space
space
space
 
มิถุนายน 2559
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930 
space
space
27 มิถุนายน 2559
space
space
space

เพราะการวิ่งคือความทรงจำอย่างหนึ่ง


มิมิมาราธอนที่พระตำหนักเขาค้อคือครั้งแรกของการวิ่งทางวิบาก ถนนก็ลาดคอนกรีตน่ะนะ แต่ไม่ได้แค่ลาดคอนกรีตมันยังลาดชันด้วย! บางส่วนก็ชันเกือบ 90 องศา เลยขอเรียกว่าวิบากละกัน สบายกว่าปีนเขานิดเดียวเอง!

ระหว่างทางเราจะได้เพื่อนใหม่ต่างเพศต่างวัยขึ้นกับว่าขาสองข้างพาไปช้าหรือเร็ว

ก่อนถึงเส้นชัยคือเส้นทางวิ่งที่ชันที่สุดในสนามนี้ แต่อย่าเรียกว่าวิ่งเลย คลานได้คงมีหลายคนทำไปแล้ว แต่เสียศักดิ์ศรีจึงไม่มีใครทำ นี่มาวิ่ง จะคลานทำไม เดินก็พอน่า!

ระหว่างกำลังเตาะแตะพาขา 2 ข้างที่เริ่มประท้วงว่า กุปวดไปหมดแล้ว! ไต่ตามทางลาดขึ้นไปหาเส้นชัย พลันสายตาก็เงยไปเห็นตากล้องสนามรออยู่ประมาณ 50 เมตรข้างหน้า นักวิ่งเกือบทุกคนจะรู้ว่า การเห็นกล้องสนามมันคือยาชูกำลังอย่างหนึ่ง มันคือ อะดรีนาลีน ที่สูบฉีดไปทั่วร่าง ต่อให้เหนื่อยแค่ไหนก็อยากวิ่ง ทั้งที่อยากร้องไห้ก็ต้องยิ้มแฉ่ง ทำนอง The show must go on ขนาดนั้นเลย แต่พอผ่านกล้องไปเท่านั้นแหละ ความเร็วเมื่อกี้จะกลับไปสู่ระดับต้วมเตี้ยมเหมือนเดิม มันคือสัญชาตญาณการมีชีวิตรอด เพราะเมื่อกี้มึงใส่มาเต็มฝีตีนแล้ว!

สะเก็ดดาวก็คือหนึ่งในบุคคลที่อยากถูกบันทึกในประวัติศาสตร์บ้างอะไรบ้าง ณ จุดนั้นไม่ได้สนความชันของเส้นทาง หรือการประท้วงของขาสั้นๆ ที่กำลังสั่นเพราะความปวด จึงเร่งสปีดความเร็วขึ้นไปเพื่อจะได้ภาพที่จะบอกทุกคนที่เห็นว่า "กำลังวิ่งขึ้นเขาอย่างเท่ห์อ่ะ"

ฉับพลันนั้น ผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังไต่ทางอย่างเตาะแตะและฉันกำลังจะวิ่งแซงขึ้นไป สำเหนียกได้ถึงความสั่นสะเทือนน้อยๆ ของพื้นดิน และเสียงเคลื่อนไหวแบบรวดเร็วกำลังไล่หลังมาอย่างประชิด ก็อุทานออกมาว่า "โอ้! เครื่องแรง" เท่านั้นแหละเครื่องแรงที่กำลังสปีดอยู่สำลักน้ำมันเพราะความขบขันกับกับคำทักทาย!

เสียงหัวเราะจึงดังมาจากคนรอบข้าง ทั้งเจ้าของคำอุทานและคนอื่นๆ ที่กำลังไต่ทางอยู่ไม่ว่าข้างหน้าหรือข้างหลัง แม้แต่ตากล้องเองก็ยังหัวเราะหึๆ ก่อนกดชัตเตอร์

มันคือบรรยากาศที่น่ารักและอบอุ่นระหว่างทางวิ่งที่เราคิดว่าเหนื่อยเหลือเกิน

ขอบคุณที่ให้เสียงหัวเราะระหว่างทางค่ะ

ภาพที่ได้ไม่ได้เท่ห์อย่างความตั้งใจแรก แต่มันบอกเรื่องราว และความทรงจำ

เพราะการวิ่งคือความทรงจำอย่างหนึ่ง

สะเก็ดดาว




Create Date : 27 มิถุนายน 2559
Last Update : 27 มิถุนายน 2559 10:39:41 น. 2 comments
Counter : 310 Pageviews.

 
555 หัวเราะก่อนนะครับ คืออ่านที่เขียนข้างบน แล้วรู้ซึ้งถึง
การวิ่งขึ้น และลงเขาค้อ

เมื่อหลายปีก่อน ผมก็ไปร่วมวิ่งที่เขาค้อ แต่ไม่ใช่เส้นทางนั้น

ระหว่างที่วิ่ง(ยังไหว) ตั้งคำถามในใจ วิ่งทำไม วิ่งต่อหรือ
หยุด

การวิ่งขึ้นเหนื่อย ใช้สาวเท้าแทนการวิ่งนั้นแน่นอนอยู่แล้ว

แต่ที่ อันตรายคือ วิ่งลง ข้อเท้าจะพัง แม้จะปรับตัวให้
พอเหมาะก็ตาม

หลังจากนั้น จึงวิ่งทางราบ กับเนินเหมาะ ๆ ดีกว่า เช่น
ที่เขาใหญ่.. ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นออกกำลังกายอย่างอื่นแทน
แล้วครับ

มาอ่านเอาใจช่วยในการเขียนบล๊อกอีกครับ


โดย: ไวน์กับสายน้ำ วันที่: 27 มิถุนายน 2559 เวลา:11:32:23 น.  

 
ขอบคุณมากค่ะ


โดย: สะเก็ดดาว (สมาชิกหมายเลข 3268268 ) วันที่: 27 มิถุนายน 2559 เวลา:17:44:49 น.  

ชื่อ :
Comment :
  *ใช้ code html ตกแต่งข้อความได้เฉพาะสมาชิก
 
รหัสส่งข้อความ
กรุณายืนยันรหัสส่งข้อความ
space

สมาชิกหมายเลข 3268268
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]






space
space
[Add สมาชิกหมายเลข 3268268's blog to your web]
space
space
space
space
space