถิง ผิงถิงจะลุกจากที่นอน ท่านฉูถามเจ้าจะไปไหน ผิงถิงบอกข้าไม่ได้ไปไหน ท่านฉูบอกงั้นก็ดีแล้วอยู่ข้างๆ ข้าต่ออีกหน่อยนะ ผิงถิงบอกข้าเหมือนฝันไปเลย เป๋ยเจียบอกถ้าฝันงั้นเราก็ฝันกันนานอีกหน่อย (อู๊ยยยย ) .... ผิงถิงเรียกชื่อ เป๋ยเจีย เป๋ยเจีย ซ้ำๆ ไปมา เป๋ยเจียถามมีอะไรเหรอ ผิงถิงบอกต่อไปนี้ข้าจะเรียกชื่อท่านได้ทุกๆ เช้าเลย เราอยู่ด้วยกันแล้ว

ทหารของไป๋หลันทำลายหมู่บ้านชายแดนหนึ่ง ชาวบ้านขอร้องเฮ่อเซียให้ไว้ชีวิตและอย่าปล้นข้าวของไปเลย พวกเราแค่คนธรรมดา ภรรยาข้าก็กำลังท้องแก่จะคลอดลูก เฮ่อเซียบอกอย่างเลือดเย็น แล้วพูดประมาณว่าข้าไม่ได้ผิดอะไร มันเป็นความผิดของลูกเจ้าเองที่เลือกเกิดมาไม่ถูกเวลา ..ชาวบ้านคนนี้ลุกขึ้นแล้วตะโกนด่าเฮ่อเซียว่าฟ้าจะต้องลงโทษคนอำมหิตอย่างเข้า...พวกทหารเตะชาวบ้านล้มลง

กลับมาที่กระท่อม ผิงถิงยกย่องแซ่บ 13 ว่าเป็นคนที่เตรียมการเรื่องต่างๆ ได้ดี ทำไมท่านถึงไม่ใจอ่อนกับนาง นางแซ่บ 13 เป็นผู้หญิงที่ดี เป๋ยเจียบอกใครบอกว่าข้าไม่รักนาง เจ้าจะเชื่อข้าไม๊ ผิงถิงไม่ตอบ....เป๋ยเจียถามนี่เจ้าโกรธที่ข้าล้อเจ้าเล่นเหรอ...ผิงถิงบอกข้าไม่โกรธพวกท่าน ข้าโกรธตัวเองที่ข้าคิดกับพวกท่านในแง่ลบ และตัวข้า(ผิงถิง) เองก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่ง (มีหึงเป็นเรื่องปกติ).... เป๋ยเจียจับมือผิงถิง บอกใครกล้าพูดว่าภรรยาข้าเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ หลายปีที่ผ่านมานี้นางเป็นคนพลิกฟื้นพัฒนาหมู่บ้านที่ร้างมานานให้กลับมามีชื่อเสียง และโด่งดังด้วยเหล้ารสเลิศ และที่สำคัญที่สุด นางจัดการดูแลรักษาลูก ให้ลูกเกิดอย่างปลอดภัย)

เป๋ยเจียบอก ผิงถิงเจ้ามีอำนาจพิเศษที่ช่วยทำให้คนที่อยู่ใกล้มีความสุข ข้าอิจฉาผู้คนในหมู่บ้านมาก ทั้งหยางเฟิ้ง ทั้งเซ่อยี่ และแม้กระทั่งฉางเสี่ยว (อ้าวเฮียอิจฉาลูก) ที่ได้อยู่ใกล้เจ้า ต่อจากนี้ไป ข้าต้องการมีความสุขบ้าง ความสุขที่เป็นของข้าอย่างแท้จริง..ผิงถิงยิ้มและบอกว่า 3 ปีที่ผ่านมานี้ ท่านเรียนรู้วิธีการพูดพัฒนาขึ้นมาก ท่านดูผอมไปนะ ชุดเกราะนี้ใหญ่เกินไปสำหรับท่าน...เป๋ยเจียหันมาหาผิงถิง "ถ้ามันใส่ไม่ได้ งั้นข้าก็ไม่ใส่มัน" (ถอดหมดชิมิเฮียย เลือดกำเดาจะไหล 5555) ....ผิงถิงบอกท่านหยุดพูดเล่นได้แล้ว (ผิงถิงต้องคิดเหมือนพวกเราเน้อะ)....แม่ทัพฉูบอกข้าไม่ได้พูดเล่น ตั้งแต่ข้าได้พบเจ้าสิ่งที่อยู่ในใจข้าไม่มีอย่างอื่นมีแต่เจ้าเท่านั้น ถ้าเจ้าไม่ชอบให้ทำศึกสงคราม ข้าก็จะถอดมันออก (อ๋อออ เฮียคิดเรื่องบ้านเมือง 555 อืมมม จริงดิ)

