บนเส้นทางสายพระนิพพาน 216







 บนเส้นทาง
สายพระนิพพาน 216
216/01
มีแต่ธรรม..นำสุข..สงบเย็น
มีแต่ธรรม..ดุจเป็น..ธารน้ำใส
มีแต่ธรรม..ชุบชีวิต..ชุบจิตใจ
มีแต่ธรรม..นำไป..สู่จุดหมาย
216/02
สู่จุดหมาย..ปลายทาง..ที่กำหนด
ผู้รู้ปลด..กิเลสตน..ออกจนได้
ไม่มีทาง..ถากถาง..ไม่ดูดาย
กว่าจะตาย..ได้ทาง..ที่เราทำ
216/03
ที่เราทำ..ถากถาง..ทางเอาเอง
ก็บรรเลง..ไปตาม..ธรรมคำสอน
รักษาศีล..เคร่งครัด..ตัดนิวรณ์
ค่อยค่อยทอน..ค่อยหั่น..บั่นกิเลส
216/04
บั่นกิเลส..ปฏิเสธ..ทุกความอยาก
ทั้งทางปาก..ตาดู..ทางหูฟัง
ทางจมูก..กิ่นสัมผัส..ตัดหรือยัง
ก่อนกายพัง..รู้ชัด..ตัดให้เป็น
216/05
ตัดให้เป็น..เย็นให้ได้..ก่อนตายจาก
อย่าให้อยาก..คาใจ..ไม่ดีแน่
อย่าเป็นผู้..เกิดกาย..มาพ่ายแพ้
คนจริงแท้..เกิดมา..หาทางพ้น
216/06
หาทางพ้น..จนพบ..รบกับจิต
ผู้ไม่ติด..ปล่อยวาง..ว่างสงบ
แม้กิเลส..โผล่หน้า..มาท้ารบ
ก็ไม่พบ..อะไร..เพราะใจว่าง
216/07
เพราะใจว่าง..รู้วาง..จนบางเบา
เมื่อไม่เอา..ไปแบก..แปลกใจนัก
จิตนี้มี..เมตตา..มีความรัก
ไม่มีหนัก..มีแต่เบา..เมื่อเราวาง
216/08
เมื่อเราวาง..ลงได้..ไร้กดดัน
ความผูกพัน..พลัดพราก..ธรรมดา
เมื่อรู้แล้ว..ทำใจ..ไร้ปัญหา
อุเบกขา..เข้าสู้..ผู้เกิดกาย
216/09
ผู้เกิดกาย..ตายหมด..ทั้งคนสัตว์
ปฏิบัติ..เพื่อหลุดพ้น..เถิดคนเอ๋ย
คนรู้คิด..พิจารณา..ได้เพื่อนเอย
วัยล่วงเลย..จนชรา..อย่ามาหลง
216/10
อย่ามาหลง..โลกโลกีย์..แดนโลกา
พิจารณา..เองเถิด..เกิดเพื่อตาย
ยามเราแก่..เราชรา..ยิ่งน่าอาย
เพราะร่างกาย..เหี่ยวย่น..จนไร้แรง
216/11
จนไร้แรง..พยุงกาย..รอตายจาก
ยิ่งลำบาก..ลูกหลาน..ปรนนิบัติ
เช็ดขี้เยี่ยว..ป้อนข้าวปลา..สารพัด
เห็นทุกข์ชัด..เกิดจนตาย..ไม่ดีเลย
216/12
ไม่ดีเลย..เพื่อนเอย..ตัดสินใจ
หาทางไป..พระนิพพาน..วันชีพดับ
ลมหายใจ..ใกล้จบ..สงบระงับ
เมื่อยอมรับ..ธรรมดา..เกิดมาตาย
216/13
เกิดมาตาย..กายนี้..ไม่ใช่เรา
ก็ไม่เมา..กายตน..คนสวยหล่อ
พอแก่เฒ่า..ผมหงอก..ฟันก็หลอ
วิ่งหาหมอ..รอตาย..ทิ้งกายตน
216/14
ทิ้งกายตน..คนสบาย..ไม่มีดอก
อย่ามาหลอก..ตัวเอง..เสียให้ยาก
มีความหิว..กระหาย..ร่างกายอยาก
กินทางปาก..มีกาก..ต้องถ่ายออก
216/15
ต้องถ่ายออก..ขอบอก..ล้วนของเน่า
ไปดมเข้า..เท่านั้น..เหม็นบรรลัย
อย่าอวดดี..ดีกว่า..ไม่ว่าใคร
