กลไลการทำปลากัดให้เก่ง


“ ปลาต้องสายพันธุ์ดีก่อน ถึงจะนำมาเลี้ยงให้เก่ง ปลาไม่เก่งเลี้ยงยังไงก็ไม่เก่ง ”

  1. เน้นที่แม่พันธุ์ ต้องมาจากบ่อเก่ง ปลาจะอิงไปทางแม่มากกว่าพ่อทั้งจิตใจและการกัด ถึงมีคนยอมให้พ่อปลาแต่ไม่ให้แม่ปลานั่นละ (คุณครูพี่จีสแอบบอกว่า .. เด็กยุคใหม่ไม่รู้ คิดว่าเขาไม่หวงสายพันธุ์ จริงๆ แล้ว แม่ไม่ตรงสายก็เท่ากับฆ่าตัวตาย เอาเก็บไว้ก็เสียเปล่า)

  2. มีทางกัดที่สุดยอด หรือขอเรียกว่า “แผลครู”

    1. แผลครู

      1. กัดหู ตบจนน้ำเข้าหูแพ้ได้

      2. กัดคอ บางตัวกัดรอบคอ เรียกว่า แผลควั่นคอ แผลนี้โดนไปเลี้ยวตัวไม่ได้ แพ้ได้เช่นกัน

      3. กัดท้อง แผลนี้เน้นหน้าร้อนยิ่งดี ตัวบวมไวมาก น้ำเข้าแผลไวแพ้ได้

      4. กัดตา อันนี้หายาก ส่วนมากฟลุคไปโดน ปลามีสกุลหน่อยก็จะตามแผลย้ำจนตาหลุด แผลนี้ชนะไวมาก พอๆ กับหายากเลย

      5. แผลกกหาง (แผล-กก-หาง) ปลากัดหายใจในน้ำไม่ได้ต้องขึ้นมาฮุบอากาศ หางหัก จบเลย ว่ายน้ำไม่ได้กัดเบาลง ยิ่งหน้าหนาววิ่งเอาดื้อๆ คล้ายเราเดินเตะหิน หน้าหนาวจะเจ็บปวดมาก

      6. กัดหน้าบ่อเลือด หรือแก้ม เจอปลาแก้มบางเลือดออกไวแพ้ได้

      7. กัดปาก เจอปลาปากอ่อนปากขาดแพ้ได้ บางตัวนำมาดีๆ ปากหมดปากขาดจบเลย เหมือนมวยหมัดหักหมัดพัง ต่อยไม่ได้

    2. แผลประกอบ เมื่อมีแผลครูแล้ว ต้องมี “แผลประกอบ” แผลประกอบแปลว่า ซ้ำเติมคู่ต่อสู้ ให้หมดทางสู้ บางตัวอึดมีแผลเฉพาะจุดเท่าไหร่ก็ไม่หนีไม่ตาย ต้องมีแผลสองประกอบ เพื่อให้หนีให้แพ้ แผลประกอบ จึงสำคัญมากในปัจจุบัน แผลประกอบที่นิยม คือ

      1. หู หาง แก้มหาง เจอสองแผลนี้ยากจะรอด

      2. ปาก + ตา บอกเลยใครมีปลาแบบนี้ คุณครูพี่จีสบอกว่า รวยสุดยอด!!! หักทั้งแขน จิ้มทั้งตา คู่ต่อสู้จะเอาอะไรไปสู้

      3. ท้องหาง พอใช้ได้

      4. กัดเปรอะไปทั้งตัว เรียกว่า แผลดะ เป็นปลาสกุลต่ำต้อย แต่ถ้ามันเขี้ยวคม สามารถเอาถึงตายได้เลย เรียกว่าน่วมไปหมด ต่อยมั่วแต่ไม่หยุด

วิธีทำปลาสายกัดประกอบ

วิธีทำคล้ายการทำแม่สีปลา แต่เปลี่ยนจากสีเป็นแผลกัด พอปลาครบ 8 เดือน เอามาเช็คว่าแผลกัดนิ่งมั้ย เช่น กัดหาง ก็กัดแต่หาง เช็คดูจากแผลที่มันโจมตีนั่นเอง (อ่านเพิ่มเติม - การทำแม่สีปลากัด)

พอเราได้ปลาที่กัดนิ่งแล้วในแต่ละแผล (ยกเว้นแผลตาล้วน ไม่ต้องหาก็ได้นะ มันออกยากมาก) ให้เดินทางไปสนามกัดปลา ไปส่องดูว่าคู่ไหนกัดตรงแผลที่เราทำสาย ให้หาทางซื้อปลาครอกนั้นหรือตัวนั้นมาทำพ่อปลา โดยใช้ตัวเมียของเรา เช่น เรามีตัวเมียกัดหาง ให้ไปหาพ่อปลาที่กัดหางในสนามมารัดกับตัวเมียของเรานั่นเอง เพื่อกันเลือดชิด