ผิงถิงบอกภรรยาทุกคนช่วยสามีแต่งตัว และใส่ชุดเกราะทั้งนั้นให้พร้อมรบ แต่ก็ปราถนาให้สามีถอดชุดรบออกทั้งนั้น (ไม่อยากให้มีสงคราม) แต่ไม่มีสามีคนใดพูดว่าจะถอดมันออกเมื่อภรรยาไม่ชอบ ผิงถิงบอกเป๋ยเจียการได้ยินท่านพูดเช่นนี้ ข้าดีใจที่สุดแล้ว (ท่่านไปรบเหอะ )....แม่ทัพฉูถามผิงถิงเจ้าจะไปส่งข้าไปรบใช่มั้ย ผิงถิงลังเล...ผิงถิงบอกต้าจิ้นอันตรายมาก เฮ่อเซียทำลายต้าจิ้นแล้วตอนนี้ และประชาชนก็ไม่ชอบนาง ข้าเกรงว่าถ้าข้าไปกับท่านข้าจะนำอันตรายมาสู่ท่านเหมือนกับเมื่อก่อนนี้...แม่ทัพฉูจุ๊บอีก แล้วบอกว่า "เจ้านี่ถ้าไม่พูดจะน่ารักมากกว่านะ" เจ้าอย่าคิดมาก และหยุดพูด ยกเหตุผลร้อยแปดมาเพื่อจะไม่ไปกับข้า ข้าขอให้เจ้าคิดแค่ว่าเจ้าเป็นคนของข้า เป็นผู้หญิงของข้า........แม่ทัพฉูดึงผิงถิงขึ้นม้าไปด้วยกัน...ผิงถิงพยายามจะบอกเป๋ยเจียว่า ยังไม่ได้เก็บของเลย หม้อข้าวก็ยังตั้งอยู่ในครัว เป๋ยเจียบอกลืมให้หมดไปเลย ทุกๆ คนต่างก็พูดว่าใครได้ไป๋ผิงถิงไปครองคนนั้นจะได้ครองใต้หล้า ตอนนี้ข้ามีไป๋ผิงถิงในมือ และนางก็ปฏิเสธจะไปรบกับข้า นี่เจ้าต้องการให้ข้าแพ้สงครามใช่มั้ย.... (เฮียท๊อปฟอร์ม แล้ววุ๊ยยย )

ผิงถิงบอกนี่ท่านไม่มีเหตุผลละนะ เป๋ยเจียบอกก็เจ้าเป็นภรรยาข้าเจ้าก็ต้องไปกับข้าซิ ถ้าข้าให้เจ้าไปเจ้าก็จะเริ่มคิดอีก ว่าจะไปซ่อนตัวที่ไหนดี ซ่อนจนข้าหาไม่เจอ ( คนฉลาดเขาคุยกัน เฮ้ออออ ) ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าจากไปอีก ...ผิงถิงสัญญาว่าจะไม่จากไปไหน จะรอท่านกลับมา ข้าจะรอที่กระท่อม.....เฮียยิ้ม ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องรอ ถ้าเราสองคนหากจะต้องตายงั้นเราก็ไปตายพร้อมๆ กันดีกว่า.......แล้วก็ขี่ม้ากันออกไป...

ประชาชนไป๋หลันดีใจที่ได้รับข่าวว่าเฮ่อเซียชนะสงคราม องค์หญิงไป๋หลันกำลังจะเดินออกจากวังก็ถูกทหารห้ามไว้ บอกท่านราชบุตรเขยให้ท่านอยู่แต่ในวัง ปลอดภัยกว่า องค์หญิงแย่งดาบทหารมาแล้วบอกเจ้ากล้าดียังไงมาห้ามข้าไม่ให้ออกไปไหน ทหารบอกองค์หญิงโปรดอภัย ข้าแค่ทำตามคำสั่ง องค์หญิงถามไป๋หลันนี่เป็นของข้า หรือเป็นของสามีข้า.....องค์หญิงขวางดาบลงพื้น.....ที่ท้องพระโรง ขุนนางไป๋หลันต่างเตือนองค์หญิงว่าห้ามเปลี่ยนกฏของไป๋หลัน องค์หญิงบอกข้าไม่เปลี่ยนหรอก ยังไงบัลลังก์ไป๋หลันก็ต้องเป็นของสายเลือดราชวงศ์ไป๋หลัน...ข้าไม่ใช่คนโง่ เมื่อเฮ่อเซียมาไป๋หลันตั้งแต่ตอนแรกข้าก็ตัดสินใจไว้แล้วว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าเฮ่อเซียจะดีมากแค่ไหน ข้าก็จะไม่ให้เขานั่งบัลลังก์... ขุนนางเตือนองค์หญิงว่าตอนนี้ประชาชนรู้จักและรักแต่เฮ่อเซีย ทุกคนลืมว่ามีองค์หญิงไปหมดแล้ว พวกข้าหวังว่าพระองค์ได้เตรียมการสำหรับอนาคตไว้แล้ว องค์หญิงบอกตราบใดที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ฮ่องเต้ของไป๋หลันก็คือลูกของข้าที่จะเกิดมาเท่านั้น...ลูกข้ามีสายเลือดของไป๋หลันไหลเวียนอยู่ในร่างกาย...พวกขุนนางต่างพอใจ

