013 บ้าน
วันนี้ม๊าไปเรียนไม่ไหวแล้ว
มันอึดอัด ปวดขาหนีบ และเดินแทบไม่ไหว


แต่ตอนเย็น ม๊าครึ้มอกครึ้มใจ ชวนป๊าขับรถไปอยุธยา


หลังจากที่คลอดหนู และม๊าเรียนจบในเดือนตุลาคมนี้
เราอาจจะต้องย้ายไปอยู่อยุธยากัน


เพราะป๊าต้องสอนที่อยุธยา


ตอนที่ม๊ายังอุ้มท้องหนูอยู่นี้ป๊าจะรับงานสอนทุกวันก็ไม่ได้
วันไหนที่ม๊ามีเรียน ป๊าต้องไปส่งและก็รอรับม๊ากลับ..เป็นอย่างนี้ประจำ


ถ้าเราไปอยู่อยุธยา ป๊าก็จะได้รับงานสอนเพิ่มขึ้น รายได้ครอบครัวก็จะมากขึ้น
ม๊าเองก็อาจจะได้หางานใกล้ๆป๊าด้วย จะได้ประหยัดค่าใช้จ่ายในการเดินทาง


ในระหว่างที่ขับรถดูหมู่บ้านนั้น หมูบ้านนี้
เห็นราคาค่าเช่า ม๊าอยากจะซื้อบ้านใหม่ใจจะขาด
ราคาสูงมากจนอยากจะดาวน์บ้านใหม่ แล้วก็ผ่อนเอา
แต่เรายังไม่มั่นคงเรื่องการเงินเลยลูก
ม๊ายังไม่กล้าตัดสินใจอะไรมาก กลัวเรื่องบ้านจะมาเป็นภาระหนักจนต้องออกนอกบ้าน ทำงานหนัก แล้วจะไม่มีเวลาให้หนู


จริงๆ บ้านคุณย่าก็อยู่ลพบุรี
แต่ป๊ากับม๊าคิดว่าเราน่าจะอยู่ใกล้ๆที่ทำงานมากกว่า ไม่ต้องขับรถไป-กลับไกลด้วย
.. เพราะทางมันอันตราย และป๊าต้องเล่นดนตรีกลางคืน ม๊าคงอดเป็นห่วงไม่ได้ ..


บ้านคุณยายที่แพร่ก็มี หลังใหญ่พอที่หนูจะวิ่งไล่จับพี่หนิง พี่แป้ง พี่จ๊อยซ์ได้จนเหนื่อย
แต่ที่แพร่ไม่มีโรงเรียนสยามกลการ ไม่มีร้านให้เล่นดนตรี ป๊าคงขาดรายได้และยากที่จะเริ่มต้นหางานใหม่ในอายุขนาดนี้


ที่สำคัญ เราไม่อยากให้ใครมองป๊าไม่ดี


บ้านคุณยายมีกิจการร้านอาหารที่เป็นชื่อของม๊า ,, แต่ม๊าไม่ค่อยชอบร้านที่เสียงดังและมีคนเมาซักเท่าไหร่
ม๊าเลยตัดสินใจที่จะลองหางานทางนี้ดูก่อน
ม๊าอยากลองทำอะไรด้วยตัวเองจนถึงที่สุด


และด้วยสาเหตุที่ว่า เรามีบ้านที่ลพบุรี เรามีบ้านที่แพร่
จำเป็นไม๊นะ.. ที่เราจะต้องเช่าบ้านแพงๆที่อยุธยา


ม๊าว่ามันก็เกินเหตุไปหน่อย แลดูจะเป็นการจ่ายที่สิ้นเปลืองเอามากๆ


หนูเองก็พึ่งคลอด ยังต้องมีค่าหยูกยาอีกหลายอย่าง
ม๊ากลัวว่าเราจะเงินช๊อต เพราะไปเสียค่าเช่าราคาแพงๆนี่ล่ะลูก


กลับมาห้องที่เมืองทองด้วยอาการนอยด์ๆ
อยากจะหาเงินให้ได้เยอะๆจัง แต่สภาพพุงป่องอย่างนี้คงทำอะไรได้ไม่มาก
(หนูเข้าใจไม๊ว่าม๊าเป็นผู้หญิงที่ไฮเปอร์มาก อยู่เฉยๆนานๆแล้วมันจิตตก)


ม๊าต้องกลับมาจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง
ตัดความอยากออกไป ใช้สมองหาเหตุผล


บางทีเราอาจจะอยู่ห้องเล็กๆกันก่อนซัก 1 ปี
พอการงานของป๊ากับม๊าเข้าที่ เราค่อยเก็บเงินเพื่อดาวน์บ้านหลังพอประมาณซักหลัง เป็นของเราเอง


