Group Blog
 
<<
กุมภาพันธ์ 2560
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728 
 
25 กุมภาพันธ์ 2560
 
All Blogs
 
สถานะแบบนี้ควรทำยังไง



ผมเคยเจอผู้หญิงคนนึง..เธอเป็นผู้หญิงทั่วไปแหล่ะครับนิสัยก็จะงี่เง่าง้องแง้งหน่อยแต่ก็มีมุมน่ารักก็ทีบ้างเธอเป็นคนชอบอะไรที่ตื่นเต้นเซอไพรซ์แต่ตัวผมเป็นคนที่เฉยๆไม่ชอบอะไรที่เว่อวังมากนักยังไงก็ได้สบายๆไม่เดือดร้อนใครแล้วก็ตัวเองเราคบกันได้1ปีเกือบ1เดือนก็เลิกกันก่อนเพราะผมบอกเลิกเค้าทะเลาะกันแรงพอสมควรแต่แล้วก็มีช่วงนึง้รากลับมาคุยกันเค้ากลับมาคุยกับผมผมก็คุยกับเค้าวันนึงมันก็ปกติแต่แล้วเค้าอยู่ดีๆบอกเบื่อผมผมก็เออเคไรแบบคนหัวร้อนอ่านไม่ตอบจนไปเจอแชทเค้าคุยกับผู้ชายคนนึงมันก็เจ็บใจนะครับเค้าดูคุยแบบหยอดๆกันไปมาตามประสาหนุ่มสาวส่วนตัวผมเห็นก็โกรธทำไรไม่ถูกไปด่าเค้านั้นนี่สารพัดเยอะแยะประมานว่าตัวเองนั้นน่าตัวเมียได้เลยแต่มันอดไม่ได้จริงๆจนเราสองคนก็เลิกยุ้งห่างกันไปสักพักเพราะไปด่าฉะฉานกันมาต่อหน้าวันนึงผมทักไปเค้าชวนผมไปหาที่ห้างผมก็จะไปอยู่แล้วเพราะจะไปซื้อของผมก็ไปเจอเธอตามปกติแล้วเราก็เดินเที่ยวกันเหมื่อนแฟนกันแต่ก่อนแต่สถานะตอนนั้นคือเลิกกันแล้วเค้าพยายามจะจับมือผมผมสบัดมือออกแล้วบอกเค้าว่าอย่าทำแบบนี้เลยเราเกรงใจคนที่เธอคุยอยู่เค้าก็ทำหน้าไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่แล้วผมก็เป็นคนแคร์ความรู้สึกคนอื่นพอสมควรนะครับ(ไม่ได้เป็นคนดีเท่าไหร่แต่เราขี้ใจอ่อน)ก็จับมือเธอแล้วก็พูเว่าเออเดี่ยวเป็นแฟนให้วันนึงเธอก็ยิ้มแบบพอใจแล้วก็เดินเรื่อยเปื่อยกินข้าวนั้นนี่แล้วตกเย็นก็ชวนไปเที่ยวตลาดรถไฟก็นั้งรถไปตามปกติแล้วพอถึงที่นั้นก็เดินเล่นเรื่อยเปื่อยแล้วเธอก็กดแชทคุยกับผู้ชายอีกคนหัวใจผมตอนนั้นมันรู้สึกจุกๆอึดอัดไม่อยากทำอะไรต่อเลยมันเป็นความรู้สึกที่แบบว่าทำไมนะต้องมาเจออะไรแบบนี้ก็นึกขึ้นได้ว่าอ่อคงเป็นเพราะตัวผมเอง(ขอเล่าย้อนนิดนึงนะครับ)ก็ตอนผมเลิกกับเธอตัวผมเองก็ไปหาคนคุยใหม่ดี้ด้าแบบว่าหวานเอาแชทสีชมพูขึ้นในเฟสตั้งชื่อน่ารักกุ้กกิ้กทั้งไที่เพิ่งคุยดันวันแรกมันเป็นอารมชั่ววูปของคนแบบไงดีเรียกไม่ถูกประมานว่าว้อนอยากมีสาวแล้วกันก็คุยกันครับแล้วเธอมาเห็นเธอลบผมออกจากทุกอย่างทั้งเพื่อนในเฟสไอจีเหลือไลน์ไว้ก็รู้ตัวแหล่ะครับผมทำแบบนี้2คนเค้าก็เหมื่อนเห็นรับรู้แต่ตอนที่เธอรับรู้เธอก็มีคนคุยคนนั้นอยู่แต่ที่ผมทำเหมื่อนผมประชดหัวใจตัวเองเลยผมก็ยังคิดถึงเค้ารักเค้าโหยหาแต่ทำไส่ได้พยายามตัดใจครับ(กลับมาที่ตลาดรถไฟ)ตอนนั้นก็อย่างที่บอกรู้สึกแบบนั้นผมก็ต้องทำตัวปกติรู้สึกชาไปทั้งตัวแต่ทำไรไม่ได้ก็พาซื้อของให้เธอด้วยซื้อให้ตัวเองด้วยแล้วพอตอนจะกลับบ้านผมก็ไปส่งเธอตามปกติพอถึงบ้านผมก็บอกกับเธอว่าไปแล้วนะไม่อยากทำแบบนี้แล้วมันรู้สึกยังไงไม่รู้แต่เธอเองก็ทำเหมื่อนไม่อยากให้ผมหายไปไหนตอนนั้นตัวผมเองก็เหมื่อนคุยไรกันนี่แหล่ะแล้วก็หลับพอตื่นเช้ามาเธอทักมาอีกผมก็คุยตามปกติแล้วเธอก็ไปข้างนอกไปทำงานของเธอไปวาดรูประบายสีของที่รร.สั่งผมก็โอเคๆเออออเผิดกล้องคุยกันก่อนไปโทรคุยไรแบบนี้แต่พอตกเย็นเค้าก็แวะตลาดซื้ออะไรกินเค้าบอกเค้าเจอคนคุยคนที่เค้าเคยคุยด้วยผมก็เอออ่อผมไม่ค่อยชอบคนที่เธอคุยทุกคนครับผมเกลียดขี้หน้าเลยเข้าเส้นเลือดเลยมันแบบเกลียดจริงๆเลยครับผมก็บอกเค้าส่าเออเลิกพูดชื่อคนที่เธอเคยคุยได้ป้ะไม่ชอบไรแบบนี้เค้าก็โอเคบอกเราว่าจะไม่พูดก็คุยกันมาเรื่อยๆช่วงเวลาที่คุยกันมาตลออดเค้าก็คุยกับอีกคนด้วยเอ้อลืมบอกตอนที่เธอกับเค้าคนนั้นคุยกันเค้าไปดูหนังด้วยกันเรื่องที่ผมบอกกับเธอว่าจะไปดูด้วยแท้ๆแต่เค้าดันไปดูกับคนอื่นผมก็เออเจ็บใจทำไรไม่ได้น้อยใจเปล่าๆก็ช่างเถอะครับต่อๆก็คุยกันไปเรื่อยๆจนวันที่ผมจบมอ6เค้ก็เอาดอกไม้มาให้ผมก็ขอบคุณแล้ววันนั้นผมนัดพี่ผมมาถ่ายรูปด้วยเค้ามายืนรอข้างๆแล้วบอกจะถ่ายรูปด้วยแต่ตอนนั้นตัวผมเองติดสายคุยกับผมเค้าอยู่มองๆหาๆแล้วเธอก็งอนเดินหนีก็ทะเลาะกันแหล่ะครับแล้วผมก็เดินไปหาถามส่าจะถ่ายมั้ยก็มาถ่ายรูปดีๆกันคุยนามปกติพอมีช่วงนึงผมต้องขึ้นหอประชุมเธอก็บอกว่าจะกลับบ้านคุยกันเรียบร้อยแต่พอเวลาสัก2ทุ่มเธอยังไม่ตอบผมก็เออรู้ล้ะหายไปงี้เพราะก่อนจะหายไปยาวๆเค้าบอกมาหาไรกินผมก็มีเซ้นรู้ล้ะแม้งต้องไปหาไอ้นั้นแน่ๆสุดท้ายพอเธอมาก็ตามที่บอกไปหากันจริงๆครับไปดูหนังด้วยกันด้วยผมเจ็บครับชาไปทั้งตัวสมองนี้อือทำอะไรไม่ถูกแล้วก็เหมื่อนบอกเค้าว่าเลิกคุยกันมั้ยมันอึดอัดทั้งต้องคุยกับคนนั้นแล้วก็คุยกับเราด้วยมันเจ็บนะครับจุกจริงๆเค้าก็พูดง้อๆไรแบบนั้นนี่ผมก็เอาอีกล้ะใจอ่อนก็กลับมาคุยกันอีกจนไปหามาหากันขอไม่พูดแล้วกันครับจนถึงทุกวันนี้เค้าก็คุยกับคนนั้นด้วยคุยกับผมด้วยเค้าบอกเค้าไม่อยากให้ผมหายไปไหนเค้ายอมเห็นผมคุยกับคนอื่นแต่ยังมีเธอด้วยผมว่ามันบ้านะครับไม่มีใครเค้าทำกันแบบนี้หรอกมันเป็นไปไม่ได้แต่เราสองคนก็ทำกันครับผมรู้สึกอึดอัดตัวเองทุกครั้งที่เห็นเค้าคุยกันมันเจ็บๆผมยอมรับว่าผมเองเคยทำกับเธอไว้แต่เค้าคืนทุกอยางแล้วตอนนี้มันเกินกว่าที่เค้าเคยรู้สึกกว่าตังผมเองซะอีกตัวผมยอมเค้าให้เค้าทำร้ายเรื่อยๆมาเกือบเดือนอดทนทุกอย่างสุดท้ายก็เป็นตัวผมเองที่ต้องมานั้งเสียใตคนเดียวแต่แล้วยังไงเค้าก็ไม่ได้มานั้งแคร์กับสิ่งที่มันเกิดขึ้นสักนิดดูเหมื่อนเฉยๆด้วยซ้ำจนเมื่อวานเลิกคุยกันเพราะทะเลาะกันครับผมมานั้งคิดว่าผมควรไปต่อมั้ยมันรู้สึกทุเรศตัวเองมากๆเลยครับที่ทำอะไรแบบนี้ผมออกมาพยายามเออไม่อะไรจนตอนนี้ความรู้สึกมันชินแทบไม่กระทบอะไรเลยแต่ก็อดห่วงไม่ได้นิดหน่อยครับผมควรทำยังไงดีครับ
#เล่าอาจจะไม่ค่อยรู้เรื่องสักเท่าไหร่หัวอื้อไปหมดแล้วครับคิดไรหลังก่อนก็พิมๆก็ตามที่เล่าแหล่ะครับอยากถามผู้รู้ผมควรทำยังไง










Create Date : 25 กุมภาพันธ์ 2560
Last Update : 25 กุมภาพันธ์ 2560 13:55:32 น. 0 comments
Counter : 64 Pageviews.
(โหวต blog นี้) 

ชื่อ : * blog นี้ comment ได้เฉพาะสมาชิก
Comment :
  *ส่วน comment ไม่สามารถใช้ javascript และ style sheet
 

สมาชิกหมายเลข 2533784
Location :


[ดู Profile ทั้งหมด]

ให้ทิปเจ้าของ Blog [?]
ฝากข้อความหลังไมค์
Rss Feed
Smember
ผู้ติดตามบล็อก : 2 คน [?]




Friends' blogs
[Add สมาชิกหมายเลข 2533784's blog to your web]
Links
 

 Pantip.com | PantipMarket.com | Pantown.com | © 2004 BlogGang.com allrights reserved.