เฮ่อเซียเตรียมตัวกลับวังไป๋หลัน สั่งทหารให้ถอนค่าย หนวดคนสนิท(ที่รับไว้) นำข่าวด่วนมารายงานว่าตอนนี้ไป๋หลันได้แบ่งเป็น 2 ฝ่าย คือฝ่ายประชาชน ที่สนับสนุนเฮ่อเซีย(ส่วนใหญ่คือที่ได้รับแต่งตั้งจากเฮ่อเซีย) และอีกฝ่ายคือฝ่ายองค์หญิง ตอนนี้พวกกลุ่มหลังได้มีการประชุมลับกับองค์หญิง...ข้าไม่รู้ว่าเขาประชุมกันเรื่องอะไรข้าคิดว่าพวกเราควรจะกำจัดองค์หญิงซะ......ตงจั๋วห้ามหนวดบอกเจ้าอย่ายุยงแบบนี้ เฮ่อเซียห้ามตงจํ่ว และประกาศว่าพวกเรากำลังจะกลับวัง...........ตอนกลางคืน เฮ่อเซียเรียกหนวดมาพบและบอกว่าข้ารู้ว่าเจ้า (หนวด)ต้องการจะบอกอะไรข้า ข้าจะไม่ทำร้ายองค์หญิงแต่ไม่ได้หมายความว่าข้าจะไม่สืบความลับองค์หญิง (จับตา) ..เฮ่อเซียบอกหนวดให้ส่งคนคอยเป็นสายลับสืบเรื่องราวต่างๆ ทุกย่างก้าวขององค์หญิง

กลับมาที่ไป๋หลัน เฟิ้งอินเข้ามาพบองค์หญิงพร้อมของขวัญ องค์หญิงบอกข้ารู้ว่าท่านคือคนของอำมาตย์กุ่ยใช้ให้เป็นสายสืบในตำหนักราชบุตรเขย องค์หญิงบอกที่นั่นไม่ปลอดภัยสำหรับเจ้าอีกต่อไป ข้าเรียกเจ้ามาวันนี้เพื่อจะถามคำถามเจ้า ข้าต้องการรู้ว่าเจ้าคิดว่าเฮ่อเซียจะก่อกบฏมั้ย...เฟิ้งตอบ ใช่ เฟิ้งอินบอกต่อประมาณว่าเฮ่อเซียเตรียมการทุกอย่างอย่างรัดกุม ไม่มีใครรู้ความคิดเขาได้ ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ความถูกต้องทุกอย่างถูกปิดบังสายตาประชาชนด้วยผลของการชนะสงคราม (เฮ่อเซียเป็นที่รักใคร่) ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่ท่านจะต้องตัดสินใจ ชะตาของไป๋หลันไม่สามารถจะรอได้อีกแล้ว  ....องค์หญิงถามเฟิ้งอิน เจ้าเคยคิดมั้ยว่าเฮ่อเซียคือสามีของพวกเรา เฟิ้งอินคุกเขาบอกรักและคนรัก ไม่สามารถเปรียบได้กับไป๋หลัน (บ้านเมืองสำคัญกว่า) ท่านโปรดตัดสินใจ...สายลับแอบฟังอยู่ข้างนอกได้ยินหมด......

โมเมนต์ ของสองเรา...