ขัดเกลาใจ..ไปพ้น..อย่าทนเหม็น
216/16
อย่าทนเหม็น..เช่นนี้..ผู้มีกาย
ทุกข์มากมาย..รออยู่..รู้มั่งไหม
ต้องพลัดพราก..จากรัก..จากชอบใจ
ความเป็นไป..ของคน..มากทนทุกข์
216/17
มากทนทุกข์..ลุกดู..ผู้ตื่นตน
แต่ละคน..ต่างจิต..คิดต่างกัน
จงเอาจิต..ตามดู..รู้เท่าทัน
ต่างผูกพัน..บุญกรรม..ตามกันมา
216/18
ตามกันมา..ทำหน้าที่..ใช้หนี้กรรม
แล้วก็ทำ..พระนิพพาน..ให้มันแจ้ง
ตามเส้นทาง..พุทธองค์..ทรงแสดง
ปัญญาแทง..ถูกธรรม..นำทางไป
216/19
นำทางไป..สู่ทาง..สายนิพพาน
จิตหย่อนยาน..ผ่านทาง..สวรรค์พรหม
ปฏิบัติ..ปรมัติ..ตัดอารมณ์
ย่อมสุขสม..แดนนิพพาน..กาลทิ้งกาย
216/20
เรื่องภายนอก..อย่าเอา..มาใส่ใจ
เรื่องภายใน..ขัดเกลา..เอาให้ใส
ไม่ฝึกฝน..จะยาก..ตอนจากไป
จะห่วงใย..สารพัด..ตัดไม่ลง
216/21
ตัดไม่ลง..หลงคิด..ชีวิตยาว
ทุกเรื่องราว..ขาดฉัน..มันจะยุ่ง
ไม่ยอมปล่อย..จบกัน..ขยันปรุง
พันนังนุง..ที่ตน..ไปจนตาย
216/22
ไปจนตาย..กลายเป็น..ห่วงผูกตน
มาเป็นคน..ยึดติด..ปิดคนอื่น
เห็นลูกเต้า..ไม่เข้าตา..ก็หน้าตื่น
ก็ขมขื่น..กันไป..ไม่รู้วาง
216/23
ไม่รู้วาง..ทางไป..ก็ไม่เปิด
วางลงเถิด..เปิดให้เขา..ทางเรากว้าง
ขืนยังเกิด..เป็นมนุษย์..ไม่สุดทาง
ผู้รู้วาง..เดินไปสุด..ถึงจุดหมาย
216/24
ถึงจุดหมาย..ปลายทาง..ผู้วางเป็น
มีความเย็น..ชุ่มช่ำ..นำเบื้องหน้า
ตัดชาติภพ..ไปจบ..ที่ปรารถนา
ไม่ต้องหา..จิตมั่น..มันไปเอง
216/25
มันไปเอง..ตามจิต..อธิษฐาน
จิตคอยสาน..คอยก่อ..ต่อให้ติด
คอยขัดเกลา..ใส่ใจ..อย่างใกล้ชิด
คอยสะกิด..เตือนตน..จนมั่นใจ
216/26
จนมั่นใจ..ไปได้..เห็นทางชัด
ปรมัถ..บารมี..ปฏิบัติ
อธิษฐานไว้..ไปโดย..อัตโนมัติ
เขาใช้วัตร..ปฏิบัติ..ขัดเกลาใจ
216/27
จงเอาศีล..เป็นบันใด..เดินไปหน้า
เป็นผู้กล้า..เตือนตน..ด้วยตนเอง
อย่าปล่อยจิต..คิดชั่ว..รู้กลัวเกรง
พาตนเอง..พ้นจาก..ปากนรก
216/28
ปากนรก..ปิดตาย..มั่นในศีล
จิตถวิล..กุศล..การพ้นทุกข์
มีสติ..ตื่นไว้..ไม่ต้องปลุก
ต้องการสุข..สงบเย็น..เด่นที่ศีล
216/29
เด่นที่ศีล..รักษา..ยิ่งชีวิต
พูดทำคิด..ในกรอบ..ขอบเขตศีล
ปฏิบัติ..รื่นไหล..กายใจชิน
เดินบนดิน..สบายใจ..ไร้มลทิน
216/30
ไร้มลทิน..ยินดี..ละความชั่ว
บังคับตัว..มั่นคง..ทรงความดี
อารมณ์ใจ..สดใส..ตื่นเต็มที่
จึงจะมี..ปัญญา..พิจารณากาย
216/31