เวลาไปแพร่..ก็ไปอยู่บ้านคุณยาย
เวลาไปลพบุรี..ก็ไปอยู่บ้านคุณย่า
เวลามาอยุธยา..ก็มาอยู่บ้านของเรา


ม๊าเขียนความฝันติดผนังไว้ก่อนนะลูก
นึกถึงเมื่อก่อนที่ป๊ากับม๊าหาเงินได้เยอะๆแล้วก็เสียดาย .. เราใช้เงินกันในเรื่องที่ไร้สาระมาก


มาถึงตอนนี้ถึงกับถอนหายใจ
เงินก็น้อยลง แต่สิ่งที่ต้องจ่ายกลับเพิ่มมากขึ้น


แต่ไม่เป็นไร
หนูคือกำลังใจของป๊ากับม๊า


เพราะมีหนู เราถึงคิดที่จะสร้าง และเราต้องสร้างมันขึ้นมาให้ได้ อย่างไม่มีเงื่อนไข


เป็นกำลังใจให้ป๊ากับม๊าด้วยนะลูก


..

รักพี่เติมครับ




Create Date : 22 สิงหาคม 2555
Last Update : 22 สิงหาคม 2555 23:36:51 น.
Counter : 457 Pageviews.

8 comments
  
แวะมาเป็นกะลังใจให้แม่มะเขือเทศตวย ยังดีนะที่รู้ตัวว่าไฮเปอร์และเบรกได้ทัน ไม่งั้นล่ะก็

แม่มะเขือเทศเม้าท์เรื่องเพื่อนให้ฟังซะจนเรารู้เรื่องเขาไปด้วยเลย ฮ่าๆๆ ชะตาชีวิตคนเรามันก็งี้นะ ถ้าเราเลือกได้เราก็อยากที่จะบังคับตัวเองให้ทำอะไรที่มันมันเป็นเส้นตรง เป็นขั้นเป็นตอน เป็นระบบและเป็นระดับไป แต่บางทีถึงแม้เราจะเลือกได้เราก็ยังเลือกที่จะไปในทางที่มันลุ่ม ๆ ดอน ๆ อิสระเสรีอแต่อนาคตเลอด ๆ อยู่ดี ฮึ้ม มันบอกไม่ถูกจริง ๆ ฝรั่งเขาเลยต้องอุทานว่า C'est la vie! มั่ง หรือ That's life! มั่ง 555

ชีวิตทางนี้มันดีหน่อยตรงที่ระบบประเทศเขาเข้าที่เข้าทางกว่าบ้านเรา สมัยอยู่ภาคกลางเราทำงานตลอดเกือบห้าปี แต่เราเสียภาษีปี ๆ หนึ่งหลักแสน(บาทไทย)อ่ะแม่มะเขือเทศ ปาดเหงื่อเลย แต่พอเราออกจากงานอย่างมีเหตุผลรัฐก็ให้เงินเดือนกินทุกเดือนจนกว่าจะหางานใหม่ได้(มากสุดสองปี) นี่เราก็กินเงินเดือนรัฐมาเกือบปีแล้ว และเนื่องจากไม่มีรายได้ก็เสียภาษีน้อยลงกว่าเดิมเยอะมากแต่ก็ยังเสียอยู่ เหมือนกะว่าเงินที่เรากินอยู่ตอนนี้มันก็คือตังค์เก่าเราที่เสียภาษีไปก่อนหน้านั่นเอง ทุกวันนี้เราก็อยู่ห้องเช่ากันนะเรายังไม่กล้าซื้อล่ะ กลัวว่าจะได้ย้ายกันอีก มีอะไรหลายอย่างให้เริ่มกันมากมายเหมือนกันเช่นตังค์ที่ต้องกันไว้เพื่อการศึกษาของลูกโดยเฉพาะอะไรทำนองนี้

(ปอลิงกัง) ใช้ครีมมาสองวันละ คิดว่าสักสัปดาห์น่าจะเห็นผลนะ ตอนนี้ทั้งแตกทั้งดำเหมือนส้นเท้าคนแก่เลยอ่ะ 555
โดย: prunelle la belle femme วันที่: 23 สิงหาคม 2555 เวลา:3:59:06 น.
  
พิมพ์ผิดตรง "อนาคตเบลอ ๆ" ผิดบ่อยห้ามว่ากันเน้อ ไม่มีคียบอร์ดไทยล่ะ งมเอา 555
โดย: prunelle la belle femme วันที่: 23 สิงหาคม 2555 เวลา:4:00:32 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับแม่มะเขือเทศ

ช่วงใกล้คลอดมาดามจะปวดขาหนีบมาก
ปวดน่อง ปวดหลัง

แต่ช่วยได้ด้วยการนวดครับ

ลองให้คุณแฟนช่วยนวดเบาๆดูนะครับ
แต่ไม่ควรทายาแก้ปวดอะไรครับ

นวดไปเรื่อยๆเบาๆ
จะดีขึ้นครับ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 23 สิงหาคม 2555 เวลา:6:50:37 น.
  