ขณะเดียวกัน ตงจั๋วคุยกับเฮ่อเซีย นายน้อยท่านคิดเรื่องแก้แค้นมานานแสนนานแล้ว ตอนนี้การสู้รบก็เสร็จสิ้นลงแล้ว ท่านควรหยุดพักบ้าง ผ่อนคลายบ้าง เฮ่อเซียบอกข้ายังหยุดไม่ได้ เรื่องมันยังไม่จบ ตงจั๋วบอกเฮ่อเซียหลายปีที่อยู่ข้างกายเฮ่อเซียมานี้ ต้องลำบากมาด้วยกันไม่น้อย สงครามมีความอันตรายสูงนอกจากนี้ท่านยังต้องละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง นอกจากนี้ องค์หญิงก็ยังเป็นถึงชายาของท่าน ข้าเป็นคนนอกข้ายังดูออกเลยว่าองค์หญิงรักท่านมาก เป็นห่วงท่านมาก ตงจั๋วบอกตอนนี้ผิงถิงไม่อยู่แล้ว ถ้าองค์หญิงเป็นอะไรไปด้วย ข้าไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับนายน้อย...   ... เฮ่อเซียบอกตงจั๋ว ข้าไม่มีทางเลือก ในตอนนี้ทุกก้าวย่างของข้า ข้าพลาดไม่ได้ พวกเราข้ามความยากลำบากมาหลายปี ทุกอย่างสำหรับพ่อแม่และความภาคภูมิของจิ้งอันหวาง ตอนนี้ข้าไม่มีทางเลือกข้าต้องเดินต่อไปข้างหน้า ถอยไม่ได้ ตราบใดที่องค์หญิงไม่ทำร้ายข้า ข้าก็จะไม่ทำร้ายองค์หญิงเช่นกัน....

ตงจั๋วบอกข้าเข้าใจ เฮ่อเซียถามตงจั๋วประมาณว่า เจ้าว่าข้าเปลี่ยนไปมั้ย ตงจั๋วบอกท่านไม่ได้เปลี่ยนและโลกต่างหากที่เปลี่ยนไป (ตงจั๋วหนอตงจั๋ว) ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ไม่ว่าจะยากลำบากซักเท่าใด ข้าเป็นคนโง่ (จริงแท้) ข้าอยู่กับท่านมานานมากและไม่ว่าท่านจะผิดข้าก็จะอยู่ข้างท่านเสมอ (เอ๋อออ ชัดเจนจ้า) ข้าจะอยู่ข้างท่านจนกว่าข้าจะหมดลมหายใจ ......(เด๊่ยวได้ไปสมใจ)

กองทัพลับต้าเหลียง
รู่ฮ่านตอนนี้เป็นผู้นำอยู่ ทหารรู้สึกท้อถอย พวกทหารก็รู้สึกว่าถึงสู้ไปก็แพ้แน่ๆ ไม่มีโอกาสชนะเลย แม้กระทั่งชีวิตของพวกเราเอง คงรักษาไว้ไม่อยู่แน่ๆ ทหารถามแม่ทัพรู่ว่านี่พวกเราต้องเข้าต่อสู้กับเฮ่อเซียจริงๆ เหรอ....แม่ทัพรู่โกรธ ประกาศหากใครกล้าหนีทหาร จะต้องตาย....วันต่อมาแม่ทัพรู่ได้ยินทหารคุยกันประมาณว่า ถ้าฮ่องเต้ต้าจิ้นตาย เฮ่อเซียก้จะได้ครองใต้หล้านี่สมบูรณ์ ถ้าฮ่องเต้จิ้นไม่ตายก็ไม่มีใครจะมาหยุดเฮ่อเซียได้ แม่ทัพรู่เข้ามาแล้วพูดประมาณว่าถ้าเป็นทหารแล้วกลัวตายให้ถอดชุดทหารออกแล้วไปทำไร่ทำนาซะ....ทหารของแม่ทัพรู่ไม่ต้องการจะรบ จึงมีทั้งคนที่จากไป และคนที่หมดกำลังใจ มีทหารวิ่งเข้ามาบอกแม่ทัพรู่ว่ามีคนมาหา...........ผิงถิงเดินเข้ามาในค่าย แม่ทัพรู่เห็นก็ดีใจและแปลกใจ ท่านยังไม่ตาย ท่านเป็นหรือเป็นผี.....ผิงถิงถามแม่ทัพรู่ถึงสถานการณ์ขณะนี้ แม่ทัพรู่รายงานว่าไม่ดีเลย กำลังคนไม่พอ ทุกอย่างขาดแคลน แม่ทัพรู่คุกเข่าและขอให้ผิงถิงช่วยด้วย ผิงถิงรีบบอกให้แม่ทัพรู่ลุกขึ้น ข้าไม่มีค่าพอที่ท่านจะคุกเข่าให้ แม่ทัพรู่บอกท่านเคยช่วยต้าเหลียงไว้ท่านมีค่ามาก และในเวลานี้ท่านก็สามารถช่วยได้อีก ข้าเชื่อเช่นนั้น



ผิงถิงบอกแม่ทัพรู่ถึงข้าจะคิดออก แต่ข้าก็เป็นเพียงผู้หญิงที่อ่อนแอคงยากที่จะให้ประชาชนเชื่อฟัง แม่ทัพรู่บอกท่านไม่ต้องกังวล เรื่องนั้น ผิงถิงรับปากว่าจะช่วย แม่ทัพรู่หายใจโล่งอก ....ผิงถิงบอกแม่ทัพรู่ว่าเฮ่อเซียต้องการครองใต้หล้า แต่มันไม่ง่ายหรอก แม่ทัพรู่แปลกใจเพราะตอนนี้ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นไปตามที่เฮ่อเซียวางแผนไว้ โดยเฉพาะเมื่อจิ้นแตกแล้ว ผิงถิงมั่นใจมาก แม่ทัพรู่บอกได้โปรดชี้ทางสว่าง....ในเวลาเดียวกัน ทหารเข้ามารายงานว่ามีแขกมา.....แม่ทัพฉูเดินเข้ามาและบอกแม่ทัพรู่ว่า ท่านแม่ทัพข้าไม่ใช่คนแปลกหน้าที่ไหนหรอก..........


