มกราคม 2560

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
14
16
18
20
21
22
24
25
26
28
29
31
 
 
All Blog
หวายดง ตอนที่ 19 ถุง และคนเปลือย




หวายดง โดย ทักษภณ

บทที่ 19 ถุงและคนเปลือย

“เกี่ยวสิเป็นเพราะพี่พร้าวเลือกจุดพักที่มีช้างหากิน ถึงต้องวิ่งแบบนี้ไง ”

อึ่งเถียง ข้างๆคูๆ เพราะตอนนี้อยู่ในอารมณ์ เจ็บ อาย โกรธ

“พวกเราเดินทางที่ผ่านป่าเขา ลำเนาไพร สัตว์ป่าต้องมาหาน้ำกิน คนก็ต้องการน้ำ สัตว์ก็ต้องการน้ำถ้าพวกเราพักห่างจากน้ำ จะเอาน้ำที่ไหนมาใช้ในขบวนเกวียน มึงคิดดีๆสิ อีกประการหนึ่งที่พักในละแวกนี้ก็มีที่นี่ที่เดียวไม่พักตรงนี้เอ็งจะให้ไปพักที่ใด”

พร้าวพูดจบก็ยืนนิ่งพนมมือหลับตา ชั่วครู่ ท่าทางเหมือนบริกรรมอะไรสักอย่าง พอลืมตาขึ้นมา เอามือลูบหัวเองช้าๆจากหน้าผากไปท้ายทอยแล้วกล่าวว่า

“ตอนนี้มันคงไปแล้วพวกเราไปดูที่ลำธารดีกว่า ตอนนี้ใกล้มืดแล้ว ข้าก็อยากอาบน้ำแล้ว”

พร้าวกวาดตามองไปรอบๆ เห็นทุกคนจ้องมองมายังเขา จึงกว่าต่อไปว่า

“มา..ใครจะอาบน้ำไปกันเถอะ”

พร้าวพูดพร้อมทำท่าทางกวักมือเรียกทุกคน

“ลุงทำอะไรจ๊ะแล้วลุงรู้ได้อย่างไรว่ามันไปแล้ว”

มุก หลังจากยืนจ้องรู้สึกขนลุกซู่จึงมองด้วยความสงสัย ถามด้วยความอยากรู้ตามประสาเด็ก ส่วนน้ำใส กับหวายยืนนิ่งด้วยพอจะรู้ความสามารถของพร้าวมาบ้าง

“อืม...ลุงอธิษฐานขอให้สิ่งศักดิ์คุ้มครองพวกเรา สิ่งศักดิ์สิทธิ์คงช่วยไล่ช้างไปแล้ว หนูมุก ไป อาบน้ำกันได้แล้ว”

พร้าวพูดย้ำอีกครั้งพร้อมเอามือยีหัวมุกเบาๆมองหน้าน้ำใสยิ้มเล็กน้อยแล้วพยักหน้าเป็นความหมายให้ตามมา

“เดี๋ยวก่อนน้า จะแน่ใจได้อย่างไรว่าช้างไปแล้ว”

ลวกถามด้วยความไม่แน่ใจ

“ถ้าอย่างนั้นข้าว่าเรามาพนันกันดีไหมมาใครจะถือฝั่งไหน ช้างไปแล้ว หรือว่าช้างกำลังอาบน้ำอย่างสนุกสนาน ใครลงกี่เบี้ยก็ว่ามาข้ารับเป็นเจ้ามือ มาล้อมวงเข้ามา เอ้าเร่เข้ามา”

เสียงของไอ้อึ่งที่วิญญาณผีพนันเข้าสิงอย่างรวดเร็ว ตามสัญชาตญาณ

“เอ็งยังไม่เข็ดหรือไงวะมึงยังจะกล้าเป็นเจ้ามืออีก เคยเตือนแล้ว การพนันเป็นทางแห่งความฉิบหายแล้วเงินค่าจ้างก็ไม่เคยเหลือถึงครอบครัวทางบ้านก็เพราะผีพนันเข้าสิงนี่แหละเคยคิดถึงลูกเมียบ้างมั้ย”

หวายอดไม่ได้ที่จะดุใส่ไอ้อึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงตึงเครียด เพื่อเป็นการไล่ผีพนันที่มีอยู่ในตัวมันไปด้วย

“เอาอย่างนี้ดีกว่า ไอ้อึ่งมึงไปดูซิว่าช้างยังอยู่หรือเปล่า”

“ขอไม่ไปดีกว่า วิ่งหนีมาเมื่อสักครู่ขวัญหนี ขวัญหายหมด ช้างถึงไม่มีใครไล่ก็น่าจะไปหมดแล้วมั้ง ”

อึ่งพูดพร้อมกับโบกมือพูดเสียงรัว เดินถอยหนี ให้ห่างไกลจากทิศทางที่ได้วิ่งหนีมา

“ถ้ากระนั้นจะให้ใครไปดูดีน๊า”

หวายถามหาผู้อาสาพร้อมกับหันมองไปรอบ ๆ ก็พบแต่คนสั่นหัว

“ไม่มีใครเชื่อลุงพร้าวเลยว่าช้างไปแล้ว”

เด็กหญิงมุกกล่าวขึ้นมาเหมือนจะเป็นความจริงจากปากของเด็ก แต่คนที่ถูกเอ่ยถึงรู้สึกสะดุ้งขึ้นมาในบัดดลในใจคิดว่าต้องทำอันใดสักอย่างเพื่อกู้หน้าคนเอง