ส่วนปลาแผลประกอบนั้น ให้ไปดูในสนามปลาที่มันกัดแผลประกอบ เอามาเป็นพ่อปลา เช่น แม่ปลากัดหาง เราเข้าไปสนามหาพ่อปลากัดหู+หาง แต่หูแผลเยอะหน่อย หางบ้างนิดหน่อย เอามาทำพ่อปลา จะได้ปลากัดหูจัดหางประกอบ มานั่นเอง หรือถ้าปลาเรากัดแก้มจัดๆ ให้ไปที่สนามหาปลาที่กัดหางจัดและมีแผลแก้ม ผสมมาบ้าง มาผสมกับแม่ปลากัดแก้มจัดของเรา พอปลาครบ 8 เดือน เราต้องมีการเอา มาลองกับปลาฟาร์มอื่น เรียกว่าปล้ำปลา เพื่อเช็คว่าปลาเราพอไหวมั้ย

ทั้งนี้ทั้งนั้นขึ้นอยู่กับว่าเราจะพยายามทำสายพันธุ์ได้แค่ไหน ส่วนตัวคุณครูพี่จีสทำมา 10 ปี ยังอยู่ในระดับพอไหว (-..- ) แกบอกว่าปลาดีมีอยู่ทุกที่ทุกจังหวัด แต่ที่เจ้าของบ่อที่แกรู้จักมากสุด (แกบอกว่าไม่ได้โฆษณาแอบแฝง แต่ของเขาคุณภาพจริง ถ้าลุงๆ พี่ๆ ผ่านมาเห็น ส่งขนมมาเป็นค่าโฆษณาให้คนเขียนด้วยนะคะ -..- ) คือ
สายนครปฐม - ลุงผ่อง, ลุงแดง, ลุงแก้ว, พี่เจ็ก

จุดเด่น โครงสร้างดี หนังหนา แต่กัดช้า ไม่ฉูดฉาด อาศัยหนาเข้าว่า ปัจจุบันเริ่มมีกัดไวขึ้นมาบ้างแล้ว ที่เกล็ดหนา เพราะคนที่นั่นมักเอาปลามาเลย์ มาผสมข้ามพันธุ์ ทำให้เป็นเกรดปลาสายต่อสู้

อธิบายการผสม (ลูก100=มีเชื้อลูกนอกมาเลย์เข้มข้นแต่โตในไทย)

ลูกนอก+ลูกนอก ออกมาเป็น ลูก100

ลูก100+ลูก100 ออกมาเป็น ลูก50

พ่อนอก+แม่ปลาไทย ออกมาเป็น ลูก100

ปลาที่เกิดในไทยไม่มีลูกนอกมาเลย์แน่นอน มีแต่ลูก100 ประมาณว่านั่งเครื่อง นั่งเรือมาจากนอก แต่พอมามีลูกในไทยปุ๊บ ลูกได้สัญชาติไทยโดยปริยาย ถึงแม้ว่าจะมีเชื้อ รูปลักษณ์ สีสันคล้ายหรืออาจจะเหมือนพ่อแม่จากนอก แต่ ดิน น้ำ แร่ในไทย ทำให้ความหนาของลูกนอกลดลง (อ่านเพิ่มเติม - ดินฟ้าอากาศปัจจัยความเก่งของปลากัด) ปัจจัยสภาพแวดล้อมในไทยไม่เอื้อให้ปลาหนังหนาเท่ากับมาเลย์ ลูกนอกจะหนังหนากว่าไทย เกือบ 1 เท่า ถึงแม้ว่าทุกวันนี้จะเหลือสัก 20% เพราะไทยเริ่มปรับบ่อตามมาเลย์ แต่สภาพแวดล้อมอื่น ที่ไม่สามารถควบคุมได้ ก็ทำให้ได้ปลาออกมาหนังไม่หนาเท่ากับอยู่ดี เช่น บ่อมาเลย์เป็นบ่ออิฐแดง มีน้ำบาดาลไหลผ่านอ่อนๆ ตลอดเวลา ทำให้ปลาเนื้อตัวแวววาว หนังหนา ต่างจากไทยที่น้ำบาดาลเปรี้ยวและกัด ทำให้หนังปลาบาง ฉะนั้นถ้าไปเจอขายตักจากบ่อไทยแต่บอกว่าลูกนอก นี่คือหลอกขายนะจ้ะ เพราะราคาปลาจะต่างกันราวๆ 10 เท่า

สายแปดริ้ว -  น้าดม, น้านก, อ้วนไอร์

จุดเด่น เก่งหน้าฝน ด้วยความที่มีเชื้อปลาไทยมาก ปลาแปดริ้วปราดเปรียว เขี้ยวยาว ข้อเสีย คือ หนังบาง ด้วยดินและน้ำปลาทำให้หนังไม่ค่อยดี แต่ปัจจุบันดีขึ้นมาเยอะละ

แหล่งที่บอกไป 2 สาย เหมาะสำหรับคนที่คิดจะทำสายปลาขึ้นมาเอง เก่งไม่เก่งต้องมาวัดกันอีกที




Create Date : 10 พฤศจิกายน 2559
Last Update : 14 พฤศจิกายน 2559 21:32:22 น.
Counter : 412 Pageviews.

0 comments
ชื่อ :
Comment :
 *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
ยืนยันรหัสความปลอดภัย :
(กรอกตัวเลขที่ปรากฎในภาพ)
StarniC
Location :
จันทบุรี  Thailand

[ดู Profile ทั้งหมด]
ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
 ฝากข้อความหลังไมค์
 Rss Feed

 ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]



พฤศจิกายน 2559

 
 
1
2
3
4
5
6
8
12
13
15
16
17
18
19
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30