ยังไม่หน่ำ......... เฮียเค้าขอโทษ เค้าไม่ได้ตั้งใจ...รูปนี้เค้าไม่ได้แคป... โฟกัสที่ปากเฮีย..


ตอนที่ 55

แม่ทัพรู่แปลกใจที่พบแม่ทัพฉู...แม่ทัพฉูยิ้มแล้วประกาศว่าข้ามาครั้งนี้ข้ามากับภรรยา และพร้อมจะเชื่อฟังภรรยาไม่ว่านางจะให้ทำอะไรข้าก็จะทำตาม ....ผิงถิงยิ้มแล้วบอกเป๋ยเจียให้หยุดล้อเล่นได้แล้ว... แม่ทัพรู่บอกท่านแม่ทัพฉูได้ภรรยาอย่างแม่นางไป๋นับว่าโชคดีมากจริงๆ แล้วพวกท่านมาจากที่ใดกัน ฉูเป๋ยเจียบอกเฮ่อเซียกำลังยุ่งกับกิจการในไป๋หลันอยู่ (การเมืองภายใน) พวกข้าปลอมเป็นพ่อค้าผ่านด่านได้สบายๆ ...แม่ทัพรู่ยังงงต่อ แล้วพวกท่านค้นหาค่ายทหารของข้าพบได้ไง มันเป็นความลับมากเลยนะ เป๋ยเจียยิ้มแล้วบอกแม่ทัพรู่ว่า ภรรยาข้าชอบอ่านหนังสือ และเรียนตลอดเวลานางรู้ทำเล สภาพดินฟ้าอากาศ ของบริเวณต้าเหลียงดี นางศึกษาจากแผนที่ นางทำนายถูกว่าท่านต้องเลือกที่นี่ตั้งค่าย.... ผิงถิงและเป๋ยเจียได้นำเสบียง มาด้วยมากมาย ทหารดีใจมาก ทหารมีกำลังใจมากยิ่งขึ้น และทานข้าวปลาอาหารและดื่มเหล้ากัน...แม่ทัพรู่ยกจอกเหล้าขอบคุณแม่ทัพฉูแลเผิงถิงที่มาช่วยได้ถูกเวลาจริงๆ เป๋ยเจียบอกผิงถิงเปรียบเสมือนดวงดาวที่ส่องสว่างไปทั่ว (นำแสงสว่างไปทุกที่ อืมมม เฮีย หวานตลอด ) 

ผิงถิงมองไปที่แสงไฟของค่ายทหารเหลียงและทำหน้าวิตก เป๋ยเจียเดินเข้ามาและยกเสื้อคลุมมาคลุมให้ถามว่าคิดอะไรอยู่ ผิงถิงบอกเห็นพวกหทารเหลียงไม่มีที่ไป บ้านไม่มีให้กลับและพวกเขายังคง ตั้งธงของต้าเหลียงไว้อีก... เป๋ยเจียบอกพวกเรานำเสบียงมาให้ อาวุธ และเงินทอง บวกกับความหวังที่พวกเขาจะกอบกู้เหลียง พวกเขาต้องทำได้.....ถึงแม้ว่าไป๋หลันจะสยบทุกแคว้นได้แต่ไป๋หลันไม่ได้มีอำนาจที่แท้จริงที่จะรวมทั้งสี่แค้วนให้เป็นหนึ่งได้ เพราะความโหดร้ายของเฮ่อเซีย ประชาชนไม่สนับสนุนเขา ไม่ช้าไม่นานเฮ่อเซียจะต้องถูกทำลายลง... ผิงถิงถามเป๋ยเจีย ตั้งแต่ต้าจิ้นเกิดเรื่องตอนนี้ยังไม่มีใครได้ข่าวฮ่องเต้ต้าจิ้นเลย ว่าอยู่ที่ไหน ข้ารู้ท่านไม่ต้องการพูดเรื่องนี้ต่อหน้าข้าแต่ข้ารู้ว่าท่านเป็นห่วงต้าจิ้นและฮ่องเต้มาก เป๋ยเจียบอกต้าจิ้นยังมีม่อหราน ข้ามั่นใจว่าม่อหรานสามารถป้องกันภัยให้ฮ่องเต้ได้ ตอนนี้พวกเราไม่ได้ยินข่าวของฮ่องเต้เป็นเรื่องที่ดี เพราะหมายถึงราชวงศ์ยังคงคงอยู่ ต้าเหลียงต้องการความช่วยเหลือมากกว่า กองทัพไม่มีแม่ทัพเซ่อยี่ และฮ่องเต้เหลียงตายแล้ว...ผิงถิงเข้าใจสถานการณ์และรู้ว่าไม่สามารถจะบอกให้เป๋ยเจียไม่กังวลเกี่ยวกับต้าจิ้นได้ เป๋ยเจียบอกผิงถิงตอนนี้พวกเรามีเวลาดูแลเรื่องเล็กๆ น้อย และบอกผิงถิงว่าห้ามคิดเรื่องจากเขาไปอีก สิ่งที่ข้าต้องการมากที่สุดคือให้เจ้าอยู่ข้างกายข้า