“เออในเมื่อไม่มีใครเชื่อมา...ข้านำทางเอง”

พร้าวกล่าว

จากนั้นได้เดินนำหน้าไปยังลำธารรวมทั้งคนที่เหลือก็พากันตามมา เพื่อทำกิจธุระของตนให้ลุล่วง รวมทั้งมาตรวจดูสิ่งของที่ทิ้งไว้ก่อนวิ่งหนีเมื่อสักครู่ด้วย

เมื่อไปถึงช้างที่สร้างความตกใจเมื่อสักครู่พวกมันได้หายไปหมดแล้วตามสายตาของไอ้อึ่งที่ได้มองไปรอบบัดนี้เป็นเช่นนั้นจริงๆ

“หายหมด หมดกัน”

อึ่งพูดแล้วทำสีหน้าเหมือนจะร้องไห้ราวกับว่าประสบการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ หลังจากมาถึงที่เกิดเหตุ

“เออ...ข้าก็ว่าช้างมันหายไปหมดแล้ว”

เขียวตอบพร้อมกับถอนหายใจอย่างโล่งอกส่วนไอ้อึ่งยังยืนนิ่งด้วยท่าทางที่แสดงถึงความโกรธ ผิดหวัง

หลังจากนั้นก็กลายเป็นร้องไห้หลังจาก มาถึงริมลำธารที่เป็นจุดอาบน้ำและมองไม่เห็นสิ่งของที่มันได้ทิ้งไว้ก่อนที่จะวิ่งหนี

“ใช่ช้างหายไปหมดแล้วแต่มีอย่างอื่นหายไปด้วย มึงลองมองดูดีๆ สิ หมดกันของที่เมียให้มา ฮือๆ”

จากคำพูดของไอ้อึ่งที่ตอนนี้มีเสียงร้องดังตามมาพร้อมกับทรุดตัวลงกับพื้นเหมือนคนหมดแรงสิ้นหวังด้วยทำให้คนอื่นๆต้องพยายามมองสำรวจอีกครั้ง

“อะไรวะ ของที่เมียให้มา เมียมึง มีอะไรจะให้มึงมาอยู่รึข้าเคยได้มีแต่ของที่แม่ให้มา พูดผิด พูดใหม่ได้นะ”

ในขณะที่เขียวพูดก็พยายามกวาดตามองไปรอบๆเพื่อหาสิ่งผิดปกติ และแล้วก็ทำร้องขึ้นมา

“เออดูเหมือนจะจริงของมึง ไอ้อึ่งมึงบอกว่ามีของหายไปใช่ไหมข้าวของ เสื้อผ้าใช่หรือไม่ ที่เอ็งบอกว่าหายไปหมด ดูเหมือนของข้า ก็ยังมิเห็น”

ไอ้เขียวถามย้ำกับไอ้อึ่งหลังพบสิ่งของหายไปตามคำกล่าวของไอ้อึ่ง

“เออนั่นแหละ ”

ไอ้อึ่งพูดจบก็ทำท่าจะร้องไห้อย่างหมดแรงต่อไป

“ช้างมันเอาเสื้อผ้าไปใส่รึ”

เขียดพูดแล้วทำสีหน้าสงสัย

“ ลองหาดู นึกดูดี ๆ ก่อนลงไปอาบน้ำ พวกมึงวางสิ่งของไว้ที่ใด”

ลวกพูดขึ้นตัวมันเองก็มองหาสิ่งของ

“นั่นนะสิช้างจะเอาเสื้อผ้าไปทำไม ช้างใส่เสื้อผ้าได้รึ”

ท่ามกลางความสงสัยของชนชาวเกวียนวุ่นวาย งุนงง กับสิ่งที่ปราฏในบัดนี้ ลางทีบางผู้คนที่ซุ่มดูเหตุการณ์ยิ้มอย่างพอใจที่สามารถสร้างความปั่นป่วนให้กับชาวเกวียนได้

“พวกเราช่วยกันค้นหาดีกว่าลางทีอาจจะตกอยู่ใดสักแห่ง”

หวายออกคำสั่ง หลังจากนั้นกลุ่มคนที่มาอาบน้ำจึงช่วยกันค้นหาเมื่อเดินสำรวจไปรอบๆ มีร่องรอยของสัตว์มากินน้ำ เนื่องจากในฤดูแล้งน้ำเป็นสิ่งที่หายาก

“โว๊ยๆๆ มาทางนี้หน่อย“

มีเสียงหนึ่งร้องขึ้น

“ใครเจออะไร เสียงเหมือนมีคนตะโกนทางด้านโน้น”

หลังจากนั้นชั่วพริบตามคนแทบทั้งหมดก็วิ่งไปยังที่นั้นเจอคน สองสามคน มีใบไม้เป็นเครื่องนุ่งห่ม ยืนล้อมคนเปลือย ที่ถูกจับมัด มือเท้าปิดปาก นอกจากนี้ยังมี ถุงผ้า 2 ถุงดูเหมือนว่า ถึงทั้งสอง ใส่คนไว้




Create Date : 13 มกราคม 2560
Last Update : 13 มกราคม 2560 11:55:46 น.
Counter : 286 Pageviews.

0 comments
(โหวต blog นี้) 
ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
 *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

thampitak 33
Location :
กรุงเทพฯ  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 4 คน [?]



New Comments