พิจารณากาย..ไม่ยาก..เกินปัญญา
ธรรมดา..ความจริง..ของชีวิต
มีเกิดแก่..เจ็บตาย..ให้เราคิด
แค่ชีวิต..ธรรมดา..ธรรมชาติ
216/32
ธรรมชาติ..มีทุกข์..เวทนา
ผู้เกิดมา..หนาวร้อน..หิวกระหาย
มีกินอิ่ม..นอนหลับ..แล้วขับถ่าย
มีขอบข่าย..แก่ชรา..หาฟังเรา
216/33
หาฟังเรา..เอาแต่..แก่ไปหน้า
จะไปบ้า..ต่อต้าน..นั่นไม่ใช่
ธรรมดา..แก่ชรา..หาฟังใคร
จะตายไป..เสียเปล่า..ไม่เข้าท่า
216/34
ไม่เข้าท่า..ต้องกล้า..เปลี่ยนที่จิต
รู้ว่าผิด..ใช้ปัญญา..พาเดินใหม่
บนเส้นทาง..เย็นฉ่ำ..ซำบายใจ
หนทางไป..เปิดประตู..สู่นิพพาน
216/35
สู่นิพพาน..แดนไป..สิ้นไร้ทุกข์
มีความสุข..อยู่ใน..ไม่ตายเกิด
นิรันดร..เป็นนิจ..จิตประเสริฐ
หนทางเปิด..แดนสุขล้ำ..ต้องทำเอง
216/36
ต้องทำเอง..พุทธองค์..แค่ทรงชี้
หลวงพ่อนี้..ถ่ายทอด..ธรรมคำสอน
อิริยาบทสี่่..มีนั่ง..เดินยืนนอน
มีงานสอน..ง่ายสุด..พุทธองค์
216/37
พุทธองค์..ทรงสอน..ไว้น่าฟัง
ว่าอาทิ..กัลยาณัง..งามเบื้องต้น
แค่ทำทาน..ใช้ศีลห้า..ประคองตน
เพื่อก้าวพ้น..อบายฯ..แม้ว่ายเวียน
216/38
แม้ว่ายเวียน..รู้เพียร..ภาวนา
ยังช่วยพา..พ้นอบายฯ..ได้ทุกชาติ
เมื่อมุ่งมั่น..ได้สิทธิ์..จิตสะอาด
ก็ประกาศ..ความงาม..ในท่ามกลาง
216/39
ในท่ามกลาง..มัชเฌ..กัลยาณัง
มันก็ยัง..แค่ขั้น..ฌานโลกีย์
ปฏิบัติ..จนนิ่ง..เพื่อยิ่งดี
จึงจะมี..โอกาส..ตัดชาติภพ
216/40
ตัดชาติภพ..เพื่อจบ..อย่างจิงจัง
ปริโยสาน..กัลยาณัง..อริยะเจ้า
รู้เห็นทุกข์..มากมาย..ใจไม่เมา
น้อมรับเอา..งามนั้น..ขั้นสุดท้าย
216/41
ขั้นสุดท้าย..ทางตรง..ไม่หลงกัน
โสดาบัน..สกิทาคา..อนาคามี
จนบรรลุ..อรหันตผล..พ้นโลกีย์
ทรงความดี..เอาชนะ..ละสังโยชน์
216/42
ละสังโยชน์..สามได้..โสดาบัน
กายนี้มัน..ตายแน่..คิดแค่นั้น
ไม่สงสัย..คำสอน..พระภควันท์
ยิ่งมุ่งมั่น..รักษาศีล..ด้วยยินดี
216/43
ด้วยยินดี..มีแค่นี้..โสดาบัน
จิตยืนยัน..ละเอียด..ยิ่งกว่านี้
ระดับพระ..สกิ..ทาคามี
ทรงความดี..ละสามข้อ..ก็เข้าทาง
216/44
ก็เข้าทาง..ตรงไป..สายนิพพาน
ตามต้องการ..ของจิต..ไม่ผิดทาง
ศีลสมาธิ..ปัญญา..แบบเบาบาง
เป็นการวาง..อารมณ์ใจ..อันได้ผล
216/45
อันได้ผล..จนรู้วาง..กามราคะ
เอาชนะ..อารมณ์..ไม่พอใจ
ถึงระดับ..อนาคามี..แล้วประไร
วางอารมณ์ใจ..ถูกต้อง..ไปคล่องเอง
216/46
ไปคล่องเอง..ปรับใจ..ได้เหมาะสม