เป็นฮ่องเต้ที่ตายยากมาก... 3 ปีแล้ว อยู่เกินหมอหลวงทำนายอีก 


ขณะเดียวกัน ม่อหรานพบฮ่องเต้และบอกฮ่องเต้ว่าทหารไป๋หลันยังไม่ค้นพบพวกตน เพื่อความปลอดภัย พวกเราต้องรีบเดินทาง (ไปไหนได้อะ) ...ฮ่องเต้พูดขึ้นมันคงจะดีไม่น้อยถ้าเป๋ยเจียอยู่แถวๆ นี้ ม่อหรานบอกได้ยินข่าวลือมาว่าองค์ชายออกมาปรากฏตัวแล้ว...ฮ่องเต้ได้ยินก็ตามีประกายความหวัง แต่อาการป่วย (ตายยากมาก) ทำให้เป็นลมไปอีก

เฮ่อเซียนำทัพกลับไป๋หลัน ประชาชนต้อนรับมากมาย ทหารมารายงานเฮ่อเซียว่า องค์หญิงอยากพบท่านราชบุตรเขยเดี๋ยวนี้ ตงจั๋วและหนวด เตือนเฮ่อเซียว่าตามกฏของไป๋หลัน ผู้นำควรจัดเลี้ยงให้เมื่อชนะศึกสงคราม แต่องค์หญิงทำไมให้ไปพบเดี๋ยวนี้ไม่ให้ท่านได้พักเลย....เฮ่อเซียสั่งหนวดให้พาทหารและคนอื่นๆ ไปพัก หนวดบอกเฮ่อเซีย หากท่านไปคนเดียว นั่นหมายถึงท่านพาชีวิตท่านเข้าไปสู่สถานการณ์อันตราย เฮ่อเซียสั่งให้หนวดเชื่อสั่งคำสั่ง และไปหาองค์หญิงคนเดียว.........

จัดงานเลี้ยง วางยาพิษ ง่ายกว่าปะองค์หญิง... 


ทำไมท่านต้องทำร้ายข้า.... เฮ่อเซียมีความตั้งใจดีนะกับองค์หญิง...แต่...


พอเฮ่อเซียมาถึงก็ถูกคนชุดดำล้อมไว้มากมาย องค์หญิงบอกเฮ่อเซียว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนี้จะถูกเก็บไว้เป็นความลับ และทุกอย่างที่ข้าทำข้าต้องการให้ท่านสัญญากับข้า ตลอดชีวิตนี้เฮ่อเซียท่านต้องไม่เป็นฮ่องเต้ของไป๋หลัน......ด้านนอก หนวดมาตามเก็บคนสนิทองค์หญิงที่พยายามจะส่งจดหมายขอความชวยเหลือ "องค์หญิงอยู่ในอันตราย ให้มาช่วยกันคุ้มกันองค์หญิง"..........เฮ่อเวียถามองค์หญิงสถานการณ์ระหว่างเราสองคนมาถึงจุดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ องค์หญิงบอกเฮ่อเซียว่าท่านควรรู้ดีกว่าใครว่าทำไมพวกเราถึงมาถึงจุดนี้ ตอนท่านมาไป๋หลันใหม่ๆ ท่านแค่ต้องการชีวิตที่สงบสุข อย่างไรก็ตามเพราะท่านได้แต่งงานกับข้า ท่านถึงมีอำนาจและขณะนี้ท่านต้องการแก้แค้นให้จิ้งอันหวาง เฮ่อเซียบอกองค์หญิงวันที่ข้าตัดสินใจจะแก้แค้นนั้น ข้าก็ไม่สามารถถอยกลับได้แล้ว.........องค์หญิงเข้ามาจับแก้มเฮ่อเซีย ข้าขอร้องท่านพวกเราถอยหลังคนละก้าว (องค์หญิงจับมือเฮ่อเซียมาที่ท้อง) ท่านรู้สึกมั้ยลูกเราดิ้น ลูกเราอยู่ในนี้ เขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา เขาเป็นลูกของเรา .......

