Group Blog
 
All Blogs
 

ด้ายแดง

มีคนเคยบอกว่า ระหว่างคนสองคนมีด้ายแดงผูกติดเอาไว้ ไม่ว่าจะอยู่ไกลกันแค่ไหน ด้ายเส้นนั้นก็จะนำพาให้คนสองคนมาพบกันจนได้

เธอว่าน้ำเน่าไปไหมกันความคิดแบบนี้ ... เพราะฉันคิดว่า สำหรับเราสองคน มันน่าจะมีมากกว่าด้ายแดงเพียงเส้นเดียว ฉันอยากให้ด้ายที่ผูกเราไว้ด้วยกันมีหลากหลายสีสัน เพราะนั่นแสดงให้เห็นว่า ระหว่างเราจะมีเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นอีกมากมาย เรื่องราวที่ไม่ซ้ำซากจำเจ เรื่องราวที่ทำให้เกิดความสุขและความเศร้าไปพร้อมๆกัน 

แต่ก็อีกนั่นแหละ รู้ไหม ว่าระหว่างคนสองคน อาจไม่ได้มีแค่คนสองคนเสมอไป นิ้วของฉันอาจจะผูกติดกับเธอไว้ด้วยด้ายสีหนึ่ง แต่มันก็อาจจะผูกติดกับใครคนอื่นไว้ด้วยด้ายอีกสีหนึ่งเช่นกัน

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่เราจะจำกัดความคุ้นเคยของเราไว้ที่คนแค่เพียงคนเดียว ยิ่งในโลกบิดๆเบี้ยวๆใบนี้ที่มีผู้คนอยู่นับล้าน และมีเทคโนโลยีที่สามารถย่อโลกเบี้ยวๆให้เหลือแค่เพียงฝ่ามือ มันยิ่งเป็นการยากเข้าไปใหญ่ที่จะห้ามไม่ให้พบเจอใครๆอีกมากมาย

เธอเคยบอกฉันว่าไงนะ อ้อ ใช่ เธอบอกว่า ฉันเจ้าชู้ ..... ถ้าเจ้าชู้ของเธอ หมายถึงการที่ฉันพบปะและพูดคุยกันคนอื่นอีกหลายๆคน เธอก็คงไม่ต่างกัน เธอเองก็มีคนที่พบปะพูดคุยด้วยอยู่ไม่ใช่น้อย 

คนเราไม่ได้มีตาไว้มองอะไรเพียงแค่สิ่งเดียว เรามีตาไว้มองหลายๆสิ่งที่อยู่รอบตัวเรา แต่รู้ไหมในดวงตาที่คอยมองดูสิ่งต่างๆอยู่เสมอนั้น มีภาพบางภาพที่ซ้อนทับอยู่ ภาพที่แม้ว่าจะหลับตาลงก็ยังคงมองเห็นได้ ภาพที่ติดอยู่ในใจเสมอ และฉันหวังในใจอย่างยิ่งที่จะให้ภาพนั้นเป็นภาพเธอ แต่เธอเองก็คงรู้ใช่ไหมว่า"ภาพ"ไม่ได้สามารถสร้างขึ้นมาได้ในเวลาเพียงแค่วันสองวัน แต่"ภาพ"ต้องใช้เวลาในการร่างรูปทรง ก่อนที่จะลงรายละเอียด และลงสีสันให้สวยงาม

ไม่เป็นไร ถ้าเส้นทางที่เธอและฉันเดินจะเป็นทางคนละเส้น และไม่เป็นไรถ้าทางเดินของเราจะไม่ได้มาบรรจบกัน เพราะถึงอย่างไร เราก็ยังมีด้ายหลากหลายสีสันที่ผูกเราเอาไว้ด้วยกัน แล้วสักวัน ด้ายเหล่านั้นจะนำพาให้เรามาเจอกันอย่างแน่นอน




 

Create Date : 20 เมษายน 2557    
Last Update : 20 เมษายน 2557 14:53:28 น.
Counter : 261 Pageviews.  

เพียงแค่ "เธอ" ไม่อยู่ ไม่ได้แปลว่า "เธอ" หายไป

ทั้งที่ "เขา" ให้เวลาเรามาเท่ากัน แต่อะไรที่ทำให้เรามีเวลาที่แตกต่างกันได้มากเพียงนี้นะ

เคยรู้จักใครสักคน แล้วรู้สึกว่าจะได้อยู่ ได้พบ ได้เจอ กับเค้าไปจนวันตายไหม


เคยคิดไหม ว่าจะได้เห็นเค้าไปตลอดจนหมด "สองหมื่นหนึ่งพันเก้าร้อยวัน" ของเรา

ทั้งที่คิดว่า"เธอ" จะมีเวลาเท่ากันกับฉันแท้ๆ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เวลาระหว่างเราช่างแตกต่างกันมากมาย


ถ้ารู้ว่าเธอจะไม่อยู่เร็วแบบนี้ จะทำให้ดีกว่านี้ จะทำให้ดีตั้งแต่แรกที่ได้เจอกัน

จะไม่แกล้งให้โมโห จะไม่แหย่ให้งอน จะฟังทุกคำพูดที่พูดออกมาอย่างตั้งใจ

จะไม่อิจฉา จะไม่น้อยใจ จะไม่ทำอะไรๆที่ไม่ดีกับเธอเลย


ยังจำได้ถึงครั้งสุดท้ายที่เราคุยกัน เธอยังคงเป็นเธอที่ห่วงใยกันอยู่เสมอ

ถามไถ่ถึงเรื่องราวต่างๆในชีวิตฉันช่วงที่เงียบไป และให้ข้อคิดอย่างเคย

เธอคงเป็นครูมาจากข้างในใช่ไหม เพราะฉันจำได้ว่า ตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรก

เธอก็พร่ำสอน และพร่ำบ่นฉันมาอย่างเสมอต้นเสมอปลาย จนฉันยังคิดว่าเธอเป็นญาติผู้ใหญ่อีกคนของฉัน

เธอเป็นคนที่คอยห่วงใยคนอื่นๆเสมอ ไม่ว่าคนๆนั้นจะทำเรื่องไร้สาระสักแค่ไหน

แต่เธอดูไม่ค่อยจะห่วงใยตัวเองเท่าไรเลย เพราะอย่างนี้รึเปล่า ที่ทำให้เวลาของเธอหมดเร็ว


จำได้ไหมเธอบอกว่าฉันดื้อ ดื้อมาก แต่รู้ตัวไหม เธอดื้อกว่าฉันเสียอีกนะ


แล้วต่อไปนี้ฉันจะทำยังไงล่ะ


จะไปหาใครที่ฟังฉันบ่น ฟังฉันเล่าเรื่องต่างๆ แล้วก็บ่นฉันกลับ พร้อมกับให้มุมมองที่ต่างออกไปกับฉันอีก

เพราะถึงฉันจะมีคนอื่นให้บ่น ให้เล่า แต่เขาก็ไม่ได้มองในแง่มุมที่เหมือนกันกับเธอนี่นา


ฉันคิดถึงเธอจังเลยรู้ไหม


ทั้งที่รู้ว่า เวลามันย้อนมาไม่ได้แล้ว รู้ว่าต่อให้ภวนาแทบตายก็คงไม่ได้พบกับเธออีก

แต่ก็ยังอยากได้เจอเธออีกสักครั้ง อยากได้ยินเสียงบ่นจากปากเธออีกหน

อยากเห็นรอยยิ้มและดวงตาหยีๆของเธอ

ทั้งหมดนี้มันไม่มีอีกต่อไปแล้ว


ไม่เป็นไรนะ อย่ากังวลใจไปเลย หลับให้สบายนะ...เธอ

ถึงเธอจะไม่อยู่แล้ว แต่เธอก็ไม่ได้ไปไหน 

เพราะฉันยังมีความทรงจำที่มีเธออยู่


ดังนั้น .....เธอ จึงไม่ได้หายไป


//For U ..... My best friend//

17/4/55 : 16 นาฬิกากว่า..กว่า




 

Create Date : 17 เมษายน 2555    
Last Update : 17 เมษายน 2555 16:56:32 น.
Counter : 229 Pageviews.  

020412 11:30

เป็นการยากอยู่เหมือนกัน ที่จะเริ่มต้นใหม่ในสิ่งที่เคยผ่านมาแล้ว แต่มันก็เป็นเรื่องท้าทายของชีวิตไม่ใช่เหรอ
การเริ่มต้นใหม่ในสิ่งเดิมๆ อาจจะดูน่าเบื่อ
แต่ถ้ามองข้ามมันไป เราก็จะเห็นถึงปัญหาที่เคยผ่านมา
และในตอนนี้ เนื่องจากเราเคยผ่านมันมาแล้ว เราจึงมีวิธีในการรับมือได้ดีกว่าเดิม

กับความรักก็เช่นกัน เนื่องจากได้ผ่านความผิดหวังมาแล้วหลายครั้งหลายหน
มันก็คงจะไม่ใช่เรื่องยากใช่ไหม ที่จะเตรียมรับมือ ถ้าจะพบกับความผิดหวังอีกครั้ง
แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันทำเช่นนั้นได้จริงๆน่ะหรือ
เพราะทุกๆครั้งที่ได้เริ่มต้นใหม่ ก็เป็นทุกครั้งที่เริ่มพ่ายแพ้ให้กับใจของตัวเอง
นั้นอาจจะเป็นเพราะเรารักด้วยหัวใจเพียงอย่างเดียวกระมัง
รักด้วยหัวใจ แต่ไม่ได้ใช้สมอง ท้ายที่สุดแล้วมันจึงพ่ายแพ้ทุกครั้งไป
หากเริ่มต้นใหม่ได้อีกหน จะพยายามที่จะทำให้
ความรักที่เกิดจากหัวใจและสมองเติบโตไปพร้อมๆกัน
เพื่อที่รักครั้งนี้จะได้เติบโตขึ้นอย่างงดงามและแข็งแรง




 

Create Date : 02 เมษายน 2555    
Last Update : 6 เมษายน 2555 19:46:28 น.
Counter : 174 Pageviews.  


ทรายสีแทน
Location :
กรุงเทพฯ Thailand

[Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 1 คน [?]




สิ่งที่สำคัญในการเดินทาง ไม่ใช่จุดมุ่งหมายที่จะไปให้ถึง แต่คือสิ่งที่ได้พบเจอระหว่างเดินทางต่างหาก
Friends' blogs
[Add ทรายสีแทน's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.