twentytwo
<<
พฤศจิกายน 2559
 
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 
 
6 พฤศจิกายน 2559
 
 
ขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป...



เมื่อสมัยอายุ 20 ปี ตอนนั้นได้มีโอกาสไปร่วมงาน พระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และพระราชพิธีกาญจนาภิเษก การสวนสนามแสดงแสนยานุภาพของกองทัพไทย ในวันที่ 23 มิถุนายน พศ. 2549 

ซึ่งวันนั้น ณ ถนนราชดำเนินเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย ในความคิดตอนนั้น เราก็เหมือนเด็กวัยรุ่นคน ๆ นึ่งที่มีความคิดยังไม่ลึกซึ้งพอ ก็เป็นไปตามวุฒิภาวะ พี่ที่ทำงานชวนไปก็ไป จึงได้เห็นรถถังของจริงคันใหญ่ ๆ  ที่ในชีวิตไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นมาก่อน ไปยื้อแย่งยืนอยู่แถวหน้าขอบถนน เพราะพี่เค้าดึงเราผ่าฝูงชนไป จึงทำให้ได้เห็นรถพระที่นั่งของทั้งสองพระองค์เสด็จผ่าน ทุกคนเปล่งเสียงร้อง " ทรงพระเจริญ " ต่างก็ตะโกนบอกกันและกันว่ารถพระที่นั่งเสด็จมาแล้ว เราเห็นทั้งสองพระองค์แค่แวบเดียวของลูกตา แต่ก็เป็นวินาทีที่ตอนนี้รู้สึกเสียดายว่าตัวเองชั่งเป็นเด็กที่โง่เขลานัก 

ผ่านไปอีก 10 ปี ได้เรียนรู้อะไรผิดอะไรถูกไปพร้อม ๆ กัน ความคิดและจิตสำนึกก็พัฒนาไปในทางที่ดีตามวุฒิภาวะของตัวเอง และงานพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในเดือนมิถุนา 2549 ก็จัดขึ้นอีกครั้ง และในครั้งนี้เราตั้งใจมุ่งมั่นอย่างเต็มที่ว่าจะต้องไปในงานให้ได้ แต่ครั้งนี้ทุกคนร่วมใจใส่เสื้อสีเหลือง แสดงถึงความรักภักดีต่อพระองค์ เดินกันเหลืองเต็มท้องถนนไปหมด อากาศออกร้อนนิด ๆ  ทุกคนต่างพากันเดินไปที่ ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม ได้ยินเสียงเพลงดนตรีบรรเลง ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย เราเดินผ่านพระบรมรูปทรงม้าเสด็จพ่อ ร.5 ยกมือพนมกราบสักการะพระองค์ ที่เราเคยมาสักการะกราบไหว้อยู่บ่อยครั้ง

เราเดินไหลไปเรื่อย ๆ ตามผู้คนจนรู้สึกว่าเริ่มแน่นขยับไม่ได้ และก็โชคดีที่จุดที่เรายืนอยู่ไกล้กับจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ จนกระทั่งพระองค์เสด็จออกมาและประทับนั่ง พระองค์พระราชดำรัสเล็กน้อย เราพนมมือยกไหว้รู้สึกแต่ว่านี่คือพรอันประเสริฐ เราจ้องมองพระองค์ และทรงลุกขึ้นยืนพร้อมกับโบกพระหัตถ์ให้กับเราทุก ๆ คน กล้องจับภาพของพระองค์แน่นิ่งและเนินนาน ภาพที่จอมอนิเตอร์ที่มีพระองค์ช่างทรงมีพลังเหลือเกิน

cr.marinerthai.net


ภาพนี้ทำให้เราตื้นตันจุกขึ้นมาทันที น้ำตาออกมาเคลอเบ้า ได้แต่ถามตัวเองว่า " บ้าหรือเปล่าเนี่ยร้องให้ได้ไง...? " ก้มหน้าปาดน้ำตา หันไปมองพี่ผู้ชายข้าง ๆ อ้าวพี่ความรู้สึกเดียวกันเลย พี่เค้าตาแดง ๆ กระพริบตาถี่ ๆ มองหันไปรอบ ๆ อ้าวหลายคนร้องให้พร้อมตะโกน ทรงพระเจริญ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ยาวนานจนทั้งสองพระองค์เสด็จเข้าไปด้านในท้องพระโรง 

เราเดินออกมาเพื่อจะไปรอรับเสด็จกลับ ระหว่างที่เดินภาพในสมองก็มองเห็นแต่ตอนที่พระองค์ทรงยิ้มและโบกพระหัตถ์ เดินไปยิ้มไป และถามย้ำกับตัวเองเสมอว่าความรู้สึกจริง ๆ จากจิตใต้สำนึกมันคือสิ่งนี้ใช่ไหม๊...? สิ่งที่อยากจะทูลบอกกับพระองค์ว่า... 
" ขอให้ได้เกิดในสมัยของพระองค์ตลอดไป จะขอทำความดีเป็นคนดีเพื่อตอบแทนคุณของพระองค์ "

และ ณ ตอนนี้เราก็เข้าใจความหมายของคำว่า... 
" ขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป " คำ ๆ นี้ก็คงไม่ต่างจากความหมายในวันที่เคยได้พูดไว้จากเมื่อสิบปีที่แล้ว...




Create Date : 06 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 6 พฤศจิกายน 2559 0:39:53 น. 0 comments
Counter : 292 Pageviews.

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
 

สมาชิกหมายเลข 822822
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 5 คน [?]




อย่าให้ความริษยามาควบคุมความคิด ความรู้สึกในตัวของคุณ เพราะมันจะทำให้คุณกลายเป็นมนุษย์ปีศาจไปในทันที




[Add สมาชิกหมายเลข 822822's blog to your web]

 
pantip.com pantipmarket.com pantown.com
pantip.com pantipmarket.com pantown.com