เข้าถึงพรหม..วิหารสี่..นี่สำคัญ
พร้อมเสมอ..ด้วยสติ..สัมปชัญ
ให้ทุกวัน..อภัยทาน..เป็นอารมณ์
216/47
เป็นอารมณ์..เพาะบ่ม..เพื่อหลุดพ้น
สำหรับคน..จะไป..อภัยหมด
ไม่ทำลาย..ทำร้าย..กระทั่งมด
จิตที่รด..ด้วยธรรม..ย่อมฉ่ำเย็น
216/48
ย่อมฉ่ำเย็น..เห็นคนสัตว์..ล้วนสูงค่า
ใช้เมตตา..กรุณา..เป็นพื้นฐาน
ทั้งเราเขา..มาแล้วไป..อยู่ไม่นาน
เพียงต้องการ..ชดใช้..เพื่อไม่กลับ
216/49
เพื่อไม่กลับ..มาเกิด..เปิดดีกว่า
ตัดใจฝ่า..กระแสกรรม..สู่ธรรมขาว
เกิดทุกที..ล้วนมี..ราคีคาว
มากเรื่องราว..กิเลสล่อ..ก่อแต่กรรม
216/50
ก่อแต่กรรม..จำไม่ได้..พ่ายกิเลส
คือสาเหตุ..ปัญหา..พาทนทุกข์
ขอกลับตัว..กลับใจ..ใฝ่หาสุข
ด้วยการปลุก..จิตตรา..มาละชั่ว
216/51
มาละชั่ว..ทำแต่ดี..มีจิตผ่อง
คอยสอดส่อง..หาชั่ว..ในตัวเรา
พอหาเจอ..ต้องไล่..ไปไม่เอา
ทำให้เรา..เสียเวลา..การมาเกิด
216/52
การมาเกิด..ของฉัน..ต้องการแก้
เคยพ่ายแพ้..กิเลส..และตัณหา
จะไม่ยอม..ผิดใหม่..ใช้ปัญญา
เพื่อจะมา..หาทาง..วางเป้าหมาย
216/53
วางเป้าหมาย..ไว้ที่..พระนิพพาน
กระทำการ..กำหนด..เพื่อลดละ
อภัยทาน..ชำนาญการ..เสียสละ
เพื่อที่จะ..ไม่หนักเกิน..เมื่อเดินทาง
216/54
เมื่อเดินทาง..วางภาระ..วางหน้าที่
วางเร็วรี่..รักชัง..ทรัพย์สิ่งของ
มีสติ..สัมปชัญ..ร่วมกลั่นกรอง
เป็นผู้มอง..ไร้โทษา..เดินหน้าทำ
216/55
เดินหน้าทำ..นำสุข..สงบเย็น
จึงจะเป็น..ธรรมแท้..แน่นอนยิ่ง
เส้นทางนี้..ย่อมเจริญ..เพลินทุกสิ่ง
เดินตรงดิ่ง..สู่จุดหมาย..ได้แน่นอน
216/56
ได้แน่นอน..ผู้รู้..ผู้เจริญ
แม้จะเดิน..เดียวดาย..ไร้ปัญหา
มีสติ..ตื่นไว..ใช้ปัญญา
เพราะเดินมา..ตามพุทธองค์..ที่ทรงชี้
216/57
ที่ทรงชี้..ทางนี้..เป็นทางออก
เราแค่บอก..เท่านั้น..ท่านผู้ไป
เป็นทางเดิน..เฉพาะตน..ผู้สนใจ
ไม่มีใคร..บังคับใคร..ต้องไปเอง
216/58
ต้องไปเอง..เมื่อรู้ว่า..เกิดมาทุกข์
ถ้ามัวซุก..อยู่โลกนี้..ไม่มีผล
คงเกิดตาย..จำกัด..แค่สัตว์คน
คงเวียนวน..ประจำ..ใช้กรรมเพลิน
216/59
ใช้กรรมเพลิน..เดินวน..เจ้าคนโง่
เห็นทนโท่..ว่าทรงชี้..นี้ทางไป
พุทธองค์..ทรงโปรด..รีบโดดใส่
จุดหมายใหม่..เปิดประตู..สู่นิพพาน
216/60
สู่นิพพาน..งานจิต..ผู้คิดหนี
เกิดหนนี้..สั่งลา..ไม่มาแล้ว
กลัวพลาดพลั้ง..เสียท่า..เป็นหมาแมว
ขอเป็นแก้ว..เจียระไน..ให้ใจตน



Create Date : 29 ตุลาคม 2559
Last Update : 30 ตุลาคม 2559 12:15:55 น.
Counter : 319 Pageviews.

1 comments
  
ผมเข้ามาอ่าน ตอนบ่ายครั้งหนึ่งแล้ว... แวะเข้าดู อีกชุดด้วย..

แต่บางลำดับนะครับ มาก จริง ๆ

ผมอ่านแล้ว บางตอนคงเป็น คำสอน คำแนะนำสายพุทธแน่..

เช่นนิพพาน.. ควรทำตอนใดจึงจะเหมาะ มิใช่จะปฏิบัติกอนตาย
ไม่นาน ไม่ได้ผล..

ผมปฏิบัติด้าน สะสมพลังจิต โดยการทำสมาธิหลายปีแล้วเหมือนกัน
ผมเขียน การทำสมาธิประมาณ 41 ตอนได้มั้งครับ ตอนหนึ่งยาว
กว่า 70 บันทัดครับ

มีทั้งภาคปฏิบัติจริง เขียนไปแล้วกลัวเพื่อนจะ ง่วงหรือคลิ๊กหนี
ก็เขียน เรื่องจริงกึ่งนิยาย นิด ๆ นะครับ

ขอบคุณเฒ่าจอย ที่แวะไปเยือนบล๊อกผมครับ แต่แหะ ๆ ไม่อยาก
เรียกว่า เฒ่าเลย มันจะเข้าตัวเอง 555

ส่วนใหญ่ผมจะเขียนเป็น สารคดีท่องเที่ยว หรือ การทำงานใน
แนวต่าง ๆ ส่วนใหญ่จะเขียน เกียวกับ ท้องไร่ท้องนา คือ
ชอบท่องเที่ยว ทั้งไทยในชนบท ต่างประเทศก็ชอบ แต่เสีย
ตังค์เยอะครับ

โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 30 ตุลาคม 2559 เวลา:19:34:40 น.
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)

เฒ่าจอย
Location :
  

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed
 Smember
 ผู้ติดตามบล็อก : 8 คน [?]



ตุลาคม 2559

 
 
 
 
 
 
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
25
26
27
28
30
 
 
All Blog