ท่านรักลูกของเรามั้ย เฮ่อเซียตอบข้ารักเขาแต่เขามาไม่ถูกเวลา องค์หญิงปล่อยมือเฮ่อเซีย ตั้งแต่วันที่ท่านมาถึงไป๋หลันเราสัญญาว่าจะเป็นสามีภรรยาตลอดชาตินี้ พวกเราต้องการเป็นสามีภรรยาที่มีความสุข....ทำไมพวกเราทั้งคู่จะถอยไม่ได้ แค่คนละก้าว...เฮ่อเซียบอกจะถอยได้อย่างใด พวกเราทั้งคู่ต่างยืนอยู่บนหน้าผา ต่างกันแค่เพียงว่า ข้าหันหันให้หน้าผา ส่วนท่านหันหน้าเข้าหาข้า หากข้าถอยข้าก็ต้องตกลงไปในหุบเหว....องค์หญิงบอกไม่จริงหรอก พวกเราไม่ได้ยืนอยู่บนหน้าผา...เฮ่อเซียบอกถึงองค์หญิงจะอภัยให้ข้า แต่พวกขุนนางเหล่านั้นไม่มีวันอภัยให้ข้า ถ้าข้าทิ้งดาบในมือพวกเขาก็จะฆ่าข้า....องค์หญิงขอร้องเฮ่อเซียได้โปรดให้ลูกเราได้เป็นฮ่องเต้ของไป๋หลันเถอะ เฮ่อเซียบอกก่อนมาวันนี้ ข้าคิดเสมอว่าข้าจะให้ลูกได้เป็นฮ่องเต้คนต่อไป แต่ตอนนี้ถึงแม้องค์หญิงจะฆ่าเขา(เฮ่อเซีย) ตายไป องค์หญิงก็ไม่สามารถควบคุมทหารในกองทัพของเขาได้ องค์หญิงเปลี่ยนความชื่นชมของประชาชนไป๋หลันที่มีต่อเฮ่อเซียไม่ได้ ..ลูกเป็นลูกของข้าข้าย่อมรักแน่นอน แต่ข้าไม่อาจจะให้เขาเป็นฮ่องเต้คนต่อไปได้ (ข้าจะเป็นเอง).......เฮ่อเซียจัดการนักฆ่าหมด เลือดหยดปลายดาบ เดินออกมาสั่งให้ปิดประตู (ตีแมว) ทุกประตูของไป๋หลัน แล้วก็เริ่มจัดการคนที่เห็นตรงข้ามกับตน ด้วยการฆ่าทั้งหมด...เฮ่อเซียประกาศว่าต่อไปนี้ตนคือผู้ปกครองไป๋หลัน...

หนวดคือคนข้างหลัง นะ...


หนวดมารายงานเฮ่อเซียว่าได้ข่าวฮ่องเต้ต้าจิ้นแล้ว เฮ่อเซียตามฆ่าให้ได้ ฮ่องเต้ต้าจิ้นตายเมื่อไหร่ก็จะไม่มีใครมาหยุดยั้งการครองต้าจิ้นได้.........ฉูเป๋ยเจียกับผิงถิงรีบไปตามหาฮ่องเต้ต้าจิ้นและพบช่วยได้พอดี ระหว่างทางที่หลบหนีฮ่องเต้ถูกทหารไป๋หลันทำร้ายแทงบาดเจ็บ แล้วก็ล้มสลบไป....เป๋ยเจียมาช่วยม่อหรานสู้ และชนะกลุ่มทหารไป๋หลันได้พอดี...

ที่ไป๋หลัน เฮ่อเซียกำจัดทุกคนที่ไม่เชื่อฟังตนเอง เฮ่อเซียมาดูเฟิ้งอินและเห็นว่าเฟิ้งอินใส่แหวนที่อำมาตย์กุ่ยมอบให้เป็นของขวัญ เฮ่อเซียบอกไม่ดีนะที่จะสวมใส่ของขวัญของคนอื่นบนมือเจ้า......... (มีนัยยะ)..........เฮ่อเซียตัดนิ้วเฟิ้งอินแล้วส่งใส่กล่องพร้อมจดหมายมาให้อำมาตย์กุ่ยในคุก ...(นึกว่าตายแล้ว) พออำมาตย์อ่านแล้วก็โกรธและเสียใจ และในที่สุดก็แขวนคอตาย....จบชีวิตในคุก (น่าจะอยู่รอท่านแม่ทัพฉู)

รูปนี้ไม่มีอะไร ...ลงเพราะคิดถึงม่อหราน... สงสัยจะไม่มีคู่ซะละ..