สวัสดีค่า...แม่มะเขือเทศ จากคนแพร่เหมือนกัน เพิ่งมาอ่านบล็อคครั้งแรกค่า

อ่านไป อ้าว...คนแพร่นี่นา แต่พี่ไม่ได้อยู่ที่แพร่ค่ะ พ่อเป็นคนอยู่ แต่ก็กลับบ้านทุกเทศกาลสำคัญ ปีใหม่ สงกรานต์ ล่าสุดก็วันแม่

มีอะไรให้ช่วยเหลือบอกนะคะ พี่เป็นคุณแม่ลูกสาวสองคนแล้ว จริงๆ เกือบได้เป็นเพื่อนบ้านกันแล้วล่ะ เพราะมองหาคอนโดที่เมืองทอง เพื่อเอาชื่อลูกเข้าทะเบียนบ้าน เผื่อจะได้มีสิทธิจับฉลากเข้าโรงเรียนหอวังนนท์ฯ แต่ก็ยังไม่ได้ไปดูเลย

บ้านพี่อยู่ปทุมฯ ค่า...
โดย: พี่ปุย (ลูกไหม) IP: 119.46.55.29 วันที่: 23 สิงหาคม 2555 เวลา:9:20:27 น.
  
สวัสดีค่ะ คุณแม่มือใหม่ ดูแลสุขภาพ พักผ่อนมากๆ นะคะ ร่างกายจะได้แข็งแรง
โดย: ประกายพรึก วันที่: 23 สิงหาคม 2555 เวลา:15:49:31 น.
  
อรุณสวัสดิ์ครับแม่มะเขือเทศ






โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 สิงหาคม 2555 เวลา:6:50:03 น.
  
สวัสดีค่ะ... แม่มะเขือเทศ
ตอนนี้แม่ลี่เอง ก็ยังเช่าบ้านอยู่เหมือนกัน ยังไม่อยากซื้อ จิงๆ ก็อยากน่ะ แต่ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่าง ยิ่งมีลูกแล้วก็ต้องยิ่งคิดมาก ค่าใช้จ่ายมันเยอะ จะมาเป็นสมัยอย่างวับรุ่น ไปไหนไปกัน เหมือนเมื่อก่อนคงไม่ได้ ชีวิตมันมีจุดมุ่งหมายอ่ะน่ะ ตอนนี้จะทำอะไรก็นึกถึงลูกก่อนเลย สู้ๆ ค่ะ ชีวิตมีไว้ฝ่าฟัน ความสุขไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย แต่อยู่ทุกๆที่ๆ ที่เราเดินทางไป

ช่วงนี้ก็ต้องพักผ่อนมากๆ น่ะค่ะ ใกล้เข้ามาแล้ว อย่าเดินเยอะ ...
โดย: poykickic วันที่: 24 สิงหาคม 2555 เวลา:10:55:59 น.
  
ชอบคำว่างามตาครับ
เติมคำว่า งามใจไปด้วยอีกคำ

คนเฒ่าคนแก่สมัยก่อน
ท่านมีจริยวัตรที่งดงามนะครับ

ไปวัด ไปฟังธรรม
ไม่ได้ไปขอ

ยุคนี้เราเข้าวัดไปขอ

ขอรวย ขอหวย ขอสวย
ขอแต่สิ่งดีดีมีความสุข 5555

ลืมไปว่าที่ขอน่ะ
เราทำเองได้ทั้งนั้นเลย


ปล. เรื่องสบถนี่มาดามก็ต้องเตือนผมเป็นระยะครับ
แหะๆๆๆ ก็ผมเคยใจร้อนมากนี่นา มีพลั้งเผลอบ้างครับ


ปล. 2 เรื่องราวของหมิงหมิงตอนเก่าๆดูได้ที่บล็อกแสงแรกครับ
ส่วนตอนใหม่ๆ ตอนนี้กำลังเขียนบล้อกครับ
ไว้จะทยอยลงเรื่อยๆครับ


โดย: กะว่าก๋า วันที่: 24 สิงหาคม 2555 เวลา:18:50:48 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)
แม่มะเขือเทศ
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



ลูกคนหนึ่งขโมยหัวใจของพ่อแม่
เพื่อหวังจะที่จะนำไปขายเอาเงิน

ระหว่างทางลูกหกล้ม
ทำหัวใจของพ่อแม่ร่วงหล่นพื้น

หัวใจของพ่อแม่ยังเอ่ยถามว่า
"เจ็บตรงไหนไม๊ลูก"

นี่แหละลูก คือความรักของพ่อแม่
New Comments
สิงหาคม 2555

 
 
 
1
2
4
5
6
7
8
9
10
12
13
14
15
16
17
19
20
23
25
26
27
30
 
 
22 สิงหาคม 2555
All Blog