เป๋ยเจียนั่งอยู่ข้างๆ เตียงฮ่องเต้พี่ชาย ฮ่องเต้เห็นก็ดีใจบอกในที่สุดเจ้าก็กลับมา เป๋ยเจียบอกฮ่องเต้อย่าได้กังวลหรือคิดอะไรมาก พวกเราจะสู้เอง ขอให้ฮ่องเต้รักษาพระวรกายให้ดี....ในห้องโถง ผิงถิงกำลังสั่งการแม่ทัพทั้งหลาย ..เมื่อเป๋ยเจียเดินเข้ามาม่อหรานด้วยความดีใจรีบเข้าไปคุกเข่าขออภัยที่ดูแลฮ่องเต้ได้ไม่ดี ทำให้ฮ่องเต้ต้องได้รับบาดเจ็บ.... เป๋ยเจียบอกสถานการณ์แบบนี้ข้าต้องขอบใจเจ้าที่ทำหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยม นี่ไม่ใช่เวลามาตำหนิกันอย่ากังวล ผิงถิงบอกม่อหรานให้ไปพักผ่อนบ้าง.......ม่อหร่านออกไปพักผ่อน...ผิงถิงถามเป๋ยเจียว่าฮ่องเต้เป็นอย่างไรบ้าง เป๋ยเจียบอกฮ่องเต้มีทั้งเครียดทางจิตใจและร่างกายก็ป่วย อาการเลยแย่ไปกันใหญ่ ผิงถิงบอกเป๋ยเจียท่านเดินทางโดยไม่ได้พักเลยท่านก็ควรจะพักผ่อน เรื่องอื่นๆ ข้าจะดูแลเอง.....ผิงถิงสัญญาจะให้พวกเขาปลอดภัย เป๋ยเจียถามผิงถิงว่าเจ้าไม่โกรธเหรอที่ฮ่องเต้เคยคิดไม่ดีกับเจ้าเมื่อก่อน ผิงถิงยิ้มบอก ตอนนั้นฮ่องเต้ก็สบายดี และข้าตอนนี้ก็สบายดี ดังนั้นตอนนี้ฮ่องเต้ป่วยเราต้องดูแลเขาให้ดี...เป๋ยเจียบอกตอนนี้พวกเราไม่สามารถจะเดินทางได้ ฮ่องเต้ยังป่วยอยู่ ผิงถิงบอกเป๋ยเจียให้ใช้เวลาดูแลอยู่กับฮ่องเต้ให้มากกว่านี้ เรื่องอื่นตอนนี้ข้าผิงถิงจะจัดการเอง...









Create Date : 07 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 7 กุมภาพันธ์ 2560 21:24:43 น. 9 comments
Counter : 863 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

 
เร็วมากค่ะ ขอบคุณที่รีวิวให้อ่าน ฟินมากค่ะ


โดย: มิ IP: 122.155.43.204 วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:18:26:28 น.  

 
ขอบคุณค่ะที่รีวิวให้อ่าน


โดย: eh IP: 223.207.231.152 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:1:16:22 น.  

 
สวัสดีค่ะ....คุณหวาน
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ


โดย: jintapa a. IP: 61.19.239.120 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:08:35 น.  

 
ทำไมเฮียเจอภรรยาเราต้องถอยออกมาคะ เราอยู่ต่ออีกหน่อยได้มั้ย(เช็ดกำเดา)


โดย: golf IP: 171.99.160.229 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:32:31 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะคุณหวาน ฟินนนนนนน


โดย: ยัยหมูตัวน้อย วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:8:36:10 น.  

 
เปิดรออ่านทุกวันเลยค่ะ


โดย: ต้อม IP: 58.10.64.170 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:12:17:55 น.  

 
ยินดีค่าาา ❤❤❤😘😘


โดย: wansugar IP: 188.165.240.145 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:12:40:17 น.  

 
คุณ @Golf เราต้องถอยออกมาตามกฏกติกาสากลโลกค่ะ หากไม่ถอยพวกเราอาจได้รับอันตรายจากแรงสั่นสะเทือน 555 เชื่อหวานมั้ย???


โดย: wansugar IP: 188.165.201.164 วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:12:44:23 น.  

 
@wansugar เชื่อค่ะ ว่าแล้วก็กดซูมมมมม


โดย: golf IP: 58.8.152.77 วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2560 เวลา:10:14:15 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ

wansugar
Location :
Germany United Kingdom

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 50 คน [?]




ชื่อหวานจ้า สวัสดีทุกคน ฟอล์โลแฟนเพจ Wansugar-Love Chinese Novels & Series เพื่อติดตามข่าวสารการอัพเดทรีวิว ได้นะคะ
Friends' blogs
[Add wansugar's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.